Romanos 11
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT
1 Ale nous nateg beti, aGot emǝtahun nǝvanuan san gail a? Ao, sǝmagenan! Husur ginau novi auleIsrael sua. Ginau sua len nahǝmar aPenjamin len nǝpasusan siApraham.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Aoa. AGot samǝtahun nǝvanuan san gail gai tolǝboi galit sutuai tia. Mitinau nǝsa natosian siGot tokele husur aElijah nǝboŋ tokoblen mai aGot sil alat a Israel.
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 Ike, “Nasub̃ aGot, lugol ahai kelkel ur sam̃ gail lumat. Lulap̃up̃ul nǝmel tutumavan sam̃ gail lumasirsir. Ginau sǝb̃ogw ŋai nutoh, ale gagai ludoŋ ginau hǝn lǝb̃igol nǝb̃imat.”
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Be na-sor-vari-an siGot imabe? Ike, “Ginau notǝgau gat alalum̃an sagw lotovi 7,000 lǝsalotu hǝn aPaal tovi got gǝgǝras, boŋ ideh.”
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Imaienan len nǝboŋ ta damǝŋai. Len navoian aGot toviol kǝmas hǝni, ikad alat a Israel galevis aGot tolekis hǝn galito.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Ale aGot b̃ilekis hǝn galito len navoian gai toviol kǝmas hǝni, namilen ke salekis hǝn galito husur natideh lotogole. Be aGot talekis hǝn galit husur nǝsa lotogole, navoian gai toviol kǝmas hǝni asike tavi na-viol-kǝmas-an, be tavi nap̃urp̃uran hǝn nǝsa lotogole.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 Ale imabe? Alat a Israel lǝsǝsab̃ nǝsa lotodoŋi, lǝsǝkad nǝsa lotolǝŋoni. Galit galevis aGot tolekis hǝn galito, lukade. Be galit p̃isi am nǝkadulit iṽonṽon.
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 Hum natosian siGot toke,
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Ale aTevit tovi kiŋ ike,
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Namǝtalit timotmot
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Beti neus maieg hǝni ke, alat a Israel, lupes hab̃etw hǝn lǝb̃iteh vǝmasig m̃au a? Aoa! Be bathut nǝsaan salito, aGot igol nap̃isal hǝn tolav kuv alat lǝsavi Ju dan nǝsaan salito, hǝn alat seIsrael lǝb̃itab̃ulol bulos galito husur lotolǝŋon nǝ-lav-kuvi-an enan dan nǝsaan.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Len nǝsaan silat seIsrael, aGot ivoi masuṽ hǝn alat navile a pan. Bathut natehan silat seIsrael, aGot ivoi masuṽ hǝn alat lǝsavi Ju. B̃imaienan, alat seIsrael aGot tolekis hǝn galito, nǝboŋ galit p̃isi lǝb̃eriŋ nǝlolit len aKristo, navoian siGot dereh tepul sǝsǝhov!
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Gagai nuke nisor mai gamit mǝtsavi Ju. Bathut novi ahai pispisul silat lǝsavi Ju, nusal suh nauman sagw notogole m̃os gamito.
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 Nuke nigol nǝbathudud sagw gail a Israel nǝlolit tevǝnoh nǝsa mǝttokade, hǝn aGot b̃ilav kuv galit galevis dan nǝsaan salito.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Nǝboŋ aGot topair dan alat a Israel, igol alat navile a pan lolǝboi lǝb̃ikad navoivoian maii. Be nǝboŋ b̃ilav tǝlmam hǝn alat a Israel, timabe? Dereh lehum lǝb̃ikad nǝmauran dan nǝmatan!
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Datinau nabǝta. Nǝvanuan gail lǝb̃eriŋ nahudhubǝta hum nǝhanian metǝkav b̃evi siGot, namilen ke nabǝta kavkav evi siGot. Ale datb̃inau nǝhai, nǝharhǝte b̃evi siGot, namilen ke nǝpashǝte gail am lovi siGot.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Be nǝhai oliv aGot tomabule len nǝhol, tolab̃ur nǝpashǝte galevis dani, lohum alat seIsrael. Ale gamit mǝtsavi Ju, mǝtohum nǝhai oliv lototov lilihai. AGot esǝhud hǝn gamit mai nǝhai tomabule hǝn mǝtb̃igel nǝpashǝt lotomab̃ur. Ale gagai mǝtumaur len nǝbathuhai oliv enan. Ehum mǝtukad nǝmauran kitin aGot tokel gati mai aApraham mai nǝpasusan san gail.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 Imagenan, samtipatpat gamit mǝhat husur mǝttogel nǝpashǝhai len naut lotomab̃ur lan. Mǝtovi nǝpashǝhai ŋai. Nǝkadhuhai sǝmaur len gamito, gamit mǝtumaur len nǝkadhuhai.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Hum ma gǝb̃ike, “Nǝpashǝhai gail, aGot ilab̃ub̃ur gail hǝn nǝb̃igel galito.”
