João 11
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NTLH
1 Die daa wʋnyɩ saaŋ die dine Lazurusi ta ʋ bie Betani ma, ta die dɩ keŋ yʋagɩ. Betani die yiwo tɩŋ dieke Meri aŋaŋ ʋ nɩmbʋa Maata dɩ benne.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Meri wa gie die yine vuodieke die dɩ sitine tulaarika a yi tɩ Yɔmʋtieŋ nagɩsɩ ma wa ta chɩtɩbʋ aŋaŋ ʋ sikpeŋ zoosisi; die dɩ yiwo ʋ nɩmbʋa Lazurusi die dɩ yʋagɩna wa.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Die ʋ tamba Meri aŋaŋ Maata die dɩ tʋŋ balɩ Yisa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, fʋ zʋa dieke fʋ faasɩna a cho wo yʋagɩ mɩŋ.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Yisa die dɩ wʋnna naa wa, ʋ balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Yʋagɩbʋ gie ka baa ka yi Lazurusi miivoli kpatɩŋ, ama dɩ yiwo wudieke vuosi dɩ nan bɩrɩ Ŋmɩŋ saaŋ ka wɩa, ta bɩ bɩrɩ manɩŋ Ŋmɩŋ Bʋa saaŋ.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yisa die cho wo Maata aŋaŋ ʋ nɩmballɩ Meri aŋaŋ Lazurusi mɩŋ,
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 ama die ʋ wʋnna tʋntʋŋkʋ dɩ Lazurusi yʋagɩ wa, die ʋ wɩarɩ a bie jigidieke die ʋ benne wo damʋʋma ale.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Ta die keŋ a balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ vaa tɩ yiŋŋi ga Judia.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ baarɩ dɩ, “Dɩdagɩrʋ, daraa ale ka gie, mi vuosi die yaala ba taa fʋ aŋaŋ tana a kʋʋ mɩŋ, bɩa wɩa fʋ bɩ yaala fʋ ga mi?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Chaanɩŋ ŋaaŋ beri mɩŋ a nyɩŋ sʋkʋʋŋ a tʋgɩ jɩŋmɩŋ. Dɩɩ yi vuoŋ dɩ chʋŋ ŋmɩntʋasɩ ʋ kaaŋ gbɩŋ nan, dama ʋ yese tɩŋgbaŋka gie chaanɩŋ mɩŋ.
9 Jesus respondeu:
10 Ama dɩɩ yi ʋ chʋŋ yuŋ ʋ nan gbɩŋ nan dama chaanɩŋ wori.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Yisa die bala wa naa, ta bɩ balɩ gʋtɩ dɩ, “Tɩ zʋa Lazurusi gʋʋra mɩŋ, ama n nan ga a sʋgɩrɩ wa.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi ʋ gʋʋra nɩŋ ʋ nan ye alaafɩa.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Ama Yisa die daga dɩ Lazurusi kpiye mɩŋ ama ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die yile dɩ ʋ daga dɩ Lazurusi gʋʋra mɩŋ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Die wɩa die ʋ yuori balɩ ba dɩ, “Lazurusi kpiye mɩŋ;
14 Então Jesus disse claramente:
15 ama nɩ wɩa n yaa wa sʋgɩfɩalɩŋ die n wone ʋ jigiri amʋ nɩ nan yi mɩŋ yada. Nɩ vaa tɩ ga ʋ jigiŋ.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Die Tomasi, vuodieke ba wasɩnana (Yiibiri) dɩ balɩ yi ʋ chanchaalɩba dɩ, “Nɩ vaa tɩ mana ga aŋaŋ wa, amʋ dɩɩ yi kuŋ, tɩ kpi aŋaŋ wa.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Yisa die dɩ gana gbigi Betani wa, die ʋ wʋŋ dɩ ba gune Lazurusi ka daraa anɩɩsa wonde.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani die ka yʋa aŋaŋ Jerusalemi; die ka yʋasɩ die yiwo sɩba mali ale,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 die wɩa Juu vuosi pam die dɩ keŋ dɩ ba waasɩ Maata aŋaŋ Meri ta yɩ ba suguru yaa gamma ba nɩmbʋa kumbu wɩa.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Die Maata dɩ wʋnna dɩ Yisa kieŋ wo, die ʋ nyɩŋ ga dɩ ʋ tuoli wo sieŋ me, ama Meri die dɩ wɩarɩ tigiŋ me.