Mateus 22
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 AYesu ib̃ol p̃usan tǝtas mai galit am, ike,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai. Ikad nakiŋ sua toutaut hǝn nǝhanan hǝn nǝlahan sinatun ulum̃an.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Eus nǝvanuan isob̃ur hǝn lǝb̃egǝm hǝn nǝlahan enan. Ale nǝboŋ nǝhanian toutaut, esǝvat naslev san gail hǝn lǝb̃ekis nǝvanuan galenan gǝmai, be lomǝtahun lǝb̃egǝmai.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Esǝvat naslev galevis am, ike, ‘Kel mai alat notous galit gǝmai ke numaul hǝn nǝhanian tia. Namtotibun nab̃uluk ulum̃an mai natuhb̃uluk tokǝnoh gail, ale natit p̃isi eutaut tia. Mǝtegǝm tutut hǝn nǝhanan nǝlahan!’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Avil alat akiŋ tous galit lǝb̃egǝmai, lǝsasǝsǝloŋ husuri, luvan. Galit sua evi lan nǝtan san, togon evi lan naim p̃urp̃ur san.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Galevis am lutah gat naslev san gail, lomǝdas bun galito vagol lumat.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Akiŋ nǝlon ipaŋpaŋ masuṽ. Esǝvat navǝshǝsoltia san hǝn lǝb̃iṽabun alatenan lotogol nǝmatan ale hǝn lǝb̃epǝŋas nab̃iltivile salito.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Ale ikel mai naslev san gail ke, ‘Nǝhanan hǝn nǝlahan eutaut tia, be alat notous galit hǝn lǝb̃egǝmai lǝsǝbar nǝsa notolǝŋoni tonor len nǝhanan sagw, sanor hǝn lǝb̃egǝmai.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Imaienan, mitivan hǝn nametp̃isal pasil gail, ale nǝvanuan ideh mǝtb̃isab̃i, usi hǝn b̃egǝm vi lan nǝhanan nǝlahan.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Ale naslev galenan luvan husur nap̃isal gail. Lokis galit p̃isi lotosab̃ gail b̃onb̃on, naut kǝmas lotovoi o lotosa. Ale nǝhanan nǝlahan epul hǝn nǝvanuan.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Be nǝboŋ akiŋ tob̃is lohoim san hǝn b̃eris alat lotohan, eris aulum̃an sual ei sasun nahurabat nǝlahan.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ale ikel maii ke, ‘Eee Tegai, gaiug gǝsasun nahurabat nǝlahan, gogǝm lohoim gegai mabe?’ Ris naut tob̃ut hǝn atenan.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Beti akiŋ ikel mai nǝvanuan nauman san gail ke, ‘Baŋis gat navǝlan gǝlaru mai narien gǝlaru, bar hǝni vivile len nǝmargobut! Len naut enan dereh litaŋ, lides batriṽoriṽ.’”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 AYesu imaris kotov nasoruan san ike, “Husur aGot ekis isob̃ur be ilekis hǝn evis ŋai.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ale naFarisi gail luvan. Nǝboŋ lotovan tonoŋ, Lub̃onb̃on, lusor utaut hǝn lǝb̃igol aYesu b̃ekǝkos len nasoruan san.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Beti losǝvat ahai susur salit gail mai galevis len nǝpati tovi tarhǝt siHerot van hǝn aYesu. Lousi ke, “Hai p̃usan, namtolǝboii ke gokitin, gop̃usan hǝn nap̃isal siGot len nakitinan. Gukel nakitinan, nǝvanuan b̃etibau o b̃evi naut kǝmas savi natideh len gaiug.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Gikel natsua mai ginamit bai. Inor hǝn datb̃eṽur nǝtaks van hǝn aSisa m̃au a? Gunau mab hǝni?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Be aYesu elǝboi nagǝrasian tosa salito ale ike, “Vanuan gǝgǝras gail! Imabe mǝtous kitev ginau hum mǝtb̃igol ke nekǝkos?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Ṽusan ginau hǝn natenarius hǝn nǝtaks.” Ale lulav nakoin sua enan van hǝni.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Eus galit ke, “Nǝhon mai nahǝsan ase arupat len nakoin egai?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Lusor vari ke, “ASisa.” Beti ikel mai galit ke, “Imagenan, lav mai aSisa nǝsa tovi seSisa ale lav mai aGot nǝsa tovi siGot.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, lup̃aŋ, beti loriŋi, luvan.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Len nǝboŋ enan ŋai, naSattiusi gail (lotokele ke na-le-mǝhat-an dan nǝmatan eb̃uer), logǝm hǝni, lousi
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 luke, “Hai p̃usan, aMoses ikele ke, ‘Aulum̃an ideh b̃imat anatun b̃eb̃uer, aṽan matmat tilah mai nǝbatunau enan hǝn b̃ipas anatun gail hǝn aṽan tomat b̃ikad anatun gail.’
