João 11
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs BKJ
1 Die daa wʋnyɩ saaŋ die dine Lazurusi ta ʋ bie Betani ma, ta die dɩ keŋ yʋagɩ. Betani die yiwo tɩŋ dieke Meri aŋaŋ ʋ nɩmbʋa Maata dɩ benne.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Meri wa gie die yine vuodieke die dɩ sitine tulaarika a yi tɩ Yɔmʋtieŋ nagɩsɩ ma wa ta chɩtɩbʋ aŋaŋ ʋ sikpeŋ zoosisi; die dɩ yiwo ʋ nɩmbʋa Lazurusi die dɩ yʋagɩna wa.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Die ʋ tamba Meri aŋaŋ Maata die dɩ tʋŋ balɩ Yisa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, fʋ zʋa dieke fʋ faasɩna a cho wo yʋagɩ mɩŋ.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yisa die dɩ wʋnna naa wa, ʋ balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Yʋagɩbʋ gie ka baa ka yi Lazurusi miivoli kpatɩŋ, ama dɩ yiwo wudieke vuosi dɩ nan bɩrɩ Ŋmɩŋ saaŋ ka wɩa, ta bɩ bɩrɩ manɩŋ Ŋmɩŋ Bʋa saaŋ.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yisa die cho wo Maata aŋaŋ ʋ nɩmballɩ Meri aŋaŋ Lazurusi mɩŋ,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 ama die ʋ wʋnna tʋntʋŋkʋ dɩ Lazurusi yʋagɩ wa, die ʋ wɩarɩ a bie jigidieke die ʋ benne wo damʋʋma ale.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Ta die keŋ a balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ vaa tɩ yiŋŋi ga Judia.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ baarɩ dɩ, “Dɩdagɩrʋ, daraa ale ka gie, mi vuosi die yaala ba taa fʋ aŋaŋ tana a kʋʋ mɩŋ, bɩa wɩa fʋ bɩ yaala fʋ ga mi?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Chaanɩŋ ŋaaŋ beri mɩŋ a nyɩŋ sʋkʋʋŋ a tʋgɩ jɩŋmɩŋ. Dɩɩ yi vuoŋ dɩ chʋŋ ŋmɩntʋasɩ ʋ kaaŋ gbɩŋ nan, dama ʋ yese tɩŋgbaŋka gie chaanɩŋ mɩŋ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Ama dɩɩ yi ʋ chʋŋ yuŋ ʋ nan gbɩŋ nan dama chaanɩŋ wori.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Yisa die bala wa naa, ta bɩ balɩ gʋtɩ dɩ, “Tɩ zʋa Lazurusi gʋʋra mɩŋ, ama n nan ga a sʋgɩrɩ wa.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi ʋ gʋʋra nɩŋ ʋ nan ye alaafɩa.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Ama Yisa die daga dɩ Lazurusi kpiye mɩŋ ama ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die yile dɩ ʋ daga dɩ Lazurusi gʋʋra mɩŋ.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Die wɩa die ʋ yuori balɩ ba dɩ, “Lazurusi kpiye mɩŋ;
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 ama nɩ wɩa n yaa wa sʋgɩfɩalɩŋ die n wone ʋ jigiri amʋ nɩ nan yi mɩŋ yada. Nɩ vaa tɩ ga ʋ jigiŋ.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Die Tomasi, vuodieke ba wasɩnana (Yiibiri) dɩ balɩ yi ʋ chanchaalɩba dɩ, “Nɩ vaa tɩ mana ga aŋaŋ wa, amʋ dɩɩ yi kuŋ, tɩ kpi aŋaŋ wa.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Yisa die dɩ gana gbigi Betani wa, die ʋ wʋŋ dɩ ba gune Lazurusi ka daraa anɩɩsa wonde.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betani die ka yʋa aŋaŋ Jerusalemi; die ka yʋasɩ die yiwo sɩba mali ale,
