Mateus 9
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF
1 Nǝboŋ aYesu tosah len nab̃ot, iwol kotov nǝwai tǝlmam vǝbar nab̃iltivile san.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico, deitado numa cama.
2 Nǝvanuan galevis lupat avan sua len nǝmel, nahudhuben tomat, gǝm hǝn aYesu. Nǝboŋ aYesu toris nadǝlomian salito, aYesu ikel mai atenan niben tomat ke, “Natugw, sagemǝtahw! Nǝsaan sam̃ gail lumarub̃at.”
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, perdoados te são os teus pecados.
3 Ahai p̃usan galevis hǝn nalo lusor len galit gabag, luke, “Ategai inau ke gai tovi aGot! Isor mǝdas nahǝsan aGot!”
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Nǝboŋ aYesu tolǝboi nǝnauan salito ike, “Imabe mǝtunau isa maienan len nǝlomito?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Nǝb̃ike, ‘Norub̃at nǝsaan sam̃ gail,’ o ‘Gile mǝhat, giyar,’ nǝsa emǝdmǝdau am?
5 Pois, qual é mais fácil? dizer: Perdoados te são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Be hǝn mǝtb̃elǝboi sǝhoti ke aNatun Nǝvanuan tokad nǝdaŋan hǝn b̃erub̃at nǝsaan gail len navile a pan, nekǝmaiegai….” Ale aYesu ikel mai atenan nahudhuben tomat ke, “Gile mǝhat, pat nǝmel sam̃, givahim!”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados (disse então ao paralítico): Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.
7 Ale ile mǝhat, ivahim.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Nǝboŋ naluṽoh lotoris natenan, lomǝtahw, lusal suh nǝyalyalan siGot toriŋ nǝdaŋan maienan len navǝlan nǝvanuan.
8 E a multidão, vendo isto, maravilhou-se, e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Len nǝyaran san dan naut enan, aYesu eris avan sua, nahǝsan aMattiu, tobǝtah len nǝpasvalǝval hǝn nǝtaks. Ale ikel maii ke, “Gitah mai ginau, gehusur ginau.” Ale ile mǝhat, ehusuri.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Nǝboŋ aYesu tohan lohoim siMattiu, nǝvanuan nǝtaks mai nǝvanuan nǝsaan isob̃ur logǝm b̃on hǝn lǝb̃ihan mai aYesu mai ahai susur san gail.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Nǝboŋ naFarisi gail lotoris natgalenan, lukel mai ahai susur san gail ke, “Imabe ahai p̃usan samit tohan mai nǝvanuan nǝtaks mai nǝvanuan nǝsaan gail?”
11 E os fariseus, vendo isto, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝn natenan ike, “Savi alat lotomaur lotovan hǝn nǝvanuan nareran, be alat lotomǝsah ŋai luvan hǝni.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas, sim, os doentes.
13 Mitia nau sǝhot namilen natosian egai siGot toke, ‘Nolǝŋon nalolosaan, nǝsalǝŋon natutumavan.’ Ginau nǝsagǝm hǝn nǝb̃ekis alat lotonor be nogǝm hǝn nǝb̃ekis nǝvanuan nǝsaan gail.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício. Porque eu nào vim a chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Beti ahai susur siJon gail logǝm hǝn aYesu, lousi ke, “Ginamit mai naFarisi gail, len nǝboŋ tosob̃ur namtsǝhan hǝn namtb̃isor tuṽ, be naṽide sihai susur sam̃ gail sǝmagenan, luhan akis. Husur nǝsa?”
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós e os fariseus muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 AYesu ikel mai galit ke, “Amahean naulum̃an tolah gail lodǝdas lǝb̃itaŋ nǝboŋ naulum̃an totoh mai galit sal. Evoi, imaienan. Be dereh tikad nǝboŋ hǝn lǝb̃esǝhar naulum̃an tolah dan nǝvanuan san gail. Ale len nǝboŋ enan asike luhan.
15 E disse-lhes Jesus: Podem porventura andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão, em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 “Sǝkad avan ideh tolav nap̃isihoh sakǝkasi sal hǝn b̃imagugun, ale sode len nahurabat tomatu, husur dereh nap̃isihoh timagugun, timakuv dan nahurabat, titari sǝhor ta m̃o.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha, porque semelhante remendo rompe a roupa, e faz-se maior a rotura.
