Mateus 22
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARC
1 AYesu ib̃ol p̃usan tǝtas mai galit am, ike,
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai. Ikad nakiŋ sua toutaut hǝn nǝhanan hǝn nǝlahan sinatun ulum̃an.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Eus nǝvanuan isob̃ur hǝn lǝb̃egǝm hǝn nǝlahan enan. Ale nǝboŋ nǝhanian toutaut, esǝvat naslev san gail hǝn lǝb̃ekis nǝvanuan galenan gǝmai, be lomǝtahun lǝb̃egǝmai.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Esǝvat naslev galevis am, ike, ‘Kel mai alat notous galit gǝmai ke numaul hǝn nǝhanian tia. Namtotibun nab̃uluk ulum̃an mai natuhb̃uluk tokǝnoh gail, ale natit p̃isi eutaut tia. Mǝtegǝm tutut hǝn nǝhanan nǝlahan!’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Avil alat akiŋ tous galit lǝb̃egǝmai, lǝsasǝsǝloŋ husuri, luvan. Galit sua evi lan nǝtan san, togon evi lan naim p̃urp̃ur san.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Galevis am lutah gat naslev san gail, lomǝdas bun galito vagol lumat.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Akiŋ nǝlon ipaŋpaŋ masuṽ. Esǝvat navǝshǝsoltia san hǝn lǝb̃iṽabun alatenan lotogol nǝmatan ale hǝn lǝb̃epǝŋas nab̃iltivile salito.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Ale ikel mai naslev san gail ke, ‘Nǝhanan hǝn nǝlahan eutaut tia, be alat notous galit hǝn lǝb̃egǝmai lǝsǝbar nǝsa notolǝŋoni tonor len nǝhanan sagw, sanor hǝn lǝb̃egǝmai.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Imaienan, mitivan hǝn nametp̃isal pasil gail, ale nǝvanuan ideh mǝtb̃isab̃i, usi hǝn b̃egǝm vi lan nǝhanan nǝlahan.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Ale naslev galenan luvan husur nap̃isal gail. Lokis galit p̃isi lotosab̃ gail b̃onb̃on, naut kǝmas lotovoi o lotosa. Ale nǝhanan nǝlahan epul hǝn nǝvanuan.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 Be nǝboŋ akiŋ tob̃is lohoim san hǝn b̃eris alat lotohan, eris aulum̃an sual ei sasun nahurabat nǝlahan.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Ale ikel maii ke, ‘Eee Tegai, gaiug gǝsasun nahurabat nǝlahan, gogǝm lohoim gegai mabe?’ Ris naut tob̃ut hǝn atenan.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Beti akiŋ ikel mai nǝvanuan nauman san gail ke, ‘Baŋis gat navǝlan gǝlaru mai narien gǝlaru, bar hǝni vivile len nǝmargobut! Len naut enan dereh litaŋ, lides batriṽoriṽ.’”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 AYesu imaris kotov nasoruan san ike, “Husur aGot ekis isob̃ur be ilekis hǝn evis ŋai.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Ale naFarisi gail luvan. Nǝboŋ lotovan tonoŋ, Lub̃onb̃on, lusor utaut hǝn lǝb̃igol aYesu b̃ekǝkos len nasoruan san.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Beti losǝvat ahai susur salit gail mai galevis len nǝpati tovi tarhǝt siHerot van hǝn aYesu. Lousi ke, “Hai p̃usan, namtolǝboii ke gokitin, gop̃usan hǝn nap̃isal siGot len nakitinan. Gukel nakitinan, nǝvanuan b̃etibau o b̃evi naut kǝmas savi natideh len gaiug.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Gikel natsua mai ginamit bai. Inor hǝn datb̃eṽur nǝtaks van hǝn aSisa m̃au a? Gunau mab hǝni?”
