Mateus 9
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Nǝboŋ aYesu tosah len nab̃ot, iwol kotov nǝwai tǝlmam vǝbar nab̃iltivile san.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Nǝvanuan galevis lupat avan sua len nǝmel, nahudhuben tomat, gǝm hǝn aYesu. Nǝboŋ aYesu toris nadǝlomian salito, aYesu ikel mai atenan niben tomat ke, “Natugw, sagemǝtahw! Nǝsaan sam̃ gail lumarub̃at.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Ahai p̃usan galevis hǝn nalo lusor len galit gabag, luke, “Ategai inau ke gai tovi aGot! Isor mǝdas nahǝsan aGot!”
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Nǝboŋ aYesu tolǝboi nǝnauan salito ike, “Imabe mǝtunau isa maienan len nǝlomito?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Nǝb̃ike, ‘Norub̃at nǝsaan sam̃ gail,’ o ‘Gile mǝhat, giyar,’ nǝsa emǝdmǝdau am?
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Be hǝn mǝtb̃elǝboi sǝhoti ke aNatun Nǝvanuan tokad nǝdaŋan hǝn b̃erub̃at nǝsaan gail len navile a pan, nekǝmaiegai….” Ale aYesu ikel mai atenan nahudhuben tomat ke, “Gile mǝhat, pat nǝmel sam̃, givahim!”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Ale ile mǝhat, ivahim.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Nǝboŋ naluṽoh lotoris natenan, lomǝtahw, lusal suh nǝyalyalan siGot toriŋ nǝdaŋan maienan len navǝlan nǝvanuan.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Len nǝyaran san dan naut enan, aYesu eris avan sua, nahǝsan aMattiu, tobǝtah len nǝpasvalǝval hǝn nǝtaks. Ale ikel maii ke, “Gitah mai ginau, gehusur ginau.” Ale ile mǝhat, ehusuri.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Nǝboŋ aYesu tohan lohoim siMattiu, nǝvanuan nǝtaks mai nǝvanuan nǝsaan isob̃ur logǝm b̃on hǝn lǝb̃ihan mai aYesu mai ahai susur san gail.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Nǝboŋ naFarisi gail lotoris natgalenan, lukel mai ahai susur san gail ke, “Imabe ahai p̃usan samit tohan mai nǝvanuan nǝtaks mai nǝvanuan nǝsaan gail?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝn natenan ike, “Savi alat lotomaur lotovan hǝn nǝvanuan nareran, be alat lotomǝsah ŋai luvan hǝni.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Mitia nau sǝhot namilen natosian egai siGot toke, ‘Nolǝŋon nalolosaan, nǝsalǝŋon natutumavan.’ Ginau nǝsagǝm hǝn nǝb̃ekis alat lotonor be nogǝm hǝn nǝb̃ekis nǝvanuan nǝsaan gail.”
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Beti ahai susur siJon gail logǝm hǝn aYesu, lousi ke, “Ginamit mai naFarisi gail, len nǝboŋ tosob̃ur namtsǝhan hǝn namtb̃isor tuṽ, be naṽide sihai susur sam̃ gail sǝmagenan, luhan akis. Husur nǝsa?”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 AYesu ikel mai galit ke, “Amahean naulum̃an tolah gail lodǝdas lǝb̃itaŋ nǝboŋ naulum̃an totoh mai galit sal. Evoi, imaienan. Be dereh tikad nǝboŋ hǝn lǝb̃esǝhar naulum̃an tolah dan nǝvanuan san gail. Ale len nǝboŋ enan asike luhan.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 “Sǝkad avan ideh tolav nap̃isihoh sakǝkasi sal hǝn b̃imagugun, ale sode len nahurabat tomatu, husur dereh nap̃isihoh timagugun, timakuv dan nahurabat, titari sǝhor ta m̃o.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Sǝkad avan ideh tob̃ir nǝwain veveu lotomadhagole len nahurhuwain tomatu tovi nahurhunani. Tagole, nahurhuwain tamǝtar, nǝwain tariv dani, ale nahurhuwain tǝsa. Nǝvanuan p̃isi lob̃ir nǝwain veveu len nahurhuwain veveu hǝn gǝlar p̃isi arb̃ipat b̃ivoi b̃ebǝlav.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan sal, avan sua toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan egǝm hǝni, iteh bathurien, ike, “Anatvavigw imadhamat, avil gǝb̃egǝm riŋ navǝlam̃ lan, dereh timaur.”
