Atos 12

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Saŋka gie mi gbaŋ gbaŋ naakpɩɩŋ Herodi die dɩ mugise Yisa dɩdɩɩsɩrɩba bataŋ.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Die ʋ yi sojasi nʋaŋ ba gobi Jemisi, Jɔɔn nɩmbʋa sikpeŋ aŋaŋ jɩbɩwaŋ.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Die ʋ yene ta Juu vuosi sʋgɩtɩ fɩalɩya wa aŋaŋ wudieke ʋ yine wo, die ʋ vaa ba yigi Piita saŋŋa dieke ba dinene paanʋ dieke ba kana ka naga dabɔtɩ a yie wo dʋʋgaka.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Die ʋ yigine Piita wa kpatɩ wa ʋ yi ba ligi wo dansarɩka ma ta yɩ nʋaŋ dɩ sojasi lagɩmɩŋ lagɩmɩŋ bʋnɩɩsa gbara wa a tarɩgɩma taŋ. Die lagɩmɩŋ mana die yiwo sojasi banɩɩsa. Ta a yile sɩba ʋ vʋarɩ wa gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka saŋŋa a dii ʋ sarɩya yaalɩŋ ma.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Die wɩa, die Piita die dɩ bie dansarɩka ma ta Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ faasɩ a jʋʋsa Ŋmɩŋ a yɩa wa.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Die tʋŋ dɩ bala ka vʋŋ aŋ Herodi nagɩ Piita a yɩ vuosisi, dɩnɩŋ daarɩ yuku mi die Piita dɩ ye ko bɔbɩ aŋaŋ chɔrɩma a dʋa gʋʋra sojasi bale sʋnsʋŋ. Die ba bɔbɩ chɔrɩmaha kaanɩ aŋaŋ sojasi wʋnyɩ ʋ nuudiigiŋ chaaŋ ta kaanɩ dɩaŋ dɩ bɔbɩ ʋ nuugalɩ chaaŋ sojasi ta sojasisi bataŋ dɩaŋ dɩ gbarɩ dansarɩkaka sanʋadaaŋ.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Womi ta Ŋmɩŋ malaka die dɩ keŋ nyɩŋ, ta chaanɩŋ dɩ chaaŋ dansarɩka ka ma. Die malakaka dɩ dɔŋ dɔŋ Piita bɩŋkpɩaŋ ma a sugiri wa ta baarɩ dɩ, “Hagɩ lagɩ lagɩ!” Ta ʋ hagɩ. Die ʋ hagɩna wa, chɔrɩma ha dɩ nyɩŋ ʋ nuusi me a nan.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Malakaka dɩ balɩ wa dɩ, “Mɩŋŋɩ bɔbɩ fʋ gbanɩŋ ta sʋʋ fʋ nɩɩra.” Piita dɩ yi die. Die malakaka dɩ bɩ balɩ dɩ, “Yeegi fʋ jayeekiŋ a dɩa mɩŋ.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Piita die dɩ dɩ malakaka a nyɩŋ dansarɩka ka ma, ama die ʋ ka sɩba dɩ ʋ daansa mɩŋ yaa ka seŋ yie mɩŋ.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Die ba ga garɩsɩ nɩŋŋaŋ sojasisi die dɩ gbarɩna wa aŋaŋ banɩŋ ba die dɩ diisine wo ta die keŋ tʋgɩ kʋʋtɩ gbɩabɩ dieke dɩ benne gaamɩŋ ma die dɩ yuorinene a juo tɩka sʋŋ, die ka gbaŋ gbaŋ ka yuori. Die ba chʋŋ a nyɩŋ a chʋŋ a sʋʋna siekpɩɩkʋ ma womi malakaka die dɩ bɩa ta va Piita.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Die Piita dɩ wa mɩŋŋɩ wudieke dɩ yinene wo ta baarɩ dɩ, “Lele n sɩba a baarɩ dɩ seŋ yiwo wusie, dɩ Ŋmɩŋ tʋnna ʋ malaka ʋ keŋ vʋarɩ mɩŋ a nyɩŋ Naaŋ Herodi nuusi me, ta bɩ vʋarɩ mɩŋ a nyɩŋ Juu vuosisi die dɩ yilinene dɩ ba yi mɩŋ die wo mana mana ma ma.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Die ʋ mɩŋŋɩna naa wa, die ʋ ga Jɔɔn Maki nuŋ Meri tigiŋ. Die vuosi pam die lagɩsɩna mi a jʋʋsa Ŋmɩŋ
