Romanos 4

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ginamit namttovi Ju, ivoi hǝn namtb̃inau aApraham tovi atǝmanamit ta sutuai. Datb̃isor husur nap̃isal hǝn nǝvanuan b̃egǝm b̃inor len nǝhon aGot, aApraham isab̃i ke imabe?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 AGot tǝsab̃ aApraham tanor len nǝhon husur natit aApraham togol gail, aApraham tǝkad natesua hǝn tasor patpat gai mǝhat lan. Be sǝmaienan. Avan ideh salǝboi b̃isor patpat gai mǝhat len nǝhon aGot.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Husur natosian siGot ike, “AApraham edǝlom na-kel-gati-an siGot, ale husur natenan aGot eriŋi ke tovi vanuan nanoran.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Nǝvanuan toum, nap̃urp̃uran san savi naviolan, be evi p̃urp̃uran hǝn nauman san.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Be datsǝmaienan mai aGot. AGot evi aGot toriŋi ke nǝvanuan nǝsaan lunor len nǝhon. AGot sariŋi ke galit lunor len nǝhon hum tovi nap̃urp̃uran hǝn nauman salito, be eriŋi ke lunor len nǝhon hum tovi naviolan husur nadǝlomian lotokade lan.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Mitinau aTevit tokǝmaienan, nǝboŋ tosor husur nahǝhaṽuran silat aGot toriŋi ke galit lotonor len nǝhon, naut kǝmas nauman salit gail. ATevit ike,
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Alat aGot torub̃at na-b̃ur-kotov-nalo-an salit gail dan galito,
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Evoi, lukab hǝni, lohǝhaṽur hǝni,
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Be nahǝhaṽuran enan, ipat m̃os alat lotokad na-tiv-dalusi-an ŋa? Ao! Ipat m̃os galito mai alat lǝsǝkade sal. Husur datuke, “AApraham edǝlom na-kel-gati-an siGot, ale husur natenan aGot eriŋi ke tovi vanuan nanoran.”
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Be natenan evisi ŋais? Evisi a m̃o len na-tiv-dalusi-an siApraham o a tahw lan? Imasil ke aGot eriŋi ke tovi nǝvanuan nanoran nǝboŋ sǝkad na-tiv-dalusi-an sal.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Na-tiv-dalusi-an aApraham tokade a tahw, evi nǝ-ta-gati-an togol top̃arp̃ar ke, aGot toriŋi ke, inor len nǝhon. Imaienan, imasil ke aApraham ikad navoivoian mai aGot bathut nadǝlomian tokade tia ale na-tiv-dalusi-an san egǝm a tahw. Imaienan aApraham evi atǝmalit p̃isi lotokad nadǝlomian be lǝsǝkad na-tiv-dalusi-an. AGot eriŋi ke lunor len nǝhon bathut nadǝlomian salito.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Ale alat lotokad na-tiv-dalusi-an, lǝb̃ikad nadǝlomian top̃itoṽ hum nadǝlomian aApraham atǝmadat tokade nǝboŋ sǝkad na-tiv-dalusi-an sal, aApraham evi atǝman alatenan am.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Sutuai aGot ikel gati ke tilav navile a pan mai aApraham mai nǝpasusan san gail. Nǝboŋ aGot tokel na-kel-gati-an enan, savi husur aApraham togol husur nalo, be husur, len nadǝlomian aApraham tokade lan, aGot eriŋi ke inor len nǝhon.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Husur na-kel-gati-an siGot tǝpat m̃os alat lotogol husur nalo ŋai, nadǝlomian asike tavi natideh, ale na-kel-gati-an enan san asike tǝsarpoh.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Be nalo igol nǝpanismen siGot egǝm hǝn alat lotob̃ur kotovi. Be nalo tab̃uer, na-b̃ur-kotov-nalo-an am tab̃uer.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Imaienan, len nadǝlomian ŋai aGot eriŋi ke gidat datunor len nǝhon, hǝn datb̃ikad na-viol-kǝmas-an san, hǝn nǝpasusan siApraham p̃isi lǝb̃ikad nǝsa aGot tokel gati. Ale datb̃ikad nadǝlomian len aGot sum̃an aApraham, dereh datikad nǝsa aGot tokel gati, naut kǝmas dattovi Ju dattokad nalo o datsǝmaienan. Husur aApraham evi tata sidat p̃isi dattokad nadǝlomian.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Hum aGot tokel maii len natosian san ke, “Nugol gaiug govi tata sinaluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile gail.” Len nǝhon aGot, aApraham evi atǝmadato husur ikad nadǝlomian len aGot tolav nǝmauran mai alat lotomat, ikad nadǝlomian len aGot tokis nǝsa tob̃uer, ale natit evisi.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Naut kǝmas nǝ-lon-uri-an, len nǝ-vatvat-viri-an, aApraham ikad nadǝlomian hǝn b̃egǝm vi tata sinaluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile gail, hum aGot tokel maii ke, “Nalilim̃eso gotorisi, nǝpasusan sam̃ dereh lisob̃ur maienan.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Ale nadǝlomian siApraham sateh naut kǝmas nǝdam̃ han pǝpadaŋ tovi 100; naut kǝmas tonau ke niben pǝpadaŋ hǝn tomat mai aSarah tobutoh.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Gai sariŋ gab̃ulan na-kel-gati-an siGot. Eriŋ nǝlon len aGot gol ke nadǝlomian san idaŋ am, ale isal suh nǝyalyalan siGot.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 AApraham inau lǝboii ke aGot elǝboi b̃igol natideh tokel gati.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Ale husur nadǝlomian san, aGot eriŋi ke tovi vanuan nanoran.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Natosian enan toke “aGot eriŋi ke tovi vanuan nanoran” sǝpat m̃os aApraham ŋai.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Natosian enan ipat m̃os gidato am. Ikel gati ke aGot togol aYesu, aMasta sidato, tole mǝhat dan nǝmatan, datb̃eriŋ nǝlodato lan, dereh teriŋi ke dattonor len nǝhon.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 AGot idam̃ hǝn nǝmatan siYesu sil nǝsaan sidato, ale igol aYesu ile mǝhat dan nǝmatan hǝn datb̃inor len nǝhon aGot.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.