Atos 4

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Die Piita aŋaŋ Jɔɔn die dɩ yene ko bala wɩa a yɩa vuosisi, die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba aŋaŋ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ sojasisi jakʋʋŋ aŋaŋ Sadusisi vuosi dɩ keŋ ba jigiŋ,
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 dama die ba jɩɩ wa sɩnyɩɩrɩŋ a yɩ Piita aŋaŋ Jɔɔn, dɩ ba dagɩnana vuosisi dɩ Yisa die hagɩ kuŋ me wɩa, ka dagɩ sɩba kunti nan daansɩ hagɩ kuŋ me.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Die wɩa die ba yigi be a nagɩ ba a yi dansarɩka sʋŋ dɩ tʋŋ vʋŋ, dama yuŋ die wɔŋ a sibe mɩŋ.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ama daadaŋ diekemba die dɩ wʋnna Piita aŋaŋ Jɔɔn balɩkʋ die dɩ yi Yisa yada ta yi Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ. Ta vuodiekemba die dɩ dɩna Yisa dɩ yi sɩba vuosi tuse anʋ.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Tʋŋ die dɩ vʋnna, Juu vuosi nɩŋŋandɩɩsɩrɩba aŋaŋ ba nyɩŋkʋra aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba die dɩ lagɩŋ taŋ ba lagɩmɩŋ jigiŋ Jerusalemi ma,
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 die ba lagɩŋ aŋaŋ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ Anasi aŋaŋ Kayafasi aŋaŋ Jɔɔn aŋaŋ Alekizanda aŋaŋ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ tigiŋ vuosi bataŋ.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Die ba yi Piita aŋaŋ Jɔɔn dɩ keŋ zie ba sʋnsʋŋ ta ba pɩasa ba dɩ, “Bɩa hagɩrɩŋ nɩ yallɩ, ta mɩnɩa saaŋ ma nɩ yie wɩaha gie?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Womi Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ hagɩ Piita ma ʋ yiŋŋi a balɩ ba dɩ “Nɩnɩŋ nɩŋŋandɩɩsɩrɩŋ aŋaŋ nyɩŋkʋra,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 dɩɩ yi nɩ pɩasa tɩ jinne yaa gamma wʋvɩɩŋ dieke tɩ yine a yɩ gbarɩgɩrɩ gie aŋaŋ ʋ yene gbaamɩŋ dene,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 die nɩŋ, nɩ mana aŋaŋ Izara vuosi mana sɩmma dɩ dɩ yiwo Nazeriti vuoke Yisa Masia saaŋ ma ta daa wa gie dɩ ye gbaamɩŋ ta zie nɩ nɩŋŋa naa. Yisa wo mi die nɩ yi ba kpaasɩ wa dagarɩkʋ ma a kʋʋ wa wa ama ta Ŋmɩŋ dɩ vaa ʋ hagɩ kumbu me wo.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Wʋnɩŋ ʋ yine vuodieke Ŋmɩŋ gbaŋkʋ dɩ balɩ ʋ wɩaha dɩ
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Ta vuoŋ saaŋ bɩ wori tɩŋgbaŋka gie me ta Ŋmɩŋ dɩ yɩ vuosi dɩ tɩ ye gbatɩtaanɩŋ, sie Yisa nyɩɩna ma.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Die lagɩŋkʋ vuosi dɩ yene Piita aŋaŋ Jɔɔn dɩ dine dembisi dene wo, ta die ba bɩ mɩŋŋɩ dɩ Piita aŋaŋ Jɔɔn die yiwo vuodiekemba dɩ kana ka sɩba gbanɩŋ die dɩ yi be mamachi, ba mɩŋŋɩ dɩ die banɩŋ aŋaŋ Yisa die benne.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ama die ba yene daa dieke die dɩ yene gbaaŋkʋ dɩ ziene Piita aŋaŋ Jɔɔn jigiri die ba ka bɩagɩ balɩ wɩɩŋ a chʋʋsɩ ba.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Die wɩa die ba vaa ba ye nyɩŋ lagɩŋkʋ jigiŋ, ta ba wa ye taŋ,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 ta pɩasa taŋ dɩ, “Bɩa tɩ nan yi dembisi gie? Dama vuodieke mana dɩ benne Jerusalemi ma sɩba mamachi wudieke ba yine, ta tɩ kaaŋ bɩagɩ chiisike.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Ama nɩ vaa aŋ tɩ kpaaŋ ba dɩ ba daa bɩ wa Yisa saaŋ a yɩ vuoŋ, amʋ vuosi kaaŋ wʋŋ Yisa wɩɩrɩ gie.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Die wɩa die ba bɩ wa ba a keŋ juu a balɩ ba dɩ “Nɩ sɩmma nɩ bɩ nagɩ Yisa saaŋ a balɩ yaa dagɩ vuoŋ bɩbra.”
