Romanos 9

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nokitin. Len aKristo nukel nakitinan, nǝsaliboŋ. Nǝlogw, aNunun aGot totoh lan, mai aNunun aGot, arukel koti ke
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 nukad nalolosaan totibau len nǝlogw. Nolǝŋon isa masuṽ be sasib. Nǝlogw itaŋis nǝbathudud sagw, naJu lotomǝtahun aKristo.
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 Nohǝhaṽur hǝn aKristo tasemale hǝn ginau hǝn asike nǝtavi esan am, m̃os nǝbathudud sagw gail, hǝn lǝtariŋ nǝlolit len aKristo.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Nǝbathudud sagw gail lovi alat seIsrael. AGot ipat kuv galito hǝn lǝb̃evi anatun san gail ale evisi hǝn galito len namǝnas hǝn nǝyalyalan san. Ikel na-kel-gati-an mai galito ale ita gat gail len nahǝsan. Ilav nalo mai galito. Idam̃ hǝn lotolotu hǝni. Ale lopul hǝn na-kel-gati-an san gail.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Lovi nǝpasusan siApraham, seIsak mai siJakop. Ale aYesu evisi len nǝpasusan enan len nǝmauran san len navile a pan. Gai evi Got, nǝdaŋan san tosǝhor natit p̃isi, nǝ-sal-suhi-an tivan hǝni vi sutuai! Ganan!
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Sadatike, “Na-kel-gati-an siGot iteh, gai sagol nǝsa tokel mai alat a Israel.” Sadatekǝmaienan! Husur len nǝpasusan seIsrael p̃isi, isob̃ur lǝsavi alat a Israel kitin. Lǝsavi vanuan siGot.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Naut kǝmas lotovi len nǝpasusan siApraham, lǝsavi anatun kitin gail. Husur aGot ikel mai aApraham ke, “Len aIsak dereh gikad nǝpasusan notokel gati mai gaiug.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Namilen ke, nǝpasusan lotovisi len niben aApraham lǝsavi anatun aGot, be len nabunusian siGot, nǝpasusan lotovisi husur na-kel-gati-an san ŋai, galit lovi anatun aApraham kitin.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Husur aGot ikel gati maiegai ke, “Len nǝboŋ han, dereh netǝlmam, ale aSarah tikad anatun ulum̃an.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Savi natenan ŋai. Anatun aRepekah gǝlaru artovi mǝlav arukad atǝmalaru esua ŋai, tovi aIsak, atǝmanamit ta sutuai.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Hum natosian siGot toke,
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Datekǝmabe beti? AGot sanor a? Aoa, sadatekǝmaienan!
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Husur aGot ikel mai aMoses ke,
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Imagenan, aGot ilekis hǝn nǝvanuan, savi husur lotolǝŋoni, savi husur lotoum todaŋ m̃osi, ipat len nalolosaan siGot.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Husur len natosian siGot ikel mai aFero ke, “Nutabtabuh len gaiug hǝn gǝb̃evi kiŋ hǝn nǝdaŋan sagw b̃ip̃arp̃ar, naut kǝmas nǝkadum̃ tohaihai, hǝn nǝvanuan lǝb̃ikel ur nahǝsagw len navile a pan kavkav.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Imaienan aGot ilolosa hǝn avan ideh aGot tolǝŋon b̃ilolosa hǝni. Ale nǝkadun avan ideh aGot tolǝŋon b̃ihaihai, aGot igol ihaihai.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Hum ma gǝb̃eus ginau ke, “AGot b̃igol nǝkadun nǝvanuan b̃ihaihai, limasmagenan. Ŋa imabe aGot toke lugol nǝsaan?”
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Be gaiug ase? Savi hǝn gaiug hǝn gǝb̃isor tas aGot! Nau nategai. Nab̃ilikoro saus nǝvanuan toum hǝni hǝn nǝtan b̃ulau ke, “Imab gotoum hǝn ginau hǝn nǝb̃imagegai?”
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Nǝvanuan toum hǝn nab̃ilikoro len nǝtan b̃ulau, nǝboŋ tolav nakobhutan b̃ulau sua, elǝboi b̃eum hǝn nab̃ilikoro sua hǝni topǝhas mai nab̃iliwai sual am hǝn b̃eriŋ nǝpahsago lan. Ipat len gai.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Ale aGot elǝboi b̃igol b̃imaienan hǝn nǝvanuan. Naut kǝmas inor hǝn aGot b̃igol nǝlol paŋpaŋ mai nǝdaŋan san b̃ip̃arp̃ar, len nǝ-daŋ-b̃uri-an itoh mǝdau mai galit lotogol nǝlon topaŋpaŋ, alat gai toutaut hǝn galit m̃os lǝb̃imasig, nǝpanismen ipat vir galito.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Igol tomaienan hǝn natibauan hǝn nǝyalyalan san b̃ip̃arp̃ar hǝn alat gai tololosa hǝn galito, alat gai toutaut hǝn galit tia m̃os lǝb̃ib̃on maii len nǝyalyalan san.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Ale alatenan gai tolekis hǝn galito, gidato datovi galit galevis. Ilekis hǝn gidato dan naJu gail mai alat lǝsavi Ju.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Ekǝmaiegai len natosian siHosea, ike,
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 “Ale len naut aGot tokel mai galit ke,
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Avil aIsaiah ikai m̃os alat a Israel ke,
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Bathut, husur nǝ-sab̃-sǝhoti-an san len nakotan,
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Ehum aIsaiah tokele a m̃o tia ke,
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Beti datekǝmabe? Nekǝmaiegai ke, alat lǝsavi Ju lǝsaum sǝdaŋ hǝn lǝb̃ikad nanoran, navoivoian mai aGot, be len nadǝlomian lukade.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Avil alat a Israel lotoum todaŋ hǝn lǝb̃igol husur nalo hǝn lǝb̃inor, lǝb̃ikad navoivoian mai aGot, lodǝdasi.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Lodǝdasi husur nǝsa? Husur lǝsariŋ nǝlolit len aGot, loriŋ gat nǝlolito len nǝsa lotogole. Lupes hab̃etw len “nǝvat hǝn na-pes-hab̃etw-an.”
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Hum natosian siGot toke,
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.