Romanos 9
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Nokitin. Len aKristo nukel nakitinan, nǝsaliboŋ. Nǝlogw, aNunun aGot totoh lan, mai aNunun aGot, arukel koti ke
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 nukad nalolosaan totibau len nǝlogw. Nolǝŋon isa masuṽ be sasib. Nǝlogw itaŋis nǝbathudud sagw, naJu lotomǝtahun aKristo.
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 Nohǝhaṽur hǝn aKristo tasemale hǝn ginau hǝn asike nǝtavi esan am, m̃os nǝbathudud sagw gail, hǝn lǝtariŋ nǝlolit len aKristo.
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 Nǝbathudud sagw gail lovi alat seIsrael. AGot ipat kuv galito hǝn lǝb̃evi anatun san gail ale evisi hǝn galito len namǝnas hǝn nǝyalyalan san. Ikel na-kel-gati-an mai galito ale ita gat gail len nahǝsan. Ilav nalo mai galito. Idam̃ hǝn lotolotu hǝni. Ale lopul hǝn na-kel-gati-an san gail.
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 Lovi nǝpasusan siApraham, seIsak mai siJakop. Ale aYesu evisi len nǝpasusan enan len nǝmauran san len navile a pan. Gai evi Got, nǝdaŋan san tosǝhor natit p̃isi, nǝ-sal-suhi-an tivan hǝni vi sutuai! Ganan!
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 Sadatike, “Na-kel-gati-an siGot iteh, gai sagol nǝsa tokel mai alat a Israel.” Sadatekǝmaienan! Husur len nǝpasusan seIsrael p̃isi, isob̃ur lǝsavi alat a Israel kitin. Lǝsavi vanuan siGot.
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 Naut kǝmas lotovi len nǝpasusan siApraham, lǝsavi anatun kitin gail. Husur aGot ikel mai aApraham ke, “Len aIsak dereh gikad nǝpasusan notokel gati mai gaiug.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Namilen ke, nǝpasusan lotovisi len niben aApraham lǝsavi anatun aGot, be len nabunusian siGot, nǝpasusan lotovisi husur na-kel-gati-an san ŋai, galit lovi anatun aApraham kitin.
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 Husur aGot ikel gati maiegai ke, “Len nǝboŋ han, dereh netǝlmam, ale aSarah tikad anatun ulum̃an.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Savi natenan ŋai. Anatun aRepekah gǝlaru artovi mǝlav arukad atǝmalaru esua ŋai, tovi aIsak, atǝmanamit ta sutuai.
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 Hum natosian siGot toke,
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 Datekǝmabe beti? AGot sanor a? Aoa, sadatekǝmaienan!
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 Husur aGot ikel mai aMoses ke,
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Imagenan, aGot ilekis hǝn nǝvanuan, savi husur lotolǝŋoni, savi husur lotoum todaŋ m̃osi, ipat len nalolosaan siGot.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 Husur len natosian siGot ikel mai aFero ke, “Nutabtabuh len gaiug hǝn gǝb̃evi kiŋ hǝn nǝdaŋan sagw b̃ip̃arp̃ar, naut kǝmas nǝkadum̃ tohaihai, hǝn nǝvanuan lǝb̃ikel ur nahǝsagw len navile a pan kavkav.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Imaienan aGot ilolosa hǝn avan ideh aGot tolǝŋon b̃ilolosa hǝni. Ale nǝkadun avan ideh aGot tolǝŋon b̃ihaihai, aGot igol ihaihai.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 Hum ma gǝb̃eus ginau ke, “AGot b̃igol nǝkadun nǝvanuan b̃ihaihai, limasmagenan. Ŋa imabe aGot toke lugol nǝsaan?”
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 Be gaiug ase? Savi hǝn gaiug hǝn gǝb̃isor tas aGot! Nau nategai. Nab̃ilikoro saus nǝvanuan toum hǝni hǝn nǝtan b̃ulau ke, “Imab gotoum hǝn ginau hǝn nǝb̃imagegai?”
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 Nǝvanuan toum hǝn nab̃ilikoro len nǝtan b̃ulau, nǝboŋ tolav nakobhutan b̃ulau sua, elǝboi b̃eum hǝn nab̃ilikoro sua hǝni topǝhas mai nab̃iliwai sual am hǝn b̃eriŋ nǝpahsago lan. Ipat len gai.
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 Ale aGot elǝboi b̃igol b̃imaienan hǝn nǝvanuan. Naut kǝmas inor hǝn aGot b̃igol nǝlol paŋpaŋ mai nǝdaŋan san b̃ip̃arp̃ar, len nǝ-daŋ-b̃uri-an itoh mǝdau mai galit lotogol nǝlon topaŋpaŋ, alat gai toutaut hǝn galit m̃os lǝb̃imasig, nǝpanismen ipat vir galito.
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 Igol tomaienan hǝn natibauan hǝn nǝyalyalan san b̃ip̃arp̃ar hǝn alat gai tololosa hǝn galito, alat gai toutaut hǝn galit tia m̃os lǝb̃ib̃on maii len nǝyalyalan san.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 Ale alatenan gai tolekis hǝn galito, gidato datovi galit galevis. Ilekis hǝn gidato dan naJu gail mai alat lǝsavi Ju.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ekǝmaiegai len natosian siHosea, ike,
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 “Ale len naut aGot tokel mai galit ke,
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Avil aIsaiah ikai m̃os alat a Israel ke,
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Bathut, husur nǝ-sab̃-sǝhoti-an san len nakotan,
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 Ehum aIsaiah tokele a m̃o tia ke,
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 Beti datekǝmabe? Nekǝmaiegai ke, alat lǝsavi Ju lǝsaum sǝdaŋ hǝn lǝb̃ikad nanoran, navoivoian mai aGot, be len nadǝlomian lukade.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 Avil alat a Israel lotoum todaŋ hǝn lǝb̃igol husur nalo hǝn lǝb̃inor, lǝb̃ikad navoivoian mai aGot, lodǝdasi.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Lodǝdasi husur nǝsa? Husur lǝsariŋ nǝlolit len aGot, loriŋ gat nǝlolito len nǝsa lotogole. Lupes hab̃etw len “nǝvat hǝn na-pes-hab̃etw-an.”
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Hum natosian siGot toke,
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.