Romanos 4

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ginamit namttovi Ju, ivoi hǝn namtb̃inau aApraham tovi atǝmanamit ta sutuai. Datb̃isor husur nap̃isal hǝn nǝvanuan b̃egǝm b̃inor len nǝhon aGot, aApraham isab̃i ke imabe?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 AGot tǝsab̃ aApraham tanor len nǝhon husur natit aApraham togol gail, aApraham tǝkad natesua hǝn tasor patpat gai mǝhat lan. Be sǝmaienan. Avan ideh salǝboi b̃isor patpat gai mǝhat len nǝhon aGot.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Husur natosian siGot ike, “AApraham edǝlom na-kel-gati-an siGot, ale husur natenan aGot eriŋi ke tovi vanuan nanoran.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Nǝvanuan toum, nap̃urp̃uran san savi naviolan, be evi p̃urp̃uran hǝn nauman san.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Be datsǝmaienan mai aGot. AGot evi aGot toriŋi ke nǝvanuan nǝsaan lunor len nǝhon. AGot sariŋi ke galit lunor len nǝhon hum tovi nap̃urp̃uran hǝn nauman salito, be eriŋi ke lunor len nǝhon hum tovi naviolan husur nadǝlomian lotokade lan.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Mitinau aTevit tokǝmaienan, nǝboŋ tosor husur nahǝhaṽuran silat aGot toriŋi ke galit lotonor len nǝhon, naut kǝmas nauman salit gail. ATevit ike,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Alat aGot torub̃at na-b̃ur-kotov-nalo-an salit gail dan galito,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Evoi, lukab hǝni, lohǝhaṽur hǝni,
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Be nahǝhaṽuran enan, ipat m̃os alat lotokad na-tiv-dalusi-an ŋa? Ao! Ipat m̃os galito mai alat lǝsǝkade sal. Husur datuke, “AApraham edǝlom na-kel-gati-an siGot, ale husur natenan aGot eriŋi ke tovi vanuan nanoran.”
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Be natenan evisi ŋais? Evisi a m̃o len na-tiv-dalusi-an siApraham o a tahw lan? Imasil ke aGot eriŋi ke tovi nǝvanuan nanoran nǝboŋ sǝkad na-tiv-dalusi-an sal.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Na-tiv-dalusi-an aApraham tokade a tahw, evi nǝ-ta-gati-an togol top̃arp̃ar ke, aGot toriŋi ke, inor len nǝhon. Imaienan, imasil ke aApraham ikad navoivoian mai aGot bathut nadǝlomian tokade tia ale na-tiv-dalusi-an san egǝm a tahw. Imaienan aApraham evi atǝmalit p̃isi lotokad nadǝlomian be lǝsǝkad na-tiv-dalusi-an. AGot eriŋi ke lunor len nǝhon bathut nadǝlomian salito.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ale alat lotokad na-tiv-dalusi-an, lǝb̃ikad nadǝlomian top̃itoṽ hum nadǝlomian aApraham atǝmadat tokade nǝboŋ sǝkad na-tiv-dalusi-an sal, aApraham evi atǝman alatenan am.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Sutuai aGot ikel gati ke tilav navile a pan mai aApraham mai nǝpasusan san gail. Nǝboŋ aGot tokel na-kel-gati-an enan, savi husur aApraham togol husur nalo, be husur, len nadǝlomian aApraham tokade lan, aGot eriŋi ke inor len nǝhon.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Husur na-kel-gati-an siGot tǝpat m̃os alat lotogol husur nalo ŋai, nadǝlomian asike tavi natideh, ale na-kel-gati-an enan san asike tǝsarpoh.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Be nalo igol nǝpanismen siGot egǝm hǝn alat lotob̃ur kotovi. Be nalo tab̃uer, na-b̃ur-kotov-nalo-an am tab̃uer.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Imaienan, len nadǝlomian ŋai aGot eriŋi ke gidat datunor len nǝhon, hǝn datb̃ikad na-viol-kǝmas-an san, hǝn nǝpasusan siApraham p̃isi lǝb̃ikad nǝsa aGot tokel gati. Ale datb̃ikad nadǝlomian len aGot sum̃an aApraham, dereh datikad nǝsa aGot tokel gati, naut kǝmas dattovi Ju dattokad nalo o datsǝmaienan. Husur aApraham evi tata sidat p̃isi dattokad nadǝlomian.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Hum aGot tokel maii len natosian san ke, “Nugol gaiug govi tata sinaluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile gail.” Len nǝhon aGot, aApraham evi atǝmadato husur ikad nadǝlomian len aGot tolav nǝmauran mai alat lotomat, ikad nadǝlomian len aGot tokis nǝsa tob̃uer, ale natit evisi.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Naut kǝmas nǝ-lon-uri-an, len nǝ-vatvat-viri-an, aApraham ikad nadǝlomian hǝn b̃egǝm vi tata sinaluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile gail, hum aGot tokel maii ke, “Nalilim̃eso gotorisi, nǝpasusan sam̃ dereh lisob̃ur maienan.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ale nadǝlomian siApraham sateh naut kǝmas nǝdam̃ han pǝpadaŋ tovi 100; naut kǝmas tonau ke niben pǝpadaŋ hǝn tomat mai aSarah tobutoh.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Gai sariŋ gab̃ulan na-kel-gati-an siGot. Eriŋ nǝlon len aGot gol ke nadǝlomian san idaŋ am, ale isal suh nǝyalyalan siGot.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 AApraham inau lǝboii ke aGot elǝboi b̃igol natideh tokel gati.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ale husur nadǝlomian san, aGot eriŋi ke tovi vanuan nanoran.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Natosian enan toke “aGot eriŋi ke tovi vanuan nanoran” sǝpat m̃os aApraham ŋai.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Natosian enan ipat m̃os gidato am. Ikel gati ke aGot togol aYesu, aMasta sidato, tole mǝhat dan nǝmatan, datb̃eriŋ nǝlodato lan, dereh teriŋi ke dattonor len nǝhon.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 AGot idam̃ hǝn nǝmatan siYesu sil nǝsaan sidato, ale igol aYesu ile mǝhat dan nǝmatan hǝn datb̃inor len nǝhon aGot.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.