Mateus 9

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nǝboŋ aYesu tosah len nab̃ot, iwol kotov nǝwai tǝlmam vǝbar nab̃iltivile san.
1 Jesus tomou de novo a barca, passou o lago e veio para a sua cidade.
2 Nǝvanuan galevis lupat avan sua len nǝmel, nahudhuben tomat, gǝm hǝn aYesu. Nǝboŋ aYesu toris nadǝlomian salito, aYesu ikel mai atenan niben tomat ke, “Natugw, sagemǝtahw! Nǝsaan sam̃ gail lumarub̃at.”
2 Eis que lhe apresentaram um paralítico estendido numa padiola. Jesus, vendo a fé daquela gente, disse ao paralítico: "Meu filho, coragem! Teus pecados te são perdoados."
3 Ahai p̃usan galevis hǝn nalo lusor len galit gabag, luke, “Ategai inau ke gai tovi aGot! Isor mǝdas nahǝsan aGot!”
3 Ouvindo isto, alguns escribas murmuraram entre si: "Este homem blasfema."
4 Nǝboŋ aYesu tolǝboi nǝnauan salito ike, “Imabe mǝtunau isa maienan len nǝlomito?
4 Jesus, penetrando-lhes os pensamentos, perguntou-lhes: "Por que pensais mal em vossos corações?
5 Nǝb̃ike, ‘Norub̃at nǝsaan sam̃ gail,’ o ‘Gile mǝhat, giyar,’ nǝsa emǝdmǝdau am?
5 Que é mais fácil dizer: Teus pecados te são perdoados, ou: Levanta-te e anda?
6 Be hǝn mǝtb̃elǝboi sǝhoti ke aNatun Nǝvanuan tokad nǝdaŋan hǝn b̃erub̃at nǝsaan gail len navile a pan, nekǝmaiegai….” Ale aYesu ikel mai atenan nahudhuben tomat ke, “Gile mǝhat, pat nǝmel sam̃, givahim!”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra o poder de perdoar os pecados: Levanta-te - disse ele ao paralítico -, toma a tua maca e volta para tua casa."
7 Ale ile mǝhat, ivahim.
7 Levantou-se aquele homem e foi para sua casa.
8 Nǝboŋ naluṽoh lotoris natenan, lomǝtahw, lusal suh nǝyalyalan siGot toriŋ nǝdaŋan maienan len navǝlan nǝvanuan.
8 Vendo isto, a multidão encheu-se de medo e glorificou a Deus por ter dado tal poder aos homens.
9 Len nǝyaran san dan naut enan, aYesu eris avan sua, nahǝsan aMattiu, tobǝtah len nǝpasvalǝval hǝn nǝtaks. Ale ikel maii ke, “Gitah mai ginau, gehusur ginau.” Ale ile mǝhat, ehusuri.
9 Partindo dali, Jesus viu um homem chamado Mateus, que estava sentado no posto do pagamento das taxas. Disse-lhe: Segue-me. O homem levantou-se e o seguiu.
10 Nǝboŋ aYesu tohan lohoim siMattiu, nǝvanuan nǝtaks mai nǝvanuan nǝsaan isob̃ur logǝm b̃on hǝn lǝb̃ihan mai aYesu mai ahai susur san gail.
10 Como Jesus estivesse à mesa na casa desse homem, numerosos publicanos e pecadores vieram e sentaram-se com ele e seus discípulos.
11 Nǝboŋ naFarisi gail lotoris natgalenan, lukel mai ahai susur san gail ke, “Imabe ahai p̃usan samit tohan mai nǝvanuan nǝtaks mai nǝvanuan nǝsaan gail?”
11 Vendo isto, os fariseus disseram aos discípulos: "Por que come vosso mestre com os publicanos e com os pecadores?"
12 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝn natenan ike, “Savi alat lotomaur lotovan hǝn nǝvanuan nareran, be alat lotomǝsah ŋai luvan hǝni.
12 Jesus, ouvindo isto, respondeu-lhes: "Não são os que estão bem que precisam de médico, mas sim os doentes.
13 Mitia nau sǝhot namilen natosian egai siGot toke, ‘Nolǝŋon nalolosaan, nǝsalǝŋon natutumavan.’ Ginau nǝsagǝm hǝn nǝb̃ekis alat lotonor be nogǝm hǝn nǝb̃ekis nǝvanuan nǝsaan gail.”
