Mateus 25
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Beti aYesu isor husur natǝlmaman san dan nǝmav hum nakiŋ, ike, “Datolǝboi datb̃enǝnoṽ hǝn natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav, mai navensus tosǝŋavur lotolav nam̃ial salit, yar van hǝn lǝb̃ebubur mai naulum̃an b̃ilah.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Galit erim lovi hoṽon, erim lukad namitisau hǝn nǝmauran tonor.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Navensus lotovi hoṽon, lupat nam̃ial salit gail be lǝsǝpat naoil ideh.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Navensus lotokad namitisau hǝn nǝmauran tonor, lupat nam̃ial salit gail mai lupat nab̃iliwai hǝn naoil gail am.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 “Nǝboŋ naulum̃an b̃ilah tovǝlo, navensus gail p̃isi losusuh metanoṽ, gol lupatmari.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Tub̃loh len mariug nǝkaian sua evi mǝhat, ‘Mǝteris! Naulum̃an b̃ilah bogai! Gǝm risi, ke “Ivoi,” maii!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Ale navensus gail lule mǝhat, logut kuv nadurinen nawik hǝn nam̃ial salit gail.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Be torim lotovi hoṽon lukel mai torim lotokad nalǝboian ke, ‘Lav naoil ideh samit mai ginamito, husur nam̃ial sinamit gail lǝsǝpaŋ savoi, dereh limat.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Be alat lotokad nalǝboian luke, ‘Ao, datb̃igol b̃imaienan, dereh naoil tem̃idol hǝn gidat p̃isi. Mitia ṽur ideh samito len naim p̃urp̃ur.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Ale luvan hǝn lǝb̃eṽuri. Be nǝboŋ lotoyar van sal, naulum̃an b̃ilah evisi. Beti navensus torim lotoutaut tia, lutah maii, lob̃is lohoim hǝn nǝlahan. Ale nǝvanuan nauman ekǝkol gat nabopita.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Nǝboŋ namityal topair, navensus lotoṽur naoil lotǝlmam, lukai ke, ‘Nasub̃, Nasub̃, sǝŋav hǝn nabopita hǝn ginamito!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Ris tosor var galit ke, ‘Nukel nakitinan mai gamito, nǝsalǝboi kas gamito.’”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 AYesu imaris kotov nǝb̃ol enan ike, “Imagenan, mǝtehulahul hǝn asike mǝtb̃esum̃an navensus lotovi hoṽon, husur mǝtsalǝboi nǝmariboŋ o namityal hǝn natǝlmaman sagw.”
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 AYesu isor tǝtas husur natǝlmaman san, ike, “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad avan sua toutaut hǝn b̃ivan len nǝyaran sua. Ekis naslev san gail gǝmai ale eriŋ natit san gail len navǝlalito.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ilav nǝvat mai galit ṽisusua tonor hǝn namitisau salito. Ilav nǝtalent torim mai naslev sua, ilav nǝtalent toru mai naslev sual am, ale ilav tosua mai naslev togon. Ale vǝha-sua ŋai eriŋ naut enan len nǝyaran san.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Naslev tokad nǝtalent torim eum lan van ikad erim am.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Len naṽide tomaienan, naslev tokad toru, eum lan van ikad eru am.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Be aten tokad nǝtalent tosua, evivile, ehir nab̃ur len tan ale itavun susuan nǝvat simasta san.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Idareh buni amasta sislev galenan etǝlmam hǝn b̃elǝboi nǝsa lotogole len nǝvat san.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Naslev, amasta tolav nǝtalent torim maii, ipat nǝtalent torim am gǝm hǝni ike, ‘Nasub̃, gulav nǝtalent torim mai ginau, ale len torim enan nopisan erim eg am.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Amasta ikel maii ke, ‘Nauman sam̃ ikab! Govi naslev tovoi, todaŋ len ginau. Gudaŋ len natit tokǝkereh notoriŋi len navǝlam̃, imagenan dereh nitabtabuh len gaiug hǝn nǝb̃eriŋ natit tisob̃ur len navǝlam̃. Gegǝmai, gehǝhaṽur mai ginau!’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 “Beti naslev, amasta tolav nǝtalent toru maii, egǝm hǝni ike, ‘Nasub̃, gulav nǝtalent toru mai ginau, ale len toru enan nopisan eru eg am.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Amasta ikel maii ke, ‘Nauman sam̃ ikab! Govi naslev tovoi, todaŋ len ginau. Gudaŋ len natit tokǝkereh notoriŋi len navǝlam̃, imaienan dereh nitabtabuh len gaiug hǝn nǝb̃eriŋ natit tisob̃ur len navǝlam̃. Gegǝmai, gehǝhaṽur mai ginau!’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 “Beti naslev, amasta tolav nǝtalent tosua maii, egǝm hǝni ike, ‘Nasub̃, nolǝboii tia ke govi naulum̃an totaltal, len nǝmatuan gulav nǝhanian dan naut gǝsǝmabule lan, gotǝtariv wit len naut gǝsǝdaŋdaŋ namisurhute lan.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Imagenan nomǝtahw, ale nua susuan nǝtalent sam̃ len tan. Nǝvat sam̃ bogai.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Amasta san isor vari ke, ‘Govi naslev tosa vǝsa gotovekan. Gǝb̃inau ke notovi naulum̃an totaltal, gǝb̃inau ke notolav nǝhanian dan naut nǝsǝmabule lan, gǝb̃inau ke nototǝtariv wit len naut nǝsǝdaŋdaŋ namisurhute lan,
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 imabe gǝsariŋ nǝvat sagw len nalulutar? Gǝtagol tomaienan, nǝboŋ nototǝlmam, nǝtǝlav nǝvat sagw mai naintǝres han.’
