Atos 25
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NTLH
1 Jakʋʋŋ Fesitusi die dɩ kenne Siisiria, ka daraa ataa kʋaŋ chaaŋ ʋ nyɩŋ mi ta jʋalɩ ga Jerusalemi.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 Mi die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ Juu vuosi nyɩŋkʋraha die dɩ keŋ Fesitusi jigiŋ a chɩbɩ ŋmɩnchɩbɩsɩ a yɩ Pɔɔli ta die jʋʋsɩ Fesitusi dɩ
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 ʋ vaa Pɔɔli keŋ Jerusalemi ma. Die ba jʋʋsɩ wa dɩ ʋ yi naa dama die ba wɔŋ saŋ mɩŋ dɩ ba lɔbɩrɩ a kʋʋ Pɔɔli sieŋ me mɩŋ.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Fesitusi die dɩ yiŋŋi a balɩ dɩ, “Pɔɔli bemme dansarɩka sʋŋ Siisiria, ta n gbaŋ n nan yiŋŋi a ga mi daraa ale ka gie nʋaŋ.
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 Die wɩa, nɩ vaa nɩ nɩŋŋandɩɩsɩrɩba bataŋ ga aŋaŋ mɩŋ Siisiria a ga balɩ wudieke ʋ yine, dɩɩ yi ʋ yi wɩɩŋ a chʋʋsɩ.”
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 Fesitusi die dɩ bɩ dii daraa anɩɩ yaa daraa baŋ ba jigiŋ ta die nyɩŋ ga Siisiria. Ka tʋnvʋʋsa die ʋ juu kalɩ ʋ sarɩya diile gbaŋtɩ ma ta yɩ nʋaŋ dɩ ba yaa Pɔɔli keŋ juu.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Die Pɔɔli dɩ kenne juu wo die Juu vuodiekemba dɩ nyɩna Jerusalemi a keŋ wo dɩ zie a giliŋ wo, a piili bala wʋbɩatɩ a chʋʋsa wa, ama die ba ka bɩagɩ dagɩ dɩ ba wɩɩrɩ yiwo wusie.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Die wɩa Pɔɔli die dɩ bala dɩ ʋ gbatɩ ʋ gbaŋ dɩ, “Manɩŋ n ka yi wɩɩŋ a chʋʋsɩ Juu vuosi mɩraha yaa Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ jaaŋ yaa Romani vuosi naakpɩɩka.”
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Ama Fesitusi die dɩ yaala ʋ yi aŋ Juu vuosisi sʋŋ fɩalɩ, die wɩa die ʋ pɩasɩ Pɔɔli dɩ, “Nan dɩ yaala fʋ ga Jerusalemi aŋ n ga dii fʋ sarɩya aŋaŋ wɩaha gie mi?”
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 Pɔɔli die dɩ baarɩ dɩ, “Aayɩ, n yaala Romani naakpɩɩŋ gbaŋ dii n sarɩya. N ka yi wɩɩŋ a chʋʋsɩ Juu vuosisi sɩba fʋ gbaŋ gbaŋ fʋ sɩbɩna dene.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Dɩɩ yi maŋ chʋʋsɩ wa ba mɩraha ta yi wudieke dɩ mʋna kuŋ n tɩŋ kaaŋ baarɩ nɩ da kʋʋ mɩŋ. Ama dɩɩ yi wudieke ba bala dɩ n yiye wo dɩ ka yi wusie, vuoŋ wori a baaŋ nan bɩagɩ a nagɩ mɩŋ a yi ba nuusi me. Ama lele n jʋʋsa dɩ nɩ vaa Romani naakpɩɩŋ Siiza gbaŋ gbaŋ dii n sarɩya.”
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 Womi Fesitusi aŋaŋ lagɩŋkʋ nyɩŋkʋraha dɩ ye taŋ ta ʋ yiŋŋi balɩ dɩ, “Fʋnɩŋ jʋʋsɩya mɩŋ dɩ nan nagɩ fʋ wɩɩrɩ a poli ga naakpɩɩŋ Siiza jigiŋ, die wɩa ba yaa fʋ ga ʋ jigiŋ.”
