João 10
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs BKJ
1 Yisa die dɩ bɩ balɩ ba dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, vuodieke nɩŋ dɩ kana ka daagɩ yiise juoku sanʋarɩ a juu ama ta daagɩ paŋ a juu yiwo gaarʋ aŋaŋ gbɩgbatɩrʋ.
1 Na verdade, na verdade, eu vos digo: Aquele que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outros caminhos, esse é ladrão e salteador.
2 Ama vuodieke dɩ daagɩnana sanʋarɩ a juo wo yiwo yiisehe yiyagɩrʋ.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Sanʋagbarɩtʋ wa ŋaaŋ yuori wo sanʋarɩ a yɩ wa aŋ ʋ juu, ta ʋ wa ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ yiisehe saara ba ŋaaŋ wʋmma ʋ lɔlɩŋ ta ʋ yaa ba nyɩna.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome, e as conduz para fora.
4 Ʋ keŋ yaa ha a keŋ nyɩŋ, ʋ ŋaaŋ dɩ wa a nɩŋŋa ta yiisehe dɩ dɩ ʋ kʋaŋ, dama a sɩba ʋ lɔlɩŋ mɩŋ.
4 E, quando ele coloca para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque elas conhecem a sua voz.
5 Ama a kaaŋ wɔŋ a dɩ chaanʋ kʋaŋ, a nan chɩgɩ ta va wa, dama a ka sɩba ʋ lɔlɩŋ.”
5 E não seguirão um estranho, mas fugirão dele; porque elas não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yisa die taaŋ ba nandagɩrɩ gie ama die ba ka sɩba wudieke ʋ balala ba wa chɩaŋ.
6 Jesus falava-lhes esta parábola; mas eles não compreendiam as coisas que ele lhes falava.
7 Die wɩa Yisa dɩ bɩ bala ba dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, manɩŋ n yine yiisehe juoku sanʋaŋ.
7 Então disse-lhes Jesus novamente: Na verdade, na verdade, eu vos digo: Eu sou a porta das ovelhas.
8 Vuodiekemba mana die dɩ wolinne a keŋ n ma wa yiwo gaarɩŋ aŋaŋ gbɩgbatɩrɩŋ, ta yiisehe dɩ ka wʋŋ a yɩ ba.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Manɩŋ n yine sanʋarɩ, vuodieke nɩŋ mana dɩ daagɩna n ma a juu nan ye gbatɩtaanɩŋ. Ʋ nan keŋ juu ta nyɩna, ta yese nyindiike vɩɩna.
9 Eu sou a porta; se algum homem entrar por mim, ele será salvo, e entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Gaarʋ nɩŋ keŋye dɩ ʋ keŋ gaarɩ yiisehe, ta kʋʋ ha, ta bɩ chʋʋsɩ ha. Manɩŋ, n keŋye mɩŋ dɩ a ye miivoli dieke dɩ yine miivoli wusie ke.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Manɩŋ n yiwo yiyagɩrɩvɩɩnʋ, ta yiyagɩrɩvɩɩnʋ kpinene ʋ yiise wɩa.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Ama vuodieke nɩŋ dɩ yagɩnana yiise ligire wɩa, ta ka yi yiyagɩrʋ wusie, ta ka bɩ sɩɩ yiisehe nɩŋ, dɩɩ yi ʋ keŋ ye gbaanchʋŋ dɩ kieŋ saŋŋa dieke, sie ʋ chɩgɩ ta vaa yiisehe; ta gbaanchʋrɩ keŋ yigi he ta yiise tɩalɩkaha chɩgɩ jaasɩ.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vê o lobo vindo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as apanha, e dispersa as ovelhas.
13 Ʋ ŋaaŋ chɩga dama ʋ yaga yiisehe ligire wɩa, ta ʋ baga wo yiisehe me.
13 O mercenário foge, porque ele é mercenário, e não cuida das ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 — ausente —
15 Assim como o Pai me conhece, também eu conheço o Pai; e eu dou a minha vida pelas ovelhas.
16 N yaa yiise ataŋ, ama hanɩŋ a wo yiise juoku gie me. Sie n yaa a dɩaŋ a keŋ, ta a nan tuo n nʋaŋ, ta a mana bɩrɩŋ yiise buuri balɩmɩŋ, ta yaa yiyagɩbalɩmɩŋ.
