Mateus 25
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Beti aYesu isor husur natǝlmaman san dan nǝmav hum nakiŋ, ike, “Datolǝboi datb̃enǝnoṽ hǝn natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav, mai navensus tosǝŋavur lotolav nam̃ial salit, yar van hǝn lǝb̃ebubur mai naulum̃an b̃ilah.
1 Jesus disse:
2 Galit erim lovi hoṽon, erim lukad namitisau hǝn nǝmauran tonor.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Navensus lotovi hoṽon, lupat nam̃ial salit gail be lǝsǝpat naoil ideh.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Navensus lotokad namitisau hǝn nǝmauran tonor, lupat nam̃ial salit gail mai lupat nab̃iliwai hǝn naoil gail am.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 “Nǝboŋ naulum̃an b̃ilah tovǝlo, navensus gail p̃isi losusuh metanoṽ, gol lupatmari.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Tub̃loh len mariug nǝkaian sua evi mǝhat, ‘Mǝteris! Naulum̃an b̃ilah bogai! Gǝm risi, ke “Ivoi,” maii!’
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Ale navensus gail lule mǝhat, logut kuv nadurinen nawik hǝn nam̃ial salit gail.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Be torim lotovi hoṽon lukel mai torim lotokad nalǝboian ke, ‘Lav naoil ideh samit mai ginamito, husur nam̃ial sinamit gail lǝsǝpaŋ savoi, dereh limat.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Be alat lotokad nalǝboian luke, ‘Ao, datb̃igol b̃imaienan, dereh naoil tem̃idol hǝn gidat p̃isi. Mitia ṽur ideh samito len naim p̃urp̃ur.’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Ale luvan hǝn lǝb̃eṽuri. Be nǝboŋ lotoyar van sal, naulum̃an b̃ilah evisi. Beti navensus torim lotoutaut tia, lutah maii, lob̃is lohoim hǝn nǝlahan. Ale nǝvanuan nauman ekǝkol gat nabopita.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Nǝboŋ namityal topair, navensus lotoṽur naoil lotǝlmam, lukai ke, ‘Nasub̃, Nasub̃, sǝŋav hǝn nabopita hǝn ginamito!’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Ris tosor var galit ke, ‘Nukel nakitinan mai gamito, nǝsalǝboi kas gamito.’”
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 AYesu imaris kotov nǝb̃ol enan ike, “Imagenan, mǝtehulahul hǝn asike mǝtb̃esum̃an navensus lotovi hoṽon, husur mǝtsalǝboi nǝmariboŋ o namityal hǝn natǝlmaman sagw.”
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 AYesu isor tǝtas husur natǝlmaman san, ike, “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad avan sua toutaut hǝn b̃ivan len nǝyaran sua. Ekis naslev san gail gǝmai ale eriŋ natit san gail len navǝlalito.
14 Jesus continuou:
15 Ilav nǝvat mai galit ṽisusua tonor hǝn namitisau salito. Ilav nǝtalent torim mai naslev sua, ilav nǝtalent toru mai naslev sual am, ale ilav tosua mai naslev togon. Ale vǝha-sua ŋai eriŋ naut enan len nǝyaran san.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Naslev tokad nǝtalent torim eum lan van ikad erim am.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Len naṽide tomaienan, naslev tokad toru, eum lan van ikad eru am.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Be aten tokad nǝtalent tosua, evivile, ehir nab̃ur len tan ale itavun susuan nǝvat simasta san.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 “Idareh buni amasta sislev galenan etǝlmam hǝn b̃elǝboi nǝsa lotogole len nǝvat san.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Naslev, amasta tolav nǝtalent torim maii, ipat nǝtalent torim am gǝm hǝni ike, ‘Nasub̃, gulav nǝtalent torim mai ginau, ale len torim enan nopisan erim eg am.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Amasta ikel maii ke, ‘Nauman sam̃ ikab! Govi naslev tovoi, todaŋ len ginau. Gudaŋ len natit tokǝkereh notoriŋi len navǝlam̃, imagenan dereh nitabtabuh len gaiug hǝn nǝb̃eriŋ natit tisob̃ur len navǝlam̃. Gegǝmai, gehǝhaṽur mai ginau!’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 “Beti naslev, amasta tolav nǝtalent toru maii, egǝm hǝni ike, ‘Nasub̃, gulav nǝtalent toru mai ginau, ale len toru enan nopisan eru eg am.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Amasta ikel maii ke, ‘Nauman sam̃ ikab! Govi naslev tovoi, todaŋ len ginau. Gudaŋ len natit tokǝkereh notoriŋi len navǝlam̃, imaienan dereh nitabtabuh len gaiug hǝn nǝb̃eriŋ natit tisob̃ur len navǝlam̃. Gegǝmai, gehǝhaṽur mai ginau!’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 “Beti naslev, amasta tolav nǝtalent tosua maii, egǝm hǝni ike, ‘Nasub̃, nolǝboii tia ke govi naulum̃an totaltal, len nǝmatuan gulav nǝhanian dan naut gǝsǝmabule lan, gotǝtariv wit len naut gǝsǝdaŋdaŋ namisurhute lan.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Imagenan nomǝtahw, ale nua susuan nǝtalent sam̃ len tan. Nǝvat sam̃ bogai.’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Amasta san isor vari ke, ‘Govi naslev tosa vǝsa gotovekan. Gǝb̃inau ke notovi naulum̃an totaltal, gǝb̃inau ke notolav nǝhanian dan naut nǝsǝmabule lan, gǝb̃inau ke nototǝtariv wit len naut nǝsǝdaŋdaŋ namisurhute lan,
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 imabe gǝsariŋ nǝvat sagw len nalulutar? Gǝtagol tomaienan, nǝboŋ nototǝlmam, nǝtǝlav nǝvat sagw mai naintǝres han.’
