2 Coríntios 7
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NVT
1 N nɩmballɩ, tɩ yene nʋaha gie a nyɩŋ Ŋmɩŋ jigiŋ naa wɩa, nɩ vaa tɩ vʋarɩ tɩ gbaŋ a nyɩŋ jadieke nɩŋ mana dɩ nan bɩagɩ a yi tɩ nyɩŋgbanɩŋ aŋaŋ sʋgɩtɩ dɩgɩntɩ, ama ta chɩgɩma Ŋmɩŋ, ta yi sʋgɩyɩalɩntieliŋ aŋaŋ wusie.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Nɩ yuori nɩ sʋgɩtɩ a yɩ tɩ. Tɩ ye ka yi nɩ wʋnyɩ mana bɩaŋ, yaa a yi wɩɩŋ a chʋʋsɩ nɩ wʋnyɩ, yaa a nyɩrɩ vuoŋ.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 N ka bala naa dɩ n galɩŋ nɩ. Dama die n wɔŋ balɩ nɩ mɩŋ dɩ tɩ faasɩ cho nɩ pam. Dɩɩ yi tɩ kpi yaa tɩ bie tɩ mɩsɩ ma, tɩ nan dɩ beri aŋaŋ nɩ.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 N yaa wa tama pam nɩ ma, ta nɩga nyʋʋŋ nɩ wɩa. Nɩ kpaŋŋɩsɩ mɩŋ pam, ta tɩ wahala diile me mana ama n yaa wa sʋgɩfɩalɩŋ pam mɩŋ.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Die tɩ kenne a tʋgɩ Masedonia tɩŋgbaŋ ma wa, die tɩ ka bɩagɩ voosi. Die tɩ ye mugisiŋ pam a nyɩŋ lʋga mana; vuosi die waga aŋaŋ tɩ Ŋmɩŋ wɩaha gie wɩa; ta tɩ sʋgɩtɩ dɩ suuli aŋaŋ ŋmaamɩŋ.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Ama Ŋmɩŋ vuodieke dɩ kpaŋŋɩsɩnana vuodiekemba sʋŋ dɩ chʋʋsɩna wa die vaa Tatusi dɩ keŋ tɩ jigiŋ a keŋ a kpaŋŋɩsɩ tɩ.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Daa ʋ keŋku nyɩɩna ma die kpaŋŋɩsɩna tɩ, ama die ʋ bɩna a balɩ tɩ nɩ kpaŋŋɩsɩna wa dene wo. Ta balɩ tɩ nɩ bɩna faasɩ yaala nɩ ye mɩŋ dene, dɩ nɩ faasɩ yaa wa sʋgɩchʋʋsɩŋ nɩ tʋmbɩatɩ wɩa, ta bɩ balɩ nɩ nine dɩ ŋmɩntɩ dene dɩ nɩ tuo n nʋarɩ, naa die vaa n sʋŋ dɩ faasɩ fɩalɩ.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Dɩɩ yi gbaŋ dieke die n maagɩna a yɩ nɩ wa dɩ yi nɩ yaa sʋgɩchʋʋsɩŋ, ama n sʋŋ ka chʋʋsɩya n maagɩna ka. Die n yaa sʋgɩchʋʋsɩŋ bɩta die n mɩŋŋɩna dɩ ka vaa nɩ sʋŋ dɩ chʋʋsɩŋ saŋŋa bɩta wa.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ama lele n yaa wa sʋgɩfɩalɩŋ, daa n yine nɩ sʋŋ dɩ chʋʋsɩ wɩa, ama nɩ sʋgɩchʋʋsɩkʋ dɩ vana nɩ vaa nɩ tʋntʋmbɩatɩ wɩa. Ŋmɩŋ die vaa nɩ ye sʋgɩchʋʋsɩŋ nɩ tʋmbɩatɩ wɩa, die dɩ yine kanɩŋ gbaŋkʋ dɩ yaa nyʋarɩ a yɩ nɩ.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Dama dɩɩ yi Ŋmɩŋ dɩ yi vuoŋ dɩ yaa sʋgɩchʋʋsɩŋ ʋ tʋmbɩatɩ wɩa, kanɩŋ sʋgɩchʋʋsɩkʋ mi nan yi ʋ vaa ʋ tʋmbɩatɩ ta ye gbatɩtaanɩŋ, ta kaaŋ chʋʋsɩ ʋ sʋŋ bɩbra; ama tɩŋgbaŋka gie sʋgɩchʋʋsɩŋ nɩŋ yaa kuŋ kieŋ.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Ŋmɩŋ dɩ vana nɩ sʋŋ dɩ chʋʋsɩ wa, nɩ gbaŋ nɩ ye ka yɩna nɩ nyʋarɩ; nɩ baga bie Ŋmɩŋ wɩa ma, ta nɩ bɩ faasɩ yaala nɩ dagɩ dɩ nɩ wo bɩaŋ; ta nɩ sɩnyɩɩrɩŋ dɩ hagɩ aŋaŋ bɩaŋ, ta bɩ chɩga Ŋmɩŋ; nɩ bɩ yaala nɩ ye mɩŋ; nɩ yaala nɩ yi choti; nɩ wɔŋ yi lagɩ a datɩ vuodieke dɩ yine bɩabʋ tɩbɩŋ mɩŋ. Nɩ yine naa wa wɩa, ka seŋ dagɩ dɩ nɩ wo bɩaŋ wɩɩrɩ ma.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Die wɩa, daa vuodieke dɩ yine bɩabʋ wɩa die maŋ maagɩ gbaŋkʋ mi yaa vuodieke ʋ yine bɩabʋ. Ama die n maagɩ ka mɩŋ dɩ nɩ sɩba Ŋmɩŋ jigiŋ nɩ baga die dɩ bemme tɩ ma dene.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Lele nɩŋ tɩ sʋgɩchʋʋsɩŋ kpatɩya mɩŋ.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Die n wɔŋ bɩrɩ nɩ mɩŋ a yɩ wa ta nɩ ka vaa maŋ dii viivi. Die tɩ ŋaana bala nɩ wudieke wo yiwo wusie. Die gbaŋ gbaŋ wudieke tɩ bala a yɩ Tatusi yaa gamma nɩ ma wa dɩ keŋ yi wusie.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Die wɩa ʋ keŋ tɩɩnsɩ nɩ tuone wo chaantɩ dene aŋaŋ jɩlɩma, ta tuo wudieke ʋ bala nɩ wa aŋaŋ jɩlɩma dene ʋ ŋaaŋ faasɩ cho nɩ mɩŋ.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 N yaa wa sʋgɩfɩalɩŋ pam dɩ n nan bɩagɩ nagɩ n tama a yi nɩ ma.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.