Mateus 22

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 AYesu ib̃ol p̃usan tǝtas mai galit am, ike,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai. Ikad nakiŋ sua toutaut hǝn nǝhanan hǝn nǝlahan sinatun ulum̃an.
2 — O
3 Eus nǝvanuan isob̃ur hǝn lǝb̃egǝm hǝn nǝlahan enan. Ale nǝboŋ nǝhanian toutaut, esǝvat naslev san gail hǝn lǝb̃ekis nǝvanuan galenan gǝmai, be lomǝtahun lǝb̃egǝmai.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Esǝvat naslev galevis am, ike, ‘Kel mai alat notous galit gǝmai ke numaul hǝn nǝhanian tia. Namtotibun nab̃uluk ulum̃an mai natuhb̃uluk tokǝnoh gail, ale natit p̃isi eutaut tia. Mǝtegǝm tutut hǝn nǝhanan nǝlahan!’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Avil alat akiŋ tous galit lǝb̃egǝmai, lǝsasǝsǝloŋ husuri, luvan. Galit sua evi lan nǝtan san, togon evi lan naim p̃urp̃ur san.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Galevis am lutah gat naslev san gail, lomǝdas bun galito vagol lumat.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Akiŋ nǝlon ipaŋpaŋ masuṽ. Esǝvat navǝshǝsoltia san hǝn lǝb̃iṽabun alatenan lotogol nǝmatan ale hǝn lǝb̃epǝŋas nab̃iltivile salito.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ale ikel mai naslev san gail ke, ‘Nǝhanan hǝn nǝlahan eutaut tia, be alat notous galit hǝn lǝb̃egǝmai lǝsǝbar nǝsa notolǝŋoni tonor len nǝhanan sagw, sanor hǝn lǝb̃egǝmai.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Imaienan, mitivan hǝn nametp̃isal pasil gail, ale nǝvanuan ideh mǝtb̃isab̃i, usi hǝn b̃egǝm vi lan nǝhanan nǝlahan.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Ale naslev galenan luvan husur nap̃isal gail. Lokis galit p̃isi lotosab̃ gail b̃onb̃on, naut kǝmas lotovoi o lotosa. Ale nǝhanan nǝlahan epul hǝn nǝvanuan.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Be nǝboŋ akiŋ tob̃is lohoim san hǝn b̃eris alat lotohan, eris aulum̃an sual ei sasun nahurabat nǝlahan.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Ale ikel maii ke, ‘Eee Tegai, gaiug gǝsasun nahurabat nǝlahan, gogǝm lohoim gegai mabe?’ Ris naut tob̃ut hǝn atenan.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Beti akiŋ ikel mai nǝvanuan nauman san gail ke, ‘Baŋis gat navǝlan gǝlaru mai narien gǝlaru, bar hǝni vivile len nǝmargobut! Len naut enan dereh litaŋ, lides batriṽoriṽ.’”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 AYesu imaris kotov nasoruan san ike, “Husur aGot ekis isob̃ur be ilekis hǝn evis ŋai.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ale naFarisi gail luvan. Nǝboŋ lotovan tonoŋ, Lub̃onb̃on, lusor utaut hǝn lǝb̃igol aYesu b̃ekǝkos len nasoruan san.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Beti losǝvat ahai susur salit gail mai galevis len nǝpati tovi tarhǝt siHerot van hǝn aYesu. Lousi ke, “Hai p̃usan, namtolǝboii ke gokitin, gop̃usan hǝn nap̃isal siGot len nakitinan. Gukel nakitinan, nǝvanuan b̃etibau o b̃evi naut kǝmas savi natideh len gaiug.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Gikel natsua mai ginamit bai. Inor hǝn datb̃eṽur nǝtaks van hǝn aSisa m̃au a? Gunau mab hǝni?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Be aYesu elǝboi nagǝrasian tosa salito ale ike, “Vanuan gǝgǝras gail! Imabe mǝtous kitev ginau hum mǝtb̃igol ke nekǝkos?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Ṽusan ginau hǝn natenarius hǝn nǝtaks.” Ale lulav nakoin sua enan van hǝni.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Eus galit ke, “Nǝhon mai nahǝsan ase arupat len nakoin egai?”