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Ale ikel mai nǝvanuan nauman san gail ke, ‘Lav kuv nǝtalent dan ategai, lavi mai atea tokad tosǝŋavur.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Husur avan ideh toum tovoi len nǝsa tokade, dereh nilav tisob̃ur am maii hǝn b̃epul hǝni. Be avan ideh tom̃idol, avan ideh saum savoi len nǝsa tokade, dereh nilav kuv tokǝkereh gai tokade, dani.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Naslev sagol natideh savoi, bar hǝni vivile len nǝmargobut, len naut enan dereh tikad nǝtaŋan mai na-desdes-batriṽoriṽ-an.’
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Nǝboŋ aNatun Nǝvanuan b̃egǝmai len namǝnas hǝn nǝyalyalan san, mai aŋel gail p̃isi, dereh tebǝtah len nab̃iltihai bǝtbǝtah san toyalyal hum nakiŋ.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Beti naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile gail p̃isi dereh lib̃onb̃on len nǝhon. Ale dereh tepǝpehun galito hum nǝvanuan nasipsip topǝpehun nasipsip gail dan nǝnani gail.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Dereh teriŋ nasipsip gail len nǝmatu san mai nǝnani gail len nǝmair.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Beti nakiŋ dereh tikel mai alat len nǝmatu san ke, ‘Gamit, aTǝmagw tovoi buni hǝn gamito, mǝtegǝmai! Mititoh pipihabǝlan aTǝmagw len naut toutaut hǝni tia m̃os gamito len natub̃atan, nǝboŋ togol navile a pan.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Husur nǝboŋ notomalkǝkat, mǝtovǝŋan ginau; nǝboŋ notomaduh, mǝtulav nǝwai mai ginau; nǝboŋ notovi metb̃os, mǝtokis ginau vi lohoim samito;
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 nǝboŋ notomalmal hǝn nahurabat, mǝtukol nahurabat len ginau; nǝboŋ notomǝsah, mǝtokǝtkǝta tǝban ginau; nǝboŋ nototoh len naim bǝbaŋis, mǝtogǝm, m̃ǝdoŋ tǝban ginau.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Beti alat lotonor dereh lisor vari ke, ‘Nasub̃, namtoris gotomalkǝkat namtovǝŋan gaiug ŋais? Namtoris gotomaduh namtulav nǝwai mai gaiug ŋais?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Namtoris gaiug gotovi metb̃os namtous gaiug vi lohoim sinamit ŋais? Namtoris gotomalmal hǝn nahurabat namtukol nahurabat len gaiug ŋais?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Namtoris gotomǝsah o namtom̃ǝdoŋ tǝban gaiug ŋais len naim bǝbaŋis?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Ale nakiŋ dereh tisor var galit ke, ‘Nukel nakitinan mai gamit ke, nǝboŋ mǝttogole van hǝn nǝbathudud ideh sagw tovi ut kǝmas ŋai, mǝtugole van hǝn ginau.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Beti dereh tipair, tikel mai alat len nǝmair san ke, ‘Gamit, aGot togol nǝmauran samit tosa vǝsa, mǝtevi tut dan ginau, mǝtevi lan nǝhab topaŋ vi sutuai aGot toutaut hǝni tia m̃os natǝmat mai aŋel san gail!
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Husur nǝboŋ notomalkǝkat, mǝtsavǝŋan ginau; nǝboŋ notomaduh, mǝtsǝlav nǝwai mai ginau;
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 nǝboŋ notovi metb̃os, mǝtsakis ginau vi lohoim samito; nǝboŋ notomalmal hǝn nahurabat, mǝtsakol nahurabat ideh len ginau; nǝboŋ notomǝsah o nototoh len naim bǝbaŋis, mǝtsam̃ǝdoŋ tǝban ginau.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Beti dereh lisor vari ke, ‘Nasub̃, ŋais namtoris gaiug gotomalkǝkat, o gotomaduh, o gotovi metb̃os, o gotomalmal, o gotomǝsah, o gototoh len naim bǝbaŋis be namtsavi tarhǝt sam̃?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Ale dereh tisor var galit ke, ‘Nukel nakitinan mai gamit ke, nǝboŋ mǝtsagole van hǝn nǝbathudud ideh sagw tovi ut kǝmas ŋai, mǝtsagole van hǝn ginau.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Beti alatenan dereh levi tut, vi lan nǝpanismen topat vi sutuai, be alat lotonor levi lan nǝmauran vi sutuai.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.