2 Coríntios 12

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 N mʋ dɩ n kuulime mɩŋ, ama ka wo nyʋarɩ nɩŋ. Ama lele n wa yaala n balɩ mɩŋ yaa gamma wudiekemba tɩ Yɔmʋtieŋ dɩ yuorine a dagɩ mɩŋ saŋŋa dieke n kana ka gʋʋra ta daansa wa.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 N sɩba Masia dɩdɩɩsɩrʋ wʋnyɩ Ŋmɩŋ die dɩ nagɩna wa a jʋalɩ arɩzanna ma gbaŋ gbaŋ bɩna baŋ aŋaŋ anɩɩsa dɩ tɩanna wa. N ka sɩba dɩ die ka seŋ yi yaa die ka yiwo daansa, Ŋmɩŋ nyɩɩna ma sɩbɩna.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Sɩba n wone a bala wa, Ŋmɩŋ nyɩɩna ma sɩbɩna dɩ daa wa gie die bie wo ʋ nyɩŋgbanɩŋ ma saŋka mi yaa die ʋ ka jʋalɩ aŋaŋ ʋ nyɩŋgbanɩŋ.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Die ʋ jʋalɩ a ga paradasi, ta die ʋ wʋŋ wudiekemba ʋ kaaŋ bɩagɩ a balɩ vuoŋ, dama Ŋmɩŋ kaaŋ saagɩ aŋ ʋ balɩ.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Die wɩa n nan kuuli yaa gamma daa wa gie ma, ama n kaaŋ kuuli yaa gamma n gbaŋ gbaŋ n ma, ntaala n wabɩŋ wɩa.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Dɩɩ yi maŋ yaala n kuuli ama n kaaŋ dɩ sɩ sɩba gaamʋ, dama n nan dɩ bala wusie; ama n kaaŋ wɔŋ kuuli. Manɩŋ n ka yaala vuoŋ bɩrɩ mɩŋ a tɩaŋ n bɩrɩŋ dɩ mʋna die. N yaala ba daansɩma n beriŋ dɩ sɩna die, ta wʋmma n balala dene, ta ka kʋaŋ chaaŋ ba sɩmma n yine vuodieke.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Ama die Ŋmɩŋ die dɩ kana ka yaala dɩ n kuuli yaa gamma mamachi wʋkpɩɩŋ dieke n yene wo wɩa, die Ŋmɩŋ dɩ vaa maŋ ye mugisiŋ a nyɩŋ Sitaani jigiŋ. Kanɩŋ mugisiku mi dɩ yʋagɩ mɩŋ sɩba haŋgɔɔŋ dɩ ŋaana tɔbɩ vuoke.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Die maŋ jʋʋsɩ tɩ Yɔmʋtieŋ bʋtaa dɩ ʋ vʋarɩ kanɩŋ mugisiku a nyɩŋ n jigiŋ.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ama die ʋ yiŋŋi balɩ mɩŋ dɩ, “N suŋŋiŋ nyɩɩna ma nan mɔgɩsɩ fʋ kanɩŋ mugisiku mi, dama vuodieke dɩ wone ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ hagɩrɩŋ, nan seŋ ye n hagɩrɩŋ.” Die wɩa n nan faasɩ kuuli yaa gamma n wabɩtɩ ma aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ, amʋ Masia hagɩrɩŋ nan keŋ n ma.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Die wɩa n yaa wa sʋgɩfɩalɩŋ dɩɩ yi maŋ keŋ wabɩgɩ, yaa ta vuosi dɩ bɩ zɩa mɩŋ, yaa maŋ keŋ die wahala, yaa maŋ keŋ bie mugisiŋ me, yaa ta yese wɩa Masia wɩa, dama maŋ keŋ wo n gbaŋ gbaŋ n hagɩrɩŋ, saŋka mi maŋ yese Masia hagɩrɩŋ.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Nɩ vana maŋ bala sɩba gaamʋ, dama nɩnɩŋ nɩ tɩnna mʋ nɩ bɩrɩma mɩŋ. Dɩɩ yi maŋ ka yi vuoŋ, ama vuodiekemba dɩ gaanana vuosi dɩ ba yiwo Masia tʋntʋntɩba ka tɩaŋ mɩŋ jaaŋ mana ma.