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Ama Piita aŋaŋ Jɔɔn die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ gbaŋ gbaŋ nɩ yilime dɩ bɩa mʋna Ŋmɩŋ jigiŋ? Tɩ saagɩ a yɩ nɩ ta zeti Ŋmɩŋ nʋaŋ yaa?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Dama tɩ kaaŋ bɩagɩ vaa wudieke tɩ gbaŋ gbaŋ tɩ yene ta wʋŋ wa balɩŋ.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ta die lagɩŋkʋ nyɩŋkʋraha die dɩ bɩ kpaaŋ ba aŋaŋ nɩŋŋmɩna ta vaa ba ga yɔrɩ, dama die ba ka ye wɩɩŋ ba baaŋ nagɩ a datɩ ba tɩbɩŋ, dama vuosisi die faasɩ bala mɩŋ ta bɩra Ŋmɩŋ saaŋ aŋaŋ wudieke dɩ yine wo.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Daa dieke die dɩ yene mamachi gbaaŋkʋ die tɩaŋ bɩna baŋɩsɩ-nɩɩsa.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Die ba dine vaa Piita aŋaŋ Jɔɔn wa, die ba yiŋŋi ga ba chanchaalɩba jigiŋ a balɩ ba wudieke Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ aŋaŋ nyɩŋkʋraha dɩ bala ba wa.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Die ba wʋnna naa wa, die ba mana die dɩ lagɩsɩ taŋ aŋaŋ sʋgɩbalɩmɩŋ a jʋʋsɩ Ŋmɩŋ dɩ “Tɩ Yɔmʋtieŋ Nabidie Ŋmɩŋ, fʋ naana ŋmɩŋsikpeŋ aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie, mʋgɩkpɩɩma aŋaŋ nyindiekemba dɩ benne a ma,
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 die Halɩkasɩka ma fʋ dagɩ tɩ chɔɔŋkʋʋŋ Davidi vuodieke die dɩ yine fʋ tʋntʋntʋ, ta die ʋ bʋgɩ balɩ fʋ Halɩkasɩ yiko me dɩ
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 ta tɩŋgbaŋka gie naara aŋaŋ ba nyɩŋkʋra dɩ lagɩsɩ taŋ
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 “Dɩ yiwo wusie dɩ, Herodi aŋaŋ Pontiwosi Paliti aŋaŋ vuodiekemba dɩ kana a ka yi Juu vuosi aŋaŋ Izara vuosi die seŋ lagɩsɩ mɩŋ tɩka ma ta saŋ dɩ ba kʋʋ kasɩ tʋntʋntʋ Yisa, vuodieke die fʋ vʋarɩna a zie wo.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Die ba lagɩsɩya mɩŋ dɩ ba yi wudieke mana fʋ hagɩrɩŋ aŋaŋ fʋ yaalɩŋ ma fʋ wone a saŋ dɩ ka nan yi wo.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Ta lele tɩ Yɔmʋtieŋ, ye vuosi gie dɩ ŋaana a juo tɩ ŋmaamɩŋ dene, ta vaa tɩnɩŋ vuodiekemba dɩ yine fʋ yɔŋɩsɩ balɩma fʋ wɩaha gie aŋaŋ dembisi pam,
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 ta tɩɩntɩ fʋ nuuŋ ta yɩ yʋagɩtieliŋ ye gbaamɩŋ, ta vaa tɩ yime mamachi wʋkpɩɩma pam aŋaŋ fʋ kasɩ tʋntʋntʋ Yisa saaŋ hagɩrɩŋ ma.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Die ba dine a jʋʋsɩ Ŋmɩŋ a kpatɩ wa, jigidieke ba lagɩŋna wa dɩ dɔŋ, ta Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ suuli ba mana die ba piili a bala Ŋmɩŋ wɩaha aŋaŋ sʋgɩhagɩrɩŋ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Saŋka mi Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ mana die dɩ lagɩŋ taŋ aŋaŋ sʋŋanyili balɩmɩŋ aŋaŋ sʋgɩbalɩmɩŋ, ta tɩa ba nyinti a yɩa taŋ. Vuoŋ die ka baarɩ dɩ ʋ sɩɩwa jaaŋ.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Die saŋŋa mi tʋntʋntɩba die dɩdɩ tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa kumbu hagɩŋ daansɩa, ta daansɩaka die yaa hagɩrɩŋ pam, ta Ŋmɩŋ die dɩ yi alibarika pam a yi ba mana ma.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Die vuoŋ wo ba sʋŋ a waarɩ jaaŋ, dama vuodiekemba die dɩ yalla ba gbaŋ gbaŋ kʋatɩ yaa tige ŋaaŋ nagɩha a daa mɩŋ a yaa ligirehe,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 a keŋ tʋntʋntɩba jigiŋ, ta ba nagɩ tɩa a yɩ vuoŋ mana ʋ yaala dene.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Die daa wʋnyɩ die bie mi ʋ saaŋ dɩ dɩ Josefu, ta die yi Liiva buuriŋ vuoŋ, ta ba mɩɩrɩ wa Saapurusi, vuodieke tʋntʋntɩba dɩ wasɩnana Banabasi (ka chɩaŋ yine susuŋŋiru),
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 die dɩ keŋ nagɩ ʋ kʋaŋ a daa, a yaa ligirehe a keŋ a yɩ tʋntʋntɩba.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.