Mateus 25

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Beti aYesu isor husur natǝlmaman san dan nǝmav hum nakiŋ, ike, “Datolǝboi datb̃enǝnoṽ hǝn natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav, mai navensus tosǝŋavur lotolav nam̃ial salit, yar van hǝn lǝb̃ebubur mai naulum̃an b̃ilah.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Galit erim lovi hoṽon, erim lukad namitisau hǝn nǝmauran tonor.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Navensus lotovi hoṽon, lupat nam̃ial salit gail be lǝsǝpat naoil ideh.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Navensus lotokad namitisau hǝn nǝmauran tonor, lupat nam̃ial salit gail mai lupat nab̃iliwai hǝn naoil gail am.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 “Nǝboŋ naulum̃an b̃ilah tovǝlo, navensus gail p̃isi losusuh metanoṽ, gol lupatmari.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Tub̃loh len mariug nǝkaian sua evi mǝhat, ‘Mǝteris! Naulum̃an b̃ilah bogai! Gǝm risi, ke “Ivoi,” maii!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Ale navensus gail lule mǝhat, logut kuv nadurinen nawik hǝn nam̃ial salit gail.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Be torim lotovi hoṽon lukel mai torim lotokad nalǝboian ke, ‘Lav naoil ideh samit mai ginamito, husur nam̃ial sinamit gail lǝsǝpaŋ savoi, dereh limat.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Be alat lotokad nalǝboian luke, ‘Ao, datb̃igol b̃imaienan, dereh naoil tem̃idol hǝn gidat p̃isi. Mitia ṽur ideh samito len naim p̃urp̃ur.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Ale luvan hǝn lǝb̃eṽuri. Be nǝboŋ lotoyar van sal, naulum̃an b̃ilah evisi. Beti navensus torim lotoutaut tia, lutah maii, lob̃is lohoim hǝn nǝlahan. Ale nǝvanuan nauman ekǝkol gat nabopita.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Nǝboŋ namityal topair, navensus lotoṽur naoil lotǝlmam, lukai ke, ‘Nasub̃, Nasub̃, sǝŋav hǝn nabopita hǝn ginamito!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Ris tosor var galit ke, ‘Nukel nakitinan mai gamito, nǝsalǝboi kas gamito.’”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 AYesu imaris kotov nǝb̃ol enan ike, “Imagenan, mǝtehulahul hǝn asike mǝtb̃esum̃an navensus lotovi hoṽon, husur mǝtsalǝboi nǝmariboŋ o namityal hǝn natǝlmaman sagw.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 AYesu isor tǝtas husur natǝlmaman san, ike, “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad avan sua toutaut hǝn b̃ivan len nǝyaran sua. Ekis naslev san gail gǝmai ale eriŋ natit san gail len navǝlalito.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ilav nǝvat mai galit ṽisusua tonor hǝn namitisau salito. Ilav nǝtalent torim mai naslev sua, ilav nǝtalent toru mai naslev sual am, ale ilav tosua mai naslev togon. Ale vǝha-sua ŋai eriŋ naut enan len nǝyaran san.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Naslev tokad nǝtalent torim eum lan van ikad erim am.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Len naṽide tomaienan, naslev tokad toru, eum lan van ikad eru am.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Be aten tokad nǝtalent tosua, evivile, ehir nab̃ur len tan ale itavun susuan nǝvat simasta san.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Idareh buni amasta sislev galenan etǝlmam hǝn b̃elǝboi nǝsa lotogole len nǝvat san.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Naslev, amasta tolav nǝtalent torim maii, ipat nǝtalent torim am gǝm hǝni ike, ‘Nasub̃, gulav nǝtalent torim mai ginau, ale len torim enan nopisan erim eg am.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Amasta ikel maii ke, ‘Nauman sam̃ ikab! Govi naslev tovoi, todaŋ len ginau. Gudaŋ len natit tokǝkereh notoriŋi len navǝlam̃, imagenan dereh nitabtabuh len gaiug hǝn nǝb̃eriŋ natit tisob̃ur len navǝlam̃. Gegǝmai, gehǝhaṽur mai ginau!’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Beti naslev, amasta tolav nǝtalent toru maii, egǝm hǝni ike, ‘Nasub̃, gulav nǝtalent toru mai ginau, ale len toru enan nopisan eru eg am.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Amasta ikel maii ke, ‘Nauman sam̃ ikab! Govi naslev tovoi, todaŋ len ginau. Gudaŋ len natit tokǝkereh notoriŋi len navǝlam̃, imaienan dereh nitabtabuh len gaiug hǝn nǝb̃eriŋ natit tisob̃ur len navǝlam̃. Gegǝmai, gehǝhaṽur mai ginau!’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Beti naslev, amasta tolav nǝtalent tosua maii, egǝm hǝni ike, ‘Nasub̃, nolǝboii tia ke govi naulum̃an totaltal, len nǝmatuan gulav nǝhanian dan naut gǝsǝmabule lan, gotǝtariv wit len naut gǝsǝdaŋdaŋ namisurhute lan.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Imagenan nomǝtahw, ale nua susuan nǝtalent sam̃ len tan. Nǝvat sam̃ bogai.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Amasta san isor vari ke, ‘Govi naslev tosa vǝsa gotovekan. Gǝb̃inau ke notovi naulum̃an totaltal, gǝb̃inau ke notolav nǝhanian dan naut nǝsǝmabule lan, gǝb̃inau ke nototǝtariv wit len naut nǝsǝdaŋdaŋ namisurhute lan,
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 imabe gǝsariŋ nǝvat sagw len nalulutar? Gǝtagol tomaienan, nǝboŋ nototǝlmam, nǝtǝlav nǝvat sagw mai naintǝres han.’