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Piita die dɩ ga kpaasɩ sanʋarɩ ta havʋʋbiŋ wʋnyɩ die dɩ yine tʋntʋntʋ mi ta Roda die dɩ keŋ dɩ ʋ ye vuodieke dɩ kpaasɩnana wa.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Die ʋ mɩŋŋɩna Piita lɔlɩkʋ die dɩ yiwo nansɩŋ die ʋ chɩgɩ a yiŋŋi a ga ta ka yuori sanʋarɩ, a nata a baarɩ dɩ, “Piita zie sanʋarɩ tɩŋ.”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Die ba balɩ wa dɩ, “Juo yɩɩŋyaatɩ.” Ama die ʋ kpaŋŋɩ ʋ gbaŋ a bala dɩ dɩ yiwo wusie. Die ba baarɩ dɩ, “Dɩ nan yiwo ʋ malaka.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Ta Piita die dɩ ye ko a kpaasa sanʋarɩ, die ba ga yuori a ye wo, die dɩ yi be mamachi.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Die ʋ kɔtɩ ʋ nuuŋ dɩ ba tarɩ watɩ, ta balɩ ba tɩ Yɔmʋtieŋ dɩ yine die a vʋarɩ wa a nyɩŋ dansarɩka ka sʋŋ. Ta die balɩ dɩ, “Nɩ balɩ Jemisi aŋaŋ Yisa dɩdɩɩsɩrɩ banɩŋ ba wudieke dɩ yine.” A kʋaŋ chaaŋ ʋ nyɩŋ mi a ga jigigaaŋ.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Die tuŋ dɩ vʋʋna sʋkʋʋŋ die dɩ faasɩ mugisi sojasisi die dɩ gbarɩna wa. Die ba pɩasa taŋ dɩ, “Bɩa yine Piita wa?”
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Naaŋ Herodi die dɩ yɩ nʋaŋ dɩ ba yaalɩ wa, ama die ba ka ye wo. Die wɩa die ʋ vaa ba pɩasɩ gbɩgbarɩtɩba wʋpɩasɩka ta die yi nʋaŋ dɩ ba kʋʋ ba.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herodi die dɩ jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ aŋaŋ Taya aŋaŋ Sidoni vuosi; die wɩa die ba lagɩŋ taŋ dɩ ba ga ye wo. Die ba woliŋ ye Bilasitusi dɩ ʋ suŋŋi be, die ʋ yiwo vuodieke die dɩ yine naaŋ wa tigiri nyɩŋkʋraha wʋnyɩ. Die ba keŋ ga Herodi jigiŋ a ga nɩgɩ nɩɩpɔɔŋ dɩ ʋ vaa sʋgɩfɩalɩŋ bemme ba sʋnsʋŋ dama Taya aŋaŋ Sidoni die yese ba nyindiike a nyɩna naaŋ Herodi tɩŋgbaŋ ma.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Die naaŋ Herodi die vʋarɩ daaŋ a zieŋ, die daarɩ dɩ tʋgɩna wa Herodi die dɩ yeegi ʋ naala nyiŋyeekikpɩɩma, ta nyɩŋ kalɩ ʋ naaŋ gbaŋtɩ mama ta balɩ wɩa a yɩ vuosisi.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Die vuosisi die dɩ natɩ a baarɩ dɩ, “Ʋ lɔlɩkʋ sɩɩ sɩba ŋmɩŋ daa vuota.”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Lele wo mi Ŋmɩŋ malaka die dɩ vaa yʋagɩbɩaŋ dɩ yigi wo, die ʋ nyuuti die dɩ suuli aŋaŋ gbarɩtɩ a nyuo wo ʋ kpi dama die ʋ ka yi Ŋmɩŋ kanɩŋ jɩlɩma ka mi.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Ama saŋka mi die vuosi pam die dɩ wʋŋ wɩaha ta yi yada.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Saŋŋa dieke Banabasi aŋaŋ Sɔɔli die dɩ kpatɩna ba tʋʋmaha dieke die ba gana dɩ ba yiwo, die ba nagɩ Jɔɔn Maki a gʋtɩ ba ma a nyɩŋ Jerusalemi a ga Antiyoku.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.