13 Ide e aprendei o que significam estas palavras: Eu quero a misericórdia e não o sacrifício {Os 6,6}. Eu não vim chamar os justos, mas os pecadores."
14 Beti ahai susur siJon gail logǝm hǝn aYesu, lousi ke, “Ginamit mai naFarisi gail, len nǝboŋ tosob̃ur namtsǝhan hǝn namtb̃isor tuṽ, be naṽide sihai susur sam̃ gail sǝmagenan, luhan akis. Husur nǝsa?”
14 Então os discípulos de João, dirigindo-se a ele, perguntaram: "Por que jejuamos nós e os fariseus, e os teus discípulos não?"
15 AYesu ikel mai galit ke, “Amahean naulum̃an tolah gail lodǝdas lǝb̃itaŋ nǝboŋ naulum̃an totoh mai galit sal. Evoi, imaienan. Be dereh tikad nǝboŋ hǝn lǝb̃esǝhar naulum̃an tolah dan nǝvanuan san gail. Ale len nǝboŋ enan asike luhan.
15 Jesus respondeu: Podem os amigos do esposo afligir-se enquanto o esposo está com eles? Dias virão em que lhes será tirado o esposo. Então eles jejuarão.
16 “Sǝkad avan ideh tolav nap̃isihoh sakǝkasi sal hǝn b̃imagugun, ale sode len nahurabat tomatu, husur dereh nap̃isihoh timagugun, timakuv dan nahurabat, titari sǝhor ta m̃o.
16 Ninguém põe um remendo de pano novo numa veste velha, porque arrancaria uma parte da veste e o rasgão ficaria pior.
17 Sǝkad avan ideh tob̃ir nǝwain veveu lotomadhagole len nahurhuwain tomatu tovi nahurhunani. Tagole, nahurhuwain tamǝtar, nǝwain tariv dani, ale nahurhuwain tǝsa. Nǝvanuan p̃isi lob̃ir nǝwain veveu len nahurhuwain veveu hǝn gǝlar p̃isi arb̃ipat b̃ivoi b̃ebǝlav.”
17 Não se coloca tampouco vinho novo em odres velhos; do contrário, os odres se rompem, o vinho se derrama e os odres se perdem. Coloca-se, porém, o vinho novo em odres novos, e assim tanto um como outro se conservam.
18 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan sal, avan sua toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan egǝm hǝni, iteh bathurien, ike, “Anatvavigw imadhamat, avil gǝb̃egǝm riŋ navǝlam̃ lan, dereh timaur.”
18 Falava ele ainda, quando se apresentou um chefe da sinagoga. Prostrou-se diante dele e lhe disse: Senhor, minha filha acaba de morrer. Mas vem, impõe-lhe as mãos e ela viverá.
19 Ale aYesu ile mǝhat, ehusuri. Ahai susur san gail am lohusuri.
19 Jesus levantou-se e o foi seguindo com seus discípulos.
20 — ausente —
20 Ora, uma mulher atormentada por um fluxo de sangue, havia doze anos, aproximou-se dele por trás e tocou-lhe a orla do manto.
21 — ausente —
21 Dizia consigo: Se eu somente tocar na sua vestimenta, serei curada.
22 AYesu ipair, erisi, ike, “Litegai, tǝgau gat nǝlom̃! Nadǝlomian sam̃ igol gumaur.” Ale napǝhaṽut imaur len namityal enan ŋai.
22 Jesus virou-se, viu-a e disse-lhe: Tem confiança, minha filha, tua fé te salvou. E a mulher ficou curada instantaneamente.
23 Nǝboŋ aYesu tob̃is lohoim sitenan toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan, toris alat lotoṽuv hǝn nab̃uvimal mai naluṽoh lotosuh taṽtaṽor, lotowal,
23 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus os tocadores de flauta e uma multidão alvoroçada. Disse-lhes:
24 ike, “Mǝtevi tut! Atǝbarehreh sǝmat, ipat ŋai.” Be lotub̃at sor vilesi.
