Atos 25

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jakʋʋŋ Fesitusi die dɩ kenne Siisiria, ka daraa ataa kʋaŋ chaaŋ ʋ nyɩŋ mi ta jʋalɩ ga Jerusalemi.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Mi die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ Juu vuosi nyɩŋkʋraha die dɩ keŋ Fesitusi jigiŋ a chɩbɩ ŋmɩnchɩbɩsɩ a yɩ Pɔɔli ta die jʋʋsɩ Fesitusi dɩ
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 ʋ vaa Pɔɔli keŋ Jerusalemi ma. Die ba jʋʋsɩ wa dɩ ʋ yi naa dama die ba wɔŋ saŋ mɩŋ dɩ ba lɔbɩrɩ a kʋʋ Pɔɔli sieŋ me mɩŋ.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Fesitusi die dɩ yiŋŋi a balɩ dɩ, “Pɔɔli bemme dansarɩka sʋŋ Siisiria, ta n gbaŋ n nan yiŋŋi a ga mi daraa ale ka gie nʋaŋ.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Die wɩa, nɩ vaa nɩ nɩŋŋandɩɩsɩrɩba bataŋ ga aŋaŋ mɩŋ Siisiria a ga balɩ wudieke ʋ yine, dɩɩ yi ʋ yi wɩɩŋ a chʋʋsɩ.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Fesitusi die dɩ bɩ dii daraa anɩɩ yaa daraa baŋ ba jigiŋ ta die nyɩŋ ga Siisiria. Ka tʋnvʋʋsa die ʋ juu kalɩ ʋ sarɩya diile gbaŋtɩ ma ta yɩ nʋaŋ dɩ ba yaa Pɔɔli keŋ juu.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Die Pɔɔli dɩ kenne juu wo die Juu vuodiekemba dɩ nyɩna Jerusalemi a keŋ wo dɩ zie a giliŋ wo, a piili bala wʋbɩatɩ a chʋʋsa wa, ama die ba ka bɩagɩ dagɩ dɩ ba wɩɩrɩ yiwo wusie.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Die wɩa Pɔɔli die dɩ bala dɩ ʋ gbatɩ ʋ gbaŋ dɩ, “Manɩŋ n ka yi wɩɩŋ a chʋʋsɩ Juu vuosi mɩraha yaa Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ jaaŋ yaa Romani vuosi naakpɩɩka.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ama Fesitusi die dɩ yaala ʋ yi aŋ Juu vuosisi sʋŋ fɩalɩ, die wɩa die ʋ pɩasɩ Pɔɔli dɩ, “Nan dɩ yaala fʋ ga Jerusalemi aŋ n ga dii fʋ sarɩya aŋaŋ wɩaha gie mi?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Pɔɔli die dɩ baarɩ dɩ, “Aayɩ, n yaala Romani naakpɩɩŋ gbaŋ dii n sarɩya. N ka yi wɩɩŋ a chʋʋsɩ Juu vuosisi sɩba fʋ gbaŋ gbaŋ fʋ sɩbɩna dene.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Dɩɩ yi maŋ chʋʋsɩ wa ba mɩraha ta yi wudieke dɩ mʋna kuŋ n tɩŋ kaaŋ baarɩ nɩ da kʋʋ mɩŋ. Ama dɩɩ yi wudieke ba bala dɩ n yiye wo dɩ ka yi wusie, vuoŋ wori a baaŋ nan bɩagɩ a nagɩ mɩŋ a yi ba nuusi me. Ama lele n jʋʋsa dɩ nɩ vaa Romani naakpɩɩŋ Siiza gbaŋ gbaŋ dii n sarɩya.”
