João 10
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NVT
1 Yisa die dɩ bɩ balɩ ba dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, vuodieke nɩŋ dɩ kana ka daagɩ yiise juoku sanʋarɩ a juu ama ta daagɩ paŋ a juu yiwo gaarʋ aŋaŋ gbɩgbatɩrʋ.
1 “Eu lhes digo a verdade: quem entra no curral das ovelhas às escondidas, por sobre a cerca, em vez de passar pela porta, é certamente ladrão e assaltante!
2 Ama vuodieke dɩ daagɩnana sanʋarɩ a juo wo yiwo yiisehe yiyagɩrʋ.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Sanʋagbarɩtʋ wa ŋaaŋ yuori wo sanʋarɩ a yɩ wa aŋ ʋ juu, ta ʋ wa ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ yiisehe saara ba ŋaaŋ wʋmma ʋ lɔlɩŋ ta ʋ yaa ba nyɩna.
3 O porteiro lhe abre a porta, e as ovelhas reconhecem sua voz e se aproximam. Ele chama suas ovelhas pelo nome e as conduz para fora.
4 Ʋ keŋ yaa ha a keŋ nyɩŋ, ʋ ŋaaŋ dɩ wa a nɩŋŋa ta yiisehe dɩ dɩ ʋ kʋaŋ, dama a sɩba ʋ lɔlɩŋ mɩŋ.
4 Depois de reuni-las, vai adiante delas, e elas o seguem porque conhecem sua voz.
5 Ama a kaaŋ wɔŋ a dɩ chaanʋ kʋaŋ, a nan chɩgɩ ta va wa, dama a ka sɩba ʋ lɔlɩŋ.”
5 Nunca seguirão um desconhecido; antes, fugirão dele, pois não reconhecem sua voz.”
6 Yisa die taaŋ ba nandagɩrɩ gie ama die ba ka sɩba wudieke ʋ balala ba wa chɩaŋ.
6 Os que ouviram Jesus usar essa ilustração não entenderam o que ele quis dizer,
7 Die wɩa Yisa dɩ bɩ bala ba dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, manɩŋ n yine yiisehe juoku sanʋaŋ.
7 por isso ele a explicou: “Eu lhes digo a verdade: eu sou a porta das ovelhas.
8 Vuodiekemba mana die dɩ wolinne a keŋ n ma wa yiwo gaarɩŋ aŋaŋ gbɩgbatɩrɩŋ, ta yiisehe dɩ ka wʋŋ a yɩ ba.
8 Todos que vieram antes de mim eram ladrões e assaltantes, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Manɩŋ n yine sanʋarɩ, vuodieke nɩŋ mana dɩ daagɩna n ma a juu nan ye gbatɩtaanɩŋ. Ʋ nan keŋ juu ta nyɩna, ta yese nyindiike vɩɩna.
9 Sim, eu sou a porta. Quem entrar por mim será salvo. Entrará e sairá e encontrará pasto.
10 Gaarʋ nɩŋ keŋye dɩ ʋ keŋ gaarɩ yiisehe, ta kʋʋ ha, ta bɩ chʋʋsɩ ha. Manɩŋ, n keŋye mɩŋ dɩ a ye miivoli dieke dɩ yine miivoli wusie ke.
10 O ladrão vem para roubar, matar e destruir. Eu vim para lhes dar vida, uma vida plena, que satisfaz.
11 “Manɩŋ n yiwo yiyagɩrɩvɩɩnʋ, ta yiyagɩrɩvɩɩnʋ kpinene ʋ yiise wɩa.
11 “Eu sou o bom pastor. O bom pastor sacrifica sua vida pelas ovelhas.
12 Ama vuodieke nɩŋ dɩ yagɩnana yiise ligire wɩa, ta ka yi yiyagɩrʋ wusie, ta ka bɩ sɩɩ yiisehe nɩŋ, dɩɩ yi ʋ keŋ ye gbaanchʋŋ dɩ kieŋ saŋŋa dieke, sie ʋ chɩgɩ ta vaa yiisehe; ta gbaanchʋrɩ keŋ yigi he ta yiise tɩalɩkaha chɩgɩ jaasɩ.
12 O empregado foge quando vê um lobo se aproximar. Abandona as ovelhas porque elas não lhe pertencem e ele não é seu pastor. Então o lobo as ataca e dispersa o rebanho.
13 Ʋ ŋaaŋ chɩga dama ʋ yaga yiisehe ligire wɩa, ta ʋ baga wo yiisehe me.
13 O empregado foge porque trabalha apenas por dinheiro e não se importa de fato com as ovelhas.
14 — ausente —
14 “Eu sou o bom pastor. Conheço minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 — ausente —
15 assim como meu Pai me conhece e eu o conheço; e eu sacrifico minha vida pelas ovelhas.
