Atos 4

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Die Piita aŋaŋ Jɔɔn die dɩ yene ko bala wɩa a yɩa vuosisi, die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba aŋaŋ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ sojasisi jakʋʋŋ aŋaŋ Sadusisi vuosi dɩ keŋ ba jigiŋ,
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 dama die ba jɩɩ wa sɩnyɩɩrɩŋ a yɩ Piita aŋaŋ Jɔɔn, dɩ ba dagɩnana vuosisi dɩ Yisa die hagɩ kuŋ me wɩa, ka dagɩ sɩba kunti nan daansɩ hagɩ kuŋ me.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Die wɩa die ba yigi be a nagɩ ba a yi dansarɩka sʋŋ dɩ tʋŋ vʋŋ, dama yuŋ die wɔŋ a sibe mɩŋ.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ama daadaŋ diekemba die dɩ wʋnna Piita aŋaŋ Jɔɔn balɩkʋ die dɩ yi Yisa yada ta yi Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ. Ta vuodiekemba die dɩ dɩna Yisa dɩ yi sɩba vuosi tuse anʋ.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Tʋŋ die dɩ vʋnna, Juu vuosi nɩŋŋandɩɩsɩrɩba aŋaŋ ba nyɩŋkʋra aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba die dɩ lagɩŋ taŋ ba lagɩmɩŋ jigiŋ Jerusalemi ma,
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 die ba lagɩŋ aŋaŋ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ Anasi aŋaŋ Kayafasi aŋaŋ Jɔɔn aŋaŋ Alekizanda aŋaŋ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ tigiŋ vuosi bataŋ.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Die ba yi Piita aŋaŋ Jɔɔn dɩ keŋ zie ba sʋnsʋŋ ta ba pɩasa ba dɩ, “Bɩa hagɩrɩŋ nɩ yallɩ, ta mɩnɩa saaŋ ma nɩ yie wɩaha gie?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Womi Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ hagɩ Piita ma ʋ yiŋŋi a balɩ ba dɩ “Nɩnɩŋ nɩŋŋandɩɩsɩrɩŋ aŋaŋ nyɩŋkʋra,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 dɩɩ yi nɩ pɩasa tɩ jinne yaa gamma wʋvɩɩŋ dieke tɩ yine a yɩ gbarɩgɩrɩ gie aŋaŋ ʋ yene gbaamɩŋ dene,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 die nɩŋ, nɩ mana aŋaŋ Izara vuosi mana sɩmma dɩ dɩ yiwo Nazeriti vuoke Yisa Masia saaŋ ma ta daa wa gie dɩ ye gbaamɩŋ ta zie nɩ nɩŋŋa naa. Yisa wo mi die nɩ yi ba kpaasɩ wa dagarɩkʋ ma a kʋʋ wa wa ama ta Ŋmɩŋ dɩ vaa ʋ hagɩ kumbu me wo.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Wʋnɩŋ ʋ yine vuodieke Ŋmɩŋ gbaŋkʋ dɩ balɩ ʋ wɩaha dɩ
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Ta vuoŋ saaŋ bɩ wori tɩŋgbaŋka gie me ta Ŋmɩŋ dɩ yɩ vuosi dɩ tɩ ye gbatɩtaanɩŋ, sie Yisa nyɩɩna ma.”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Die lagɩŋkʋ vuosi dɩ yene Piita aŋaŋ Jɔɔn dɩ dine dembisi dene wo, ta die ba bɩ mɩŋŋɩ dɩ Piita aŋaŋ Jɔɔn die yiwo vuodiekemba dɩ kana ka sɩba gbanɩŋ die dɩ yi be mamachi, ba mɩŋŋɩ dɩ die banɩŋ aŋaŋ Yisa die benne.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Ama die ba yene daa dieke die dɩ yene gbaaŋkʋ dɩ ziene Piita aŋaŋ Jɔɔn jigiri die ba ka bɩagɩ balɩ wɩɩŋ a chʋʋsɩ ba.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Die wɩa die ba vaa ba ye nyɩŋ lagɩŋkʋ jigiŋ, ta ba wa ye taŋ,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 ta pɩasa taŋ dɩ, “Bɩa tɩ nan yi dembisi gie? Dama vuodieke mana dɩ benne Jerusalemi ma sɩba mamachi wudieke ba yine, ta tɩ kaaŋ bɩagɩ chiisike.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Ama nɩ vaa aŋ tɩ kpaaŋ ba dɩ ba daa bɩ wa Yisa saaŋ a yɩ vuoŋ, amʋ vuosi kaaŋ wʋŋ Yisa wɩɩrɩ gie.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Die wɩa die ba bɩ wa ba a keŋ juu a balɩ ba dɩ “Nɩ sɩmma nɩ bɩ nagɩ Yisa saaŋ a balɩ yaa dagɩ vuoŋ bɩbra.”
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Ama Piita aŋaŋ Jɔɔn die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ gbaŋ gbaŋ nɩ yilime dɩ bɩa mʋna Ŋmɩŋ jigiŋ? Tɩ saagɩ a yɩ nɩ ta zeti Ŋmɩŋ nʋaŋ yaa?
