Mateus 21
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Nǝboŋ lotogǝm pǝpadaŋ hǝn naut a Jerusalem, lubar navile a Petfas tarhǝṽehuh Oliv. Beti aYesu esǝvat ahai susur eru van.
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 Ikel mai gǝlaru ke, “Mǝrevi lan navile ea, ale vǝha-sua ŋai dereh mǝreris natoŋki sua lotobaŋisi ei mai natuhtoŋki ulum̃an san. Sah rub̃at gǝlaru, sehar gǝlar gǝmai.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Ale avan ideh b̃ikel natideh mai gamǝru, mirikele ŋai ke, ‘Nasub̃ timaskad gǝlaru.’ Ale vǝha-sua ŋai dereh atenan tidam̃ hǝn gǝlaru.”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Natenan evisi hǝn nasoruan sihai kelkel ur b̃isarpoh. Ike,
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 “Kel mai anatvavin aSion ke,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Ŋa ahai susur eru aruvan, arugol ŋai nǝsa aYesu tokel mai gǝlaru.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Arosǝhar natoŋki mai natuhtoŋki gǝmai, ale aroriŋ nahurabat naut susus gail len gǝlaru hǝn aYesu b̃ebǝtah len gail.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Nab̃iltiluṽoh luṽolsan nahurabat salit gail metp̃isal. Galevis am lutai nǝpashǝhai dan nǝhai gail, lobubulan gail husur nametp̃isal.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Alat lotoyar a m̃o hǝn aYesu mai alat lotohusuri lukai ke,
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Nǝboŋ aYesu tob̃is len naut a Jerusalem, navile kavkav luwal taṽtaṽor, lunau tuhatuh, luke, “Ategai ase?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Naluṽoh luke, “Ahai kelkel ur bogai, aYesu ta Nasaret len naut a Kalili!”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Beti aYesu eb̃is len naholǝvat todar vis naim siGot ale ehut alat lotop̃ur hǝn natit gail mai alat lotoṽur natit gail ei. Ikovsan natev gail silat lotogǝgel hǝn nǝvat mai nǝhai bǝtbǝtah silat lotop̃ur hǝn nǝtav gail.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Ale ikel mai galit ke, “Natosian siGot ike, ‘Naim sagw, dereh lekisi hǝn naim hǝn na-sor-tuṽ-an,’ be mǝtugol tovi naut susuah sinǝvanuan vǝnvǝnah gail.”
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Nametb̃esw gail mai alat lotogau logǝm hǝni len naholǝvat todar vis naim siGot, ale igol galit lumaur.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Ab̃iltihai tutumav mai ahai p̃usan gail hǝn nalo nǝlolit ipaŋpaŋ nǝboŋ lotoris natit gail aYesu togole nǝvanuan p̃isi lotomaŋmaŋ lan, mai nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn atuhlahutai lotokai len naholǝvat todar vis naim siGot ke, “Hosanna van hǝn aNatun ulum̃an siTevit! Putsani!”
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Ŋa lous aYesu ke, “Gosǝsǝloŋ hǝn nǝsa alategai lotokele a?” Ale aYesu ikel mai galit ke, “Evoi, be mǝtsaṽuruŋ natosian siGot boŋ ideh toke, ‘Gaiug Got goutaut hǝn nǝ-sal-suhi-an m̃os gaiug gabag len nabuŋon atuhlahutai mai len nabuŋon atuhtǝtai gail lotosus sal a?’”
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Beti eriŋ galito, evivile dan nab̃iltivile, evi Petani ale itoh ei len nalenmariug.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Dudulan som̃ilan, nǝboŋ aYesu totǝlmam vi lan nab̃iltivile, imalkǝkat.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Len nǝyaran san eris nǝhai nafik sua, ale ia das ṽite sob̃uer husur nǝhai ibaŋ lute ŋai. Ale aYesu isor lan, ike, “Sagiṽan am vi sutuai!” Vǝha-sua ŋai nǝhai nafik enan emǝlaŋ.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Nǝboŋ ahai susur gail lotoris natenan, lumaŋmaŋ. Luke, “Nǝhai nafik egai emǝlaŋ tutut maiegai mabe?”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 AYesu isor var galit ke, “Nokitin mai gamit ke, mǝtb̃ikad nadǝlomian, nǝ-lon-uri-an b̃eb̃uer, nǝsa tovisi hǝn nǝhai nafik, dereh mitigole. Be savi natenan ŋai, mǝtelǝboi mǝtb̃ikel mai naṽehuh egai ke, ‘Makuv, bar hǝn gaiug len tas,’ ale dereh tevisi.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Ale mǝtb̃ikad nadǝlomian, natit p̃isi mǝtb̃eusi len na-sor-tuṽ-an, natideh mǝtb̃eusi, dereh mitikade.”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 AYesu ibar naholǝvat todar vis naim siGot, eb̃is lan, ale nǝboŋ top̃usan ei, ab̃iltihai tutumav mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail logǝm hǝni, lous taltal hǝni ke, “Gugol natgalenan len nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an ta be? Len nǝdaŋan sise? Ase ilav nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an enan mai gaiug?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 AYesu isor var galit ke, “Nuke neus nausian sua hǝn gamit bai. Mǝtb̃isor var nausian sagw, dereh nikel ur nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an notogol natgalenan lan mai gamito.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Nausian imaiegai, ke, nǝkadhut na-il-a-m̃o-an aJon tokade hǝn tobaptais, egǝm len nǝmav o len nǝvanuan?” Lusor kitevi len galit gabag, luke, “Datb̃ike, ‘Egǝm len nǝmav,’ dereh tike, ‘Imabe mǝtsadǝlom aJon?’