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Ale ikel mai nǝvanuan nauman san gail ke, ‘Lav kuv nǝtalent dan ategai, lavi mai atea tokad tosǝŋavur.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Husur avan ideh toum tovoi len nǝsa tokade, dereh nilav tisob̃ur am maii hǝn b̃epul hǝni. Be avan ideh tom̃idol, avan ideh saum savoi len nǝsa tokade, dereh nilav kuv tokǝkereh gai tokade, dani.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Naslev sagol natideh savoi, bar hǝni vivile len nǝmargobut, len naut enan dereh tikad nǝtaŋan mai na-desdes-batriṽoriṽ-an.’
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Nǝboŋ aNatun Nǝvanuan b̃egǝmai len namǝnas hǝn nǝyalyalan san, mai aŋel gail p̃isi, dereh tebǝtah len nab̃iltihai bǝtbǝtah san toyalyal hum nakiŋ.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Beti naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile gail p̃isi dereh lib̃onb̃on len nǝhon. Ale dereh tepǝpehun galito hum nǝvanuan nasipsip topǝpehun nasipsip gail dan nǝnani gail.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Dereh teriŋ nasipsip gail len nǝmatu san mai nǝnani gail len nǝmair.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Beti nakiŋ dereh tikel mai alat len nǝmatu san ke, ‘Gamit, aTǝmagw tovoi buni hǝn gamito, mǝtegǝmai! Mititoh pipihabǝlan aTǝmagw len naut toutaut hǝni tia m̃os gamito len natub̃atan, nǝboŋ togol navile a pan.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Husur nǝboŋ notomalkǝkat, mǝtovǝŋan ginau; nǝboŋ notomaduh, mǝtulav nǝwai mai ginau; nǝboŋ notovi metb̃os, mǝtokis ginau vi lohoim samito;
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 nǝboŋ notomalmal hǝn nahurabat, mǝtukol nahurabat len ginau; nǝboŋ notomǝsah, mǝtokǝtkǝta tǝban ginau; nǝboŋ nototoh len naim bǝbaŋis, mǝtogǝm, m̃ǝdoŋ tǝban ginau.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Beti alat lotonor dereh lisor vari ke, ‘Nasub̃, namtoris gotomalkǝkat namtovǝŋan gaiug ŋais? Namtoris gotomaduh namtulav nǝwai mai gaiug ŋais?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Namtoris gaiug gotovi metb̃os namtous gaiug vi lohoim sinamit ŋais? Namtoris gotomalmal hǝn nahurabat namtukol nahurabat len gaiug ŋais?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Namtoris gotomǝsah o namtom̃ǝdoŋ tǝban gaiug ŋais len naim bǝbaŋis?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Ale nakiŋ dereh tisor var galit ke, ‘Nukel nakitinan mai gamit ke, nǝboŋ mǝttogole van hǝn nǝbathudud ideh sagw tovi ut kǝmas ŋai, mǝtugole van hǝn ginau.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Beti dereh tipair, tikel mai alat len nǝmair san ke, ‘Gamit, aGot togol nǝmauran samit tosa vǝsa, mǝtevi tut dan ginau, mǝtevi lan nǝhab topaŋ vi sutuai aGot toutaut hǝni tia m̃os natǝmat mai aŋel san gail!
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Husur nǝboŋ notomalkǝkat, mǝtsavǝŋan ginau; nǝboŋ notomaduh, mǝtsǝlav nǝwai mai ginau;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 nǝboŋ notovi metb̃os, mǝtsakis ginau vi lohoim samito; nǝboŋ notomalmal hǝn nahurabat, mǝtsakol nahurabat ideh len ginau; nǝboŋ notomǝsah o nototoh len naim bǝbaŋis, mǝtsam̃ǝdoŋ tǝban ginau.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Beti dereh lisor vari ke, ‘Nasub̃, ŋais namtoris gaiug gotomalkǝkat, o gotomaduh, o gotovi metb̃os, o gotomalmal, o gotomǝsah, o gototoh len naim bǝbaŋis be namtsavi tarhǝt sam̃?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Ale dereh tisor var galit ke, ‘Nukel nakitinan mai gamit ke, nǝboŋ mǝtsagole van hǝn nǝbathudud ideh sagw tovi ut kǝmas ŋai, mǝtsagole van hǝn ginau.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Beti alatenan dereh levi tut, vi lan nǝpanismen topat vi sutuai, be alat lotonor levi lan nǝmauran vi sutuai.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.