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ikad alatmiṽan tomǝlevru len ginamito. Ahai a m̃o ilah, ale imat, anatun eb̃uer. Ale aṽan tohusuri ilah mai asoan aten tomat.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Aṽan enan am imat, anatun eb̃uer, ale aṽan tohusuri ilah mai nǝbatunau. Ivan magenan van vǝbar alatmiṽan p̃isi lulah mai alitenan.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ale nǝboŋ alatmiṽan p̃isi lotomat, alitenan tu imat.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Imagenan, kel mai ginamito, len na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, alitenan dereh tevi asoan alatmiṽan tomǝlevru ta be, husur ilah mai galit p̃isi?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 AYesu isor var galit ke, “Mǝtusab husur mǝtsalǝboi natosian siGot mai nǝdaŋan san.
29 Jesus respondeu:
30 Husur len na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, nǝvanuan gail asike lulah, avan ideh asike idam̃ hǝn lǝb̃ilah, be dereh lesum̃an aŋel gail len nǝmav lǝsǝlah.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Be datb̃isor husur na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, mǝtsaṽuruŋ nǝsa aGot tokele mai gamito a? Ike,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Gagai ginau novi aGot siApraham, aGot seIsak, aGot siJakop.’ Gai savi aGot silat lotomat be silat lotomaur.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Nǝboŋ naluṽoh gail lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, lumaŋmaŋ len nap̃usanan san.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu togol naSattiusi gail lǝsasor am, naFarisi gail lub̃onb̃on,
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 ale galit sua tokad namitisau hǝn nalo eus nausian sua hǝni hǝn b̃ekǝkos len na-sor-vari-an san.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 Ike, “Hai p̃usan, len nalo gail, ta be esǝhor gail p̃isi am?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 AYesu isor var galit ke, “‘Gelǝmas bun Nasub̃ aGot sam̃ len nǝlom̃ kavkav, nanunum̃ kavkav, mai nǝnauan sam̃ kavkav; len gaiug kavkav.’
37 Jesus respondeu:
38 Enan evi nakelean todaŋ totibau, tosǝhor gail p̃isi am.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Nakelean todaŋ tohusuri ehum enan, ike ‘Gelǝmas bun nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn gaiug sum̃an gotolǝmas bun gaiug gabag.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Nakelean eru enan artodaŋ arovi nǝbathut nalo kavkav mai nap̃usanan sihai kelkel ur gail p̃isi.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Beti aYesu eus naFarisi gail lotob̃onb̃on,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 ike, “Mǝtb̃inau aKristo, aGot totabtabuh lan, mǝtunau ke gai evi anatun ase, nǝpasusan sise?” Lusor vari ke, “Anatun siTevit.”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Beti aYesu eus galit ke, “B̃imaienan, nǝboŋ aTevit tosor len aNunun aGot, bathut nǝsa ekis aKristo hǝn aMasta? Husur aTevit ike,
43 E Jesus perguntou:
44 “‘Nasub̃ aGot ikel mai aMasta sagw, ke
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 “Imaienan, aTevit b̃ekis aKristo hǝn aMasta san, evi anatun mabe?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Be sǝkad ideh tolǝboi b̃isor var aYesu. Len nǝboŋ enan van, galit p̃isi lomǝtahw hǝn lǝb̃eus nausian ideh hǝni am.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.