Tiago 3

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bathudud nadǝlomian, gamit isob̃ur samtegǝm vi hai p̃usan. Mǝtevis ŋai. Husur mǝtolǝboii ke dereh aGot tebunus kitev nǝsaan len nǝmauran mai nap̃usanan sinamit namttovi hai p̃usan, sǝhor nǝvanuan tile gail.
1 Meus irmãos, não haja muitos entre vós a se arvorar em mestres; sabeis que seremos julgados mais severamente,
2 Len naṽide tosob̃ur gadit p̃isi datusab van. Avan ideh asike b̃isor b̃isa len nasoran san, gai evi nǝvanuan tonor kavkav hum aGot tolǝŋoni, elǝboi b̃iwol hǝn gai gabag kavkav.
2 porque todos nós caímos em muitos pontos. Se alguém não cair por palavra, este é um homem perfeito, capaz de refrear todo o seu corpo.
3 Nǝboŋ datb̃eriŋ natuhmetǝlai len nabuŋon nahos hǝn b̃igol nǝsa datb̃elǝŋoni, datolǝboi datb̃iwol hǝn niben kavkav.
3 Quando pomos o freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, governamos também todo o seu corpo.
4 Mitinau nab̃iltiwag wol. Ahai wolwol elǝboi b̃iwol hǝn nǝwag enan hǝn natuhṽos wolwol ŋai, ale dereh tevi lan naut ahai wolwol tolǝŋoni, naut kǝmas nǝlan todaŋ.
4 Vede também os navios: por grandes que sejam e embora agitados por ventos impetuosos, são governados com um pequeno leme à vontade do piloto.
5 Len naṽide tomaienan namean nǝvanuan evi natuhtit ŋai be ikel na-sor-patpat-gai-mǝhat-an totibau.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, mas pode gloriar-se de grandes coisas. Considerai como uma pequena chama pode incendiar uma grande floresta!
6 Namean nǝvanuan tosor ehum nǝhab enan. Len niben nǝvanuan, namean evi nǝkadhut naṽide hǝn nǝmauran tiltile p̃isi lotosa. Emǝdas nǝvanuan kavkav. ASetan etuŋ namean nǝvanuan hǝn nǝhab nǝmatan ale namean nǝvanuan epǝŋas p̃is nap̃isal hǝn nǝmauran san kavkav.
6 Também a língua é um fogo, um mundo de iniqüidade. A língua está entre os nossos membros e contamina todo o corpo; e sendo inflamada pelo inferno, incendeia o curso da nossa vida.
7 Nǝvanuan elǝboi b̃igol narivatǝvat mai nǝman mai natit tokǝlah mai natit tomaur len tas lototiltile lǝb̃ehusur nǝsa tolǝŋoni.
7 Todas as espécies de feras selvagens, de aves, de répteis e de peixes do mar se domam e têm sido domadas pela espécie humana.
8 Be sǝkad avan ideh tolǝboi b̃igol namean b̃ehusur nǝsa tolǝŋoni. Evi natit nǝsaan sua, na-wol-hǝni-an tob̃uer lan. Epul hǝn nabehi togol nǝmatan.
8 A língua, porém, nenhum homem a pode domar. É um mal irrequieto, cheia de veneno mortífero.
9 Nameadato isal suh Nasub̃, aTǝmadato, ale nameadat enan ŋai esǝvar nǝvanuan gail, aGot togol lotosum̃an gai.
9 Com ela bendizemos o Senhor, nosso Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Nǝ-sal-suhi-an mai nasǝvarian, gǝlar p̃isi arovivile len nabuŋon nǝvanuan. Bathudud sagw gail, datimasgol ke natenan satimaienan.
10 De uma mesma boca procede a bênção e a maldição. Não convém, meus irmãos, que seja assim.
11 Nabǝko tosua ŋai eṽuv hǝn nǝwai tohol mai nǝwai tokon a? Ao!
11 Porventura lança uma fonte por uma mesma bica água doce e água amargosa?
12 Bathudud sagw gail, nǝhai nafik iṽan hǝn naoliv a? Ao! Nǝhau nakrep iṽan hǝn nafik a? Ao! Ale nabǝko tokasǝkas edǝdas b̃eṽuv hǝn nǝwai tohol.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira dar azeitonas ou a videira dar figos? Do mesmo modo a fonte de água salobra não pode dar água doce.
13 Gamit ideh ikad namitisau hǝn nǝmauran tonor o nalǝboian a? B̃ikade, tip̃arp̃ar len naṽide san tovoi, ke, len namitisau san hǝn nǝmauran tonor, natit p̃is togole, igol gail len nǝlon tomǝdau, sǝnau gai.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre com um bom proceder as suas obras repassadas de doçura e de sabedoria.
14 Avil len nǝlomito mǝtb̃ikad nǝ-tab̃ulol-bulosi-an, mǝtb̃inau masuṽ hǝn gamit sǝb̃omito, samtisor patpat namitisau samit a mǝhat, samtelibliboŋ hǝn mǝtb̃isor mǝdas nakitinan.
14 Mas, se tendes no coração um ciúme amargo e gosto pelas contendas, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Husur namitisau tomaienan sagǝm len aGot, be egǝm len navile a pan mai nǝvanuan lotosuh lan mai natǝmat gail.
15 Esta não é a sabedoria que vem do alto, mas é uma sabedoria terrena, humana, diabólica.
16 Husur naut ideh nǝlon nǝvanuan topul hǝn nǝ-tab̃ulol-bulosi-an mai nǝvanuan lotonau masuṽ hǝn galit sǝb̃olito, naut enan ikad nǝtaṽtaṽoran mai naṽide hǝn nǝsaan tiltile p̃isi.
16 Onde houver ciúme e contenda, ali há também perturbação e toda espécie de vícios.
17 Avil namitisau hǝn nǝmauran tonor togǝm len aGot iveveu buni, asike asike isa. Elǝmas bun natǝm̃at len nǝlon nǝvanuan, inau habat hǝn nǝvanuan tile, sǝhaihai be eutaut hǝn b̃esǝsǝloŋ hǝn nǝvanuan tile. Nǝlon itaŋis masuṽ hǝn nǝvanuan tile, ale len natit p̃isi togole iṽan hǝn naṽit tovoi. Igol ep̃itoṽ van hǝn nǝvanuan p̃isi, ale nǝsa tokele, igole, sagǝras avan ideh.
17 A sabedoria, porém, que vem de cima, é primeiramente pura, depois pacífica, condescendente, conciliadora, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, nem fingimento.
18 Alat nǝlolit tokad natǝm̃at, lotogol nab̃onan ke sǝkad nǝb̃alan am, ehum galit lumabul namisurhut totov, toṽan hǝn naṽite tovi nǝmauran tonor buni.
18 O fruto da justiça semeia-se na paz para aqueles que praticam a paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.