Romanos 10
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Bathudud nadǝlomian, len nǝlogw nolǝŋon masuṽ hǝn aGot b̃ilav kuv alat seIsrael dan nǝsaan salito, ale nusor tuṽ m̃os natenan vi tǝban aGot.
1 Irmãos, a boa vontade do meu coração e a minha súplica a Deus a favor deles são para que sejam salvos.
2 Ginau nolǝboi nǝb̃ikel koti ke, ludaŋ len na-lotu-hǝn-aGot-an, be nap̃isal lotohusuri savi len nalǝboian kitin.
2 Porque lhes dou testemunho de que eles têm zelo por Deus, porém não com entendimento.
3 Lotǝtan hǝn nap̃isal aGot togole hǝn lǝb̃ikad navoivoian maii, ale ludas p̃isal salito. Bathut natenan lomǝtahun nap̃isal siGot, lotǝgau gat nap̃isal hǝn na-gol-husur-nalo-an.
3 Porquanto, desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria, não se sujeitaram à que vem de Deus.
4 Be aKristo igol nalo inoŋ. Imaienan nǝvanuan p̃isi lotoriŋ nǝlolit len aKristo, lukad navoivoian maii aGot.
4 Porque o fim da lei é Cristo, para justiça de todo aquele que crê.
5 AMoses itos husur nap̃isal hǝn na-gol-husur-nalo-an hǝn nǝvanuan b̃inor len nǝhon aGot, ike, “Nǝvanuan togol p̃is nǝsa nalo tokele, dereh tikad nǝmauran.”
5 Ora, Moisés escreveu que o homem que praticar a justiça decorrente da lei viverá por ela.
6 Be nap̃isal hǝn nadǝlomian hǝn nǝvanuan b̃inor len nǝhon aGot imasil. Natosian siGot ekǝmaiegai, ike, “Sagikele len nǝlom̃ ke, ‘ase tevi mǝhat vi lan nǝmav?’” (hǝn b̃esǝhar aKristo vi pan hǝn b̃evi tarhǝt sam̃).
6 Mas a justiça decorrente da fé assim diz: Não perguntes em teu coração: Quem subirá ao céu?, isto é, para trazer do alto a Cristo;
7 Ikele am ke, “Sagikele len nǝlom̃ ke, ‘ase tevi pan vi lan naut nǝmatan?’” (hǝn b̃igol aKristo b̃ile mǝhat dan nǝmatan).
7 ou: Quem descerá ao abismo?, isto é, para levantar Cristo dentre os mortos.
8 Be savi hǝn gǝb̃imasgol natgalenan. Natosian siGot ikele am ke, “Nasoruan siGot ipat pǝpadaŋ ŋai, ipat len nabuŋom̃, ipat len nǝlom̃.” Enan boh nasoruan hǝn nadǝlomian namttokel uri.
8 Porém que se diz? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração; isto é, a palavra da fé que pregamos.
9 Nasoruan imaiegai ke: Gǝb̃ikel koti len nabuŋom̃ ke, aYesu evi Masta, mai gǝb̃edǝlomi len nǝlom̃ ke, aGot igol aYesu ile mǝhat dan nǝmatan, dereh aGot tilav kuv gaiug dan nǝsaan sam̃.
9 Se, com a tua boca, confessares Jesus como Senhor e, em teu coração, creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 Husur len nadǝlomian enan dattokade len nǝlodato, aGot eriŋi ke datunor len nǝhon. Ale len na-kel-koti-an enan dattokele len nabuŋodato, aGot ilav kuv gidat dan nǝsaan sidato.
10 Porque com o coração se crê para justiça e com a boca se confessa a respeito da salvação.
11 Hum natosian siGot tokele ke, “Avan ideh toriŋ nǝlon lan asike elǝŋon isa sil toriŋ nǝlon lan.”
11 Porquanto a Escritura diz: Todo aquele que nele crê não será confundido.
12 Nasoruan enan ipat m̃os nǝvanuan p̃isi, naut kǝmas lotovi Ju o lǝsavi Ju. AGot evi Masta salit p̃isi, ale ivoi masuṽ hǝn galit p̃isi lotousi hǝn b̃evi tarhǝt salito.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, uma vez que o mesmo é o Senhor de todos, rico para com todos os que o invocam.
13 Husur natosian siGot ike, “Nǝvanuan p̃isi lotous Nasub̃ aGot hǝn b̃evi tarhǝt salito, dereh tilav kuv galito dan nǝpanismen hǝn nǝsaan salito.”
13 Porque: Todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
14 Be asike lǝb̃ikad nadǝlomian len aGot, leus mab hǝn b̃ilav kuv galit dan nǝpanismen? Ale asike lǝb̃esǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an husur aGot, likad nadǝlomian lan mabe? Ale asike avan ideh b̃ikel ur aGot, lesǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an mabe?
14 Como, porém, invocarão aquele em quem não creram? E como crerão naquele de quem nada ouviram? E como ouvirão, se não há quem pregue?
15 Ale asike aGot b̃esǝvati, avan ideh tikel uri mabe? Hum natosian siGot toke, “Evi natsua tovoi masuṽ nǝboŋ nǝvanuan togǝm hǝn b̃ikel na-kel-uri-an tovoi!”
15 E como pregarão, se não forem enviados? Como está escrito: Quão formosos são os pés dos que anunciam coisas boas!
16 Be savi nǝvanuan p̃isi lotogol husur na-kel-uri-an tovoi. Husur Isaiah ike, “Nasub̃ aGot, nǝvanuan evis ŋai lodǝlom na-kel-uri-an sinamito!”
16 Mas nem todos obedeceram ao evangelho; pois Isaías diz: Senhor, quem acreditou na nossa pregação?
17 Imagenan, nasǝsǝloŋan evi nǝkadun nǝdǝlomian, ale nǝvanuan gail lolǝboi lǝb̃esǝsǝloŋ ŋai nǝboŋ avan ideh b̃ikel na-kel-uri-an husur aKristo.
17 E, assim, a fé vem pela pregação, e a pregação, pela palavra de Cristo.
18 Be nous nategai, losǝsǝloŋ m̃au a? Evoi! Losǝsǝloŋ boh! Hum natosian siGot toke,
18 Mas pergunto: Porventura, não ouviram? Sim, por certo: Por toda a terra se fez ouvir a sua voz, e as suas palavras, até aos confins do mundo.
19 Be nous tasi ke, alat a Israel, lǝsalǝboi sǝhoti a? Evoi! Lolǝboii! Husur a m̃o len nabuŋon aMoses aGot ikel mai galit ke,
19 Pergunto mais: Porventura, não terá chegado isso ao conhecimento de Israel? Moisés já dizia: Eu vos porei em ciúmes com um povo que não é nação, com gente insensata eu vos provocarei à ira.
20 Ale aIsaiah ikad na-il-b̃uri-an, isor siGot, ike,
20 E Isaías a mais se atreve e diz: Fui achado pelos que não me procuravam, revelei-me aos que não perguntavam por mim.
21 Be isor husur alat a Israel ke,
21 Quanto a Israel, porém, diz: Todo o dia estendi as mãos a um povo rebelde e contradizente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.