24 Retirai-vos, porque a menina não está morta; ela dorme. Eles, porém, zombavam dele.
25 Avil nǝboŋ naluṽoh lotovivile, eb̃is, etǝgau navǝlan natǝbarehreh ale ile mǝhat!
25 Tendo saído a multidão, ele entrou, tomou a menina pela mão e ela levantou-se.
26 Na-kel-uri-an husur nǝsa tovisi ibar naut p̃isi todar vis naut enan.
26 Esta notícia espalhou-se por toda a região.
27 Nǝboŋ aYesu toriŋ naut enan, nametb̃esw eru arohusuri, arukai ke, “Anatun siTevit gilolosa hǝn ginamǝru!”
27 Partindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: Filho de Davi, tem piedade de nós!
28 Nǝboŋ aYesu tob̃is lohoim, ametb̃esw gǝlaru arogǝm hǝni, ale aYesu eus gǝlar ke, “Mǝrodǝlomi ke notolǝboi nǝb̃igol mǝrb̃imaur a?” Arukel maii ke, “Evoi, Nasub̃.”
28 Jesus entrou numa casa e os cegos aproximaram-se dele. Disse-lhes: Credes que eu posso fazer isso? Sim, Senhor, responderam eles.
29 Beti ibar namǝtalaru ike, “Husur nadǝlomian samǝr m̃au, mirimaur!”
29 Então ele tocou-lhes nos olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo vossa fé.
30 Ale namǝtalar esǝŋav, arokǝta. Ale aYesu ikel idaŋ mai gǝlar ke, “Samrisor husur nategai mai avan ideh!”
30 No mesmo instante, os seus olhos se abriram. Recomendou-lhes Jesus em tom severo: Vede que ninguém o saiba.
31 Be arovivile, aropiau hǝn na-kel-uri-an husuri van vǝbar naut p̃isi todar vis naut enan.
31 Mas apenas haviam saído, espalharam a sua fama por toda a região.
32 Nǝboŋ artovivile tonoŋ, nǝvanuan galevis losǝhar naulum̃an sua van hǝn aYesu. Atenan evi nab̃ut husur ikad natǝmat.
32 Logo que se foram, apresentaram-lhe um mudo, possuído do demônio.
33 Nǝboŋ aYesu tohut natǝmat tonoŋ, nab̃ut etub̃at sor. Ale naluṽoh lumaŋmaŋ luke, “Nateg tovisi, evi metǝkav hǝn gidat a Israel.”
33 O demônio foi expulso, o mudo falou e a multidão exclamava com admiração: Jamais se viu algo semelhante em Israel.
34 Be naFarisi gail lukelkele ke, “Ehut natǝmat gail len nǝdaŋan seb̃iltitǝmat toil a m̃o hǝn natǝmat gail.”
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Beti aYesu iyar turtur len nab̃iltivile mai navile p̃isi len naut enan. Ep̃usan len naim nab̃onb̃onan salit gail, ikel ur na-kel-uri-an tovoi hǝn natohan pipihabǝlan aGot, ale igol nǝvanuan gail lotokad namǝsahan tiltile o nibelit tomatmat, lumaur.
35 Jesus percorria todas as cidades e aldeias. Ensinava nas sinagogas, pregando o Evangelho do Reino e curando todo mal e toda enfermidade.
36 Nǝboŋ aYesu toris naluṽoh, nǝlon itaŋis galito husur nǝlolit etuhatuh, lolǝŋon isa hum nǝmauran salit savi natideh, lohum navǝshǝsipsip lǝsǝkad avan ideh tokǝtkǝta tǝban galito.
36 Vendo a multidão, ficou tomado de compaixão, porque estava enfraquecida e abatida como ovelhas sem pastor.
37 Beti ikel mai ahai susur san gail ke, “Nǝhanian totov tomatu isob̃ur, be nǝvanuan nauman lovis ŋai.
37 Disse, então, aos seus discípulos: A messe é grande, mas os operários são poucos.
38 Imagenan, mǝteŋir aMasta hǝn nǝmatuan ke tesǝvat nǝvanuan nauman gail vi lan nǝmarireu nǝmatuan san.”
38 Pedi, pois, ao Senhor da messe que envie operários para sua messe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.