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 die wɩa Juu vuosi pam die dɩ keŋ dɩ ba waasɩ Maata aŋaŋ Meri ta yɩ ba suguru yaa gamma ba nɩmbʋa kumbu wɩa.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Die Maata dɩ wʋnna dɩ Yisa kieŋ wo, die ʋ nyɩŋ ga dɩ ʋ tuoli wo sieŋ me, ama Meri die dɩ wɩarɩ tigiŋ me.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Maata die dɩ balɩ yɩ Yisa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi fʋ tɩŋ bie wo giena n nɩmbʋa wa gie tɩŋ kaaŋ kpi.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ama n sɩba dɩ lele gbaŋ Ŋmɩŋ nan yɩ fʋ jadieke mana fʋ jʋʋsɩna wa.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Yisa die dɩ balɩ wa dɩ, “Fʋ nɩmbʋa wa nan hagɩ kuŋ me.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Maata die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “N sɩba mɩŋ dɩ ʋ nan daansɩ hagɩ kuŋ me dʋnɩa kpatɩŋ daraaŋ.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yisa die dɩ balɩ dɩ, “Manɩŋ n yine vuodieke dɩ sʋgɩrɩnana kunti ta yɩa ba miivoli. Vuodieke nɩŋ dɩ yi mɩŋ yada, ʋ nan dɩ yallɩ miivoli, ʋ kpi gbaŋ;
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 ta vuodieke dɩaŋ dɩ benne ʋ mɩsɩ ma ta yi mɩŋ yada kaaŋ wɔŋ kpi. Yi wɩɩrɩ gie yada mɩŋ?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Die ʋ yiŋŋi baarɩ dɩ, “Wa, n Yɔmʋtieŋ, n yi yada dɩ fʋnɩŋ fʋ yine Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa ta bɩ yi Ŋmɩŋ Bʋa, vuodieke dɩ bala ʋ keŋ tɩŋgbaŋka gie wo.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Maata die dɩ bala wɩaha a kpatɩ kʋaŋ chaaŋ, die ʋ yiŋŋi ga a lɔbɩrɩ a wa ʋ nɩmbʋa Meri, a balɩ wa dɩ, “Dɩdagɩrʋ wa bie giena ta pɩasa fʋ wɩa.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Meri die dɩ wʋnna naa, die ʋ hagɩ a yi lagɩ lagɩ a nyɩŋ dɩ ʋ ga tuoli wo sieŋ me.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Yisa die dɩ ye ka tʋgɩ tɩŋkpaŋka sʋŋ, die ʋ ye bie wo jigidieke Maata dɩ tuoline wo.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Die Juu vuodiekemba die dɩ benne tigiri me ta yɩa Meri suguru wo dɩ yene ʋ hagɩna a yi lagɩ lagɩ a nyɩnna wa die ba dɩ ʋ kʋaŋ. Die ba yile dɩ ʋ gara vɔrɩkʋ jigiŋ dɩ ʋ kʋŋ.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Die Meri dɩ tʋgɩna jigidieke Yisa dɩ benne wo, ta ye wo wo, die ʋ sʋʋŋ gbirigi ʋ nɩŋŋa ta baarɩ dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi fʋ tɩŋ bie giena n nɩmbʋa wa gie tɩŋ kaaŋ kpi.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yisa die dɩ ye ʋ kʋnnana ta Juu vuodiekemba dɩaŋ dɩ dɩna ʋ kʋaŋ a keŋ wo gbaŋ dɩ kʋnnana wa; die ʋ sʋŋ dɩ chʋʋsɩ pam.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ta die pɩasɩ ba dɩ, “Sɩa nɩ gu wo?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yisa die dɩ kʋŋ.
