Tiago 1
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF
1 Ginau aJemes notovi naslev siGot mai siNasub̃ aYesu Kristo, nuke, “Ivoi,” van hǝn nahǝmar tosǝŋavur pisan eru, nǝvanuan gail lototoh ṽisusua len navile a pan.
1 Tiago, servo de Deus, e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que andam dispersas, saúde.
2 Bathudud nadǝlomian sagw, nǝboŋ mǝtb̃etut len natit tiltile lǝb̃igol kitev nadǝlomian samito ke timabe, mitikemkem hǝni ŋai.
2 Meus irmãos, tende grande gozo quando cairdes em várias tentações;
3 Bathut mǝtolǝboii ke nǝboŋ natgalenan lotogol kitev nadǝlomian samito ke imabe, na-gol-kitevi-an galenan lugol nǝ-daŋ-b̃uri-an len gamito.
3 Sabendo que a prova da vossa fé opera a paciência.
4 Nauman hǝn nǝ-daŋ-b̃uri-an timasvan van vǝhav, hǝn ke nab̃oruan samit b̃inor buni, asike nǝdaŋan hǝn nab̃oruan samito b̃em̃idol boŋ ideh.
4 Tenha, porém, a paciência a sua obra perfeita, para que sejais perfeitos e completos, sem faltar em coisa alguma.
5 Gamit ideh b̃ipar mitisau hǝn nǝmauran tonor mai naṽide tovoi, ivoi ke teus aGot hǝni, gai toviol masuṽ mai nǝvanuan p̃isi, ale dereh teviol hǝni mai gaiug, asike inau isa hǝn gaiug sile.
5 E, se algum de vós tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente, e o não lança em rosto, e ser-lhe-á dada.
6 Nǝboŋ gǝb̃eusi, usi len nadǝlomian, nǝlom̃ sateuri. Nǝvanuan nǝlon touri ehun nǝtas tokud tabtab, sǝpat mǝdau. Nǝlan eṽuvi vi mǝhat, epus, evi pan.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; porque o que duvida é semelhante à onda do mar, que é levada pelo vento, e lançada de uma para outra parte.
7 Nǝvanuan tomagenan satinau ke Nasub̃ b̃ilav natideh maii,
7 Não pense tal homem que receberá do Senhor alguma coisa.
8 ikad nǝnauan toru, edǝdas b̃ehusur nap̃isal tosua ŋai, nǝmauran san ipat lavǝlav.
8 O homem de coração dobre é inconstante em todos os seus caminhos.
9 Nǝvanuan nadǝlomian ideh b̃evi ut kǝmas o b̃evi mǝsal len nabunusian sinǝvanuan gail, ivoi ke tehǝhaṽur, husur aGot eputsani tia.
9 Mas glorie-se o irmão abatido na sua exaltação,
10 Be nǝvanuan tokad natite; aGot b̃igol gai b̃evi ut kǝmas, ivoi ke tehǝhaṽur hǝni, husur dereh nǝmauran san tem̃idol hum napusit naliol.
10 E o rico em seu abatimento; porque ele passará como a flor da erva.
11 Namityal togǝm vi mǝhat, esun naliol; imasmas, napusit iteh; nǝkaban han imasig. Imagenan nǝvanuan tokad natite, tehis sob̃uer hǝni van vǝmat, imasig maii.
11 Porque sai o sol com ardor, e a erva seca, e a sua flor cai, e a formosa aparência do seu aspecto perece; assim se murchará também o rico em seus caminhos.
12 AGot tivoi hǝn nǝvanuan toil gǝgat naut kǝmas nate sasa gail lotogǝm hǝn lǝb̃igol kitev nadǝlomian san ke imabe. Nǝboŋ b̃idaŋ b̃ur gail, dereh aGot tilav nǝprais hǝn nǝmauran kitin maii, nǝprais aGot tokel gati tia ke teviol hǝni mai alat lotolǝmas buni.
12 Bem-aventurado o homem que sofre a tentação; porque, quando for provado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor tem prometido aos que o amam.
13 Avan ideh, natit b̃italtal ke tigol nǝsaan, satike, “Evi aGot totaltal ke nisa.” Bathut natideh tosa edǝdas b̃italtal ke aGot tigol nǝsaan, mai aGot gabag sǝtaltal ke nǝvanuan gail lǝb̃isa boŋ ideh.
