Tiago 1

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ginau aJemes notovi naslev siGot mai siNasub̃ aYesu Kristo, nuke, “Ivoi,” van hǝn nahǝmar tosǝŋavur pisan eru, nǝvanuan gail lototoh ṽisusua len navile a pan.
1 Eu, Tiago, escravo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, envio esta carta às doze tribos espalhadas pelo mundo. Saudações.
2 Bathudud nadǝlomian sagw, nǝboŋ mǝtb̃etut len natit tiltile lǝb̃igol kitev nadǝlomian samito ke timabe, mitikemkem hǝni ŋai.
2 Meus irmãos, considerem motivo de grande alegria sempre que passarem por qualquer tipo de provação,
3 Bathut mǝtolǝboii ke nǝboŋ natgalenan lotogol kitev nadǝlomian samito ke imabe, na-gol-kitevi-an galenan lugol nǝ-daŋ-b̃uri-an len gamito.
3 pois sabem que, quando sua fé é provada, a perseverança tem a oportunidade de crescer.
4 Nauman hǝn nǝ-daŋ-b̃uri-an timasvan van vǝhav, hǝn ke nab̃oruan samit b̃inor buni, asike nǝdaŋan hǝn nab̃oruan samito b̃em̃idol boŋ ideh.
4 E é necessário que ela cresça, pois quando estiver plenamente desenvolvida vocês serão maduros e completos, sem que nada lhes falte.
5 Gamit ideh b̃ipar mitisau hǝn nǝmauran tonor mai naṽide tovoi, ivoi ke teus aGot hǝni, gai toviol masuṽ mai nǝvanuan p̃isi, ale dereh teviol hǝni mai gaiug, asike inau isa hǝn gaiug sile.
5 Se algum de vocês precisar de sabedoria, peça a nosso Deus generoso, e receberá. Ele não os repreenderá por pedirem.
6 Nǝboŋ gǝb̃eusi, usi len nadǝlomian, nǝlom̃ sateuri. Nǝvanuan nǝlon touri ehun nǝtas tokud tabtab, sǝpat mǝdau. Nǝlan eṽuvi vi mǝhat, epus, evi pan.
6 Mas, quando pedirem, façam-no com fé, sem vacilar, pois aquele que duvida é como a onda do mar, empurrada e agitada pelo vento.
7 Nǝvanuan tomagenan satinau ke Nasub̃ b̃ilav natideh maii,
7 Ele não deve esperar receber coisa alguma do Senhor,
8 ikad nǝnauan toru, edǝdas b̃ehusur nap̃isal tosua ŋai, nǝmauran san ipat lavǝlav.
8 pois tem a mente dividida e é instável em tudo que faz.
9 Nǝvanuan nadǝlomian ideh b̃evi ut kǝmas o b̃evi mǝsal len nabunusian sinǝvanuan gail, ivoi ke tehǝhaṽur, husur aGot eputsani tia.
9 O irmão que é pobre tem motivo para se orgulhar, porque é digno de honra.
10 Be nǝvanuan tokad natite; aGot b̃igol gai b̃evi ut kǝmas, ivoi ke tehǝhaṽur hǝni, husur dereh nǝmauran san tem̃idol hum napusit naliol.
10 E o que é rico deve se orgulhar porque é insignificante. Ele murchará como uma pequena flor do campo.
11 Namityal togǝm vi mǝhat, esun naliol; imasmas, napusit iteh; nǝkaban han imasig. Imagenan nǝvanuan tokad natite, tehis sob̃uer hǝni van vǝmat, imasig maii.
11 O sol quente se levanta e a grama seca; a flor perde o viço e cai, e sua beleza desaparece. Da mesma forma murchará o rico com todas as suas realizações.
12 AGot tivoi hǝn nǝvanuan toil gǝgat naut kǝmas nate sasa gail lotogǝm hǝn lǝb̃igol kitev nadǝlomian san ke imabe. Nǝboŋ b̃idaŋ b̃ur gail, dereh aGot tilav nǝprais hǝn nǝmauran kitin maii, nǝprais aGot tokel gati tia ke teviol hǝni mai alat lotolǝmas buni.
12 Feliz é aquele que suporta com paciência as provações e tentações, porque depois receberá a coroa da vida que Deus prometeu àqueles que o amam.
13 Avan ideh, natit b̃italtal ke tigol nǝsaan, satike, “Evi aGot totaltal ke nisa.” Bathut natideh tosa edǝdas b̃italtal ke aGot tigol nǝsaan, mai aGot gabag sǝtaltal ke nǝvanuan gail lǝb̃isa boŋ ideh.
13 E, quando vocês forem tentados, não digam: “Esta tentação vem de Deus”, pois Deus nunca é tentado a fazer o mal, e ele mesmo nunca tenta alguém.