16 N yaa yiise ataŋ, ama hanɩŋ a wo yiise juoku gie me. Sie n yaa a dɩaŋ a keŋ, ta a nan tuo n nʋaŋ, ta a mana bɩrɩŋ yiise buuri balɩmɩŋ, ta yaa yiyagɩbalɩmɩŋ.
16 Tenho outras ovelhas, que não estão neste curral. Devo trazê-las também. Elas ouvirão minha voz, e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 “N Chʋa Ŋmɩŋ cho mɩŋ mɩŋ dama n yi siri dɩ n kpi, ta ka kʋaŋ chaaŋ n bɩ ye miivoli.
17 “O Pai me ama, pois sacrifico minha vida para tomá-la de volta.
18 Vuoŋ wori a nan bɩagɩ vʋarɩ n miivoli, ntaala n yɩ wa sieŋ. N yaa yiko a nan bɩagɩ nagɩ yi, ta bɩ yaa yiko a nan bɩagɩ keŋ n mɩsɩ ma. Naa n Chʋa die dɩ balɩ mɩŋ dɩ n yi.”
18 Ninguém a tira de mim, mas eu mesmo a dou. Tenho autoridade para entregá-la e também para tomá-la de volta, pois foi isso que meu Pai ordenou”.
19 Die ʋ wʋbalɩkaha gie die dɩ yi Juu vuosisi dɩ bɩ puo bɩbra.
19 Quando Jesus disse essas coisas, as opiniões dos judeus a respeito dele se dividiram outra vez.
20 Ba pam die dɩ baarɩ dɩ, “Jɩmbɩaŋ yalla wa ta ʋ juo yɩɩŋyaatɩ. Bɩa wɩa nɩ wʋmma wa?”
20 Alguns diziam: “Ele está possuído por demônio e está louco. Por que ouvi-lo?”.
21 Ama bataŋ die dɩ baarɩ dɩ, “Vuodieke jɩmbɩaŋ dɩ yalla kaaŋ bɩagɩ balɩ wɩa sɩba naa. Lalɩa vuodieke jɩmbɩaŋ dɩ yalla dɩ nan bɩagɩ a yuori yɩɩsɩ nine?”
21 Outros diziam: “Ele não fala como alguém que está possuído por demônio. Pode um demônio abrir os olhos dos cegos?”.
22 Die saŋŋa dɩ tʋgɩ dɩ ba dii ba dʋʋga dieke ba ŋaana bɩra Ŋmɩŋ ba jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ wɩa wa. Dʋʋga ka die dii wo Jerusalemi ma. Saŋka mi die yiwo tafaaŋ
22 Era inverno, e Jesus estava em Jerusalém na celebração da Festa da Dedicação.
23 ta Yisa die dɩ dɩ dɩa lɩɩfaaŋ dieke ba wasɩnana Solomoni lɩɩfaaka, dɩ benne Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma wa.
23 Ele caminhava pelo templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão,
24 Vuosisi die dɩ taaŋ a giliŋ wo ta pɩasɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ yaala tɩ chɩɩsɩ mɩŋ a ga tʋgɩ wa saŋŋa bɩa? Balɩ tɩ wusie: Fʋ yine Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa?”
24 quando os líderes judeus o rodearam e perguntaram: “Quanto tempo vai nos deixar em suspense? Se você é o Cristo, diga-nos claramente”.
25 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “N wɔŋ balɩ nɩ mɩŋ, ama nɩ ka yi mɩŋ yada. Tʋŋ diekemba n tʋnnana wa aŋaŋ n Chʋa Ŋmɩŋ yikoke, dagɩnana vuodieke n yine.
25 Jesus respondeu: “Eu já lhes disse, e vocês não creram em mim. A prova são as obras que realizo em nome de meu Pai.
26 Ama nɩ ka yi yada dama nɩ ka yi n yiise.
26 Mas vocês não creem em mim porque não são minhas ovelhas.
27 N yiisehe wʋmma n lɔlɩŋ; ta maŋ sɩba ha ta a dɩ n kʋaŋ.
27 Minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Manɩŋ n yɩa ha miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ, ta a kaaŋ wɔŋ kpi; ta vuoŋ dɩ kaaŋ bɩagɩ a gbatɩ ha a nyɩŋ n jigiŋ.
28 Eu lhes dou a vida eterna, e elas nunca morrerão. Ninguém pode arrancá-las de minha mão,
29 N Chʋa Ŋmɩŋ nagɩna ha a yi n nuusi me, ta wʋnɩŋ ʋ tɩaŋ vuoŋ mana mɩŋ. Die wɩa vuoŋ wori a baaŋ bɩagɩ a gbatɩ ha a nyɩŋ n Chʋa wa nuusi me
29 pois meu Pai as deu a mim, e ele é mais poderoso que todos. Ninguém pode arrancá-las da mão de meu Pai.
