Atos 28
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs VC
1 Die tɩ kenne a jʋalɩ gaarɩ ta wɩɩŋ dɩ ka yi tɩ wo, die tɩ mɩŋŋɩ dɩ tɩŋgbaŋka mi saaŋ yiwo Malita.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Die tɩka vuosi die mɩŋŋɩ tuo tɩ, dama saŋŋa mi nɩɩŋ die nɩɩnana ta watɩ die faasɩ beri die wɩa die ba chɔgɩsɩ boliŋ dɩ tɩ weeli ta yi tɩ aŋsɩa.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Die Pɔɔli die dɩ lagɩsɩ daatɩ a nagɩha taana bolibu me, womi die javʋʋkɩŋ die dɩ keŋ nyɩŋ daatɩ ma bolibu dɩ tʋʋlɩna wɩa a dʋŋ Pɔɔli ta nagɩ ka gbaŋ vili ʋ nuuŋ.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Die tɩŋgbaŋka vuosi die dɩ ye javʋʋkɩrɩ die dɩ leeŋinene Pɔɔli nuuŋ me ta die bala yɩa tamba dɩ, “Daa wa gie nan yi vuokʋʋrʋ, aŋaŋ ʋ gbatɩna ʋ gbaŋ a nyɩŋ mʋgɩkpɩɩrɩ wa ma, ama bugile kaaŋ vaa ʋ bemme ʋ mɩsɩ ma.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ama Pɔɔli die dɩ kpaantɩ javʋʋkɩrɩ a taaŋ bolibu me ta wɩɩŋ mana dɩ ka yi wo.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Die vuosisi die dɩ yile dɩ ʋ nan fʋʋsɩ yaa ʋ nan nan bʋnyɩ a kpi. Die ba yilinene die wo a keŋ gbalɩgɩ ta wɩɩŋ mana ka yi wo wo, die ba tarɩgɩ ba sʋŋanyile ta baarɩ dɩ, “Daa wa gie yiwo buuŋ.”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Mi die ka yʋa aŋaŋ tɩŋgbaŋka naaŋ Pubiluwosi kʋatɩ. Die ʋ mɩŋŋɩ tuo tɩ chaantɩ ta die tɩ yi ʋ chaanɩŋ daraa ataa.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Pubiluwosi chɔɔŋ die dɩ dʋa a yʋagɩ, nyɩŋgbaŋ tʋʋla aŋaŋ chʋʋrɩŋ die yalla wa. Ta Pɔɔli die dɩ ga juu ʋ juoku me a nagɩ ʋ nuuŋ a diisi ʋ ma a jʋʋsɩ Ŋmɩŋ yɩ wa die ʋ ye alaafɩa.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Naa kʋaŋ chaaŋ yʋagɩtieliŋ die dɩ benne tɩŋgbaŋka ma die dɩ keŋ Pɔɔli jigiŋ die ʋ gbaaŋ ba mana.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Die ba yɩ tɩ piinisi pam ta die tɩ balla tɩ ga wa ba nagɩ jadieke mana tɩ yaalala a yi haarɩkʋ sʋŋ.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Die tɩ benne mi chɩɩtɩ ataa kʋaŋ chaaŋ die tɩ nagɩ haarɩ dieke ba wasɩnana Ŋmɩŋyɩɩba wa ta die dɩ nyɩna Alekizandira ta bie Malita tafaaŋ saŋka mi wo.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Die tɩ ga tʋgɩ tɩŋ dieke ba wasɩnana Sarakusi ta die yi daraa ataa mi,
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ta die bɩ nagɩ haarɩkʋ a ga tʋgɩ tɩŋ dieke ba wasɩnana Regumi wa. Ka tʋnvʋʋsa die bʋlɔgɩsɩŋ dɩ piili a nɩga nyɩna nuugalɩ chaaŋ, ta ka daraa ale daraaŋ die tɩ keŋ tʋgɩ Putiwoli tɩŋ ma.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Mi die tɩ ye Yisa dɩdɩɩsɩrɩba bataŋ, die ba balɩ tɩ dɩ tɩ wɩarɩ ba jigiŋ daraa ayʋpɔyɩ. Die tɩ keŋ nyɩŋ mi a ga Romi.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Die Yisa dɩdɩɩsɩrɩba die dɩ benne Romi wa die dɩ wʋŋ tɩ wɩa ta die keŋ tuoli tɩ sieŋ Apiyusi nyʋŋ ma, ta bataŋ dɩaŋ dɩ keŋ tuoli tɩ chaanɩŋ juone ataa dieke die dɩ gbine Romi wa. Pɔɔli die dɩ yene be wo die dɩ kpaŋŋɩsɩ wa ta ʋ bɩrɩ Ŋmɩŋ.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Die tɩ gana a ga tʋgɩ Romi die ba yɩ Pɔɔli sieŋ dɩ ʋ bemme ʋ dʋŋŋʋ ta vaa soja balɩmɩŋ gbara wa.