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Be aYesu elǝboi nagǝrasian tosa salito ale ike, “Vanuan gǝgǝras gail! Imabe mǝtous kitev ginau hum mǝtb̃igol ke nekǝkos?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Ṽusan ginau hǝn natenarius hǝn nǝtaks.” Ale lulav nakoin sua enan van hǝni.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Eus galit ke, “Nǝhon mai nahǝsan ase arupat len nakoin egai?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Lusor vari ke, “ASisa.” Beti ikel mai galit ke, “Imagenan, lav mai aSisa nǝsa tovi seSisa ale lav mai aGot nǝsa tovi siGot.”
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, lup̃aŋ, beti loriŋi, luvan.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Len nǝboŋ enan ŋai, naSattiusi gail (lotokele ke na-le-mǝhat-an dan nǝmatan eb̃uer), logǝm hǝni, lousi
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 luke, “Hai p̃usan, aMoses ikele ke, ‘Aulum̃an ideh b̃imat anatun b̃eb̃uer, aṽan matmat tilah mai nǝbatunau enan hǝn b̃ipas anatun gail hǝn aṽan tomat b̃ikad anatun gail.’
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Ikad alatmiṽan tomǝlevru len ginamito. Ahai a m̃o ilah, ale imat, anatun eb̃uer. Ale aṽan tohusuri ilah mai asoan aten tomat.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Aṽan enan am imat, anatun eb̃uer, ale aṽan tohusuri ilah mai nǝbatunau. Ivan magenan van vǝbar alatmiṽan p̃isi lulah mai alitenan.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Ale nǝboŋ alatmiṽan p̃isi lotomat, alitenan tu imat.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Imagenan, kel mai ginamito, len na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, alitenan dereh tevi asoan alatmiṽan tomǝlevru ta be, husur ilah mai galit p̃isi?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 AYesu isor var galit ke, “Mǝtusab husur mǝtsalǝboi natosian siGot mai nǝdaŋan san.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Husur len na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, nǝvanuan gail asike lulah, avan ideh asike idam̃ hǝn lǝb̃ilah, be dereh lesum̃an aŋel gail len nǝmav lǝsǝlah.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Be datb̃isor husur na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, mǝtsaṽuruŋ nǝsa aGot tokele mai gamito a? Ike,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Gagai ginau novi aGot siApraham, aGot seIsak, aGot siJakop.’ Gai savi aGot silat lotomat be silat lotomaur.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Nǝboŋ naluṽoh gail lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, lumaŋmaŋ len nap̃usanan san.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu togol naSattiusi gail lǝsasor am, naFarisi gail lub̃onb̃on,
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 ale galit sua tokad namitisau hǝn nalo eus nausian sua hǝni hǝn b̃ekǝkos len na-sor-vari-an san.
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 Ike, “Hai p̃usan, len nalo gail, ta be esǝhor gail p̃isi am?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 AYesu isor var galit ke, “‘Gelǝmas bun Nasub̃ aGot sam̃ len nǝlom̃ kavkav, nanunum̃ kavkav, mai nǝnauan sam̃ kavkav; len gaiug kavkav.’
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Enan evi nakelean todaŋ totibau, tosǝhor gail p̃isi am.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Nakelean todaŋ tohusuri ehum enan, ike ‘Gelǝmas bun nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn gaiug sum̃an gotolǝmas bun gaiug gabag.’
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Nakelean eru enan artodaŋ arovi nǝbathut nalo kavkav mai nap̃usanan sihai kelkel ur gail p̃isi.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Beti aYesu eus naFarisi gail lotob̃onb̃on,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 ike, “Mǝtb̃inau aKristo, aGot totabtabuh lan, mǝtunau ke gai evi anatun ase, nǝpasusan sise?” Lusor vari ke, “Anatun siTevit.”
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Beti aYesu eus galit ke, “B̃imaienan, nǝboŋ aTevit tosor len aNunun aGot, bathut nǝsa ekis aKristo hǝn aMasta? Husur aTevit ike,
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “‘Nasub̃ aGot ikel mai aMasta sagw, ke
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 “Imaienan, aTevit b̃ekis aKristo hǝn aMasta san, evi anatun mabe?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Be sǝkad ideh tolǝboi b̃isor var aYesu. Len nǝboŋ enan van, galit p̃isi lomǝtahw hǝn lǝb̃eus nausian ideh hǝni am.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.