17 Sǝkad avan ideh tob̃ir nǝwain veveu lotomadhagole len nahurhuwain tomatu tovi nahurhunani. Tagole, nahurhuwain tamǝtar, nǝwain tariv dani, ale nahurhuwain tǝsa. Nǝvanuan p̃isi lob̃ir nǝwain veveu len nahurhuwain veveu hǝn gǝlar p̃isi arb̃ipat b̃ivoi b̃ebǝlav.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan sal, avan sua toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan egǝm hǝni, iteh bathurien, ike, “Anatvavigw imadhamat, avil gǝb̃egǝm riŋ navǝlam̃ lan, dereh timaur.”
18 Dizendo-lhes ele estas coisas, eis que chegou um chefe, e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Ale aYesu ile mǝhat, ehusuri. Ahai susur san gail am lohusuri.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu-o, ele e os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla de sua roupa;
21 — ausente —
21 Porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar a sua roupa, ficarei sã.
22 AYesu ipair, erisi, ike, “Litegai, tǝgau gat nǝlom̃! Nadǝlomian sam̃ igol gumaur.” Ale napǝhaṽut imaur len namityal enan ŋai.
22 E Jesus, voltando-se, e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Nǝboŋ aYesu tob̃is lohoim sitenan toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan, toris alat lotoṽuv hǝn nab̃uvimal mai naluṽoh lotosuh taṽtaṽor, lotowal,
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas, e o povo em alvoroço,
24 ike, “Mǝtevi tut! Atǝbarehreh sǝmat, ipat ŋai.” Be lotub̃at sor vilesi.
24 Disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Avil nǝboŋ naluṽoh lotovivile, eb̃is, etǝgau navǝlan natǝbarehreh ale ile mǝhat!
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus, e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Na-kel-uri-an husur nǝsa tovisi ibar naut p̃isi todar vis naut enan.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Nǝboŋ aYesu toriŋ naut enan, nametb̃esw eru arohusuri, arukai ke, “Anatun siTevit gilolosa hǝn ginamǝru!”
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando, e dizendo: Tem compaixão de nós, filho de Davi.
28 Nǝboŋ aYesu tob̃is lohoim, ametb̃esw gǝlaru arogǝm hǝni, ale aYesu eus gǝlar ke, “Mǝrodǝlomi ke notolǝboi nǝb̃igol mǝrb̃imaur a?” Arukel maii ke, “Evoi, Nasub̃.”
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Beti ibar namǝtalaru ike, “Husur nadǝlomian samǝr m̃au, mirimaur!”
29 Tocou então os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Ale namǝtalar esǝŋav, arokǝta. Ale aYesu ikel idaŋ mai gǝlar ke, “Samrisor husur nategai mai avan ideh!”
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém o saiba.
31 Be arovivile, aropiau hǝn na-kel-uri-an husuri van vǝbar naut p̃isi todar vis naut enan.
31 Mas, tendo eles saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Nǝboŋ artovivile tonoŋ, nǝvanuan galevis losǝhar naulum̃an sua van hǝn aYesu. Atenan evi nab̃ut husur ikad natǝmat.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Nǝboŋ aYesu tohut natǝmat tonoŋ, nab̃ut etub̃at sor. Ale naluṽoh lumaŋmaŋ luke, “Nateg tovisi, evi metǝkav hǝn gidat a Israel.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Be naFarisi gail lukelkele ke, “Ehut natǝmat gail len nǝdaŋan seb̃iltitǝmat toil a m̃o hǝn natǝmat gail.”
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Beti aYesu iyar turtur len nab̃iltivile mai navile p̃isi len naut enan. Ep̃usan len naim nab̃onb̃onan salit gail, ikel ur na-kel-uri-an tovoi hǝn natohan pipihabǝlan aGot, ale igol nǝvanuan gail lotokad namǝsahan tiltile o nibelit tomatmat, lumaur.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Nǝboŋ aYesu toris naluṽoh, nǝlon itaŋis galito husur nǝlolit etuhatuh, lolǝŋon isa hum nǝmauran salit savi natideh, lohum navǝshǝsipsip lǝsǝkad avan ideh tokǝtkǝta tǝban galito.
36 E, vendo as multidões, teve grande compaixão delas, porque andavam cansadas e desgarradas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Beti ikel mai ahai susur san gail ke, “Nǝhanian totov tomatu isob̃ur, be nǝvanuan nauman lovis ŋai.
37 Então, disse aos seus discípulos: A seara é realmente grande, mas poucos os ceifeiros.
38 Imagenan, mǝteŋir aMasta hǝn nǝmatuan ke tesǝvat nǝvanuan nauman gail vi lan nǝmarireu nǝmatuan san.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara, que mande ceifeiros para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.