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 Die daraa ale kʋaŋ chaaŋ, naaŋ Agiripa aŋaŋ ʋ hɔgʋ Beniisi dɩ keŋ Siisiria dɩ ba kaagɩ jakʋʋŋ Fesitusi.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 Die ba yine daraa ŋmɩna mi, ta Fesitusi die dɩ keŋ balɩ Pɔɔli dɩ benne wudieke ma a yɩ naaŋ Agiripa dɩ, “Felikisi vaa wa daa wʋnyɩ giena dansarɩka sʋŋ,
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 ta die maŋ ga Jerusalemi Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ Juu vuosi nyɩŋkʋra dɩ keŋ n jigiŋ a baarɩ dɩ n dii ʋ sarɩya a baarɩ dɩ ʋ chʋʋsɩya.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 Ama die maŋ yiŋŋi balɩ ba dɩ tɩnɩŋ Romanisi mɩra wo sieŋ dɩ ba nagɩ vuodieke vuosi dɩ balala dɩ ʋ yiwo wʋbɩaŋ a yi ba nuusi me, ta ba ye ka yaa wa ga sarɩya diile jigiŋ ta wʋnɩŋ aŋaŋ ba tuoli taŋ dɩ ʋ balɩ a vʋarɩ ʋ gbaŋ.
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 “Die wɩa die ba kenne giena wa die n ka chʋʋsɩ saŋŋa, ka tʋnvʋʋsa die maŋ juu kalɩ n sarɩya gbaŋtɩ ma ta yɩ nʋaŋ dɩ ba yaa Pɔɔli a keŋ.
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 “Ama vuodiekemba die dɩ balala a chʋʋsa wa wa dɩ hagɩna zie dɩ ba balɩ wudieke ʋ yine wo, die ba ka balɩ wʋbɩaŋ diekemba n yilinene dɩ ba nan balɩ wa.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Ama die ka yiwo nɩnhagɩrɩŋ ba nɩgɩna aŋaŋ wa yaa gamma ba gbaŋ gbaŋ ba jɩamɩŋ aŋaŋ daa wʋnyɩ die dɩ kpine ta ʋ saaŋ dɩ dɩ Yisa wɩa, vuodieke Pɔɔli dɩ bala dɩ ʋ bie ʋ mɩsɩ ma.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 “Die n zɩ n baaŋ nan dii sarɩyaka dene wɩa, die maŋ pɩasɩ Pɔɔli dɩ ʋ nan dɩ yaala ʋ ga Jerusalemi aŋ n dii wo sarɩya mi.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Ama die ʋ baarɩ dɩ ba vaa ʋ bemme dansarɩka ma a ga tʋgɩ saŋŋa dieke Romani naakpɩɩka dɩ baaŋ nan dii ʋ sarɩya ka. Die wɩa die maŋ yɩ nʋaŋ dɩ ba nagɩ wa yi dansarɩka sʋŋ giena a ga tʋgɩ saŋŋa dieke n baaŋ nan yaa wa a ga Romani naakpɩɩka jigiŋ.”
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Womi naaŋ Agiripa dɩ balɩ yɩ Fesitusi dɩ, “N gbaŋ n yaala n wʋŋ daa wa wɩaha a nyɩŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ nʋaŋ ma.”
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 Ka tʋnvʋʋsa naaŋ aŋaŋ ʋ hɔgʋ Beniisi die dɩ bɔbɩ aŋaŋ nyinyeeki dʋnsa a keŋ juu lagɩŋkʋ juoku me. Die sojasisi nyɩŋkʋra aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋra die dɩ dɩɩ ba kʋaŋ a keŋ juu mi. Fesitusi die dɩ yɩ nʋaŋ ba yaa Pɔɔli keŋ juu.
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 Fesitusi die dɩ baarɩ dɩ, “Naaŋ Agiripa aŋaŋ vuodiekemba mana dɩ benne gie nɩ daansɩ daa wa gie. Juu vuodiekemba mana dɩ benne Jerusalemi aŋaŋ Siisiria keŋ wo n jigiŋ ta nata dɩ ʋ mʋ kuŋ.
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 Ama manɩŋ n ka ye wudieke ʋ yine a chʋʋsɩ ta mʋ kuŋ. Ta ʋ gbaŋ dɩ bala dɩ tɩ yaa wa ga Romani naakpɩɩka jigiŋ aŋ ʋ dii wo ʋ sarɩya ka. Die wɩa n saŋya mɩŋ dɩ n yaa wa ga Romi.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Ama n paalɩ wo wudieke n baaŋ nan maagɩ yaa gamma daa wa gie wɩa a yaa ga yɩ Romanisi naakpɩɩka. Die wɩa maŋ yaa wa keŋ nɩ mana nɩŋŋa aŋaŋ fʋnɩŋ naaŋ Agiripa. Tɩ keŋ balɩ wɩɩrɩ gie kpatɩ n nan wa yaa wɩɩŋ aŋ n maagɩ.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 Dama dɩ wo chɩaŋ aŋ n vaa dansarɩka vuoŋ ga naakpɩɩka jigiŋ ta kaaŋ bɩagɩ dagɩ wudieke ʋ yine chʋʋsɩ.”
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.