Atos 4

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Die Piita aŋaŋ Jɔɔn die dɩ yene ko bala wɩa a yɩa vuosisi, die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba aŋaŋ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ sojasisi jakʋʋŋ aŋaŋ Sadusisi vuosi dɩ keŋ ba jigiŋ,
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 dama die ba jɩɩ wa sɩnyɩɩrɩŋ a yɩ Piita aŋaŋ Jɔɔn, dɩ ba dagɩnana vuosisi dɩ Yisa die hagɩ kuŋ me wɩa, ka dagɩ sɩba kunti nan daansɩ hagɩ kuŋ me.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Die wɩa die ba yigi be a nagɩ ba a yi dansarɩka sʋŋ dɩ tʋŋ vʋŋ, dama yuŋ die wɔŋ a sibe mɩŋ.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Ama daadaŋ diekemba die dɩ wʋnna Piita aŋaŋ Jɔɔn balɩkʋ die dɩ yi Yisa yada ta yi Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ. Ta vuodiekemba die dɩ dɩna Yisa dɩ yi sɩba vuosi tuse anʋ.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Tʋŋ die dɩ vʋnna, Juu vuosi nɩŋŋandɩɩsɩrɩba aŋaŋ ba nyɩŋkʋra aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba die dɩ lagɩŋ taŋ ba lagɩmɩŋ jigiŋ Jerusalemi ma,
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 die ba lagɩŋ aŋaŋ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ Anasi aŋaŋ Kayafasi aŋaŋ Jɔɔn aŋaŋ Alekizanda aŋaŋ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ tigiŋ vuosi bataŋ.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Die ba yi Piita aŋaŋ Jɔɔn dɩ keŋ zie ba sʋnsʋŋ ta ba pɩasa ba dɩ, “Bɩa hagɩrɩŋ nɩ yallɩ, ta mɩnɩa saaŋ ma nɩ yie wɩaha gie?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Womi Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ hagɩ Piita ma ʋ yiŋŋi a balɩ ba dɩ “Nɩnɩŋ nɩŋŋandɩɩsɩrɩŋ aŋaŋ nyɩŋkʋra,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 dɩɩ yi nɩ pɩasa tɩ jinne yaa gamma wʋvɩɩŋ dieke tɩ yine a yɩ gbarɩgɩrɩ gie aŋaŋ ʋ yene gbaamɩŋ dene,
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 die nɩŋ, nɩ mana aŋaŋ Izara vuosi mana sɩmma dɩ dɩ yiwo Nazeriti vuoke Yisa Masia saaŋ ma ta daa wa gie dɩ ye gbaamɩŋ ta zie nɩ nɩŋŋa naa. Yisa wo mi die nɩ yi ba kpaasɩ wa dagarɩkʋ ma a kʋʋ wa wa ama ta Ŋmɩŋ dɩ vaa ʋ hagɩ kumbu me wo.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Wʋnɩŋ ʋ yine vuodieke Ŋmɩŋ gbaŋkʋ dɩ balɩ ʋ wɩaha dɩ
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Ta vuoŋ saaŋ bɩ wori tɩŋgbaŋka gie me ta Ŋmɩŋ dɩ yɩ vuosi dɩ tɩ ye gbatɩtaanɩŋ, sie Yisa nyɩɩna ma.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Die lagɩŋkʋ vuosi dɩ yene Piita aŋaŋ Jɔɔn dɩ dine dembisi dene wo, ta die ba bɩ mɩŋŋɩ dɩ Piita aŋaŋ Jɔɔn die yiwo vuodiekemba dɩ kana ka sɩba gbanɩŋ die dɩ yi be mamachi, ba mɩŋŋɩ dɩ die banɩŋ aŋaŋ Yisa die benne.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Ama die ba yene daa dieke die dɩ yene gbaaŋkʋ dɩ ziene Piita aŋaŋ Jɔɔn jigiri die ba ka bɩagɩ balɩ wɩɩŋ a chʋʋsɩ ba.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Die wɩa die ba vaa ba ye nyɩŋ lagɩŋkʋ jigiŋ, ta ba wa ye taŋ,
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 ta pɩasa taŋ dɩ, “Bɩa tɩ nan yi dembisi gie? Dama vuodieke mana dɩ benne Jerusalemi ma sɩba mamachi wudieke ba yine, ta tɩ kaaŋ bɩagɩ chiisike.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Ama nɩ vaa aŋ tɩ kpaaŋ ba dɩ ba daa bɩ wa Yisa saaŋ a yɩ vuoŋ, amʋ vuosi kaaŋ wʋŋ Yisa wɩɩrɩ gie.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Die wɩa die ba bɩ wa ba a keŋ juu a balɩ ba dɩ “Nɩ sɩmma nɩ bɩ nagɩ Yisa saaŋ a balɩ yaa dagɩ vuoŋ bɩbra.”
