1 Coríntios 4
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NTLH
1 Die wɩa nɩ nagɩ tɩ a yi Masia tʋntʋntʋ diekemba Ŋmɩŋ dɩ vʋarɩna tɩ ta nagɩ ʋ wusie wʋlɔbɩrɩkɩrɩ wʋbalɩkaha a yi tɩ nuusi me.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Die wɩa, wudieke dɩ yine nɩŋŋmɩna wʋnna, dɩ vɩɩna dɩ tʋntʋntʋ tʋma aŋaŋ wusie.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Ama n baga wori dɩɩ yi nɩ die mɩŋ sarɩya yaa vuoŋ dɩ dii n sarɩya sɩba vuota dɩ ŋaana die ba chanchaalɩŋ sarɩya die wo; dama n ka dii n gbaŋ gbaŋ n sarɩya.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 N sʋŋ yɩantɩya mɩŋ, ama dɩ ka dagɩ sɩba n ka tʋma chʋʋsa, ama tɩ Yɔmʋtieŋ yine vuodieke dɩ dinene n sarɩya.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Die wɩa, nɩ da dime vuoŋ sarɩya lele gie, ama nɩ chɩsɩma saŋŋa dieke tɩ Yɔmʋtieŋ dɩ bala ʋ keŋ wo, wʋnɩŋ ʋ bala ʋ nagɩ jadieke dɩ benne lɩmɩŋ ma a dagɩ yaalɩŋ ma, ta yuori sʋgɩtɩ sʋŋ wɩa yaalɩŋ ma; saŋka mi vuoŋ mana nan ye ʋ bɩrɩŋ dɩ sɩna die Ŋmɩŋ jigiŋ.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 N nɩmballɩ, nɩ wɩa maŋ nagɩ n gbaŋ aŋaŋ Apolosi a yi dagɩtɩ amʋ nɩ nan bʋgɩrɩ a nyɩŋ tɩ jigiŋ amʋ nɩ nan dɩ sɩba ba keŋ baarɩ dɩ, “Da keŋ yi poli wudieke dɩ maagɩna wa chɩaŋ.” Ta nɩ wʋnyɩ mana da keŋ kɔtɩma ʋ gbaŋ vuoŋ wʋnyɩ wɩa a tɩaŋ vuogaaŋ.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 Manɩa yɩna nɩ nyɩŋkʋrɩtɩ nɩ chanchaalɩŋ sʋŋ? Da Ŋmɩŋ yɩna nɩ jadieke mana nɩ yalla wa? Ta dɩɩ yi Ŋmɩŋ yɩna nɩ, bɩa wɩa nɩ kuule sɩba ka ka yiwo piini?
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 Nɩ wɔŋ ye jadieke mana nɩ yaalala mɩŋ? Nɩ wɔŋ yiwo nyintitieliŋ? Nɩ yile dɩ nɩ wɔŋ yiwo naalɩŋ ta vaa tɩ? Dɩ tɩŋ nan yi mɩŋ nansɩŋ pam dɩɩ yi nɩ seŋ yi naalɩŋ amʋ tɩnɩŋ aŋaŋ nɩ tɩŋ nan lagɩŋ a yi naara.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Manɩŋ n jigiŋ n yile dɩ Ŋmɩŋ vʋarɩ wa tɩnɩŋ vuodiekemba dɩ yine ʋ tʋntʋntɩŋ a vaa tɩ yi wabɩtɩ, ta vaa tɩ sɩɩ sɩba vuodiekemba ba bala ba kʋʋ yaalɩŋ ma, ta malakasi aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie vuosi dɩ vʋara tɩ fala.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Tɩ yiwo gaantɩŋ Masia wɩa, ama nɩnɩŋ nɩŋ nɩ nagɩ nɩ gbaŋ a yi yɩantieliŋ Masia sieŋ me. Tɩnɩŋ tɩ yiwo wabɩtɩ ama nɩnɩŋ nɩ nagɩ nɩ gbaŋ a yi hagɩrɩtieliŋ, ta vuosi dɩ yɩa nɩ jɩlɩma ama ta tɩnɩŋ nɩŋ ba nine ka suuli tɩ.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Saŋŋa kaanɩ a keŋ tʋgɩ jinne, tɩ dɩ dɩa mɩŋ aŋaŋ kɔŋ aŋaŋ nyanyuule ta bɔba gachɔɔtɩ, ta ba nɩga tɩ, ta tɩ dɩ dɩa ta wo jigiberisikiŋ.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Tɩ faasɩ tʋma mɩŋ a die a nyɩna tɩ walɩŋ ma, ba keŋ zɩa tɩ, tɩ ŋaaŋ yiŋŋi balɩ wa wʋvɩɩna a yɩ ba, ta ba keŋ mugise tɩ tɩ ŋaaŋ dii wo suguru;
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 ba balɩ a chʋʋsɩ tɩ saara, tɩ ŋaaŋ yiŋŋi balɩ ba aŋaŋ choti. Tɩ bɩrɩŋ wa wabɩtɩ, ta sɩɩ sɩba tɩŋgbaŋka taŋgɔɔŋ jagɩma, ta bɩ sɩɩ sɩba tɩŋgbaŋka gie dɩgɩntɩ a keŋ tʋgɩ jinne.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 N ka maaga naa a yɩa nɩ dɩ n yi nɩ viivi, ama n maaga dɩ n kpaaŋ nɩ nɩ yine n ballɩchoti wɩa.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Nɩ taasɩna aŋaŋ Masia wa wɩa, dɩɩ yi ta nɩ yallɩ nɩŋŋandɩɩsɩrɩŋ tuse baŋ, ama nɩ yallɩ wa chɔɔŋ balɩmɩŋ dama Yisa Masia ma maŋ bɩrɩŋ nɩ chɔɔŋ dama manɩŋ n nagɩna wʋvɩɩnaha a keŋ balɩ nɩ.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 N jʋʋsa nɩ, nɩ dɩa n beriŋ.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Wɩɩrɩ gie wɩa maŋ tʋma Timoti nɩ jigiŋ, vuodieke dɩ yine n bʋachoti ta yi wusietieŋ tɩ Yɔmʋtieŋ wɩa ma; ʋ nan tɩɩnsɩ nɩ yaa gamma n beriŋ Masia ma, aŋaŋ wudieke n dɩna dɩ dɩa a daga Masia dɩdɩɩsɩrɩba jigiŋ mana.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Nɩ bataŋ wa yaa wa kalinbaani, ta yile dɩ n kaaŋ keŋ a kaagɩ nɩ.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Ama dɩɩ yi ta tɩ Yɔmʋtieŋ dɩ yɩ mɩŋ sieŋ, n nan keŋ kaagɩ nɩ daraa ale wo gie nʋaŋ, ta ye kalinbaantielibe gie, daa ba wʋbalɩka wɩa, ama n yaala n ye dɩ ba seŋ yaa hagɩrɩŋ yaa ba ka yallɩ.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Ŋmɩŋ naarɩ ka yiwo nʋaŋ wʋbalɩka, ama ka yiwo hagɩrɩŋ wɩa.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 Bɩa nɩ yaala? Nɩ yaala n keŋ nɩ jigiŋ aŋaŋ nɩŋŋmɩna yaa n keŋ sɔmm aŋaŋ choti.
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.