Mateus 21
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Nǝboŋ lotogǝm pǝpadaŋ hǝn naut a Jerusalem, lubar navile a Petfas tarhǝṽehuh Oliv. Beti aYesu esǝvat ahai susur eru van.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 Ikel mai gǝlaru ke, “Mǝrevi lan navile ea, ale vǝha-sua ŋai dereh mǝreris natoŋki sua lotobaŋisi ei mai natuhtoŋki ulum̃an san. Sah rub̃at gǝlaru, sehar gǝlar gǝmai.
2 dizendo-lhes:
3 Ale avan ideh b̃ikel natideh mai gamǝru, mirikele ŋai ke, ‘Nasub̃ timaskad gǝlaru.’ Ale vǝha-sua ŋai dereh atenan tidam̃ hǝn gǝlaru.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Natenan evisi hǝn nasoruan sihai kelkel ur b̃isarpoh. Ike,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Kel mai anatvavin aSion ke,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Ŋa ahai susur eru aruvan, arugol ŋai nǝsa aYesu tokel mai gǝlaru.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Arosǝhar natoŋki mai natuhtoŋki gǝmai, ale aroriŋ nahurabat naut susus gail len gǝlaru hǝn aYesu b̃ebǝtah len gail.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Nab̃iltiluṽoh luṽolsan nahurabat salit gail metp̃isal. Galevis am lutai nǝpashǝhai dan nǝhai gail, lobubulan gail husur nametp̃isal.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Alat lotoyar a m̃o hǝn aYesu mai alat lotohusuri lukai ke,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Nǝboŋ aYesu tob̃is len naut a Jerusalem, navile kavkav luwal taṽtaṽor, lunau tuhatuh, luke, “Ategai ase?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Naluṽoh luke, “Ahai kelkel ur bogai, aYesu ta Nasaret len naut a Kalili!”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Beti aYesu eb̃is len naholǝvat todar vis naim siGot ale ehut alat lotop̃ur hǝn natit gail mai alat lotoṽur natit gail ei. Ikovsan natev gail silat lotogǝgel hǝn nǝvat mai nǝhai bǝtbǝtah silat lotop̃ur hǝn nǝtav gail.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ale ikel mai galit ke, “Natosian siGot ike, ‘Naim sagw, dereh lekisi hǝn naim hǝn na-sor-tuṽ-an,’ be mǝtugol tovi naut susuah sinǝvanuan vǝnvǝnah gail.”
13 E disse-lhes:
14 Nametb̃esw gail mai alat lotogau logǝm hǝni len naholǝvat todar vis naim siGot, ale igol galit lumaur.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Ab̃iltihai tutumav mai ahai p̃usan gail hǝn nalo nǝlolit ipaŋpaŋ nǝboŋ lotoris natit gail aYesu togole nǝvanuan p̃isi lotomaŋmaŋ lan, mai nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn atuhlahutai lotokai len naholǝvat todar vis naim siGot ke, “Hosanna van hǝn aNatun ulum̃an siTevit! Putsani!”
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Ŋa lous aYesu ke, “Gosǝsǝloŋ hǝn nǝsa alategai lotokele a?” Ale aYesu ikel mai galit ke, “Evoi, be mǝtsaṽuruŋ natosian siGot boŋ ideh toke, ‘Gaiug Got goutaut hǝn nǝ-sal-suhi-an m̃os gaiug gabag len nabuŋon atuhlahutai mai len nabuŋon atuhtǝtai gail lotosus sal a?’”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Beti eriŋ galito, evivile dan nab̃iltivile, evi Petani ale itoh ei len nalenmariug.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Dudulan som̃ilan, nǝboŋ aYesu totǝlmam vi lan nab̃iltivile, imalkǝkat.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Len nǝyaran san eris nǝhai nafik sua, ale ia das ṽite sob̃uer husur nǝhai ibaŋ lute ŋai. Ale aYesu isor lan, ike, “Sagiṽan am vi sutuai!” Vǝha-sua ŋai nǝhai nafik enan emǝlaŋ.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Nǝboŋ ahai susur gail lotoris natenan, lumaŋmaŋ. Luke, “Nǝhai nafik egai emǝlaŋ tutut maiegai mabe?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 AYesu isor var galit ke, “Nokitin mai gamit ke, mǝtb̃ikad nadǝlomian, nǝ-lon-uri-an b̃eb̃uer, nǝsa tovisi hǝn nǝhai nafik, dereh mitigole. Be savi natenan ŋai, mǝtelǝboi mǝtb̃ikel mai naṽehuh egai ke, ‘Makuv, bar hǝn gaiug len tas,’ ale dereh tevisi.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Ale mǝtb̃ikad nadǝlomian, natit p̃isi mǝtb̃eusi len na-sor-tuṽ-an, natideh mǝtb̃eusi, dereh mitikade.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 AYesu ibar naholǝvat todar vis naim siGot, eb̃is lan, ale nǝboŋ top̃usan ei, ab̃iltihai tutumav mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail logǝm hǝni, lous taltal hǝni ke, “Gugol natgalenan len nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an ta be? Len nǝdaŋan sise? Ase ilav nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an enan mai gaiug?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 AYesu isor var galit ke, “Nuke neus nausian sua hǝn gamit bai. Mǝtb̃isor var nausian sagw, dereh nikel ur nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an notogol natgalenan lan mai gamito.
