Hebreus 4
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NAA
1 Lele nɩŋ, Ŋmɩŋ wa yɩ tɩ nʋarɩ mi dɩ tɩ keŋ a ye voosi dieke ʋ bala ka wɩa wa. Die wɩa nɩ mana sɩmma amʋ nɩ wʋnyɩ kaaŋ waarɩ ka.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Tɩ gbaŋ tɩ wʋŋ Ŋmɩŋ wʋvɩɩnaha mɩŋ sɩba die ba wʋnna dene wo. Die ba wʋŋ wʋvɩɩnaha mɩŋ ama die ka wo nyʋarɩ a yɩ ba, dama die ba wʋnna wa ba ka tuo ke aŋaŋ yada.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Die wɩa, tɩnɩŋ vuodiekemba dɩ yine Ŋmɩŋ yada naa, nan keŋ juu voosi dieke Ŋmɩŋ dɩ yɩna nʋaŋ dɩ ʋ nan yɩ wa. Sɩba Ŋmɩŋ die dɩ bala die wo, dɩ
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Dama Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ jigiŋ kaanɩ ʋ wɔŋ balɩ mɩŋ yaa gamma daraa ayʋpɔyɩ wa gie daarɩ, dɩ: “Ŋmɩŋ die vaa wa ʋ tʋʋma mana ta voosi daraa ayʋpɔyɩ wa daraaŋ.”
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Ta die bɩ balɩ wɩɩrɩ gie gbaŋ gbaŋ dɩ: “Ba kaaŋ wɔŋ a juu tɩŋgbaŋ dieke n tɩnna yaala n yɩ ba voosiku.”
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Ama Ŋmɩŋ voosiŋ jigiŋ beri dɩ vuosi juu. Vuodiekemba die dɩ wolinne wʋŋ Ŋmɩŋ wʋvɩɩnaha die ka ye kanɩŋ voosiku mi, dama die ba ka yi Ŋmɩŋ yada.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Ŋmɩŋ bɩ zieŋ wo daaŋ kaanɩ, ta wasa daarɩ mi “Jinne.” Ta bɩna pam kʋaŋ chaaŋ Ŋmɩŋ die dɩ bɩ daagɩ Davidi ma a balɩ wɩɩrɩ gie sɩba dɩ wone a maagɩ Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma dene wo dɩ:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Dɩ tɩŋ yi Josua dɩ bɩagɩ a yɩ ba voosiŋ, Ŋmɩŋ tɩŋ kaaŋ bɩ balɩ yaa gamma daaŋ kaanɩ.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Naa dagɩya dɩ Ŋmɩŋ vuosi voosiku ye kieŋ mɩŋ sɩba Ŋmɩŋ dɩ voosine daraa ayʋpɔyɩ daraaŋ dene wo.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Dɩnda daarɩ mi, Ŋmɩŋ vuosi nan vaa ba tʋʋma ta voosi sɩba Ŋmɩŋ die dɩ vana ʋ tʋʋma ta voosi dene wo.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Die wɩa, nɩ vaa tɩ kpaŋŋɩ tɩ gbaŋ ta ye voosiku mi, amʋ tɩ wʋnyɩ kaaŋ waarɩ ka sɩba die ba zetine Ŋmɩŋ nʋarɩ ta waarɩ ka dene wo.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Dama Ŋmɩŋ wɩaha yiwo wudieke dɩ yalla miivoli, ta yaa hagɩrɩŋ, ta bɩ die a tɩaŋ takoobi dieke dɩ yalla nʋa ale. Ŋmɩŋ wɩaha bɩagɩ gobe a tʋga vuota haalɩŋ aŋaŋ miivoli jigiŋ, ta tʋga ʋ gbime aŋaŋ ʋ kɔba kpaaŋ, ta tʋga ta puo ʋ sʋŋanyile aŋaŋ wudieke ʋ yilinene ʋ sʋŋ ma.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Ta nyɩŋnaaŋka mana dɩ bie yaalɩŋ ma, ta Ŋmɩŋ, vuodieke dɩ bala ʋ keŋ dii tɩ sarɩya wa nine dɩ yese he; ta jaaŋ wori a lɔbɩrɩ.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Tɩ yaa wa kaabɩŋ jakʋʋŋ, vuodieke dɩ wolinne ga Ŋmɩŋ gbaŋ gbaŋ jigiŋ arɩzanna ma, wʋnɩŋ ʋ yine Yisa, Ŋmɩŋ Bʋadembike. Die wɩa, tɩ mʋ tɩ yigi keŋ keŋ yada dieke tɩ bala yaalɩŋ ma wa.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Tɩ kaabɩŋ jakʋʋrɩ ka yi vuodieke dɩ kana ka chɩga tɩ zɔɔlɩŋ tɩ wabɩŋ ma, ama wʋnɩŋ nɩŋ die ʋ ye wo magɩsɩŋ yiri yiri sɩba tɩ gbaŋ, ama wʋnɩŋ die ʋ ka yi bɩaŋ.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Die wɩa, nɩ vaa tɩ yaa kpaadensiŋ ta ga Ŋmɩŋ vuodieke dɩ yine burichini wo jigiŋ, ta ye zɔɔlɩnchɩgɩla aŋaŋ suŋŋiŋ aŋ ka suŋŋi tɩ saŋŋa dieke tɩ keŋ yaala.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.