João 13
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARA
1 Saŋŋa dieke die gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka die dɩ yene ka piiliye wo, ama Yisa die dɩ sɩba a baarɩ dɩ ʋ saŋŋa tʋgɩya mɩŋ, dɩ ʋ nyɩŋ tɩŋgbaŋka gie me a yiŋŋi ga ʋ Chɔɔŋ jigiŋ. Ta die cho ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ benne tɩŋgbaŋka gie me, ta die yaala ʋ dagɩ ba ʋ faasɩna cho be die.
1 Ora, antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Saŋka mi wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die die nyindiike; Sitaani die dɩ wɔŋ woliŋ a yi Judasi Asikaroti vuodieke dɩ yine Simoni bʋa wa dɩ yile dɩ ʋ posi Yisa chɩaŋ.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que traísse a Jesus,
3 Ama Yisa nɩŋ die sɩba a baarɩ ʋ Chɔɔŋ Ŋmɩŋ nagɩ wa jaaŋ mana a yi ʋ nuusi me mɩŋ, ta bɩ sɩba a baarɩ dɩ ʋ nyɩŋ wa ʋ Chɔɔŋ Ŋmɩŋ jigiŋ mɩŋ, ta nan yiŋŋi ga ʋ jigiŋ.
3 sabendo este que o Pai tudo confiara às suas mãos, e que ele viera de Deus, e voltava para Deus,
4 Die wɩa die ʋ hagɩ nyindiikehe me, ta wuri ʋ jayeekiŋ a dʋaŋ, ta nagɩ bʋdʋba a bɔbɩ ʋ chɩaŋ ma.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, tomando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ka kʋaŋ chaaŋ die ʋ siti nyaaŋ a yi tasɩŋ ma ta piili a nɩta ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba naatala ta die naga bʋdʋbɩka dɩ benne ʋ chɩaka ma wa a bilige ba naatalaha.
5 Depois, deitou água na bacia e passou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ta die keŋ tʋgɩ Simoni Piita jigiŋ, Piita die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, yaala fʋ nɩɩtɩ wa n naatala mɩŋ?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, e este lhe disse: Senhor, tu me lavas os pés a mim?
7 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Lele nɩŋ, kaaŋ dɩ sɩba wudieke n yinene wo chɩaŋ, ama ka kʋaŋ chaaŋ nan dɩ sɩba.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço não o sabes agora; compreendê-lo-ás depois.
8 Womi Piita dɩ balɩ wa dɩ, “Manɩŋ nɩŋ kaaŋ nɩɩtɩ n naatala naada.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Die wɩa Simoni Piita die dɩ balɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, die nɩŋ da keŋ a nɩɩtɩ n naatala nyɩɩna ma, ama nɩɩtɩ n nuusi aŋaŋ n sikpeŋ a gʋtɩ.”
9 Então, Pedro lhe pediu: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Yisa die dɩ balɩ wa dɩ, “Vuodieke nɩŋ dɩ wone a sɩɩ nyaaŋ, die vuoke bɩ wo dɩgɩntɩ. Die wɩa ka ka yi talasɩ dɩ ʋ bɩ sɩɩ, sie ʋ nɩɩtɩ ʋ naatala nyɩɩna ma. Nɩ mana bɩ wo dɩgɩntɩ, ntaala vuobalɩmɩŋ nyɩɩna ma yalla dɩgɩntɩ.”
10 Declarou-lhe Jesus: Quem já se banhou não necessita de lavar senão os pés; quanto ao mais, está todo limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Yisa die wɔŋ sɩba vuodieke dɩ bala ʋ posi ʋ chɩaŋ mɩŋ. Die wɩa die ʋ baarɩ dɩ, “Vuobalɩmɩŋ nyɩɩna yalla dɩgɩntɩ.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: Nem todos estais limpos.
12 Yisa die dɩ nɩtɩna ba naatala ha a kpatɩ wa, ʋ bɩ nagɩ ʋ jayeekiŋ a yeegi, ta yiŋŋi keŋ kalɩ nyindiikehe jigiŋ, ta pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ sɩba wudieke n yinene a yɩ nɩ wa chɩaŋ mɩŋ?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, tomou as vestes e, voltando à mesa, perguntou-lhes: Compreendeis o que vos fiz?