16 E eu tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho, e um pastor.
17 “N Chʋa Ŋmɩŋ cho mɩŋ mɩŋ dama n yi siri dɩ n kpi, ta ka kʋaŋ chaaŋ n bɩ ye miivoli.
17 Por isto o meu Pai me ama, porque dou a minha vida para que possa tomá-la novamente.
18 Vuoŋ wori a nan bɩagɩ vʋarɩ n miivoli, ntaala n yɩ wa sieŋ. N yaa yiko a nan bɩagɩ nagɩ yi, ta bɩ yaa yiko a nan bɩagɩ keŋ n mɩsɩ ma. Naa n Chʋa die dɩ balɩ mɩŋ dɩ n yi.”
18 Nenhum homem a tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou. Eu tenho poder para a dar, e eu tenho poder para tomá-la novamente. Esse mandamento eu recebi de meu Pai.
19 Die ʋ wʋbalɩkaha gie die dɩ yi Juu vuosisi dɩ bɩ puo bɩbra.
19 Houve, pois, novamente uma divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Ba pam die dɩ baarɩ dɩ, “Jɩmbɩaŋ yalla wa ta ʋ juo yɩɩŋyaatɩ. Bɩa wɩa nɩ wʋmma wa?”
20 E muitos deles diziam: Ele tem demônio e é louco, por que o escutais?
21 Ama bataŋ die dɩ baarɩ dɩ, “Vuodieke jɩmbɩaŋ dɩ yalla kaaŋ bɩagɩ balɩ wɩa sɩba naa. Lalɩa vuodieke jɩmbɩaŋ dɩ yalla dɩ nan bɩagɩ a yuori yɩɩsɩ nine?”
21 Outros diziam: Essas palavras não são de quem tem demônio. Pode um demônio abrir os olhos dos cegos?
22 Die saŋŋa dɩ tʋgɩ dɩ ba dii ba dʋʋga dieke ba ŋaana bɩra Ŋmɩŋ ba jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ wɩa wa. Dʋʋga ka die dii wo Jerusalemi ma. Saŋka mi die yiwo tafaaŋ
22 E celebrava-se em Jerusalém a festa da dedicação, e era inverno.
23 ta Yisa die dɩ dɩ dɩa lɩɩfaaŋ dieke ba wasɩnana Solomoni lɩɩfaaka, dɩ benne Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma wa.
23 E Jesus caminhava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Vuosisi die dɩ taaŋ a giliŋ wo ta pɩasɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ yaala tɩ chɩɩsɩ mɩŋ a ga tʋgɩ wa saŋŋa bɩa? Balɩ tɩ wusie: Fʋ yine Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa?”
24 Então, vindo os judeus o rodearam, e disseram-lhe: Até quando tu irás deixar-nos em dúvida? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “N wɔŋ balɩ nɩ mɩŋ, ama nɩ ka yi mɩŋ yada. Tʋŋ diekemba n tʋnnana wa aŋaŋ n Chʋa Ŋmɩŋ yikoke, dagɩnana vuodieke n yine.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vos tenho dito, e não o credes; as obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testemunham de mim.
26 Ama nɩ ka yi yada dama nɩ ka yi n yiise.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como eu já vos tenho dito.
27 N yiisehe wʋmma n lɔlɩŋ; ta maŋ sɩba ha ta a dɩ n kʋaŋ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Manɩŋ n yɩa ha miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ, ta a kaaŋ wɔŋ kpi; ta vuoŋ dɩ kaaŋ bɩagɩ a gbatɩ ha a nyɩŋ n jigiŋ.
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e nenhum homem as arrancará da minha mão.
