Atos 23

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pɔɔli die dɩ daansɩ nyɩŋkʋraha die dɩ lagɩsɩna wa nine mi die ta die keŋ a baarɩ dɩ, “N nɩmballɩ, n ka chɩɩlɩya n sʋŋ ma yaa gamma n beriŋ Ŋmɩŋ nɩŋŋa a yaa keŋ tʋgɩ jinne.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ Ananiasi die dɩ yɩ vuodiekemba dɩ zene Pɔɔli lʋgɩrɩ nʋaŋ dɩ ba nɩgɩ ʋ nʋaŋ ma.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pɔɔli die dɩ balɩ a yɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ gaamɩŋ dieke ba pentine jayɩalɩŋ a zieŋ, Ŋmɩŋ nan nɩgɩ fʋnɩŋ. Kalɩ wa giena a die mɩŋ sarɩya aŋaŋ Mosisi mɩraha ta bɩ balɩ dɩ ba nɩgɩ mɩŋ ta chʋʋsɩ mɩraha dama tɩ mɩraha ka yi sieŋ dɩ ba nɩgɩ vuoŋ.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Dembiŋ diekemba dɩ zene gbigi Pɔɔli wa die dɩ balɩ wa dɩ, “Fʋ ka sɩba a baarɩ dɩ zɩa wa Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pɔɔli die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “N nɩmballɩ, n ka sɩba a baarɩ dɩ ʋ yiwo Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ. Ŋmɩŋ gbaŋkʋ balɩ tɩ dɩ tɩ da keŋ a balɩ wʋbɩatɩ a yɩ tɩ nɩŋŋandɩɩsɩrɩba.”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Die Pɔɔli dɩ mɩŋŋɩna dɩ lagɩŋkʋ nyɩŋkʋraha bataŋ die yiwo Sadusisi ta bataŋ dɩaŋ dɩ yi Farasisi die ʋ baarɩ dɩ, “N nɩmballɩ n yiwo Farasi vuoŋ ta bɩ yi Farasisi vuoŋ bʋa. Ba die mɩŋ sarɩya giena dama n tuo dii mɩŋ dɩ kunti nan daansɩ hagɩ kuŋ me.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Die ʋ bala naa kpatɩ wa, nɩnhagɩrɩŋ die dɩ nan Farasisi aŋaŋ Sadusisi sʋnsʋŋ ta die ba puo bule.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 (Dama die Sadusisi vuosisi die tuo dii dɩ kunti kaaŋ daansɩ hagɩ kuŋ mi ta bɩ baarɩ dɩ malakasi yaa haalɩtɩ wori: Ama Farasisi vuosisi nɩŋ die tuo wo wɩa ataa wa gie mana a dii.)
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Die wɩa die ba wa faasɩ nata ta mɩraha dɩdagɩrɩba bataŋ die dɩ yine Farasisi vuosisi die dɩ hagɩ zie ta baarɩ dɩ, “Tɩnɩŋ tɩ ka ye wudieke daa wa gie dɩ yine chʋʋsɩ, dɩ nan bɩagɩ yi haalɩŋ yaa malaka bala wɩaha a yɩa wa.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Die nɩnhagɩrɩbʋ die dɩ wa faasɩ ga tʋa ta ŋmaamɩŋ die dɩ yigi sojasisi nyɩŋkʋraha nɩŋŋandɩɩsɩrʋ wa dɩ ba nan keŋ yi Pɔɔli daŋŋa. Die wɩa die ʋ yɩ nʋaŋ dɩ ʋ sojasisi juu kpɩkpaakʋ sʋŋ a gbatɩ Pɔɔli a taaŋ a nagɩ wa a yiŋŋi ga ba jigiberisikiri.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ka yuŋ tɩ Yɔmʋtieŋ die dɩ keŋ zie Pɔɔli jigiŋ a baarɩ dɩ, “Da vaa ŋmaamɩŋ yalla fʋ, sɩba die fʋ bala n wɩa die Jerusalemi ma wa die gbaŋ gbaŋ fʋ nan balɩ n wɩa Romi ma.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ka tʋnvʋʋsa sʋkʋʋŋ Juu vuosi bataŋ die lagɩsɩ a saŋ. Die ba hʋʋ dɩ ba kaaŋ dii jadiikiŋ yaa a nyu nyaaŋ a ga tʋgɩ saŋŋa dieke ba baaŋ nan kʋʋ Pɔɔli.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Die vuodiekemba die dɩ sanna wa die tɩaŋ vuosi baŋɩsɩ-nɩɩsa.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Die wɩa die ba ga Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha jigiŋ a baarɩ dɩ, “Tɩ lagɩŋ hʋʋ mɩŋ dɩ tɩ kaaŋ dii jaaŋ mana a ga tʋgɩ saŋŋa dieke tɩ baaŋ nan kʋʋ Pɔɔli.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Die wɩa nɩnɩŋ aŋaŋ lagɩŋkʋ nyɩŋkʋraha ga Romani sojasisi jakʋʋrɩ jigiŋ a paalɩ balɩ sɩba nɩ yaala nɩ paalɩ ye wudieke ʋ yine a chʋʋsɩ. Ta balɩ ba dɩ ba yaa wa keŋ nɩ sarɩya diile jigiŋ. Ama tɩ nan yi siri dɩ tɩ kʋʋ wa ta ʋ wa keŋ juu giena.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ama die Pɔɔli taa bʋa die dɩ wʋŋ ba saŋkʋ, die wɩa die ʋ ga sojasisi jigiberisikiri a balɩ Pɔɔli.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pɔɔli die dɩ wʋnna naa wa die ʋ wa sojasisi nyɩŋkʋraha wʋnyɩ a balɩ yɩ wa dɩ, “Yaa dalʋakɩrɩ gie a ga jakʋʋrɩ jigiŋ, ta ʋ yaa wa wɩɩŋ a baa ʋ balɩ wa.