Romanos 7

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bathudud nadǝlomian, gamit mǝtolǝboi nalo. Mǝtolǝboii ke nalo ikad nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an nǝboŋ nǝvanuan tokad nǝmauran ŋai.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Len nalo, napǝhaṽut tolah itoh len navǝlan nǝhaṽut san nǝboŋ atenan tokad nǝmauran sal. Be atenan b̃imat, alitenan asike itoh len navǝlan am, imakuv dan nalo hǝn nǝlahan.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Imaienan, nǝboŋ ahaṽut san tomaur sal, alitenan b̃ilah mai togon, dereh lekis alitenan hǝn napǝhaṽut togol naitian tosa tob̃ur kotov nǝlahan. Be ahaṽut san b̃imat, aliten imakuv dan nalo enan. Ale naut kǝmas b̃ilah tǝtas mai nǝhaṽut tile, aliten sagol naitian tosa tob̃ur kotov nǝlahan.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Imagenan bathudud sagw, nokǝmaiegai ke: nǝboŋ mǝttob̃on mai niben aKristo len nǝmatan san, mǝtumakuv dan nalo. Ale gagai mǝtub̃on mai atenan tole mǝhat dan nǝmatan hǝn gidato datb̃iṽan hǝn naṽit siGot.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Nab̃oruan dattokade a m̃o evi nab̃oruan hǝn nǝsaan. Nǝboŋ nab̃oruan enan towol hǝn gidato, natideh nalo tokai tasi, enan datolǝŋon masuṽ hǝn datb̃igole. Nalǝŋonian galen lotosa loum len nibedato ale natit p̃isi dattogole luṽan hǝn nǝmatan.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Be gagai, gidat dattob̃on mai aKristo len nǝmatan san, datumakuv dan nalo tobaŋis gat gidato. Imaienan datsahusur nap̃isal ta m̃o, datsagol husur na-tos-gati-an hǝn nalo am. Gagai, len aNunun aGot, datohusur nap̃isal veveu, datugol husur nalǝŋonian siGot.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Datekǝmabe beti? Nalo isa a? Sadatekǝmaienan! Nalo tab̃uer, asike nǝtalǝboi sǝhot nǝsaan sagw gail. Nǝsalǝboii ke nalǝŋonian len nǝlogw tovi nǝsaan vǝbar nalo toke, “Sa-nǝlom̃ tevǝnoh natideh.”
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Be ehum nǝsaan tolav nalo enan, ale igol nǝlogw epul hǝn nalǝŋonian tiltile gail. Husur nalo tab̃uer, nǝsaan asike tǝkad nǝdaŋan tomaienan.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 A m̃o, len nǝmauran sagw, nalo savi natideh len ginau. Be nǝboŋ notosǝsǝloŋ hǝn nakelean todaŋ toke, “Sa-nǝlom̃ tevǝnoh natideh,” numadhalǝboii ke nugol nǝsaan, nǝsaan imaur len ginau.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Ale len nǝsaan nukad nǝmatan husur nǝsaan epǝpehun ginau dan aGot. Imaienan, nunau sǝhoti ke nakelean enan todaŋ topat hǝn b̃ilav nǝmauran mai ginau, ilav nǝmatan mai ginau!
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Bathut len nakelean enan todaŋ nǝsaan isab̃ nap̃isal hǝn togǝras ginau. Ale len nakelean enan todaŋ, igol numat.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Mitinau nategai ke: Nalo evi siGot. Ale nakelean todaŋ len nalo evi siGot, inor, ivoi.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 B̃imaienan, namilen ke nalo tovoi igol numat a? Aoa! Sǝmaienan! Evi nǝsaan togole. Len nalo tovoi nǝsaan ilav nǝmatan gǝm hǝn ginau, epǝpehun ginau dan aGot. Husur natenan nalo ivoi, be igol nǝsaan len nǝlogw ip̃arp̃ar, ale nolǝboii ke nǝsaan isa batbat.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Datolǝboii ke nalo egǝm len aNunun aGot, ale ivoi. Be ginau novi vanuan notokad nab̃oruan nǝsaan hǝn navile eg a pan. Ehum notovi slev hǝn nǝsaan.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Nǝsalǝboi sǝhot nǝsa notogolgole, husur nǝsa notolǝŋon nǝb̃igole, nǝsagole. Be nugol nǝsa notomǝtahun bun nǝb̃igole.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Be nǝsa notogole b̃evi nǝsa notomǝtahun nǝb̃igole, nudam̃ ke nalo ivoi.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Imagenan, savi ginau notogol naten tosa; evi nǝsaan togol naut a im san len ginau togole.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Ale nolǝboii ke sǝkad natideh tovoi totoh len ginau, namilen ke sǝkad natideh tovoi totoh len nab̃oruan sagw hǝn nǝsaan. Husur nuke nigol navoian, be nodǝdasi.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Nuke nigol navoian be nǝsagole. Nomǝtahun nǝb̃igol nǝsaan, be enan evi nǝsa notogol tabtab hǝni.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Avil nǝb̃igol nǝsa notomǝtahun nǝb̃igole, namilen ke savi ginau am togole, be evi nǝsaan totoh tin len ginau togole.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Imagenan nusab̃ natesua tomaiegai tabtab ke: nǝboŋ notolǝŋon nǝb̃igol navoian, nǝsaan itah tabtab mai ginau.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Husur len nǝlon nǝlogw nolǝmas bun nalo siGot,
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 be nobunus nǝdaŋan tile am len ginau tob̃al mai nalo nǝnauan sagw tolǝŋoni. Ale nǝdaŋan enan igol nǝsaan topat len ginau, ibaŋis gat ginau.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 O nǝmauran sagw isa! Nahǝhaṽuran eb̃uer! Ase tilav kuv ginau dan nawolan hǝn nibegw egai tosǝhar ginau van hǝn nǝmatan? Ase?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 AGot sǝb̃on! Len aYesu Kristo, aMasta sidato, aGot dereh tigole. Sipa vi tǝban!
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.