Tiago 1
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Ginau aJemes notovi naslev siGot mai siNasub̃ aYesu Kristo, nuke, “Ivoi,” van hǝn nahǝmar tosǝŋavur pisan eru, nǝvanuan gail lototoh ṽisusua len navile a pan.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 Bathudud nadǝlomian sagw, nǝboŋ mǝtb̃etut len natit tiltile lǝb̃igol kitev nadǝlomian samito ke timabe, mitikemkem hǝni ŋai.
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 Bathut mǝtolǝboii ke nǝboŋ natgalenan lotogol kitev nadǝlomian samito ke imabe, na-gol-kitevi-an galenan lugol nǝ-daŋ-b̃uri-an len gamito.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 Nauman hǝn nǝ-daŋ-b̃uri-an timasvan van vǝhav, hǝn ke nab̃oruan samit b̃inor buni, asike nǝdaŋan hǝn nab̃oruan samito b̃em̃idol boŋ ideh.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 Gamit ideh b̃ipar mitisau hǝn nǝmauran tonor mai naṽide tovoi, ivoi ke teus aGot hǝni, gai toviol masuṽ mai nǝvanuan p̃isi, ale dereh teviol hǝni mai gaiug, asike inau isa hǝn gaiug sile.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 Nǝboŋ gǝb̃eusi, usi len nadǝlomian, nǝlom̃ sateuri. Nǝvanuan nǝlon touri ehun nǝtas tokud tabtab, sǝpat mǝdau. Nǝlan eṽuvi vi mǝhat, epus, evi pan.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 Nǝvanuan tomagenan satinau ke Nasub̃ b̃ilav natideh maii,
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 ikad nǝnauan toru, edǝdas b̃ehusur nap̃isal tosua ŋai, nǝmauran san ipat lavǝlav.
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 Nǝvanuan nadǝlomian ideh b̃evi ut kǝmas o b̃evi mǝsal len nabunusian sinǝvanuan gail, ivoi ke tehǝhaṽur, husur aGot eputsani tia.
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 Be nǝvanuan tokad natite; aGot b̃igol gai b̃evi ut kǝmas, ivoi ke tehǝhaṽur hǝni, husur dereh nǝmauran san tem̃idol hum napusit naliol.
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 Namityal togǝm vi mǝhat, esun naliol; imasmas, napusit iteh; nǝkaban han imasig. Imagenan nǝvanuan tokad natite, tehis sob̃uer hǝni van vǝmat, imasig maii.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 AGot tivoi hǝn nǝvanuan toil gǝgat naut kǝmas nate sasa gail lotogǝm hǝn lǝb̃igol kitev nadǝlomian san ke imabe. Nǝboŋ b̃idaŋ b̃ur gail, dereh aGot tilav nǝprais hǝn nǝmauran kitin maii, nǝprais aGot tokel gati tia ke teviol hǝni mai alat lotolǝmas buni.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Avan ideh, natit b̃italtal ke tigol nǝsaan, satike, “Evi aGot totaltal ke nisa.” Bathut natideh tosa edǝdas b̃italtal ke aGot tigol nǝsaan, mai aGot gabag sǝtaltal ke nǝvanuan gail lǝb̃isa boŋ ideh.
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 Avil nǝvanuan ṽisusua, nalǝŋonian san tosa gail lutaltal ke tigol nǝsaan. Losǝhari, loliv gargari vi tut.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 Beti nǝboŋ nalǝŋonian tosa totian, ipas nǝsaan. Nǝboŋ nǝsaan enan togǝm tibau, ipas nǝmatan.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Bathudud sagw notolǝmas bun gamit p̃isi, samtedǝlom nagǝgǝrasan husur aGot!
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 Naviolan p̃isi lotovoi, naviolan p̃isi lotonor buni, logǝm len aGot a mǝhat togol nam̃ial p̃isi len nǝmav. AGot sagǝgel hun nǝm̃ol torusǝrus.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 Ilekis ke, len nasoruan hǝn nakitinan, eviol hǝn nǝmauran veveu mai gidato, hǝn datb̃ehum naṽit metǝkav len natit p̃isi gai toum hǝni.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Bathudud sagw notolǝmas bun gamit p̃isi, mǝtelǝboi sǝhot nategai: Gamit p̃isi mǝteutaut tabtab hǝn mǝtb̃esǝsǝloŋ, samtisaṽsaṽut hǝn mǝtb̃isor, samtisaṽsaṽut hǝn nǝlomit b̃ipaŋpaŋ
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 bathut nǝlol paŋpaŋ sinǝvanuan edǝdas b̃igol sǝhot nanoran aGot tolǝŋoni.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Imagenan, bubulan nab̃iŋb̃iŋalan mai nǝsaan topat sal, dan nǝmauran samito. Nǝlomit temǝdau ale sǝsǝloŋ husur nasoruan aGot toriŋi len nǝlomito, husur elǝboi b̃ilav kuv gamito dan nǝsaan samito.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 Mitigol nǝsa nasoruan tokele, samtesǝsǝloŋ kǝmas hǝni ŋai. Mǝtb̃esǝsǝloŋ hǝni be asike mǝtb̃igol husuri, mǝtogǝras sǝb̃omit hǝn gamito.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Avan ideh tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan be sagol nǝsa tokele, esum̃an nǝvanuan toleleduŋ, ris nǝhon len nakǝlas.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 Nǝboŋ toris nǝhon tonoŋ, ipair dani: vǝha-sua ŋai nǝlon iboŋboŋ hǝn nǝnahǝnah han.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 Avil nǝvanuan tobunus vahvahur nalo tonor buni siGot, nalo togol ke nǝsaan satǝgau gat nǝlon am, atenan b̃ebunus tabtab hǝni, asike nǝlon b̃iboŋboŋ hǝn nǝsa tobunusi, tosǝsǝloŋ hǝni, be b̃igol nǝsa nalo tokele, dereh aGot tigol tivoi buni hǝn atenan, len nǝsa togole.
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 Avan ideh b̃inau ke aGot tohǝhaṽur hǝn nalotuan san, avil asike b̃iwol hǝn nasoran san b̃ivoi, egǝras gai gabag ale nadǝlomian san evi naut kǝmas.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 Naṽide hǝn nalotuan aGot Tata tonau ke tovoi mai tonor masuṽ, imaiegai: Kǝtkǝta tǝban nǝbatunau pǝhaṽut gail mai namilesw gail lotolǝŋon tosa. Ale gelǝlǝgau hǝn gaiug, hǝn nǝmauran navile a pan satidos nǝmauran sam̃.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.