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Ale ikel mai nǝvanuan nauman san gail ke, ‘Lav kuv nǝtalent dan ategai, lavi mai atea tokad tosǝŋavur.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Husur avan ideh toum tovoi len nǝsa tokade, dereh nilav tisob̃ur am maii hǝn b̃epul hǝni. Be avan ideh tom̃idol, avan ideh saum savoi len nǝsa tokade, dereh nilav kuv tokǝkereh gai tokade, dani.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Naslev sagol natideh savoi, bar hǝni vivile len nǝmargobut, len naut enan dereh tikad nǝtaŋan mai na-desdes-batriṽoriṽ-an.’
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 “Nǝboŋ aNatun Nǝvanuan b̃egǝmai len namǝnas hǝn nǝyalyalan san, mai aŋel gail p̃isi, dereh tebǝtah len nab̃iltihai bǝtbǝtah san toyalyal hum nakiŋ.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Beti naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile gail p̃isi dereh lib̃onb̃on len nǝhon. Ale dereh tepǝpehun galito hum nǝvanuan nasipsip topǝpehun nasipsip gail dan nǝnani gail.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Dereh teriŋ nasipsip gail len nǝmatu san mai nǝnani gail len nǝmair.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Beti nakiŋ dereh tikel mai alat len nǝmatu san ke, ‘Gamit, aTǝmagw tovoi buni hǝn gamito, mǝtegǝmai! Mititoh pipihabǝlan aTǝmagw len naut toutaut hǝni tia m̃os gamito len natub̃atan, nǝboŋ togol navile a pan.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Husur nǝboŋ notomalkǝkat, mǝtovǝŋan ginau; nǝboŋ notomaduh, mǝtulav nǝwai mai ginau; nǝboŋ notovi metb̃os, mǝtokis ginau vi lohoim samito;
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 nǝboŋ notomalmal hǝn nahurabat, mǝtukol nahurabat len ginau; nǝboŋ notomǝsah, mǝtokǝtkǝta tǝban ginau; nǝboŋ nototoh len naim bǝbaŋis, mǝtogǝm, m̃ǝdoŋ tǝban ginau.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Beti alat lotonor dereh lisor vari ke, ‘Nasub̃, namtoris gotomalkǝkat namtovǝŋan gaiug ŋais? Namtoris gotomaduh namtulav nǝwai mai gaiug ŋais?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Namtoris gaiug gotovi metb̃os namtous gaiug vi lohoim sinamit ŋais? Namtoris gotomalmal hǝn nahurabat namtukol nahurabat len gaiug ŋais?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Namtoris gotomǝsah o namtom̃ǝdoŋ tǝban gaiug ŋais len naim bǝbaŋis?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Ale nakiŋ dereh tisor var galit ke, ‘Nukel nakitinan mai gamit ke, nǝboŋ mǝttogole van hǝn nǝbathudud ideh sagw tovi ut kǝmas ŋai, mǝtugole van hǝn ginau.’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 “Beti dereh tipair, tikel mai alat len nǝmair san ke, ‘Gamit, aGot togol nǝmauran samit tosa vǝsa, mǝtevi tut dan ginau, mǝtevi lan nǝhab topaŋ vi sutuai aGot toutaut hǝni tia m̃os natǝmat mai aŋel san gail!
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Husur nǝboŋ notomalkǝkat, mǝtsavǝŋan ginau; nǝboŋ notomaduh, mǝtsǝlav nǝwai mai ginau;
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 nǝboŋ notovi metb̃os, mǝtsakis ginau vi lohoim samito; nǝboŋ notomalmal hǝn nahurabat, mǝtsakol nahurabat ideh len ginau; nǝboŋ notomǝsah o nototoh len naim bǝbaŋis, mǝtsam̃ǝdoŋ tǝban ginau.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 Beti dereh lisor vari ke, ‘Nasub̃, ŋais namtoris gaiug gotomalkǝkat, o gotomaduh, o gotovi metb̃os, o gotomalmal, o gotomǝsah, o gototoh len naim bǝbaŋis be namtsavi tarhǝt sam̃?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Ale dereh tisor var galit ke, ‘Nukel nakitinan mai gamit ke, nǝboŋ mǝtsagole van hǝn nǝbathudud ideh sagw tovi ut kǝmas ŋai, mǝtsagole van hǝn ginau.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Beti alatenan dereh levi tut, vi lan nǝpanismen topat vi sutuai, be alat lotonor levi lan nǝmauran vi sutuai.”
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.