João 11
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NAA
1 Die daa wʋnyɩ saaŋ die dine Lazurusi ta ʋ bie Betani ma, ta die dɩ keŋ yʋagɩ. Betani die yiwo tɩŋ dieke Meri aŋaŋ ʋ nɩmbʋa Maata dɩ benne.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Meri wa gie die yine vuodieke die dɩ sitine tulaarika a yi tɩ Yɔmʋtieŋ nagɩsɩ ma wa ta chɩtɩbʋ aŋaŋ ʋ sikpeŋ zoosisi; die dɩ yiwo ʋ nɩmbʋa Lazurusi die dɩ yʋagɩna wa.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Die ʋ tamba Meri aŋaŋ Maata die dɩ tʋŋ balɩ Yisa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, fʋ zʋa dieke fʋ faasɩna a cho wo yʋagɩ mɩŋ.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yisa die dɩ wʋnna naa wa, ʋ balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Yʋagɩbʋ gie ka baa ka yi Lazurusi miivoli kpatɩŋ, ama dɩ yiwo wudieke vuosi dɩ nan bɩrɩ Ŋmɩŋ saaŋ ka wɩa, ta bɩ bɩrɩ manɩŋ Ŋmɩŋ Bʋa saaŋ.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yisa die cho wo Maata aŋaŋ ʋ nɩmballɩ Meri aŋaŋ Lazurusi mɩŋ,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 ama die ʋ wʋnna tʋntʋŋkʋ dɩ Lazurusi yʋagɩ wa, die ʋ wɩarɩ a bie jigidieke die ʋ benne wo damʋʋma ale.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ta die keŋ a balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ vaa tɩ yiŋŋi ga Judia.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ baarɩ dɩ, “Dɩdagɩrʋ, daraa ale ka gie, mi vuosi die yaala ba taa fʋ aŋaŋ tana a kʋʋ mɩŋ, bɩa wɩa fʋ bɩ yaala fʋ ga mi?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Chaanɩŋ ŋaaŋ beri mɩŋ a nyɩŋ sʋkʋʋŋ a tʋgɩ jɩŋmɩŋ. Dɩɩ yi vuoŋ dɩ chʋŋ ŋmɩntʋasɩ ʋ kaaŋ gbɩŋ nan, dama ʋ yese tɩŋgbaŋka gie chaanɩŋ mɩŋ.
9 Jesus respondeu:
10 Ama dɩɩ yi ʋ chʋŋ yuŋ ʋ nan gbɩŋ nan dama chaanɩŋ wori.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yisa die bala wa naa, ta bɩ balɩ gʋtɩ dɩ, “Tɩ zʋa Lazurusi gʋʋra mɩŋ, ama n nan ga a sʋgɩrɩ wa.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi ʋ gʋʋra nɩŋ ʋ nan ye alaafɩa.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ama Yisa die daga dɩ Lazurusi kpiye mɩŋ ama ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die yile dɩ ʋ daga dɩ Lazurusi gʋʋra mɩŋ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Die wɩa die ʋ yuori balɩ ba dɩ, “Lazurusi kpiye mɩŋ;
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 ama nɩ wɩa n yaa wa sʋgɩfɩalɩŋ die n wone ʋ jigiri amʋ nɩ nan yi mɩŋ yada. Nɩ vaa tɩ ga ʋ jigiŋ.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Die Tomasi, vuodieke ba wasɩnana (Yiibiri) dɩ balɩ yi ʋ chanchaalɩba dɩ, “Nɩ vaa tɩ mana ga aŋaŋ wa, amʋ dɩɩ yi kuŋ, tɩ kpi aŋaŋ wa.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Yisa die dɩ gana gbigi Betani wa, die ʋ wʋŋ dɩ ba gune Lazurusi ka daraa anɩɩsa wonde.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betani die ka yʋa aŋaŋ Jerusalemi; die ka yʋasɩ die yiwo sɩba mali ale,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 die wɩa Juu vuosi pam die dɩ keŋ dɩ ba waasɩ Maata aŋaŋ Meri ta yɩ ba suguru yaa gamma ba nɩmbʋa kumbu wɩa.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Die Maata dɩ wʋnna dɩ Yisa kieŋ wo, die ʋ nyɩŋ ga dɩ ʋ tuoli wo sieŋ me, ama Meri die dɩ wɩarɩ tigiŋ me.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Maata die dɩ balɩ yɩ Yisa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi fʋ tɩŋ bie wo giena n nɩmbʋa wa gie tɩŋ kaaŋ kpi.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ama n sɩba dɩ lele gbaŋ Ŋmɩŋ nan yɩ fʋ jadieke mana fʋ jʋʋsɩna wa.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yisa die dɩ balɩ wa dɩ, “Fʋ nɩmbʋa wa nan hagɩ kuŋ me.”