13 Ninguém, sendo tentado, diga: De Deus sou tentado; porque Deus não pode ser tentado pelo mal, e a ninguém tenta.
14 Avil nǝvanuan ṽisusua, nalǝŋonian san tosa gail lutaltal ke tigol nǝsaan. Losǝhari, loliv gargari vi tut.
14 Mas cada um é tentado, quando atraído e engodado pela sua própria concupiscência.
15 Beti nǝboŋ nalǝŋonian tosa totian, ipas nǝsaan. Nǝboŋ nǝsaan enan togǝm tibau, ipas nǝmatan.
15 Depois, havendo a concupiscência concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, sendo consumado, gera a morte.
16 Bathudud sagw notolǝmas bun gamit p̃isi, samtedǝlom nagǝgǝrasan husur aGot!
16 Não erreis, meus amados irmãos.
17 Naviolan p̃isi lotovoi, naviolan p̃isi lotonor buni, logǝm len aGot a mǝhat togol nam̃ial p̃isi len nǝmav. AGot sagǝgel hun nǝm̃ol torusǝrus.
17 Toda a boa dádiva e todo o dom perfeito vem do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não há mudança nem sombra de variação.
18 Ilekis ke, len nasoruan hǝn nakitinan, eviol hǝn nǝmauran veveu mai gidato, hǝn datb̃ehum naṽit metǝkav len natit p̃isi gai toum hǝni.
18 Segundo a sua vontade, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como primícias das suas criaturas.
19 Bathudud sagw notolǝmas bun gamit p̃isi, mǝtelǝboi sǝhot nategai: Gamit p̃isi mǝteutaut tabtab hǝn mǝtb̃esǝsǝloŋ, samtisaṽsaṽut hǝn mǝtb̃isor, samtisaṽsaṽut hǝn nǝlomit b̃ipaŋpaŋ
19 Portanto, meus amados irmãos, todo o homem seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 bathut nǝlol paŋpaŋ sinǝvanuan edǝdas b̃igol sǝhot nanoran aGot tolǝŋoni.
20 Porque a ira do homem não opera a justiça de Deus.
21 Imagenan, bubulan nab̃iŋb̃iŋalan mai nǝsaan topat sal, dan nǝmauran samito. Nǝlomit temǝdau ale sǝsǝloŋ husur nasoruan aGot toriŋi len nǝlomito, husur elǝboi b̃ilav kuv gamito dan nǝsaan samito.
21 Por isso, rejeitando toda a imundícia e superfluidade de malícia, recebei com mansidão a palavra em vós enxertada, a qual pode salvar as vossas almas.
22 Mitigol nǝsa nasoruan tokele, samtesǝsǝloŋ kǝmas hǝni ŋai. Mǝtb̃esǝsǝloŋ hǝni be asike mǝtb̃igol husuri, mǝtogǝras sǝb̃omit hǝn gamito.
22 E sede cumpridores da palavra, e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Avan ideh tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan be sagol nǝsa tokele, esum̃an nǝvanuan toleleduŋ, ris nǝhon len nakǝlas.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra, e não cumpridor, é semelhante ao homem que contempla ao espelho o seu rosto natural;
24 Nǝboŋ toris nǝhon tonoŋ, ipair dani: vǝha-sua ŋai nǝlon iboŋboŋ hǝn nǝnahǝnah han.
24 Porque se contempla a si mesmo, e vai-se, e logo se esquece de como era.
25 Avil nǝvanuan tobunus vahvahur nalo tonor buni siGot, nalo togol ke nǝsaan satǝgau gat nǝlon am, atenan b̃ebunus tabtab hǝni, asike nǝlon b̃iboŋboŋ hǝn nǝsa tobunusi, tosǝsǝloŋ hǝni, be b̃igol nǝsa nalo tokele, dereh aGot tigol tivoi buni hǝn atenan, len nǝsa togole.
25 Aquele, porém, que atenta bem para a lei perfeita da liberdade, e nisso persevera, não sendo ouvinte esquecediço, mas fazedor da obra, este tal será bem-aventurado no seu feito.
26 Avan ideh b̃inau ke aGot tohǝhaṽur hǝn nalotuan san, avil asike b̃iwol hǝn nasoran san b̃ivoi, egǝras gai gabag ale nadǝlomian san evi naut kǝmas.
26 Se alguém entre vós cuida ser religioso, e não refreia a sua língua, antes engana o seu coração, a religião desse é vã.
27 Naṽide hǝn nalotuan aGot Tata tonau ke tovoi mai tonor masuṽ, imaiegai: Kǝtkǝta tǝban nǝbatunau pǝhaṽut gail mai namilesw gail lotolǝŋon tosa. Ale gelǝlǝgau hǝn gaiug, hǝn nǝmauran navile a pan satidos nǝmauran sam̃.
27 A religião pura e imaculada para com Deus e Pai, é esta: Visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações, e guardar-se da corrupção do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.