João 10
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs VC
1 Yisa die dɩ bɩ balɩ ba dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, vuodieke nɩŋ dɩ kana ka daagɩ yiise juoku sanʋarɩ a juu ama ta daagɩ paŋ a juu yiwo gaarʋ aŋaŋ gbɩgbatɩrʋ.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Ama vuodieke dɩ daagɩnana sanʋarɩ a juo wo yiwo yiisehe yiyagɩrʋ.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Sanʋagbarɩtʋ wa ŋaaŋ yuori wo sanʋarɩ a yɩ wa aŋ ʋ juu, ta ʋ wa ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ yiisehe saara ba ŋaaŋ wʋmma ʋ lɔlɩŋ ta ʋ yaa ba nyɩna.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Ʋ keŋ yaa ha a keŋ nyɩŋ, ʋ ŋaaŋ dɩ wa a nɩŋŋa ta yiisehe dɩ dɩ ʋ kʋaŋ, dama a sɩba ʋ lɔlɩŋ mɩŋ.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Ama a kaaŋ wɔŋ a dɩ chaanʋ kʋaŋ, a nan chɩgɩ ta va wa, dama a ka sɩba ʋ lɔlɩŋ.”
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yisa die taaŋ ba nandagɩrɩ gie ama die ba ka sɩba wudieke ʋ balala ba wa chɩaŋ.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Die wɩa Yisa dɩ bɩ bala ba dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, manɩŋ n yine yiisehe juoku sanʋaŋ.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Vuodiekemba mana die dɩ wolinne a keŋ n ma wa yiwo gaarɩŋ aŋaŋ gbɩgbatɩrɩŋ, ta yiisehe dɩ ka wʋŋ a yɩ ba.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Manɩŋ n yine sanʋarɩ, vuodieke nɩŋ mana dɩ daagɩna n ma a juu nan ye gbatɩtaanɩŋ. Ʋ nan keŋ juu ta nyɩna, ta yese nyindiike vɩɩna.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Gaarʋ nɩŋ keŋye dɩ ʋ keŋ gaarɩ yiisehe, ta kʋʋ ha, ta bɩ chʋʋsɩ ha. Manɩŋ, n keŋye mɩŋ dɩ a ye miivoli dieke dɩ yine miivoli wusie ke.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 “Manɩŋ n yiwo yiyagɩrɩvɩɩnʋ, ta yiyagɩrɩvɩɩnʋ kpinene ʋ yiise wɩa.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 Ama vuodieke nɩŋ dɩ yagɩnana yiise ligire wɩa, ta ka yi yiyagɩrʋ wusie, ta ka bɩ sɩɩ yiisehe nɩŋ, dɩɩ yi ʋ keŋ ye gbaanchʋŋ dɩ kieŋ saŋŋa dieke, sie ʋ chɩgɩ ta vaa yiisehe; ta gbaanchʋrɩ keŋ yigi he ta yiise tɩalɩkaha chɩgɩ jaasɩ.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 Ʋ ŋaaŋ chɩga dama ʋ yaga yiisehe ligire wɩa, ta ʋ baga wo yiisehe me.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 — ausente —
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 N yaa yiise ataŋ, ama hanɩŋ a wo yiise juoku gie me. Sie n yaa a dɩaŋ a keŋ, ta a nan tuo n nʋaŋ, ta a mana bɩrɩŋ yiise buuri balɩmɩŋ, ta yaa yiyagɩbalɩmɩŋ.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 “N Chʋa Ŋmɩŋ cho mɩŋ mɩŋ dama n yi siri dɩ n kpi, ta ka kʋaŋ chaaŋ n bɩ ye miivoli.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Vuoŋ wori a nan bɩagɩ vʋarɩ n miivoli, ntaala n yɩ wa sieŋ. N yaa yiko a nan bɩagɩ nagɩ yi, ta bɩ yaa yiko a nan bɩagɩ keŋ n mɩsɩ ma. Naa n Chʋa die dɩ balɩ mɩŋ dɩ n yi.”
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Die ʋ wʋbalɩkaha gie die dɩ yi Juu vuosisi dɩ bɩ puo bɩbra.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Ba pam die dɩ baarɩ dɩ, “Jɩmbɩaŋ yalla wa ta ʋ juo yɩɩŋyaatɩ. Bɩa wɩa nɩ wʋmma wa?”
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Ama bataŋ die dɩ baarɩ dɩ, “Vuodieke jɩmbɩaŋ dɩ yalla kaaŋ bɩagɩ balɩ wɩa sɩba naa. Lalɩa vuodieke jɩmbɩaŋ dɩ yalla dɩ nan bɩagɩ a yuori yɩɩsɩ nine?”