23 Jesus disse a ela:
24 Maata die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “N sɩba mɩŋ dɩ ʋ nan daansɩ hagɩ kuŋ me dʋnɩa kpatɩŋ daraaŋ.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yisa die dɩ balɩ dɩ, “Manɩŋ n yine vuodieke dɩ sʋgɩrɩnana kunti ta yɩa ba miivoli. Vuodieke nɩŋ dɩ yi mɩŋ yada, ʋ nan dɩ yallɩ miivoli, ʋ kpi gbaŋ;
25 Então Jesus declarou:
26 ta vuodieke dɩaŋ dɩ benne ʋ mɩsɩ ma ta yi mɩŋ yada kaaŋ wɔŋ kpi. Yi wɩɩrɩ gie yada mɩŋ?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Die ʋ yiŋŋi baarɩ dɩ, “Wa, n Yɔmʋtieŋ, n yi yada dɩ fʋnɩŋ fʋ yine Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa ta bɩ yi Ŋmɩŋ Bʋa, vuodieke dɩ bala ʋ keŋ tɩŋgbaŋka gie wo.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Maata die dɩ bala wɩaha a kpatɩ kʋaŋ chaaŋ, die ʋ yiŋŋi ga a lɔbɩrɩ a wa ʋ nɩmbʋa Meri, a balɩ wa dɩ, “Dɩdagɩrʋ wa bie giena ta pɩasa fʋ wɩa.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Meri die dɩ wʋnna naa, die ʋ hagɩ a yi lagɩ lagɩ a nyɩŋ dɩ ʋ ga tuoli wo sieŋ me.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Yisa die dɩ ye ka tʋgɩ tɩŋkpaŋka sʋŋ, die ʋ ye bie wo jigidieke Maata dɩ tuoline wo.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Die Juu vuodiekemba die dɩ benne tigiri me ta yɩa Meri suguru wo dɩ yene ʋ hagɩna a yi lagɩ lagɩ a nyɩnna wa die ba dɩ ʋ kʋaŋ. Die ba yile dɩ ʋ gara vɔrɩkʋ jigiŋ dɩ ʋ kʋŋ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Die Meri dɩ tʋgɩna jigidieke Yisa dɩ benne wo, ta ye wo wo, die ʋ sʋʋŋ gbirigi ʋ nɩŋŋa ta baarɩ dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi fʋ tɩŋ bie giena n nɩmbʋa wa gie tɩŋ kaaŋ kpi.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yisa die dɩ ye ʋ kʋnnana ta Juu vuodiekemba dɩaŋ dɩ dɩna ʋ kʋaŋ a keŋ wo gbaŋ dɩ kʋnnana wa; die ʋ sʋŋ dɩ chʋʋsɩ pam.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ta die pɩasɩ ba dɩ, “Sɩa nɩ gu wo?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yisa die dɩ kʋŋ.
35 Jesus chorou.
36 Die wɩa Juu vuosisi dɩ baarɩ dɩ, “Nɩ ye ʋ faasɩna a cho Lazurusi dene.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ama bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ dɩ, “Daa ʋ yuorine daa yɩɩ wa ninehe? Ʋ tɩŋ kaaŋ bɩagɩ a kagɩ aŋ Lazurusi da kpi?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yisa sʋŋ die dɩ faasɩ a chʋʋsɩ, ta ʋ ga vɔrɩkʋ jigiŋ. Die ka yiwo taŋ lʋgɩŋ vɔrɩŋ ba nagɩ taŋ a ligi ka nʋaŋ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yisa die dɩ baarɩ dɩ, “Nɩ nagɩ tanɩ a nyɩŋ vɔrɩkʋ ma.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Womi Yisa dɩ balɩ a yɩ wa dɩ, “N ka balɩ fʋ dɩ dɩɩ yi fʋ yi yada nan ye Ŋmɩŋ dɩ yalla hagɩrɩŋ dene?”