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Ekitin. Be aGot ilab̃ub̃ur galit husur lǝsǝkad nadǝlomian lan, ale gumaur husur gotokad nadǝlomian lan. Sagipatpat gaiug mǝhat, be gemǝtahw.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Husur aGot b̃ilab̃ub̃ur nǝpashǝt gail lototov len nǝhai husur lǝsǝkad nadǝlomian lan, asike gǝb̃ikad nadǝlomian lan, dereh tilab̃ur gaiug am.
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Mitinau navoian mai nǝdaŋan aGot togole hǝn nǝvanuan. Igol idaŋ hǝn alat lototeh, be gǝb̃eriŋ nǝlom̃ tabtab len na-gol-na-voi-an san, dereh tigol navoian hǝn gaiug. Asike gǝb̃imaienan, dereh tita kuv gaiug.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Ale alat seIsrael lǝb̃ipair dan nǝ-par-dǝlomi-an salito, dereh aGot tesuhud hǝn galit len nǝhai. Husur aGot elǝboi b̃esǝhud tǝlmam hǝn galito len nǝhai.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Namilen imaiegai. Gaiug gohum nǝpashǝt nǝhai oliv totov lilihai, aGot tota kuvi, ale tosuhud hǝni len nǝhai gai tomabule len nǝhol san. Savi naṽide kitin hǝn nǝhai hǝn nǝpashǝhai sua b̃itov len nǝhai tile am. Be nǝhai oliv aGot tomabule len nǝhol san, alat seIsrael lohum nǝpashǝte gail. Ale emǝdmǝdau ŋai hǝn aGot b̃esuhud tǝlmam hǝn nǝpashǝt gail len nǝhai lototov matmat lan.
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Bathudud nadǝlomian, nomǝtahun mǝtb̃etǝtan hǝn nakitinan sua tosusuah, be nuke mǝtelǝboii hǝn asike mǝtb̃ipatpat gamit mǝhat len namitisau samito. Alat seIsrael, nǝkadulit ihaihai, ale dereh tihaihai van vǝbar galit p̃isi aGot tolekis hǝn galit lǝsavi Ju, lǝb̃eriŋ nǝlolit lan.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Len naṽide tomaienan aGot dereh tilav kuv aIsrael p̃isi dan nǝsaan salito. Hum natosian siGot toke,
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 Ale egai evi na-kel-gati-an sagw van hǝn galito
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Tarhǝt na-kel-uri-an tovoi alat seIsrael lotomǝtahuni, lovi enemi siGot. Be gamit mǝtsavi Ju, mǝtukab hǝn natenan, mǝtukad navoian aGot toviol kǝmas hǝni. Avil aGot elǝmas bun galit sal, husur tolekis hǝn galit lotovi nǝpasusan siApraham, aIsak mai aJakop.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 Husur nǝboŋ aGot tolekis hǝn nǝvanuan toviol maii, nǝnauan san sagǝgel boŋ ideh.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 A m̃o gamit mǝtsavi Ju, mǝtomǝtahun nǝsa aGot tolǝŋoni. Be gagai ilolosa hǝn gamito, ivoi hǝn gamito husur alat seIsrael lotomǝtahun nǝsa tolǝŋoni.
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 Len naṽide tomaienan, gagai alat seIsrael lomǝtahun nǝsa aGot tolǝŋoni, gol ke, len naṽide aGot tololosa hǝn gamito, dereh tilolosa hǝn galit tǝtas am.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Husur nǝvanuan p̃isi lǝsagol husur nǝsa aGot tokele, ale ibaŋis gat galit len naṽide enan, hǝn b̃ilolosa hǝn galit p̃isi.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 O numaŋmaŋ len namitisau mai nalǝboian siGot artotibau masuṽ, artoyalyal habat! Datodǝdas datb̃elǝboi nǝ-sab̃-sǝhoti-an mai nap̃isal san gail.
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 Hum natosian siGot toke,
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 Ase ilav natideh mai aGot
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Husur aGot igol natit p̃isi, ale len nǝdaŋan san natit p̃isi losuh hǝn lǝb̃evi esan. Mitisal suh nǝyalyalan san vi sutuai! Ganan.
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.