20 e ele perguntou:
21 Lusor vari ke, “ASisa.” Beti ikel mai galit ke, “Imagenan, lav mai aSisa nǝsa tovi seSisa ale lav mai aGot nǝsa tovi siGot.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, lup̃aŋ, beti loriŋi, luvan.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Len nǝboŋ enan ŋai, naSattiusi gail (lotokele ke na-le-mǝhat-an dan nǝmatan eb̃uer), logǝm hǝni, lousi
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 luke, “Hai p̃usan, aMoses ikele ke, ‘Aulum̃an ideh b̃imat anatun b̃eb̃uer, aṽan matmat tilah mai nǝbatunau enan hǝn b̃ipas anatun gail hǝn aṽan tomat b̃ikad anatun gail.’
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Ikad alatmiṽan tomǝlevru len ginamito. Ahai a m̃o ilah, ale imat, anatun eb̃uer. Ale aṽan tohusuri ilah mai asoan aten tomat.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Aṽan enan am imat, anatun eb̃uer, ale aṽan tohusuri ilah mai nǝbatunau. Ivan magenan van vǝbar alatmiṽan p̃isi lulah mai alitenan.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ale nǝboŋ alatmiṽan p̃isi lotomat, alitenan tu imat.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Imagenan, kel mai ginamito, len na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, alitenan dereh tevi asoan alatmiṽan tomǝlevru ta be, husur ilah mai galit p̃isi?”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 AYesu isor var galit ke, “Mǝtusab husur mǝtsalǝboi natosian siGot mai nǝdaŋan san.
29 Jesus respondeu:
30 Husur len na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, nǝvanuan gail asike lulah, avan ideh asike idam̃ hǝn lǝb̃ilah, be dereh lesum̃an aŋel gail len nǝmav lǝsǝlah.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Be datb̃isor husur na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, mǝtsaṽuruŋ nǝsa aGot tokele mai gamito a? Ike,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‘Gagai ginau novi aGot siApraham, aGot seIsak, aGot siJakop.’ Gai savi aGot silat lotomat be silat lotomaur.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Nǝboŋ naluṽoh gail lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, lumaŋmaŋ len nap̃usanan san.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu togol naSattiusi gail lǝsasor am, naFarisi gail lub̃onb̃on,
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 ale galit sua tokad namitisau hǝn nalo eus nausian sua hǝni hǝn b̃ekǝkos len na-sor-vari-an san.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 Ike, “Hai p̃usan, len nalo gail, ta be esǝhor gail p̃isi am?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 AYesu isor var galit ke, “‘Gelǝmas bun Nasub̃ aGot sam̃ len nǝlom̃ kavkav, nanunum̃ kavkav, mai nǝnauan sam̃ kavkav; len gaiug kavkav.’
37 Jesus respondeu:
38 Enan evi nakelean todaŋ totibau, tosǝhor gail p̃isi am.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Nakelean todaŋ tohusuri ehum enan, ike ‘Gelǝmas bun nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn gaiug sum̃an gotolǝmas bun gaiug gabag.’
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Nakelean eru enan artodaŋ arovi nǝbathut nalo kavkav mai nap̃usanan sihai kelkel ur gail p̃isi.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Beti aYesu eus naFarisi gail lotob̃onb̃on,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 ike, “Mǝtb̃inau aKristo, aGot totabtabuh lan, mǝtunau ke gai evi anatun ase, nǝpasusan sise?” Lusor vari ke, “Anatun siTevit.”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Beti aYesu eus galit ke, “B̃imaienan, nǝboŋ aTevit tosor len aNunun aGot, bathut nǝsa ekis aKristo hǝn aMasta? Husur aTevit ike,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 “‘Nasub̃ aGot ikel mai aMasta sagw, ke
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 “Imaienan, aTevit b̃ekis aKristo hǝn aMasta san, evi anatun mabe?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Be sǝkad ideh tolǝboi b̃isor var aYesu. Len nǝboŋ enan van, galit p̃isi lomǝtahw hǝn lǝb̃eus nausian ideh hǝni am.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.