40 Jesus respondeu:
41 Die wɩa die ba nagɩ tanɩ a nyɩŋ vɔrɩkʋ nʋaŋ, Yisa die dɩ daansɩ ŋmɩŋsikpeŋ ta baarɩ dɩ, “N Chʋa Ŋmɩŋ, n waasa fʋ dɩ fʋ wʋnnana n jʋʋsɩŋ.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 N sɩba a baarɩ saŋŋa mana tuose n jʋʋsɩŋ mɩŋ, ama n bala naa vuosi gie wɩa, amʋ ba nan yi yada dɩ fʋ tʋnna mɩŋ.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Die ʋ balla naa a kpatɩ wa, die ʋ wa aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ dɩ, “Lazurusi, keŋ nyɩŋ!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Womi Lazurusi die dɩ keŋ nyɩŋ, logiti die dɩ veli ʋ nuusi aŋaŋ ʋ nagɩsɩ ta garɩbɩŋ die dɩ bɔbɩ ʋ nine. Yisa die dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩ forisi gatɩtɩ ta vaa ʋ ga.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Die vuodiekemba dɩ kenne dɩ ba waasɩ Meri wa pam die dɩ ye wudieke Yisa dɩ yine wo ta yi wo yada.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ama ba bataŋ die dɩ yiŋŋi ga Farasisi vuosisi jigiŋ a balɩ ba wudieke Yisa dɩ yine.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Die wɩa Farasisi vuosisi aŋaŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha die dɩ lagɩŋ taŋ a baarɩ dɩ, “Bɩa tɩ nan yi? Nɩ ye mamachi tʋŋ dieke daa wa gie dɩ tʋnnana.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Dɩɩ yi tɩ va wa ʋ tʋma a gara, vuoŋ mana nan keŋ yi wo yada ta Romani nyɩŋkʋraha nan keŋ a chʋʋsɩ tɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie mana.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Die ba wʋnyɩ saaŋ dɩ dine Kayafasi ta ʋ yi ba kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ bini mi die dɩ baarɩ dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ ka sɩba wɩɩŋ!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Nɩ ka sɩba a baarɩ dɩ kpɩa dɩ vuobalɩmɩŋ tuo vuosi gie mana kuŋ a kpi a tɩaŋ tɩŋgbaŋka gie vuosi mana dɩ baaŋ kpi?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Die ʋ ka balɩ naa aŋaŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ yɩaŋ, ama die ʋ yine kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ bini mi wo, die ʋ bʋga bala mɩŋ dɩ Yisa baa ʋ tuo wo Juu vuosi kuŋ a kpi,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 daa ba nyɩɩna ma, ama ka baa ka yaa wa Ŋmɩŋ ballɩ diekemba dɩ jaasɩna tɩŋgbaŋka gie mana ma wa a keŋ lagɩsɩ taŋ a yi be jabalɩmɩŋ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Die wɩa a nyɩŋ daarɩ mi yaa gamma die Juu vuosisi dɩ saŋ dɩ ba kʋʋ Yisa.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Die wɩa Yisa die ka bɩ dɩ dɩa yaalɩŋ ma Judia tɩŋgbaŋ ma, ta die nyɩŋ mi a ga tɩŋ kaanɩ dɩ gbigine hagɩyeŋ ba wasa ka Efarimi, ta die bie mi aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Die Juu vuosi dʋʋga dieke ba wasɩnana gasɩtɩaŋkʋ dɩ gbigi, die vuosi pam die dɩ nyɩŋ tɩgɩsɩ tɩgɩsɩ a jʋalɩ ga Jerusalemi dɩ ba wʋnsɩ ba gbaŋ ta dʋʋgaka ye tʋgɩ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Die vuosisi die dɩ lagɩŋna Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma wa, die ba dɩ dɩa yaala Yisa ta pɩasa taŋ dɩ, “Bɩa nɩ yile? Ʋ ka baa ʋ keŋ dʋʋgaka yaa?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ama kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ Farasisi vuosisi die wɔŋ yɩ wa nʋaŋ dɩ vuodieke dɩ keŋ ye jigidieke Yisa dɩ benne ʋ keŋ a yɩ ba doose amʋ ba nan yigi wo.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.