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Die n benne nɩ jigiri ta tʋma mamachi tʋnkpɩɩma aŋaŋ dagɩtɩ, ta dii suguru saŋŋa mana wa, die dagɩya mɩŋ dɩ n yiwo Masia tʋntʋntʋ.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Lalɩa Masia dɩdɩɩsɩrɩŋ banɩŋ ba dɩ tɩaŋ nɩ? Manɩŋ n kana ka pɩasɩ nɩ dɩ nɩ suŋŋi mɩŋ wo, kanɩŋ ka vana ba tɩaŋ nɩ? Dɩɩ yi die dɩ vaa maŋ yi chʋʋsɩ, nɩ nagɩ n taalɩ a chaa mɩŋ.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Bʋtaa ma wʋnna maŋ kieŋ dɩ n kaagɩ nɩ, ama n ka kieŋ ta yaala jaaŋ nɩ jigiŋ, dɩ yiwo nɩnɩŋ maŋ yaala ama daa nɩ ligire. Daa ballɩ yallɩnana nyinti a yɩa ba tieliŋ, ama dɩ yiwo ba tielibe yallɩnana nyinti a yɩa ba. Nɩnɩŋ nɩ yine n ballɩ.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Die wɩa n yaa sʋgɩfɩalɩŋ dɩ n nagɩ jadieke mana n yalla a yɩ nɩ halɩ n gbaŋ gbaŋ. N faasɩna cho nɩ wɩa, die wɩa nɩ cho mɩŋ bɩta?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Dɩ yiwo wusie dɩ die n ka mugisi nɩ dɩ nɩ yɩ mɩŋ jaaŋ, ama nɩ bataŋ nan dɩ bala dɩ die n gaaŋ nɩ mɩŋ ta gbatɩ nɩ. Lalɩa die maŋ gbatɩ nɩ?
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Die vuodiekemba n tʋnna nɩ jigiri, wʋnyɩ die nyɩrɩ nɩ mɩŋ?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Die n jʋʋsɩ wa Tatusi dɩ ʋ keŋ nɩ jigiŋ, ta die vaa tɩ nɩmballɩ wʋnyɩ dɩ dɩ wa a keŋ nɩ jigiŋ. Tatusi ye a nyɩrɩ nɩ mɩŋ? Tɩnɩŋ tɩ wo die sʋŋanyile. N tʋnnana aŋaŋ sʋŋanyile dieke wo, die gbaŋ gbaŋ sʋŋanyile ʋ yallɩ. Sie dieke n dɩna wa, ka gbaŋ gbaŋ ʋ gbaŋ ʋ dɩ.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Nɩ yile dɩ saŋŋa mana dɩ tɩ bala a gbata tɩ gbaŋ wɩa ma nɩ jigiŋ mɩŋ? Aayɩ. Tɩ bie wo Ŋmɩŋ nɩŋŋa ta bala wudieke Masia dɩ yaalala. Tɩ nɩmballɩ choti, tɩ yaala tɩ suŋŋi nɩ mɩŋ aŋ nɩ mɩŋŋɩ dɩa Ŋmɩŋ sieku, die wɩa tɩ bala naa.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 N sɩkpaaŋ nɩga nɩ wɩa dɩ maŋ keŋ keŋ n nan keŋ haarɩ nɩ ta nɩ tarɩgɩya mɩŋ ta sɩɩ sɩba n tɩnna a yaala nɩ bemme dene wo, ta nɩ dɩaŋ nɩ nan ye ta n gbaŋ n tarɩgɩya mɩŋ ta ka sɩɩ sɩba nɩnɩŋ nɩ tɩnna yaala n bemme dene wo. N sɩkpaaŋ nɩga mɩŋ dɩ n nan keŋ ye nɩ ta waagɩŋ, aŋaŋ sʋgɩbɩaŋ, aŋaŋ sɩnyɩɩrɩŋ yɔrɩ yɔrɩ aŋaŋ halɩ aŋaŋ taŋ chʋʋsɩŋ aŋaŋ kʋagaarɩŋ aŋaŋ kalinbaani aŋaŋ watɩ yɔrɩ yɔrɩ bie nɩ sʋnsʋŋ.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 N sɩkpaaŋ nɩga mɩŋ dɩ Ŋmɩŋ nan vaa n dii viivi maŋ keŋ kaagɩ nɩ bɩbra. Dɩ nan dɩ sɩɩ sɩba n kʋmma dama dɩɩ yi nɩ jusu dɩ ye ka vaa nɩ tʋmbɩatɩtɩ die nɩ wone a yie wo. Nɩ ye yiye dɩgɩntɩ tʋʋma sɩba daakpana aŋaŋ hɔgʋkpana ta ka chɩga viivi.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.