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Ale aYesu ile mǝhat, ehusuri. Ahai susur san gail am lohusuri.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 — ausente —
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 AYesu ipair, erisi, ike, “Litegai, tǝgau gat nǝlom̃! Nadǝlomian sam̃ igol gumaur.” Ale napǝhaṽut imaur len namityal enan ŋai.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Nǝboŋ aYesu tob̃is lohoim sitenan toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan, toris alat lotoṽuv hǝn nab̃uvimal mai naluṽoh lotosuh taṽtaṽor, lotowal,
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 ike, “Mǝtevi tut! Atǝbarehreh sǝmat, ipat ŋai.” Be lotub̃at sor vilesi.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Avil nǝboŋ naluṽoh lotovivile, eb̃is, etǝgau navǝlan natǝbarehreh ale ile mǝhat!
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Na-kel-uri-an husur nǝsa tovisi ibar naut p̃isi todar vis naut enan.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Nǝboŋ aYesu toriŋ naut enan, nametb̃esw eru arohusuri, arukai ke, “Anatun siTevit gilolosa hǝn ginamǝru!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Nǝboŋ aYesu tob̃is lohoim, ametb̃esw gǝlaru arogǝm hǝni, ale aYesu eus gǝlar ke, “Mǝrodǝlomi ke notolǝboi nǝb̃igol mǝrb̃imaur a?” Arukel maii ke, “Evoi, Nasub̃.”
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Beti ibar namǝtalaru ike, “Husur nadǝlomian samǝr m̃au, mirimaur!”
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Ale namǝtalar esǝŋav, arokǝta. Ale aYesu ikel idaŋ mai gǝlar ke, “Samrisor husur nategai mai avan ideh!”
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Be arovivile, aropiau hǝn na-kel-uri-an husuri van vǝbar naut p̃isi todar vis naut enan.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Nǝboŋ artovivile tonoŋ, nǝvanuan galevis losǝhar naulum̃an sua van hǝn aYesu. Atenan evi nab̃ut husur ikad natǝmat.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Nǝboŋ aYesu tohut natǝmat tonoŋ, nab̃ut etub̃at sor. Ale naluṽoh lumaŋmaŋ luke, “Nateg tovisi, evi metǝkav hǝn gidat a Israel.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Be naFarisi gail lukelkele ke, “Ehut natǝmat gail len nǝdaŋan seb̃iltitǝmat toil a m̃o hǝn natǝmat gail.”
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Beti aYesu iyar turtur len nab̃iltivile mai navile p̃isi len naut enan. Ep̃usan len naim nab̃onb̃onan salit gail, ikel ur na-kel-uri-an tovoi hǝn natohan pipihabǝlan aGot, ale igol nǝvanuan gail lotokad namǝsahan tiltile o nibelit tomatmat, lumaur.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Nǝboŋ aYesu toris naluṽoh, nǝlon itaŋis galito husur nǝlolit etuhatuh, lolǝŋon isa hum nǝmauran salit savi natideh, lohum navǝshǝsipsip lǝsǝkad avan ideh tokǝtkǝta tǝban galito.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Beti ikel mai ahai susur san gail ke, “Nǝhanian totov tomatu isob̃ur, be nǝvanuan nauman lovis ŋai.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Imagenan, mǝteŋir aMasta hǝn nǝmatuan ke tesǝvat nǝvanuan nauman gail vi lan nǝmarireu nǝmatuan san.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.