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Daraa ataa kʋaŋ chaaŋ Pɔɔli die dɩ wa Juu vuosi nɩŋŋandɩɩsɩrɩba a lagɩsɩ. Die ba lagɩsɩna wa ʋ balɩ a yɩ ba dɩ, “N nɩmballɩ, aŋaŋ die n kana ka yi wɩɩŋ mana a chʋʋsɩ tɩ vuosisi yaa ta chʋʋsɩ tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba chʋaraha, die ba nagɩ mɩŋ yi wo dansarɩka sʋŋ Jerusalemi ma, ta nagɩ mɩŋ yi Romani vuosi nuusi me.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Die ba pɩasɩ mɩŋ wudieke n yine a chʋʋsɩ ta die yaala ba vʋarɩ mɩŋ, dama die ba mɩŋŋɩya dɩ n ka yi wudieke dɩ mʋna dɩ ba kʋʋ mɩŋ.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Ama Juu vuosisi nɩŋŋandɩɩsɩrɩba die dɩ ka saagɩya, die wɩa die maŋ baarɩ dɩ n nan nagɩ n wɩɩrɩ a poli a keŋ naaŋ jakʋʋŋ Siiza jigiŋ, ama n wo wɩɩŋ a baaŋ balɩ chʋʋsɩ n gbaŋ gbaŋ n vuosi.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Die wɩa maŋ baaŋ n ye nɩ a balɩ nɩ wɩɩrɩ. N mʋʋlɩnana Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ wɩaha, vuodieke tɩnɩŋ Juu vuosi dɩ yalla tama wa, die wɩa ba bɔbɩ mɩŋ aŋaŋ chɔrɩmaha gie.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ta ba balɩ a yɩ wa dɩ, “Tɩnɩŋ tɩ ka tuo gbanɩŋ a nyɩŋ Judia yaa gamma fʋ ma, ta vuoŋ ka nyɩŋ a keŋ gie aŋaŋ wɩɩrɩ yaa a balɩ wʋbɩaŋ yaa gamma fʋ ma.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Ama tɩ nan dɩ yaala tɩ sɩmma fʋ sʋŋanyile. Tɩ wɔŋ sɩba a baarɩ dɩ jigiŋ mana vuosi bala a chʋʋsa jɩamɩŋ dieke fʋ dɩna wa.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Die wɩa die ba nagɩ daaŋ zieŋ aŋaŋ Pɔɔli. Dɩnɩŋ daarɩ mi daadaŋ pam dɩ keŋ a lagɩsɩ Pɔɔli die dɩ benne jigiŋ dieke wo. Die ʋ dagɩ ba Ŋmɩŋ naarɩ wɩa a nyɩŋ sʋkʋʋŋ a ga tʋgɩ yuŋ, ta die mɩa dɩ ʋ tarɩgɩ ba sʋgɩtɩ dɩ ba tuo Yisa, ta die vʋara wɩa a nyɩna Mosisi mɩraha ma aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba die dɩ maagɩna wudiekemba ba.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Die bataŋ sʋgɩtɩ die dɩ tarɩgɩ aŋaŋ ʋ wʋbalɩkaha ma ama bataŋ die dɩ ka tuo dii.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Die wɩa die ba hagɩ mi aŋaŋ nɩnhagɩrɩŋ aŋaŋ taŋ yaa gamma wʋbalɩkaha gie. Pɔɔli die dɩ balɩ dɩ, “Saŋŋa dieke Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ vana Ŋmɩŋ naazʋa Azaya die balɩ yɩ tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba wa, die ʋ balɩ wusie mɩŋ.
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Die ʋ baarɩ dɩ,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 dama vuosi gie yiwo yɩaŋkpiititieliŋ,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Pɔɔli die dɩ bɩ balɩ dɩ, “Nɩ sɩmma a baarɩ dɩ Ŋmɩŋ wɩaha yaa gamma ʋ gbatɩtaaŋkʋ tʋgɩ vuodiekemba dɩ kana ka yi Juu vuosisi jigiŋ mɩŋ, ta ba nan wʋŋ.” ((
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Pɔɔli die dɩ bala naa a kpatɩ Juu vuosisi die dɩ hagɩ a nɩga nɩnhagɩrɩŋ pam aŋaŋ taŋ.))
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pɔɔli die dɩ tuŋ ligire a yɩ jigidieke ʋ benne wo a bie mi bɩna ale ta mɩŋŋɩ tuose chaaŋ diekemba mana dɩ kienene ʋ jigiŋ dɩ ba ye wo.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Ta die mʋʋlɩ wɩa yaa gamma Ŋmɩŋ naarɩ ma, ta daga vuosi tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa Masia wɩa, ta bala ʋ dʋŋŋʋ aŋaŋ sikimiŋ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.