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ta nyɩŋkʋraha wʋnyɩ wa die dɩ ʋ nɩŋŋa a yaa wa a ga jakʋʋrɩ jigiŋ a balɩ wa dɩ, “Pɔɔli vuodieke dɩ benne dansarɩka ma wa wana mɩŋ, a balɩ mɩŋ dɩ n yaa dalʋakɩrɩ gie a keŋ fʋ jigiŋ dama ʋ yaa wɩɩŋ a baa ʋ balɩ fʋ.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Jakʋʋrɩ die dɩ yigi ʋ nuuŋ me a yaa wa nyɩŋ lʋgɩŋ a pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa wɩɩŋ fʋ yaala fʋ balɩ mɩŋ?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ʋ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Dembisi bataŋ sannana dɩ ba keŋ balɩ fʋ dɩ soriŋ fʋ yaa Pɔɔli a keŋ sʋʋŋ Juu vuosisi nyɩŋkʋra lagɩŋkʋ jigiŋ. Ba nan paalɩ yi sɩba ba yaala ba sɩmma wudieke ʋ paalɩ a yi chʋʋsɩ.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ama da keŋ a tɔgɩŋ ba dama dembisi tɩaŋ baŋɩsɩ-nɩɩsa lɔbɩrɩna a gbarɩ wa. Dama ba hʋʋya mɩŋ dɩ ba kaaŋ dii jaaŋ yaa a nyuu nyaaŋ a ga tʋgɩ saŋŋa dieke ba baaŋ nan kʋʋ wa. Ta lele ba wa yiwo siri dɩ ba yi wudiekemba ba sanna wa ta chɩɩsa wudieke fʋ baaŋ nan balɩ.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Jakʋʋrɩ die dɩ baarɩ dɩ, “Da keŋ balɩ vuoŋ mana dɩ balɩ mɩŋ wɩɩrɩ gie.” Ta die taaŋ wa ʋ ga.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Womi die jakʋʋrɩ die dɩ wa ʋ nyɩŋkʋra bale a balɩ ba dɩ, “Nɩ vʋarɩ sojasi kɔbɩsɩ-le aŋaŋ duunjʋalɩtɩŋ baŋɩsɩ-yʋpɔyɩ aŋaŋ tɩŋtaarɩŋ kɔbɩsɩ-le aŋ ba ga Siisiria yuku gie yaa gamma bimbilimiŋ awayɩ saŋŋa.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Ta nɩ yaalɩ duune a yɩ Pɔɔli aŋ ʋ jʋalɩ ta nɩ mɩŋŋɩ a daansɩma wa a yaa ga tʋgɩ vuokpɩɩŋ Felikisi jigiŋ.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Jakʋʋrɩ die dɩ maagɩ gbanɩŋ dɩ:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Manɩŋ Kolodiasi Lisiasi waasa fʋnɩŋ vuokpɩɩŋ Felikisi.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Juu vuosi bataŋ die yigine daa wa gie a mɩa dɩ ba kʋʋ wa. Ama die n mɩŋŋɩna dɩ ʋ yiwo vuodieke Romani naaŋ wa dɩ yɩna sieŋ, die wɩa maŋ aŋaŋ n sojasi bataŋ dɩ ga gbatɩ wa taaŋ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Die n tɩŋ yaala n sɩmma wudieke ba bala dɩ ʋ yi chʋʋsɩ wa, die wɩa die maŋ yaa wa a ga ba nyɩŋkʋra lagɩŋkʋ jigiŋ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Die maŋ mɩŋŋɩ dɩ ʋ ka yi wudieke dɩ mʋna dɩ ba kʋʋ wa yaa ba nagɩ wa yi dansarɩka sʋŋ; die ba balala wudieke a galɩma wa die yiwo ba gbaŋ gbaŋ ba mɩraha wɩa.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Die maŋ wʋŋ dɩ Juu vuosi bataŋ sama mɩŋ dɩ ba kʋʋ wa, maŋ tʋŋ dɩ ba yaa wa keŋ fʋ jigiŋ. Ta balɩ vuodiekemba dɩ galɩnnana wa dɩ ba yaa wɩɩrɩ a keŋ fʋ jigiŋ.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Sojasisi die dɩ yi wudieke jakʋʋrɩ die dɩ bala wa, ta die nagɩ Pɔɔli yuku mi a yaa ga Antipatirisi tɩŋ ma.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ka tʋnvʋʋsa die sojasisi die dɩ chʋnna nagɩsɩsɩ die dɩ yiŋŋi a keŋ ba jigiberisikiri ta vaa duunjʋalɩtɩba dɩ ba gamma aŋaŋ Pɔɔli.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Die ba nagɩ wa a ga Siisiria ta die nagɩ gbaŋkʋ a yɩ vuokpɩɩkʋ Felikisi ta nagɩ Pɔɔli yi ʋ nuusi me.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Vuokpɩɩkʋ die dɩ karɩŋ gbaŋkʋ ta die pɩasɩ Pɔɔli tɩgɩdieke ʋ nyɩna. Die ʋ mɩŋŋɩna dɩ Pɔɔli nyɩŋ wa Silisia tɩŋgbaŋ ma wa,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ʋ baarɩ dɩ, “N nan wʋŋ fʋ wɩaha dɩɩ yi vuodiekemba dɩ galɩnnana fʋ wa dɩ keŋ.” Die ʋ balɩna kʋaŋ chaaŋ die ʋ yɩ nʋaŋ dɩ ba yaa Pɔɔli a ga yi naaŋ Herodi tigiŋ me a gbarɩ wa sɩba dansarɩka vuoŋ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.