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Dama tɩ kaaŋ bɩagɩ vaa wudieke tɩ gbaŋ gbaŋ tɩ yene ta wʋŋ wa balɩŋ.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ta die lagɩŋkʋ nyɩŋkʋraha die dɩ bɩ kpaaŋ ba aŋaŋ nɩŋŋmɩna ta vaa ba ga yɔrɩ, dama die ba ka ye wɩɩŋ ba baaŋ nagɩ a datɩ ba tɩbɩŋ, dama vuosisi die faasɩ bala mɩŋ ta bɩra Ŋmɩŋ saaŋ aŋaŋ wudieke dɩ yine wo.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Daa dieke die dɩ yene mamachi gbaaŋkʋ die tɩaŋ bɩna baŋɩsɩ-nɩɩsa.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Die ba dine vaa Piita aŋaŋ Jɔɔn wa, die ba yiŋŋi ga ba chanchaalɩba jigiŋ a balɩ ba wudieke Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ aŋaŋ nyɩŋkʋraha dɩ bala ba wa.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Die ba wʋnna naa wa, die ba mana die dɩ lagɩsɩ taŋ aŋaŋ sʋgɩbalɩmɩŋ a jʋʋsɩ Ŋmɩŋ dɩ “Tɩ Yɔmʋtieŋ Nabidie Ŋmɩŋ, fʋ naana ŋmɩŋsikpeŋ aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie, mʋgɩkpɩɩma aŋaŋ nyindiekemba dɩ benne a ma,
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 die Halɩkasɩka ma fʋ dagɩ tɩ chɔɔŋkʋʋŋ Davidi vuodieke die dɩ yine fʋ tʋntʋntʋ, ta die ʋ bʋgɩ balɩ fʋ Halɩkasɩ yiko me dɩ
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 ta tɩŋgbaŋka gie naara aŋaŋ ba nyɩŋkʋra dɩ lagɩsɩ taŋ
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 “Dɩ yiwo wusie dɩ, Herodi aŋaŋ Pontiwosi Paliti aŋaŋ vuodiekemba dɩ kana a ka yi Juu vuosi aŋaŋ Izara vuosi die seŋ lagɩsɩ mɩŋ tɩka ma ta saŋ dɩ ba kʋʋ kasɩ tʋntʋntʋ Yisa, vuodieke die fʋ vʋarɩna a zie wo.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Die ba lagɩsɩya mɩŋ dɩ ba yi wudieke mana fʋ hagɩrɩŋ aŋaŋ fʋ yaalɩŋ ma fʋ wone a saŋ dɩ ka nan yi wo.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Ta lele tɩ Yɔmʋtieŋ, ye vuosi gie dɩ ŋaana a juo tɩ ŋmaamɩŋ dene, ta vaa tɩnɩŋ vuodiekemba dɩ yine fʋ yɔŋɩsɩ balɩma fʋ wɩaha gie aŋaŋ dembisi pam,
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 ta tɩɩntɩ fʋ nuuŋ ta yɩ yʋagɩtieliŋ ye gbaamɩŋ, ta vaa tɩ yime mamachi wʋkpɩɩma pam aŋaŋ fʋ kasɩ tʋntʋntʋ Yisa saaŋ hagɩrɩŋ ma.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Die ba dine a jʋʋsɩ Ŋmɩŋ a kpatɩ wa, jigidieke ba lagɩŋna wa dɩ dɔŋ, ta Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ suuli ba mana die ba piili a bala Ŋmɩŋ wɩaha aŋaŋ sʋgɩhagɩrɩŋ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Saŋka mi Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ mana die dɩ lagɩŋ taŋ aŋaŋ sʋŋanyili balɩmɩŋ aŋaŋ sʋgɩbalɩmɩŋ, ta tɩa ba nyinti a yɩa taŋ. Vuoŋ die ka baarɩ dɩ ʋ sɩɩwa jaaŋ.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Die saŋŋa mi tʋntʋntɩba die dɩdɩ tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa kumbu hagɩŋ daansɩa, ta daansɩaka die yaa hagɩrɩŋ pam, ta Ŋmɩŋ die dɩ yi alibarika pam a yi ba mana ma.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Die vuoŋ wo ba sʋŋ a waarɩ jaaŋ, dama vuodiekemba die dɩ yalla ba gbaŋ gbaŋ kʋatɩ yaa tige ŋaaŋ nagɩha a daa mɩŋ a yaa ligirehe,
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 a keŋ tʋntʋntɩba jigiŋ, ta ba nagɩ tɩa a yɩ vuoŋ mana ʋ yaala dene.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Die daa wʋnyɩ die bie mi ʋ saaŋ dɩ dɩ Josefu, ta die yi Liiva buuriŋ vuoŋ, ta ba mɩɩrɩ wa Saapurusi, vuodieke tʋntʋntɩba dɩ wasɩnana Banabasi (ka chɩaŋ yine susuŋŋiru),
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 die dɩ keŋ nagɩ ʋ kʋaŋ a daa, a yaa ligirehe a keŋ a yɩ tʋntʋntɩba.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.