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Maata die dɩ balɩ yɩ Yisa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi fʋ tɩŋ bie wo giena n nɩmbʋa wa gie tɩŋ kaaŋ kpi.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ama n sɩba dɩ lele gbaŋ Ŋmɩŋ nan yɩ fʋ jadieke mana fʋ jʋʋsɩna wa.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Yisa die dɩ balɩ wa dɩ, “Fʋ nɩmbʋa wa nan hagɩ kuŋ me.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Maata die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “N sɩba mɩŋ dɩ ʋ nan daansɩ hagɩ kuŋ me dʋnɩa kpatɩŋ daraaŋ.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yisa die dɩ balɩ dɩ, “Manɩŋ n yine vuodieke dɩ sʋgɩrɩnana kunti ta yɩa ba miivoli. Vuodieke nɩŋ dɩ yi mɩŋ yada, ʋ nan dɩ yallɩ miivoli, ʋ kpi gbaŋ;
25 Então Jesus afirmou:
26 ta vuodieke dɩaŋ dɩ benne ʋ mɩsɩ ma ta yi mɩŋ yada kaaŋ wɔŋ kpi. Yi wɩɩrɩ gie yada mɩŋ?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Die ʋ yiŋŋi baarɩ dɩ, “Wa, n Yɔmʋtieŋ, n yi yada dɩ fʋnɩŋ fʋ yine Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa ta bɩ yi Ŋmɩŋ Bʋa, vuodieke dɩ bala ʋ keŋ tɩŋgbaŋka gie wo.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Maata die dɩ bala wɩaha a kpatɩ kʋaŋ chaaŋ, die ʋ yiŋŋi ga a lɔbɩrɩ a wa ʋ nɩmbʋa Meri, a balɩ wa dɩ, “Dɩdagɩrʋ wa bie giena ta pɩasa fʋ wɩa.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Meri die dɩ wʋnna naa, die ʋ hagɩ a yi lagɩ lagɩ a nyɩŋ dɩ ʋ ga tuoli wo sieŋ me.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Yisa die dɩ ye ka tʋgɩ tɩŋkpaŋka sʋŋ, die ʋ ye bie wo jigidieke Maata dɩ tuoline wo.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Die Juu vuodiekemba die dɩ benne tigiri me ta yɩa Meri suguru wo dɩ yene ʋ hagɩna a yi lagɩ lagɩ a nyɩnna wa die ba dɩ ʋ kʋaŋ. Die ba yile dɩ ʋ gara vɔrɩkʋ jigiŋ dɩ ʋ kʋŋ.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Die Meri dɩ tʋgɩna jigidieke Yisa dɩ benne wo, ta ye wo wo, die ʋ sʋʋŋ gbirigi ʋ nɩŋŋa ta baarɩ dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi fʋ tɩŋ bie giena n nɩmbʋa wa gie tɩŋ kaaŋ kpi.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Yisa die dɩ ye ʋ kʋnnana ta Juu vuodiekemba dɩaŋ dɩ dɩna ʋ kʋaŋ a keŋ wo gbaŋ dɩ kʋnnana wa; die ʋ sʋŋ dɩ chʋʋsɩ pam.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Ta die pɩasɩ ba dɩ, “Sɩa nɩ gu wo?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Yisa die dɩ kʋŋ.
35 Jesus chorou.
36 Die wɩa Juu vuosisi dɩ baarɩ dɩ, “Nɩ ye ʋ faasɩna a cho Lazurusi dene.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ama bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ dɩ, “Daa ʋ yuorine daa yɩɩ wa ninehe? Ʋ tɩŋ kaaŋ bɩagɩ a kagɩ aŋ Lazurusi da kpi?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Yisa sʋŋ die dɩ faasɩ a chʋʋsɩ, ta ʋ ga vɔrɩkʋ jigiŋ. Die ka yiwo taŋ lʋgɩŋ vɔrɩŋ ba nagɩ taŋ a ligi ka nʋaŋ.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Yisa die dɩ baarɩ dɩ, “Nɩ nagɩ tanɩ a nyɩŋ vɔrɩkʋ ma.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Womi Yisa dɩ balɩ a yɩ wa dɩ, “N ka balɩ fʋ dɩ dɩɩ yi fʋ yi yada nan ye Ŋmɩŋ dɩ yalla hagɩrɩŋ dene?”