13 Nɩ wasa mɩŋ Dɩdagɩrʋ aŋaŋ nɩ Yɔmʋtieŋ, dɩ mʋ mɩŋ dɩ nɩ wasɩnana mɩŋ die, dama n seŋ yi mɩŋ.
13 Vós me chamais o Mestre e o Senhor e dizeis bem; porque eu o sou.
14 Manɩŋ n yine nɩ Yɔmʋtieŋ aŋaŋ nɩ Dɩdagɩrʋ ta nɩtɩ nɩ naatalaha gie, nɩ gbaŋ nɩ mʋ nɩ nɩtɩma taŋ naatala.
14 Ora, se eu, sendo o Senhor e o Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns dos outros.
15 Manɩŋ n yi a dagɩ nɩ mɩŋ dɩ nɩ yime sɩba n yine a yɩ nɩ dene wo.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Wusie maŋ bala nɩ, yɔmʋ wori a tɩaŋ ʋ tieŋ ta tʋntʋntʋ dɩaŋ dɩ wori a tɩaŋ vuodieke dɩ tʋnna wa wa.
16 Em verdade, em verdade vos digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado, maior do que aquele que o enviou.
17 Lele nɩ sɩba wusieke gie, nɩ nan dɩ yaa sʋgɩfɩalɩŋ pam dɩɩ yi nɩ yie he.
17 Ora, se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 “N ka bala yaa gamma nɩ mana wɩa, n sɩba nɩnɩŋ vuodieke n vʋarɩna mɩŋ. Sie wudieke dɩ maagɩna Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma keŋ yi wusie. Dɩ maagɩya mɩŋ dɩ, ‘Vuodieke dɩ dinene nyindiike aŋaŋ mɩŋ wa yiŋŋe a tuole mɩŋ mɩŋ.’
18 Não falo a respeito de todos vós, pois eu conheço aqueles que escolhi; é, antes, para que se cumpra a Escritura:
19 N bala nɩ wɩɩrɩ gie ta ka wa keŋ yi, amʋ ka keŋ yi nɩ nan yi yada dɩ n yiwo vuodieke n yine.
19 Desde já vos digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que
20 “Wusie maŋ bala nɩ, vuodieke nɩŋ mana dɩ tuone vuodieke nɩŋ mana n tʋnna wa tuo wo n gbaŋ, ta vuodieke nɩŋ mana dɩ tuone mɩŋ, tuo wo vuodieke dɩ tʋna mɩŋ wa mɩŋ.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Die Yisa dɩ bala wɩɩrɩ gie kʋaŋ chaaŋ, die ʋ sʋŋ dɩ chʋʋsɩ pam, die ʋ balɩ yuori be dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, nɩ wʋnyɩ bala ʋ posi n chɩaŋ.”
21 Ditas estas coisas, angustiou-se Jesus em espírito e afirmou: Em verdade, em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ yiŋŋi daansa taŋ ta ka sɩba vuodieke ʋ dagɩnana wa.
22 Então, os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba wʋnyɩ die ʋ faasɩna cho die dɩ kalɩ a gbigi wo.
23 Ora, ali estava conchegado a Jesus um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava;
24 Die Simoni Piita die dɩ kamɩsɩ wa a balɩ wa dɩ, “Pɩasɩ wa ye vuodieke ʋ dagɩnana.”
24 a esse fez Simão Pedro sinal, dizendo-lhe: Pergunta a quem ele se refere.
25 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩ wa mi die dɩ vɩɩsɩ a gbigi Yisa a pɩasɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, mɩnɩa wonde?”