29 N Chʋa Ŋmɩŋ nagɩna ha a yi n nuusi me, ta wʋnɩŋ ʋ tɩaŋ vuoŋ mana mɩŋ. Die wɩa vuoŋ wori a baaŋ bɩagɩ a gbatɩ ha a nyɩŋ n Chʋa wa nuusi me
29 Meu Pai, que as deu a mim, é maior do que todos; e nenhum homem pode arrancá-las da mão de meu Pai.
30 Manɩŋ aŋaŋ n Chʋa Ŋmɩŋ yiwo jabalɩmɩŋ.”
30 Eu e o meu Pai somos um.
31 Womi Juu vuosisi die dɩ bɩ nagɩ tana dɩ ba taa wa,
31 Então, os judeus pegaram outra vez pedras para o apedrejarem.
32 ama Yisa die dɩ balɩ ba dɩ, “Manɩŋ n yi wo wʋvɩɩna dieke n Chʋa Ŋmɩŋ dɩ nagɩna a yɩ mɩŋ dɩ n yi pam nɩ jigiŋ, a jabɩa wɩa nɩ yaala nɩ taa mɩŋ tana?”
32 Respondeu-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai eu vos tenho mostrado; por qual dessas obras me apedrejais?
33 Ta ba yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Tɩ ka baa tɩ taa fʋ tana aŋaŋ fʋ yinene wʋvɩɩnaha wɩa, ama fʋ nagɩna fʋ gbaŋ a magɩsa Ŋmɩŋ wɩa. Fʋnɩŋ ko yiwo vuota, ama ta mɩa dɩ fʋ nagɩ fʋ gbaŋ a bɩrɩŋ Ŋmɩŋ.”
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Dɩ maagɩya nɩ gbaŋ gbaŋ nɩ mɩra dieke dɩ benne Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ wa dɩ, wʋnɩŋ Ŋmɩŋ die baarɩ dɩ, ‘Sarɩya diiribe yiwo n ballɩ’,
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 ta tɩ sɩba a baarɩ wudieke Ŋmɩŋ gbaŋkʋ dɩ bala wa yiwo wusie yaa gamma haahuu; ta wʋnɩŋ Ŋmɩŋ dɩ wasa vuodiekemba ʋ nagɩna ʋ wɩaha a yɩ wa ʋ ballɩ.
35 Se ele os chamou de deuses a quem veio a palavra de Deus, e a escritura não pode ser anulada,
36 Manɩŋ nɩŋ, n Chʋa Ŋmɩŋ vʋarɩna mɩŋ a tʋŋ mɩŋ tɩŋgbaŋka gie me. Ta lalɩa nɩ nan bɩagɩ a baarɩ dɩ n zɩa Ŋmɩŋ aŋaŋ n balala dɩ n yiwo Ŋmɩŋ Bʋa wa?
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Tu blasfemas, porque eu disse: Eu sou filho de Deus?
37 Die nɩŋ nɩ da yi mɩŋ yada dɩɩ yi maŋ ka tʋma n Chʋa Ŋmɩŋ tʋʋmaha.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não acrediteis em mim.
38 Ama dɩɩ yi maŋ tʋʋmaha ta nɩ ka yi mɩŋ yada, nɩ tɩŋ mʋ nɩ yiwo n tʋʋmaha yada amʋ nɩ nan dɩ sɩba dɩ n Chʋa Ŋmɩŋ bie n ma ta n dɩaŋ maŋ bie ʋ ma.”
38 Mas, se as faço, ainda que não creiais em mim, crede nas obras; para que saibais e creiais que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Die ba bɩ mɩa dɩ ba yigi wo, ama die ʋ bɩa ta vaa ba,
39 Por isso, eles procuravam novamente prendê-lo; mas ele escapou de suas mãos,
40 ta die bɩ garɩsɩ Jɔɔdani mʋgɩrɩ a ga jigidieke Jɔɔn die dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ ta die bie mi.
40 e retirou-se novamente para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio, e ali ele permaneceu.
41 Vuosi pam die dɩ keŋ ʋ jigiŋ a bala yɩa tamba dɩ, “Jɔɔn die ka yi mamachi wʋkpɩɩma ama wudieke mana ʋ bala yaa gamma daa wa gie ma die yi wusie.”
41 E muitos recorriam a ele e diziam: João não fez milagre algum, mas todas as coisas que João falava sobre este homem eram verdadeiras.
42 Die mi vuosi pam die dɩ yi wo yada.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.