40 Jesus respondeu:
41 Die wɩa die ba nagɩ tanɩ a nyɩŋ vɔrɩkʋ nʋaŋ, Yisa die dɩ daansɩ ŋmɩŋsikpeŋ ta baarɩ dɩ, “N Chʋa Ŋmɩŋ, n waasa fʋ dɩ fʋ wʋnnana n jʋʋsɩŋ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 N sɩba a baarɩ saŋŋa mana tuose n jʋʋsɩŋ mɩŋ, ama n bala naa vuosi gie wɩa, amʋ ba nan yi yada dɩ fʋ tʋnna mɩŋ.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Die ʋ balla naa a kpatɩ wa, die ʋ wa aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ dɩ, “Lazurusi, keŋ nyɩŋ!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Womi Lazurusi die dɩ keŋ nyɩŋ, logiti die dɩ veli ʋ nuusi aŋaŋ ʋ nagɩsɩ ta garɩbɩŋ die dɩ bɔbɩ ʋ nine. Yisa die dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩ forisi gatɩtɩ ta vaa ʋ ga.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Die vuodiekemba dɩ kenne dɩ ba waasɩ Meri wa pam die dɩ ye wudieke Yisa dɩ yine wo ta yi wo yada.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ama ba bataŋ die dɩ yiŋŋi ga Farasisi vuosisi jigiŋ a balɩ ba wudieke Yisa dɩ yine.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Die wɩa Farasisi vuosisi aŋaŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha die dɩ lagɩŋ taŋ a baarɩ dɩ, “Bɩa tɩ nan yi? Nɩ ye mamachi tʋŋ dieke daa wa gie dɩ tʋnnana.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Dɩɩ yi tɩ va wa ʋ tʋma a gara, vuoŋ mana nan keŋ yi wo yada ta Romani nyɩŋkʋraha nan keŋ a chʋʋsɩ tɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie mana.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Die ba wʋnyɩ saaŋ dɩ dine Kayafasi ta ʋ yi ba kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ bini mi die dɩ baarɩ dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ ka sɩba wɩɩŋ!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Nɩ ka sɩba a baarɩ dɩ kpɩa dɩ vuobalɩmɩŋ tuo vuosi gie mana kuŋ a kpi a tɩaŋ tɩŋgbaŋka gie vuosi mana dɩ baaŋ kpi?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Die ʋ ka balɩ naa aŋaŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ yɩaŋ, ama die ʋ yine kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ bini mi wo, die ʋ bʋga bala mɩŋ dɩ Yisa baa ʋ tuo wo Juu vuosi kuŋ a kpi,
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 daa ba nyɩɩna ma, ama ka baa ka yaa wa Ŋmɩŋ ballɩ diekemba dɩ jaasɩna tɩŋgbaŋka gie mana ma wa a keŋ lagɩsɩ taŋ a yi be jabalɩmɩŋ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Die wɩa a nyɩŋ daarɩ mi yaa gamma die Juu vuosisi dɩ saŋ dɩ ba kʋʋ Yisa.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Die wɩa Yisa die ka bɩ dɩ dɩa yaalɩŋ ma Judia tɩŋgbaŋ ma, ta die nyɩŋ mi a ga tɩŋ kaanɩ dɩ gbigine hagɩyeŋ ba wasa ka Efarimi, ta die bie mi aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Die Juu vuosi dʋʋga dieke ba wasɩnana gasɩtɩaŋkʋ dɩ gbigi, die vuosi pam die dɩ nyɩŋ tɩgɩsɩ tɩgɩsɩ a jʋalɩ ga Jerusalemi dɩ ba wʋnsɩ ba gbaŋ ta dʋʋgaka ye tʋgɩ.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Die vuosisi die dɩ lagɩŋna Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma wa, die ba dɩ dɩa yaala Yisa ta pɩasa taŋ dɩ, “Bɩa nɩ yile? Ʋ ka baa ʋ keŋ dʋʋgaka yaa?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ama kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ Farasisi vuosisi die wɔŋ yɩ wa nʋaŋ dɩ vuodieke dɩ keŋ ye jigidieke Yisa dɩ benne ʋ keŋ a yɩ ba doose amʋ ba nan yigi wo.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.