25 Então, aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Yisa die dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, “Maŋ keŋ nagɩ paanʋkʋ a sugi jɩɩtɩ ma a nagɩ yɩ vuodieke wo, wʋnɩŋ vuoke mi wonde.” Die wɩa ʋ nagɩ paanʋkʋ a sugi jɩɩtɩtɩ a nagɩ yɩ Judasi vuodieke die dɩ yine Simoni Asikaroti bʋa wa.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tomou, pois, um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Die Judasi die dɩ dene tuo paanʋkʋ a kpatɩ, Sitaani die dɩ juu wo. Womi Yisa dɩ balɩ wa dɩ, “Yi lagɩ lagɩ a yi wudieke fʋ bala fʋ yi wo.”
27 E, após o bocado, imediatamente, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que pretendes fazer, faze-o depressa.
28 Ama ba wʋnyɩ die ka sɩba wudieke Yisa dɩ bala a yɩ wa wa chɩaŋ.
28 Nenhum, porém, dos que estavam à mesa percebeu a que fim lhe dissera isto.
29 Die Judasi dɩ pɔgɩlɩnana ba ligire bʋlɔgɩrɩ wɩa die ba bataŋ dɩ yile dɩ Yisa balɩ wa mɩŋ dɩ ʋ ga daa jadieke ba bala ba nagɩ dii gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka yaa ʋ ga nagɩ ligire a yɩ zɔɔlɩntielibe.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa, pensaram alguns que Jesus lhe dissera: Compra o que precisamos para a festa ou lhe ordenara que desse alguma coisa aos pobres.
30 Judasi die dɩ dene tuo paanʋkʋ die ʋ nyɩŋ bʋnyɩ. Die dɩ yiwo yuŋ.
30 Ele, tendo recebido o bocado, saiu logo. E era noite.
31 Judasi die dɩ gana kʋaŋ chaaŋ, Yisa die dɩ baarɩ dɩ, “Lele gie, manɩŋ Vuota Bʋa wa nan ye bɩrɩŋ, ta n ma Ŋmɩŋ dɩ nan ye bɩrɩŋ.
31 Quando ele saiu, disse Jesus: Agora, foi glorificado o Filho do Homem, e Deus foi glorificado nele;
32 Dɩɩ yi Ŋmɩŋ dɩ ye bɩrɩŋ n ma, die nɩŋ dɩ kaaŋ yʋasɩ ʋ nan vaa manɩŋ Vuota Bʋa gbaŋ ye bɩrɩŋ ʋ ma.
32 se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e glorificá-lo-á imediatamente.
33 N ballɩ, n kaaŋ bɩ bie nɩ jigiŋ a yʋasɩ. Nɩ nan dɩ dɩa a yaala mɩŋ, ama lele n bala nɩ wudieke n bala a yɩ Juu vuosisi nyɩŋkʋraha dɩ, ‘Nɩ kaaŋ bɩagɩ a ga jigidieke n ganana wa.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco; buscar-me-eis, e o que eu disse aos judeus também agora vos digo a vós outros: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Ta lele, n wa yɩa nɩ wa mɩrɩhaalɩŋ: nɩ chome taŋ. N chone nɩ dene wo nɩ mʋ nɩ chome taŋ dene.
34 Novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que também vos ameis uns aos outros.
35 Dɩɩ yi nɩ yaa choti aŋaŋ taŋ, die nɩŋ vuoŋ mana nan dɩ sɩba dɩ nɩ yiwo n kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos: se tiverdes amor uns aos outros.
36 Simoni Piita die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, sɩa fʋ gara?”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus: Para onde vou, não me podes seguir agora; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Piita die dɩ bɩ pɩasɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, bɩa wɩa maŋ kaaŋ bɩagɩ dɩ fʋ kʋaŋ lele? Manɩŋ n yi siri dɩ n zie fʋ naŋ ma a kpi.”
37 Replicou Pedro: Senhor, por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a própria vida.
38 Yisa die dɩ bɩ pɩasɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ seŋ yi siri mɩŋ dɩ fʋ zie n naŋ ma a kpi? Wusie maŋ bala fʋ, kparaaŋ nan keŋ baa ka kʋmma ta chiisi wo bʋtaa dɩ ka sɩba mɩŋ.”
38 Respondeu Jesus: Darás a vida por mim? Em verdade, em verdade te digo que jamais cantará o galo antes que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.