Tiago 3
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Bathudud nadǝlomian, gamit isob̃ur samtegǝm vi hai p̃usan. Mǝtevis ŋai. Husur mǝtolǝboii ke dereh aGot tebunus kitev nǝsaan len nǝmauran mai nap̃usanan sinamit namttovi hai p̃usan, sǝhor nǝvanuan tile gail.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Len naṽide tosob̃ur gadit p̃isi datusab van. Avan ideh asike b̃isor b̃isa len nasoran san, gai evi nǝvanuan tonor kavkav hum aGot tolǝŋoni, elǝboi b̃iwol hǝn gai gabag kavkav.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Nǝboŋ datb̃eriŋ natuhmetǝlai len nabuŋon nahos hǝn b̃igol nǝsa datb̃elǝŋoni, datolǝboi datb̃iwol hǝn niben kavkav.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Mitinau nab̃iltiwag wol. Ahai wolwol elǝboi b̃iwol hǝn nǝwag enan hǝn natuhṽos wolwol ŋai, ale dereh tevi lan naut ahai wolwol tolǝŋoni, naut kǝmas nǝlan todaŋ.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Len naṽide tomaienan namean nǝvanuan evi natuhtit ŋai be ikel na-sor-patpat-gai-mǝhat-an totibau.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Namean nǝvanuan tosor ehum nǝhab enan. Len niben nǝvanuan, namean evi nǝkadhut naṽide hǝn nǝmauran tiltile p̃isi lotosa. Emǝdas nǝvanuan kavkav. ASetan etuŋ namean nǝvanuan hǝn nǝhab nǝmatan ale namean nǝvanuan epǝŋas p̃is nap̃isal hǝn nǝmauran san kavkav.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Nǝvanuan elǝboi b̃igol narivatǝvat mai nǝman mai natit tokǝlah mai natit tomaur len tas lototiltile lǝb̃ehusur nǝsa tolǝŋoni.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Be sǝkad avan ideh tolǝboi b̃igol namean b̃ehusur nǝsa tolǝŋoni. Evi natit nǝsaan sua, na-wol-hǝni-an tob̃uer lan. Epul hǝn nabehi togol nǝmatan.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Nameadato isal suh Nasub̃, aTǝmadato, ale nameadat enan ŋai esǝvar nǝvanuan gail, aGot togol lotosum̃an gai.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Nǝ-sal-suhi-an mai nasǝvarian, gǝlar p̃isi arovivile len nabuŋon nǝvanuan. Bathudud sagw gail, datimasgol ke natenan satimaienan.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Nabǝko tosua ŋai eṽuv hǝn nǝwai tohol mai nǝwai tokon a? Ao!
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Bathudud sagw gail, nǝhai nafik iṽan hǝn naoliv a? Ao! Nǝhau nakrep iṽan hǝn nafik a? Ao! Ale nabǝko tokasǝkas edǝdas b̃eṽuv hǝn nǝwai tohol.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Gamit ideh ikad namitisau hǝn nǝmauran tonor o nalǝboian a? B̃ikade, tip̃arp̃ar len naṽide san tovoi, ke, len namitisau san hǝn nǝmauran tonor, natit p̃is togole, igol gail len nǝlon tomǝdau, sǝnau gai.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Avil len nǝlomito mǝtb̃ikad nǝ-tab̃ulol-bulosi-an, mǝtb̃inau masuṽ hǝn gamit sǝb̃omito, samtisor patpat namitisau samit a mǝhat, samtelibliboŋ hǝn mǝtb̃isor mǝdas nakitinan.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Husur namitisau tomaienan sagǝm len aGot, be egǝm len navile a pan mai nǝvanuan lotosuh lan mai natǝmat gail.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Husur naut ideh nǝlon nǝvanuan topul hǝn nǝ-tab̃ulol-bulosi-an mai nǝvanuan lotonau masuṽ hǝn galit sǝb̃olito, naut enan ikad nǝtaṽtaṽoran mai naṽide hǝn nǝsaan tiltile p̃isi.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Avil namitisau hǝn nǝmauran tonor togǝm len aGot iveveu buni, asike asike isa. Elǝmas bun natǝm̃at len nǝlon nǝvanuan, inau habat hǝn nǝvanuan tile, sǝhaihai be eutaut hǝn b̃esǝsǝloŋ hǝn nǝvanuan tile. Nǝlon itaŋis masuṽ hǝn nǝvanuan tile, ale len natit p̃isi togole iṽan hǝn naṽit tovoi. Igol ep̃itoṽ van hǝn nǝvanuan p̃isi, ale nǝsa tokele, igole, sagǝras avan ideh.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Alat nǝlolit tokad natǝm̃at, lotogol nab̃onan ke sǝkad nǝb̃alan am, ehum galit lumabul namisurhut totov, toṽan hǝn naṽite tovi nǝmauran tonor buni.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.