24 Jesus respondeu:
25 Nausian imaiegai, ke, nǝkadhut na-il-a-m̃o-an aJon tokade hǝn tobaptais, egǝm len nǝmav o len nǝvanuan?” Lusor kitevi len galit gabag, luke, “Datb̃ike, ‘Egǝm len nǝmav,’ dereh tike, ‘Imabe mǝtsadǝlom aJon?’
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Avil datb̃ike, ‘Egǝm len nǝvanuan,’ datomǝtahw len naluṽoh husur galit p̃isi lunau ke aJon evi ahai kelkel ur.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Ŋa lusor var aYesu ke, “Namtsalǝboii.” Ale ikel mai galit ke, “B̃imaienan, ginau am, asike nukel mai gamito, nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an notogol natgalenan lan.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 AYesu isor am, ike, “Mǝtunau ke nǝsa? Naulum̃an sua ikad anatun ulum̃an eru, ale ivan hǝn gǝlar sua ike, ‘Anatugw, damǝŋai gia um len nǝhol nakrep.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Anatun isor vari ke, ‘Ao, nomǝtahuni.’ Avil nǝboŋ namityal topair, egǝgel hǝn nǝnauan san, ivan.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Beti atata ivan hǝn anatun togon am ikel nasoruan top̃itoṽ hǝn tokele a m̃o tia. Ale anatun togon isor vari ke, ‘Ale Nasub̃, nivan bai.’ Wake sǝvan.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Len gǝlaru, anatun ulum̃an ta be igol nǝsa atata sǝlaru tolǝŋoni?” Lusor var aYesu, luke, “Anatun atata tosor maii a m̃o.” Ale aYesu ikel mai galit ke, “Nukel nakitinan mai gamito. Nǝvanuan nǝtaks gail mai alatpǝhaṽut lotop̃ur hǝn nibelito saltoyar a m̃o hǝn gamito vi lan natohan pipihabǝlan aGot.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Husur aJon egǝm hǝn gamito hǝn b̃eṽusan gamit hǝn nap̃isal hǝn nanoran, be mǝtsadǝlomi, avil nǝvanuan nǝtaks gail mai alatpǝhaṽut lotop̃ur hǝn nibelito, lodǝlomi. Naut kǝmas mǝtoris natenan, len namityal tohusuri, mǝtsagǝgel hǝn nǝnauan samito hǝn mǝtb̃edǝlom nǝsa tokele.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 AYesu ike, “Sǝsǝloŋ hǝn nǝb̃ol p̃usan sual am. Ikad naulum̃an tokad nǝtan. Len naut enan imabul nakrep, eum hǝn nǝhol garu len nǝtan enan. Ehir nab̃ur hǝn b̃egǝm vi naut lotopal dasdas nakrep lan, ale eum hǝn naut na-kǝtkǝta-tǝban-an a mǝhat. Beti idam̃ hǝn nǝhol van hǝn alat lotokǝtkǝta tǝban nǝhol hǝn lǝb̃irentem, ale eriŋ naut enan len nǝyaran sua.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Nǝboŋ nakrep pǝpadaŋ hǝn b̃imen, amahean nǝhol esǝvat naslev san gail van hǝn alat lotorentem nǝhol hǝn lǝb̃epǝpehun naṽit nakrep galevis tovi esan.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Avil alat lotorentem nǝhol lutah gat naslev san gail. Luṽas esua, lugol esua imat ale lotuṽ sual am.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Ale amahean esǝvat naslev galevis am sǝhor ta m̃o, be alat lotorentem nǝhol lugol naṽide top̃itoṽ hum ta m̃o.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Len namǝkot esǝvat anatun ulum̃an van hǝn galito, isor mai gai gabag ke ‘Dereh leputsan anatugw ulum̃an len nǝnauan salito, ligol nǝsa b̃ikele.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Be nǝboŋ alat lotorentem nǝhol lotoris anatun ulum̃an, lusor mai galit gabag ke, ‘Atea, dereh tikad nǝhol egai nǝboŋ amahean nǝtan b̃imat. Gǝmai, datiparu buni hǝn datb̃ikad natit p̃isi b̃evi esan nǝboŋ atǝman b̃imat.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Ale lutah gati, bar hǝni vivile dan nǝhol nakrep ale paru buni.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Imaienan, nǝboŋ amahean nǝhol nakrep b̃egǝmai, dereh tigol nǝsa hǝn alatenan lotorentem nǝhol?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Lusor var aYesu ke, “Nǝvanuan galen lotosa, dereh tilav nǝmatan tosa vǝsa masuṽ mai galito. Beti tidam̃ hǝn nǝvanuan galevis am lǝb̃irentem nǝhol, lǝb̃ilav naṽit nakrep maii nǝboŋ lǝb̃imen.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 AYesu ikel mai galit ke, “Mǝtsaṽuruŋ nategai len natosian siGot a? Ike,
42 Então Jesus perguntou:
43 “Bathut enan nukel mai gamit ke, dereh aGot tilav kuv natohan pipihabǝlan dan gamito, ale tilavi mai naluṽoh hǝn nǝvanuan tile lǝb̃igol naṽite tovi nalǝŋonian san.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Avan ideh b̃iteh len nǝvat enan, dereh timab̃urb̃ur, mai avan ideh, nǝvat b̃iteh lan, dereh tipat dole.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Nǝboŋ ab̃iltihai tutumav mai naFarisi gail lotosǝsǝloŋ hǝn nǝb̃ol galenan, lunau sǝhoti ke aYesu tosor husur galito.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Imagenan ludas p̃isal hǝn lǝb̃itah gati, be lomǝtahw len naluṽoh gail lotonau ke tovi ahai kelkel ur.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.