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Womi Fesitusi aŋaŋ lagɩŋkʋ nyɩŋkʋraha dɩ ye taŋ ta ʋ yiŋŋi balɩ dɩ, “Fʋnɩŋ jʋʋsɩya mɩŋ dɩ nan nagɩ fʋ wɩɩrɩ a poli ga naakpɩɩŋ Siiza jigiŋ, die wɩa ba yaa fʋ ga ʋ jigiŋ.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Die daraa ale kʋaŋ chaaŋ, naaŋ Agiripa aŋaŋ ʋ hɔgʋ Beniisi dɩ keŋ Siisiria dɩ ba kaagɩ jakʋʋŋ Fesitusi.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Die ba yine daraa ŋmɩna mi, ta Fesitusi die dɩ keŋ balɩ Pɔɔli dɩ benne wudieke ma a yɩ naaŋ Agiripa dɩ, “Felikisi vaa wa daa wʋnyɩ giena dansarɩka sʋŋ,
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 ta die maŋ ga Jerusalemi Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ Juu vuosi nyɩŋkʋra dɩ keŋ n jigiŋ a baarɩ dɩ n dii ʋ sarɩya a baarɩ dɩ ʋ chʋʋsɩya.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Ama die maŋ yiŋŋi balɩ ba dɩ tɩnɩŋ Romanisi mɩra wo sieŋ dɩ ba nagɩ vuodieke vuosi dɩ balala dɩ ʋ yiwo wʋbɩaŋ a yi ba nuusi me, ta ba ye ka yaa wa ga sarɩya diile jigiŋ ta wʋnɩŋ aŋaŋ ba tuoli taŋ dɩ ʋ balɩ a vʋarɩ ʋ gbaŋ.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “Die wɩa die ba kenne giena wa die n ka chʋʋsɩ saŋŋa, ka tʋnvʋʋsa die maŋ juu kalɩ n sarɩya gbaŋtɩ ma ta yɩ nʋaŋ dɩ ba yaa Pɔɔli a keŋ.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 “Ama vuodiekemba die dɩ balala a chʋʋsa wa wa dɩ hagɩna zie dɩ ba balɩ wudieke ʋ yine wo, die ba ka balɩ wʋbɩaŋ diekemba n yilinene dɩ ba nan balɩ wa.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ama die ka yiwo nɩnhagɩrɩŋ ba nɩgɩna aŋaŋ wa yaa gamma ba gbaŋ gbaŋ ba jɩamɩŋ aŋaŋ daa wʋnyɩ die dɩ kpine ta ʋ saaŋ dɩ dɩ Yisa wɩa, vuodieke Pɔɔli dɩ bala dɩ ʋ bie ʋ mɩsɩ ma.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 “Die n zɩ n baaŋ nan dii sarɩyaka dene wɩa, die maŋ pɩasɩ Pɔɔli dɩ ʋ nan dɩ yaala ʋ ga Jerusalemi aŋ n dii wo sarɩya mi.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Ama die ʋ baarɩ dɩ ba vaa ʋ bemme dansarɩka ma a ga tʋgɩ saŋŋa dieke Romani naakpɩɩka dɩ baaŋ nan dii ʋ sarɩya ka. Die wɩa die maŋ yɩ nʋaŋ dɩ ba nagɩ wa yi dansarɩka sʋŋ giena a ga tʋgɩ saŋŋa dieke n baaŋ nan yaa wa a ga Romani naakpɩɩka jigiŋ.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Womi naaŋ Agiripa dɩ balɩ yɩ Fesitusi dɩ, “N gbaŋ n yaala n wʋŋ daa wa wɩaha a nyɩŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ nʋaŋ ma.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Ka tʋnvʋʋsa naaŋ aŋaŋ ʋ hɔgʋ Beniisi die dɩ bɔbɩ aŋaŋ nyinyeeki dʋnsa a keŋ juu lagɩŋkʋ juoku me. Die sojasisi nyɩŋkʋra aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋra die dɩ dɩɩ ba kʋaŋ a keŋ juu mi. Fesitusi die dɩ yɩ nʋaŋ ba yaa Pɔɔli keŋ juu.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Fesitusi die dɩ baarɩ dɩ, “Naaŋ Agiripa aŋaŋ vuodiekemba mana dɩ benne gie nɩ daansɩ daa wa gie. Juu vuodiekemba mana dɩ benne Jerusalemi aŋaŋ Siisiria keŋ wo n jigiŋ ta nata dɩ ʋ mʋ kuŋ.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ama manɩŋ n ka ye wudieke ʋ yine a chʋʋsɩ ta mʋ kuŋ. Ta ʋ gbaŋ dɩ bala dɩ tɩ yaa wa ga Romani naakpɩɩka jigiŋ aŋ ʋ dii wo ʋ sarɩya ka. Die wɩa n saŋya mɩŋ dɩ n yaa wa ga Romi.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Ama n paalɩ wo wudieke n baaŋ nan maagɩ yaa gamma daa wa gie wɩa a yaa ga yɩ Romanisi naakpɩɩka. Die wɩa maŋ yaa wa keŋ nɩ mana nɩŋŋa aŋaŋ fʋnɩŋ naaŋ Agiripa. Tɩ keŋ balɩ wɩɩrɩ gie kpatɩ n nan wa yaa wɩɩŋ aŋ n maagɩ.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Dama dɩ wo chɩaŋ aŋ n vaa dansarɩka vuoŋ ga naakpɩɩka jigiŋ ta kaaŋ bɩagɩ dagɩ wudieke ʋ yine chʋʋsɩ.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.