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Die saŋŋa dɩ tʋgɩ dɩ ba dii ba dʋʋga dieke ba ŋaana bɩra Ŋmɩŋ ba jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ wɩa wa. Dʋʋga ka die dii wo Jerusalemi ma. Saŋka mi die yiwo tafaaŋ
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 ta Yisa die dɩ dɩ dɩa lɩɩfaaŋ dieke ba wasɩnana Solomoni lɩɩfaaka, dɩ benne Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma wa.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Vuosisi die dɩ taaŋ a giliŋ wo ta pɩasɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ yaala tɩ chɩɩsɩ mɩŋ a ga tʋgɩ wa saŋŋa bɩa? Balɩ tɩ wusie: Fʋ yine Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa?”
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “N wɔŋ balɩ nɩ mɩŋ, ama nɩ ka yi mɩŋ yada. Tʋŋ diekemba n tʋnnana wa aŋaŋ n Chʋa Ŋmɩŋ yikoke, dagɩnana vuodieke n yine.
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Ama nɩ ka yi yada dama nɩ ka yi n yiise.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 N yiisehe wʋmma n lɔlɩŋ; ta maŋ sɩba ha ta a dɩ n kʋaŋ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Manɩŋ n yɩa ha miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ, ta a kaaŋ wɔŋ kpi; ta vuoŋ dɩ kaaŋ bɩagɩ a gbatɩ ha a nyɩŋ n jigiŋ.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 N Chʋa Ŋmɩŋ nagɩna ha a yi n nuusi me, ta wʋnɩŋ ʋ tɩaŋ vuoŋ mana mɩŋ. Die wɩa vuoŋ wori a baaŋ bɩagɩ a gbatɩ ha a nyɩŋ n Chʋa wa nuusi me
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Manɩŋ aŋaŋ n Chʋa Ŋmɩŋ yiwo jabalɩmɩŋ.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Womi Juu vuosisi die dɩ bɩ nagɩ tana dɩ ba taa wa,
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 ama Yisa die dɩ balɩ ba dɩ, “Manɩŋ n yi wo wʋvɩɩna dieke n Chʋa Ŋmɩŋ dɩ nagɩna a yɩ mɩŋ dɩ n yi pam nɩ jigiŋ, a jabɩa wɩa nɩ yaala nɩ taa mɩŋ tana?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Ta ba yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Tɩ ka baa tɩ taa fʋ tana aŋaŋ fʋ yinene wʋvɩɩnaha wɩa, ama fʋ nagɩna fʋ gbaŋ a magɩsa Ŋmɩŋ wɩa. Fʋnɩŋ ko yiwo vuota, ama ta mɩa dɩ fʋ nagɩ fʋ gbaŋ a bɩrɩŋ Ŋmɩŋ.”
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Dɩ maagɩya nɩ gbaŋ gbaŋ nɩ mɩra dieke dɩ benne Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ wa dɩ, wʋnɩŋ Ŋmɩŋ die baarɩ dɩ, ‘Sarɩya diiribe yiwo n ballɩ’,
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 ta tɩ sɩba a baarɩ wudieke Ŋmɩŋ gbaŋkʋ dɩ bala wa yiwo wusie yaa gamma haahuu; ta wʋnɩŋ Ŋmɩŋ dɩ wasa vuodiekemba ʋ nagɩna ʋ wɩaha a yɩ wa ʋ ballɩ.
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 Manɩŋ nɩŋ, n Chʋa Ŋmɩŋ vʋarɩna mɩŋ a tʋŋ mɩŋ tɩŋgbaŋka gie me. Ta lalɩa nɩ nan bɩagɩ a baarɩ dɩ n zɩa Ŋmɩŋ aŋaŋ n balala dɩ n yiwo Ŋmɩŋ Bʋa wa?
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Die nɩŋ nɩ da yi mɩŋ yada dɩɩ yi maŋ ka tʋma n Chʋa Ŋmɩŋ tʋʋmaha.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Ama dɩɩ yi maŋ tʋʋmaha ta nɩ ka yi mɩŋ yada, nɩ tɩŋ mʋ nɩ yiwo n tʋʋmaha yada amʋ nɩ nan dɩ sɩba dɩ n Chʋa Ŋmɩŋ bie n ma ta n dɩaŋ maŋ bie ʋ ma.”
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Die ba bɩ mɩa dɩ ba yigi wo, ama die ʋ bɩa ta vaa ba,
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 ta die bɩ garɩsɩ Jɔɔdani mʋgɩrɩ a ga jigidieke Jɔɔn die dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ ta die bie mi.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Vuosi pam die dɩ keŋ ʋ jigiŋ a bala yɩa tamba dɩ, “Jɔɔn die ka yi mamachi wʋkpɩɩma ama wudieke mana ʋ bala yaa gamma daa wa gie ma die yi wusie.”
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Die mi vuosi pam die dɩ yi wo yada.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.