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ama Piita aŋaŋ Jɔɔn die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ gbaŋ gbaŋ nɩ yilime dɩ bɩa mʋna Ŋmɩŋ jigiŋ? Tɩ saagɩ a yɩ nɩ ta zeti Ŋmɩŋ nʋaŋ yaa?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Dama tɩ kaaŋ bɩagɩ vaa wudieke tɩ gbaŋ gbaŋ tɩ yene ta wʋŋ wa balɩŋ.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ta die lagɩŋkʋ nyɩŋkʋraha die dɩ bɩ kpaaŋ ba aŋaŋ nɩŋŋmɩna ta vaa ba ga yɔrɩ, dama die ba ka ye wɩɩŋ ba baaŋ nagɩ a datɩ ba tɩbɩŋ, dama vuosisi die faasɩ bala mɩŋ ta bɩra Ŋmɩŋ saaŋ aŋaŋ wudieke dɩ yine wo.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Daa dieke die dɩ yene mamachi gbaaŋkʋ die tɩaŋ bɩna baŋɩsɩ-nɩɩsa.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Die ba dine vaa Piita aŋaŋ Jɔɔn wa, die ba yiŋŋi ga ba chanchaalɩba jigiŋ a balɩ ba wudieke Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ aŋaŋ nyɩŋkʋraha dɩ bala ba wa.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Die ba wʋnna naa wa, die ba mana die dɩ lagɩsɩ taŋ aŋaŋ sʋgɩbalɩmɩŋ a jʋʋsɩ Ŋmɩŋ dɩ “Tɩ Yɔmʋtieŋ Nabidie Ŋmɩŋ, fʋ naana ŋmɩŋsikpeŋ aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie, mʋgɩkpɩɩma aŋaŋ nyindiekemba dɩ benne a ma,
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 die Halɩkasɩka ma fʋ dagɩ tɩ chɔɔŋkʋʋŋ Davidi vuodieke die dɩ yine fʋ tʋntʋntʋ, ta die ʋ bʋgɩ balɩ fʋ Halɩkasɩ yiko me dɩ
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 ta tɩŋgbaŋka gie naara aŋaŋ ba nyɩŋkʋra dɩ lagɩsɩ taŋ
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Dɩ yiwo wusie dɩ, Herodi aŋaŋ Pontiwosi Paliti aŋaŋ vuodiekemba dɩ kana a ka yi Juu vuosi aŋaŋ Izara vuosi die seŋ lagɩsɩ mɩŋ tɩka ma ta saŋ dɩ ba kʋʋ kasɩ tʋntʋntʋ Yisa, vuodieke die fʋ vʋarɩna a zie wo.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Die ba lagɩsɩya mɩŋ dɩ ba yi wudieke mana fʋ hagɩrɩŋ aŋaŋ fʋ yaalɩŋ ma fʋ wone a saŋ dɩ ka nan yi wo.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Ta lele tɩ Yɔmʋtieŋ, ye vuosi gie dɩ ŋaana a juo tɩ ŋmaamɩŋ dene, ta vaa tɩnɩŋ vuodiekemba dɩ yine fʋ yɔŋɩsɩ balɩma fʋ wɩaha gie aŋaŋ dembisi pam,
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 ta tɩɩntɩ fʋ nuuŋ ta yɩ yʋagɩtieliŋ ye gbaamɩŋ, ta vaa tɩ yime mamachi wʋkpɩɩma pam aŋaŋ fʋ kasɩ tʋntʋntʋ Yisa saaŋ hagɩrɩŋ ma.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Die ba dine a jʋʋsɩ Ŋmɩŋ a kpatɩ wa, jigidieke ba lagɩŋna wa dɩ dɔŋ, ta Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ suuli ba mana die ba piili a bala Ŋmɩŋ wɩaha aŋaŋ sʋgɩhagɩrɩŋ.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Saŋka mi Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ mana die dɩ lagɩŋ taŋ aŋaŋ sʋŋanyili balɩmɩŋ aŋaŋ sʋgɩbalɩmɩŋ, ta tɩa ba nyinti a yɩa taŋ. Vuoŋ die ka baarɩ dɩ ʋ sɩɩwa jaaŋ.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Die saŋŋa mi tʋntʋntɩba die dɩdɩ tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa kumbu hagɩŋ daansɩa, ta daansɩaka die yaa hagɩrɩŋ pam, ta Ŋmɩŋ die dɩ yi alibarika pam a yi ba mana ma.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Die vuoŋ wo ba sʋŋ a waarɩ jaaŋ, dama vuodiekemba die dɩ yalla ba gbaŋ gbaŋ kʋatɩ yaa tige ŋaaŋ nagɩha a daa mɩŋ a yaa ligirehe,
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 a keŋ tʋntʋntɩba jigiŋ, ta ba nagɩ tɩa a yɩ vuoŋ mana ʋ yaala dene.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Die daa wʋnyɩ die bie mi ʋ saaŋ dɩ dɩ Josefu, ta die yi Liiva buuriŋ vuoŋ, ta ba mɩɩrɩ wa Saapurusi, vuodieke tʋntʋntɩba dɩ wasɩnana Banabasi (ka chɩaŋ yine susuŋŋiru),
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 die dɩ keŋ nagɩ ʋ kʋaŋ a daa, a yaa ligirehe a keŋ a yɩ tʋntʋntɩba.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.