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Avil datb̃ike, ‘Egǝm len nǝvanuan,’ datomǝtahw len naluṽoh husur galit p̃isi lunau ke aJon evi ahai kelkel ur.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Ŋa lusor var aYesu ke, “Namtsalǝboii.” Ale ikel mai galit ke, “B̃imaienan, ginau am, asike nukel mai gamito, nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an notogol natgalenan lan.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 AYesu isor am, ike, “Mǝtunau ke nǝsa? Naulum̃an sua ikad anatun ulum̃an eru, ale ivan hǝn gǝlar sua ike, ‘Anatugw, damǝŋai gia um len nǝhol nakrep.’
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Anatun isor vari ke, ‘Ao, nomǝtahuni.’ Avil nǝboŋ namityal topair, egǝgel hǝn nǝnauan san, ivan.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Beti atata ivan hǝn anatun togon am ikel nasoruan top̃itoṽ hǝn tokele a m̃o tia. Ale anatun togon isor vari ke, ‘Ale Nasub̃, nivan bai.’ Wake sǝvan.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Len gǝlaru, anatun ulum̃an ta be igol nǝsa atata sǝlaru tolǝŋoni?” Lusor var aYesu, luke, “Anatun atata tosor maii a m̃o.” Ale aYesu ikel mai galit ke, “Nukel nakitinan mai gamito. Nǝvanuan nǝtaks gail mai alatpǝhaṽut lotop̃ur hǝn nibelito saltoyar a m̃o hǝn gamito vi lan natohan pipihabǝlan aGot.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Husur aJon egǝm hǝn gamito hǝn b̃eṽusan gamit hǝn nap̃isal hǝn nanoran, be mǝtsadǝlomi, avil nǝvanuan nǝtaks gail mai alatpǝhaṽut lotop̃ur hǝn nibelito, lodǝlomi. Naut kǝmas mǝtoris natenan, len namityal tohusuri, mǝtsagǝgel hǝn nǝnauan samito hǝn mǝtb̃edǝlom nǝsa tokele.”
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 AYesu ike, “Sǝsǝloŋ hǝn nǝb̃ol p̃usan sual am. Ikad naulum̃an tokad nǝtan. Len naut enan imabul nakrep, eum hǝn nǝhol garu len nǝtan enan. Ehir nab̃ur hǝn b̃egǝm vi naut lotopal dasdas nakrep lan, ale eum hǝn naut na-kǝtkǝta-tǝban-an a mǝhat. Beti idam̃ hǝn nǝhol van hǝn alat lotokǝtkǝta tǝban nǝhol hǝn lǝb̃irentem, ale eriŋ naut enan len nǝyaran sua.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Nǝboŋ nakrep pǝpadaŋ hǝn b̃imen, amahean nǝhol esǝvat naslev san gail van hǝn alat lotorentem nǝhol hǝn lǝb̃epǝpehun naṽit nakrep galevis tovi esan.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Avil alat lotorentem nǝhol lutah gat naslev san gail. Luṽas esua, lugol esua imat ale lotuṽ sual am.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ale amahean esǝvat naslev galevis am sǝhor ta m̃o, be alat lotorentem nǝhol lugol naṽide top̃itoṽ hum ta m̃o.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Len namǝkot esǝvat anatun ulum̃an van hǝn galito, isor mai gai gabag ke ‘Dereh leputsan anatugw ulum̃an len nǝnauan salito, ligol nǝsa b̃ikele.’
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Be nǝboŋ alat lotorentem nǝhol lotoris anatun ulum̃an, lusor mai galit gabag ke, ‘Atea, dereh tikad nǝhol egai nǝboŋ amahean nǝtan b̃imat. Gǝmai, datiparu buni hǝn datb̃ikad natit p̃isi b̃evi esan nǝboŋ atǝman b̃imat.’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Ale lutah gati, bar hǝni vivile dan nǝhol nakrep ale paru buni.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 Imaienan, nǝboŋ amahean nǝhol nakrep b̃egǝmai, dereh tigol nǝsa hǝn alatenan lotorentem nǝhol?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Lusor var aYesu ke, “Nǝvanuan galen lotosa, dereh tilav nǝmatan tosa vǝsa masuṽ mai galito. Beti tidam̃ hǝn nǝvanuan galevis am lǝb̃irentem nǝhol, lǝb̃ilav naṽit nakrep maii nǝboŋ lǝb̃imen.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 AYesu ikel mai galit ke, “Mǝtsaṽuruŋ nategai len natosian siGot a? Ike,
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 “Bathut enan nukel mai gamit ke, dereh aGot tilav kuv natohan pipihabǝlan dan gamito, ale tilavi mai naluṽoh hǝn nǝvanuan tile lǝb̃igol naṽite tovi nalǝŋonian san.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Avan ideh b̃iteh len nǝvat enan, dereh timab̃urb̃ur, mai avan ideh, nǝvat b̃iteh lan, dereh tipat dole.”
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Nǝboŋ ab̃iltihai tutumav mai naFarisi gail lotosǝsǝloŋ hǝn nǝb̃ol galenan, lunau sǝhoti ke aYesu tosor husur galito.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Imagenan ludas p̃isal hǝn lǝb̃itah gati, be lomǝtahw len naluṽoh gail lotonau ke tovi ahai kelkel ur.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.