Atos 25
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NVI
1 Jakʋʋŋ Fesitusi die dɩ kenne Siisiria, ka daraa ataa kʋaŋ chaaŋ ʋ nyɩŋ mi ta jʋalɩ ga Jerusalemi.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 Mi die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ Juu vuosi nyɩŋkʋraha die dɩ keŋ Fesitusi jigiŋ a chɩbɩ ŋmɩnchɩbɩsɩ a yɩ Pɔɔli ta die jʋʋsɩ Fesitusi dɩ
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 ʋ vaa Pɔɔli keŋ Jerusalemi ma. Die ba jʋʋsɩ wa dɩ ʋ yi naa dama die ba wɔŋ saŋ mɩŋ dɩ ba lɔbɩrɩ a kʋʋ Pɔɔli sieŋ me mɩŋ.
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Fesitusi die dɩ yiŋŋi a balɩ dɩ, “Pɔɔli bemme dansarɩka sʋŋ Siisiria, ta n gbaŋ n nan yiŋŋi a ga mi daraa ale ka gie nʋaŋ.
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Die wɩa, nɩ vaa nɩ nɩŋŋandɩɩsɩrɩba bataŋ ga aŋaŋ mɩŋ Siisiria a ga balɩ wudieke ʋ yine, dɩɩ yi ʋ yi wɩɩŋ a chʋʋsɩ.”
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Fesitusi die dɩ bɩ dii daraa anɩɩ yaa daraa baŋ ba jigiŋ ta die nyɩŋ ga Siisiria. Ka tʋnvʋʋsa die ʋ juu kalɩ ʋ sarɩya diile gbaŋtɩ ma ta yɩ nʋaŋ dɩ ba yaa Pɔɔli keŋ juu.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Die Pɔɔli dɩ kenne juu wo die Juu vuodiekemba dɩ nyɩna Jerusalemi a keŋ wo dɩ zie a giliŋ wo, a piili bala wʋbɩatɩ a chʋʋsa wa, ama die ba ka bɩagɩ dagɩ dɩ ba wɩɩrɩ yiwo wusie.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Die wɩa Pɔɔli die dɩ bala dɩ ʋ gbatɩ ʋ gbaŋ dɩ, “Manɩŋ n ka yi wɩɩŋ a chʋʋsɩ Juu vuosi mɩraha yaa Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ jaaŋ yaa Romani vuosi naakpɩɩka.”
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Ama Fesitusi die dɩ yaala ʋ yi aŋ Juu vuosisi sʋŋ fɩalɩ, die wɩa die ʋ pɩasɩ Pɔɔli dɩ, “Nan dɩ yaala fʋ ga Jerusalemi aŋ n ga dii fʋ sarɩya aŋaŋ wɩaha gie mi?”
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Pɔɔli die dɩ baarɩ dɩ, “Aayɩ, n yaala Romani naakpɩɩŋ gbaŋ dii n sarɩya. N ka yi wɩɩŋ a chʋʋsɩ Juu vuosisi sɩba fʋ gbaŋ gbaŋ fʋ sɩbɩna dene.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Dɩɩ yi maŋ chʋʋsɩ wa ba mɩraha ta yi wudieke dɩ mʋna kuŋ n tɩŋ kaaŋ baarɩ nɩ da kʋʋ mɩŋ. Ama dɩɩ yi wudieke ba bala dɩ n yiye wo dɩ ka yi wusie, vuoŋ wori a baaŋ nan bɩagɩ a nagɩ mɩŋ a yi ba nuusi me. Ama lele n jʋʋsa dɩ nɩ vaa Romani naakpɩɩŋ Siiza gbaŋ gbaŋ dii n sarɩya.”
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Womi Fesitusi aŋaŋ lagɩŋkʋ nyɩŋkʋraha dɩ ye taŋ ta ʋ yiŋŋi balɩ dɩ, “Fʋnɩŋ jʋʋsɩya mɩŋ dɩ nan nagɩ fʋ wɩɩrɩ a poli ga naakpɩɩŋ Siiza jigiŋ, die wɩa ba yaa fʋ ga ʋ jigiŋ.”