35 Jesus chorou.
36 Die wɩa Juu vuosisi dɩ baarɩ dɩ, “Nɩ ye ʋ faasɩna a cho Lazurusi dene.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ama bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ dɩ, “Daa ʋ yuorine daa yɩɩ wa ninehe? Ʋ tɩŋ kaaŋ bɩagɩ a kagɩ aŋ Lazurusi da kpi?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Yisa sʋŋ die dɩ faasɩ a chʋʋsɩ, ta ʋ ga vɔrɩkʋ jigiŋ. Die ka yiwo taŋ lʋgɩŋ vɔrɩŋ ba nagɩ taŋ a ligi ka nʋaŋ.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yisa die dɩ baarɩ dɩ, “Nɩ nagɩ tanɩ a nyɩŋ vɔrɩkʋ ma.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Womi Yisa dɩ balɩ a yɩ wa dɩ, “N ka balɩ fʋ dɩ dɩɩ yi fʋ yi yada nan ye Ŋmɩŋ dɩ yalla hagɩrɩŋ dene?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Die wɩa die ba nagɩ tanɩ a nyɩŋ vɔrɩkʋ nʋaŋ, Yisa die dɩ daansɩ ŋmɩŋsikpeŋ ta baarɩ dɩ, “N Chʋa Ŋmɩŋ, n waasa fʋ dɩ fʋ wʋnnana n jʋʋsɩŋ.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 N sɩba a baarɩ saŋŋa mana tuose n jʋʋsɩŋ mɩŋ, ama n bala naa vuosi gie wɩa, amʋ ba nan yi yada dɩ fʋ tʋnna mɩŋ.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Die ʋ balla naa a kpatɩ wa, die ʋ wa aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ dɩ, “Lazurusi, keŋ nyɩŋ!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Womi Lazurusi die dɩ keŋ nyɩŋ, logiti die dɩ veli ʋ nuusi aŋaŋ ʋ nagɩsɩ ta garɩbɩŋ die dɩ bɔbɩ ʋ nine. Yisa die dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩ forisi gatɩtɩ ta vaa ʋ ga.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Die vuodiekemba dɩ kenne dɩ ba waasɩ Meri wa pam die dɩ ye wudieke Yisa dɩ yine wo ta yi wo yada.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Ama ba bataŋ die dɩ yiŋŋi ga Farasisi vuosisi jigiŋ a balɩ ba wudieke Yisa dɩ yine.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Die wɩa Farasisi vuosisi aŋaŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha die dɩ lagɩŋ taŋ a baarɩ dɩ, “Bɩa tɩ nan yi? Nɩ ye mamachi tʋŋ dieke daa wa gie dɩ tʋnnana.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Dɩɩ yi tɩ va wa ʋ tʋma a gara, vuoŋ mana nan keŋ yi wo yada ta Romani nyɩŋkʋraha nan keŋ a chʋʋsɩ tɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie mana.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Die ba wʋnyɩ saaŋ dɩ dine Kayafasi ta ʋ yi ba kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ bini mi die dɩ baarɩ dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ ka sɩba wɩɩŋ!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Nɩ ka sɩba a baarɩ dɩ kpɩa dɩ vuobalɩmɩŋ tuo vuosi gie mana kuŋ a kpi a tɩaŋ tɩŋgbaŋka gie vuosi mana dɩ baaŋ kpi?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Die ʋ ka balɩ naa aŋaŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ yɩaŋ, ama die ʋ yine kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ bini mi wo, die ʋ bʋga bala mɩŋ dɩ Yisa baa ʋ tuo wo Juu vuosi kuŋ a kpi,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 daa ba nyɩɩna ma, ama ka baa ka yaa wa Ŋmɩŋ ballɩ diekemba dɩ jaasɩna tɩŋgbaŋka gie mana ma wa a keŋ lagɩsɩ taŋ a yi be jabalɩmɩŋ.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Die wɩa a nyɩŋ daarɩ mi yaa gamma die Juu vuosisi dɩ saŋ dɩ ba kʋʋ Yisa.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Die wɩa Yisa die ka bɩ dɩ dɩa yaalɩŋ ma Judia tɩŋgbaŋ ma, ta die nyɩŋ mi a ga tɩŋ kaanɩ dɩ gbigine hagɩyeŋ ba wasa ka Efarimi, ta die bie mi aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Die Juu vuosi dʋʋga dieke ba wasɩnana gasɩtɩaŋkʋ dɩ gbigi, die vuosi pam die dɩ nyɩŋ tɩgɩsɩ tɩgɩsɩ a jʋalɩ ga Jerusalemi dɩ ba wʋnsɩ ba gbaŋ ta dʋʋgaka ye tʋgɩ.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Die vuosisi die dɩ lagɩŋna Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma wa, die ba dɩ dɩa yaala Yisa ta pɩasa taŋ dɩ, “Bɩa nɩ yile? Ʋ ka baa ʋ keŋ dʋʋgaka yaa?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ama kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ Farasisi vuosisi die wɔŋ yɩ wa nʋaŋ dɩ vuodieke dɩ keŋ ye jigidieke Yisa dɩ benne ʋ keŋ a yɩ ba doose amʋ ba nan yigi wo.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.