30 Manɩŋ aŋaŋ n Chʋa Ŋmɩŋ yiwo jabalɩmɩŋ.”
30 O Pai e eu somos um”.
31 Womi Juu vuosisi die dɩ bɩ nagɩ tana dɩ ba taa wa,
31 Mais uma vez, os líderes judeus pegaram pedras para atirar nele.
32 ama Yisa die dɩ balɩ ba dɩ, “Manɩŋ n yi wo wʋvɩɩna dieke n Chʋa Ŋmɩŋ dɩ nagɩna a yɩ mɩŋ dɩ n yi pam nɩ jigiŋ, a jabɩa wɩa nɩ yaala nɩ taa mɩŋ tana?”
32 Jesus disse: “Por orientação de meu Pai, eu fiz muitas boas obras. Por qual delas vocês querem me apedrejar?”.
33 Ta ba yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Tɩ ka baa tɩ taa fʋ tana aŋaŋ fʋ yinene wʋvɩɩnaha wɩa, ama fʋ nagɩna fʋ gbaŋ a magɩsa Ŋmɩŋ wɩa. Fʋnɩŋ ko yiwo vuota, ama ta mɩa dɩ fʋ nagɩ fʋ gbaŋ a bɩrɩŋ Ŋmɩŋ.”
33 Eles responderam: “Não vamos apedrejá-lo por nenhuma boa obra, mas por blasfêmia. Você, um simples homem, afirma que é Deus!”.
34 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Dɩ maagɩya nɩ gbaŋ gbaŋ nɩ mɩra dieke dɩ benne Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ wa dɩ, wʋnɩŋ Ŋmɩŋ die baarɩ dɩ, ‘Sarɩya diiribe yiwo n ballɩ’,
34 Jesus respondeu: “As próprias Escrituras de vocês afirmam que Deus disse a certos líderes do povo: ‘Eu digo: vocês são deuses!’.
35 ta tɩ sɩba a baarɩ wudieke Ŋmɩŋ gbaŋkʋ dɩ bala wa yiwo wusie yaa gamma haahuu; ta wʋnɩŋ Ŋmɩŋ dɩ wasa vuodiekemba ʋ nagɩna ʋ wɩaha a yɩ wa ʋ ballɩ.
35 E vocês sabem que as Escrituras não podem ser alteradas. Portanto, se aqueles que receberam a mensagem de Deus foram chamados de ‘deuses’,
36 Manɩŋ nɩŋ, n Chʋa Ŋmɩŋ vʋarɩna mɩŋ a tʋŋ mɩŋ tɩŋgbaŋka gie me. Ta lalɩa nɩ nan bɩagɩ a baarɩ dɩ n zɩa Ŋmɩŋ aŋaŋ n balala dɩ n yiwo Ŋmɩŋ Bʋa wa?
36 por que vocês consideram blasfêmia quando eu digo: ‘Eu sou o Filho de Deus’? Afinal, o Pai me consagrou e me enviou ao mundo.
37 Die nɩŋ nɩ da yi mɩŋ yada dɩɩ yi maŋ ka tʋma n Chʋa Ŋmɩŋ tʋʋmaha.
37 Não creiam em mim se não realizo as obras de meu Pai.
38 Ama dɩɩ yi maŋ tʋʋmaha ta nɩ ka yi mɩŋ yada, nɩ tɩŋ mʋ nɩ yiwo n tʋʋmaha yada amʋ nɩ nan dɩ sɩba dɩ n Chʋa Ŋmɩŋ bie n ma ta n dɩaŋ maŋ bie ʋ ma.”
38 Mas, se as realizo, creiam na prova, que são as obras, mesmo que não creiam em mim. Então vocês saberão e entenderão que o Pai está em mim, e que eu estou no Pai”.
39 Die ba bɩ mɩa dɩ ba yigi wo, ama die ʋ bɩa ta vaa ba,
39 Novamente, tentaram prendê-lo, mas ele escapou e os deixou.
40 ta die bɩ garɩsɩ Jɔɔdani mʋgɩrɩ a ga jigidieke Jɔɔn die dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ ta die bie mi.
40 Foi para o outro lado do rio Jordão, perto do lugar onde João batizava no início, e ficou ali por algum tempo.
41 Vuosi pam die dɩ keŋ ʋ jigiŋ a bala yɩa tamba dɩ, “Jɔɔn die ka yi mamachi wʋkpɩɩma ama wudieke mana ʋ bala yaa gamma daa wa gie ma die yi wusie.”
41 Muitos o seguiram, comentando entre si: “João não realizou sinais, mas tudo que ele disse a respeito deste homem se cumpriu”.
42 Die mi vuosi pam die dɩ yi wo yada.
42 E muitos ali creram em Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.