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Die daraa ale kʋaŋ chaaŋ, naaŋ Agiripa aŋaŋ ʋ hɔgʋ Beniisi dɩ keŋ Siisiria dɩ ba kaagɩ jakʋʋŋ Fesitusi.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Die ba yine daraa ŋmɩna mi, ta Fesitusi die dɩ keŋ balɩ Pɔɔli dɩ benne wudieke ma a yɩ naaŋ Agiripa dɩ, “Felikisi vaa wa daa wʋnyɩ giena dansarɩka sʋŋ,
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 ta die maŋ ga Jerusalemi Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ Juu vuosi nyɩŋkʋra dɩ keŋ n jigiŋ a baarɩ dɩ n dii ʋ sarɩya a baarɩ dɩ ʋ chʋʋsɩya.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Ama die maŋ yiŋŋi balɩ ba dɩ tɩnɩŋ Romanisi mɩra wo sieŋ dɩ ba nagɩ vuodieke vuosi dɩ balala dɩ ʋ yiwo wʋbɩaŋ a yi ba nuusi me, ta ba ye ka yaa wa ga sarɩya diile jigiŋ ta wʋnɩŋ aŋaŋ ba tuoli taŋ dɩ ʋ balɩ a vʋarɩ ʋ gbaŋ.
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 “Die wɩa die ba kenne giena wa die n ka chʋʋsɩ saŋŋa, ka tʋnvʋʋsa die maŋ juu kalɩ n sarɩya gbaŋtɩ ma ta yɩ nʋaŋ dɩ ba yaa Pɔɔli a keŋ.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 “Ama vuodiekemba die dɩ balala a chʋʋsa wa wa dɩ hagɩna zie dɩ ba balɩ wudieke ʋ yine wo, die ba ka balɩ wʋbɩaŋ diekemba n yilinene dɩ ba nan balɩ wa.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ama die ka yiwo nɩnhagɩrɩŋ ba nɩgɩna aŋaŋ wa yaa gamma ba gbaŋ gbaŋ ba jɩamɩŋ aŋaŋ daa wʋnyɩ die dɩ kpine ta ʋ saaŋ dɩ dɩ Yisa wɩa, vuodieke Pɔɔli dɩ bala dɩ ʋ bie ʋ mɩsɩ ma.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 “Die n zɩ n baaŋ nan dii sarɩyaka dene wɩa, die maŋ pɩasɩ Pɔɔli dɩ ʋ nan dɩ yaala ʋ ga Jerusalemi aŋ n dii wo sarɩya mi.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Ama die ʋ baarɩ dɩ ba vaa ʋ bemme dansarɩka ma a ga tʋgɩ saŋŋa dieke Romani naakpɩɩka dɩ baaŋ nan dii ʋ sarɩya ka. Die wɩa die maŋ yɩ nʋaŋ dɩ ba nagɩ wa yi dansarɩka sʋŋ giena a ga tʋgɩ saŋŋa dieke n baaŋ nan yaa wa a ga Romani naakpɩɩka jigiŋ.”
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Womi naaŋ Agiripa dɩ balɩ yɩ Fesitusi dɩ, “N gbaŋ n yaala n wʋŋ daa wa wɩaha a nyɩŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ nʋaŋ ma.”
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Ka tʋnvʋʋsa naaŋ aŋaŋ ʋ hɔgʋ Beniisi die dɩ bɔbɩ aŋaŋ nyinyeeki dʋnsa a keŋ juu lagɩŋkʋ juoku me. Die sojasisi nyɩŋkʋra aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋra die dɩ dɩɩ ba kʋaŋ a keŋ juu mi. Fesitusi die dɩ yɩ nʋaŋ ba yaa Pɔɔli keŋ juu.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Fesitusi die dɩ baarɩ dɩ, “Naaŋ Agiripa aŋaŋ vuodiekemba mana dɩ benne gie nɩ daansɩ daa wa gie. Juu vuodiekemba mana dɩ benne Jerusalemi aŋaŋ Siisiria keŋ wo n jigiŋ ta nata dɩ ʋ mʋ kuŋ.
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 Ama manɩŋ n ka ye wudieke ʋ yine a chʋʋsɩ ta mʋ kuŋ. Ta ʋ gbaŋ dɩ bala dɩ tɩ yaa wa ga Romani naakpɩɩka jigiŋ aŋ ʋ dii wo ʋ sarɩya ka. Die wɩa n saŋya mɩŋ dɩ n yaa wa ga Romi.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Ama n paalɩ wo wudieke n baaŋ nan maagɩ yaa gamma daa wa gie wɩa a yaa ga yɩ Romanisi naakpɩɩka. Die wɩa maŋ yaa wa keŋ nɩ mana nɩŋŋa aŋaŋ fʋnɩŋ naaŋ Agiripa. Tɩ keŋ balɩ wɩɩrɩ gie kpatɩ n nan wa yaa wɩɩŋ aŋ n maagɩ.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Dama dɩ wo chɩaŋ aŋ n vaa dansarɩka vuoŋ ga naakpɩɩka jigiŋ ta kaaŋ bɩagɩ dagɩ wudieke ʋ yine chʋʋsɩ.”
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.