14 Avil nǝvanuan ṽisusua, nalǝŋonian san tosa gail lutaltal ke tigol nǝsaan. Losǝhari, loliv gargari vi tut.
14 A tentação vem de nossos próprios desejos, que nos seduzem e nos arrastam.
15 Beti nǝboŋ nalǝŋonian tosa totian, ipas nǝsaan. Nǝboŋ nǝsaan enan togǝm tibau, ipas nǝmatan.
15 Esses desejos dão à luz o pecado, e quando o pecado se desenvolve plenamente, gera a morte.
16 Bathudud sagw notolǝmas bun gamit p̃isi, samtedǝlom nagǝgǝrasan husur aGot!
16 Não se deixem enganar, meus amados irmãos.
17 Naviolan p̃isi lotovoi, naviolan p̃isi lotonor buni, logǝm len aGot a mǝhat togol nam̃ial p̃isi len nǝmav. AGot sagǝgel hun nǝm̃ol torusǝrus.
17 Toda dádiva que é boa e perfeita vem do alto, do Pai que criou as luzes no céu. Nele não há variação nem sombra de mudança.
18 Ilekis ke, len nasoruan hǝn nakitinan, eviol hǝn nǝmauran veveu mai gidato, hǝn datb̃ehum naṽit metǝkav len natit p̃isi gai toum hǝni.
18 Por sua própria vontade, ele nos gerou por meio de sua palavra verdadeira. E nós, dentre toda a criação, nos tornamos seus primeiros frutos.
19 Bathudud sagw notolǝmas bun gamit p̃isi, mǝtelǝboi sǝhot nategai: Gamit p̃isi mǝteutaut tabtab hǝn mǝtb̃esǝsǝloŋ, samtisaṽsaṽut hǝn mǝtb̃isor, samtisaṽsaṽut hǝn nǝlomit b̃ipaŋpaŋ
19 Entendam isto, meus amados irmãos: estejam todos prontos para ouvir, mas não se apressem em falar nem em se irar.
20 bathut nǝlol paŋpaŋ sinǝvanuan edǝdas b̃igol sǝhot nanoran aGot tolǝŋoni.
20 A ira humana não produz a justiça divina.
21 Imagenan, bubulan nab̃iŋb̃iŋalan mai nǝsaan topat sal, dan nǝmauran samito. Nǝlomit temǝdau ale sǝsǝloŋ husur nasoruan aGot toriŋi len nǝlomito, husur elǝboi b̃ilav kuv gamito dan nǝsaan samito.
21 Portanto, removam toda impureza e maldade e aceitem humildemente a palavra que lhes foi implantada no coração, pois ela tem poder para salvá-los.
22 Mitigol nǝsa nasoruan tokele, samtesǝsǝloŋ kǝmas hǝni ŋai. Mǝtb̃esǝsǝloŋ hǝni be asike mǝtb̃igol husuri, mǝtogǝras sǝb̃omit hǝn gamito.
22 Não se limitem, porém, a ouvir a palavra; ponham-na em prática. Do contrário, só enganarão a si mesmos.
23 Avan ideh tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan be sagol nǝsa tokele, esum̃an nǝvanuan toleleduŋ, ris nǝhon len nakǝlas.
23 Pois, se ouvirem a palavra e não a praticarem, serão como alguém que olha no espelho,
24 Nǝboŋ toris nǝhon tonoŋ, ipair dani: vǝha-sua ŋai nǝlon iboŋboŋ hǝn nǝnahǝnah han.
24 vê a si mesmo, mas, assim que se afasta, esquece como era sua aparência.
25 Avil nǝvanuan tobunus vahvahur nalo tonor buni siGot, nalo togol ke nǝsaan satǝgau gat nǝlon am, atenan b̃ebunus tabtab hǝni, asike nǝlon b̃iboŋboŋ hǝn nǝsa tobunusi, tosǝsǝloŋ hǝni, be b̃igol nǝsa nalo tokele, dereh aGot tigol tivoi buni hǝn atenan, len nǝsa togole.
25 Se, contudo, observarem atentamente a lei perfeita que os liberta, perseverarem nela e a puserem em prática sem esquecer o que ouviram, serão felizes no que fizerem.
26 Avan ideh b̃inau ke aGot tohǝhaṽur hǝn nalotuan san, avil asike b̃iwol hǝn nasoran san b̃ivoi, egǝras gai gabag ale nadǝlomian san evi naut kǝmas.
26 Se algum de vocês afirma ser religioso, mas não controla a língua, engana a si mesmo e sua religião não tem valor.
27 Naṽide hǝn nalotuan aGot Tata tonau ke tovoi mai tonor masuṽ, imaiegai: Kǝtkǝta tǝban nǝbatunau pǝhaṽut gail mai namilesw gail lotolǝŋon tosa. Ale gelǝlǝgau hǝn gaiug, hǝn nǝmauran navile a pan satidos nǝmauran sam̃.
27 A religião pura e verdadeira aos olhos de Deus, o Pai, é esta: cuidar dos órfãos e das viúvas em suas dificuldades e não se deixar corromper pelo mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.