Mateus 21
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Nǝboŋ lotogǝm pǝpadaŋ hǝn naut a Jerusalem, lubar navile a Petfas tarhǝṽehuh Oliv. Beti aYesu esǝvat ahai susur eru van.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Ikel mai gǝlaru ke, “Mǝrevi lan navile ea, ale vǝha-sua ŋai dereh mǝreris natoŋki sua lotobaŋisi ei mai natuhtoŋki ulum̃an san. Sah rub̃at gǝlaru, sehar gǝlar gǝmai.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Ale avan ideh b̃ikel natideh mai gamǝru, mirikele ŋai ke, ‘Nasub̃ timaskad gǝlaru.’ Ale vǝha-sua ŋai dereh atenan tidam̃ hǝn gǝlaru.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Natenan evisi hǝn nasoruan sihai kelkel ur b̃isarpoh. Ike,
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Kel mai anatvavin aSion ke,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ŋa ahai susur eru aruvan, arugol ŋai nǝsa aYesu tokel mai gǝlaru.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Arosǝhar natoŋki mai natuhtoŋki gǝmai, ale aroriŋ nahurabat naut susus gail len gǝlaru hǝn aYesu b̃ebǝtah len gail.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Nab̃iltiluṽoh luṽolsan nahurabat salit gail metp̃isal. Galevis am lutai nǝpashǝhai dan nǝhai gail, lobubulan gail husur nametp̃isal.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Alat lotoyar a m̃o hǝn aYesu mai alat lotohusuri lukai ke,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Nǝboŋ aYesu tob̃is len naut a Jerusalem, navile kavkav luwal taṽtaṽor, lunau tuhatuh, luke, “Ategai ase?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Naluṽoh luke, “Ahai kelkel ur bogai, aYesu ta Nasaret len naut a Kalili!”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Beti aYesu eb̃is len naholǝvat todar vis naim siGot ale ehut alat lotop̃ur hǝn natit gail mai alat lotoṽur natit gail ei. Ikovsan natev gail silat lotogǝgel hǝn nǝvat mai nǝhai bǝtbǝtah silat lotop̃ur hǝn nǝtav gail.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Ale ikel mai galit ke, “Natosian siGot ike, ‘Naim sagw, dereh lekisi hǝn naim hǝn na-sor-tuṽ-an,’ be mǝtugol tovi naut susuah sinǝvanuan vǝnvǝnah gail.”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Nametb̃esw gail mai alat lotogau logǝm hǝni len naholǝvat todar vis naim siGot, ale igol galit lumaur.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ab̃iltihai tutumav mai ahai p̃usan gail hǝn nalo nǝlolit ipaŋpaŋ nǝboŋ lotoris natit gail aYesu togole nǝvanuan p̃isi lotomaŋmaŋ lan, mai nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn atuhlahutai lotokai len naholǝvat todar vis naim siGot ke, “Hosanna van hǝn aNatun ulum̃an siTevit! Putsani!”
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Ŋa lous aYesu ke, “Gosǝsǝloŋ hǝn nǝsa alategai lotokele a?” Ale aYesu ikel mai galit ke, “Evoi, be mǝtsaṽuruŋ natosian siGot boŋ ideh toke, ‘Gaiug Got goutaut hǝn nǝ-sal-suhi-an m̃os gaiug gabag len nabuŋon atuhlahutai mai len nabuŋon atuhtǝtai gail lotosus sal a?’”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Beti eriŋ galito, evivile dan nab̃iltivile, evi Petani ale itoh ei len nalenmariug.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Dudulan som̃ilan, nǝboŋ aYesu totǝlmam vi lan nab̃iltivile, imalkǝkat.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Len nǝyaran san eris nǝhai nafik sua, ale ia das ṽite sob̃uer husur nǝhai ibaŋ lute ŋai. Ale aYesu isor lan, ike, “Sagiṽan am vi sutuai!” Vǝha-sua ŋai nǝhai nafik enan emǝlaŋ.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Nǝboŋ ahai susur gail lotoris natenan, lumaŋmaŋ. Luke, “Nǝhai nafik egai emǝlaŋ tutut maiegai mabe?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 AYesu isor var galit ke, “Nokitin mai gamit ke, mǝtb̃ikad nadǝlomian, nǝ-lon-uri-an b̃eb̃uer, nǝsa tovisi hǝn nǝhai nafik, dereh mitigole. Be savi natenan ŋai, mǝtelǝboi mǝtb̃ikel mai naṽehuh egai ke, ‘Makuv, bar hǝn gaiug len tas,’ ale dereh tevisi.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Ale mǝtb̃ikad nadǝlomian, natit p̃isi mǝtb̃eusi len na-sor-tuṽ-an, natideh mǝtb̃eusi, dereh mitikade.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 AYesu ibar naholǝvat todar vis naim siGot, eb̃is lan, ale nǝboŋ top̃usan ei, ab̃iltihai tutumav mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail logǝm hǝni, lous taltal hǝni ke, “Gugol natgalenan len nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an ta be? Len nǝdaŋan sise? Ase ilav nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an enan mai gaiug?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 AYesu isor var galit ke, “Nuke neus nausian sua hǝn gamit bai. Mǝtb̃isor var nausian sagw, dereh nikel ur nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an notogol natgalenan lan mai gamito.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Nausian imaiegai, ke, nǝkadhut na-il-a-m̃o-an aJon tokade hǝn tobaptais, egǝm len nǝmav o len nǝvanuan?” Lusor kitevi len galit gabag, luke, “Datb̃ike, ‘Egǝm len nǝmav,’ dereh tike, ‘Imabe mǝtsadǝlom aJon?’
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Avil datb̃ike, ‘Egǝm len nǝvanuan,’ datomǝtahw len naluṽoh husur galit p̃isi lunau ke aJon evi ahai kelkel ur.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Ŋa lusor var aYesu ke, “Namtsalǝboii.” Ale ikel mai galit ke, “B̃imaienan, ginau am, asike nukel mai gamito, nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an notogol natgalenan lan.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 AYesu isor am, ike, “Mǝtunau ke nǝsa? Naulum̃an sua ikad anatun ulum̃an eru, ale ivan hǝn gǝlar sua ike, ‘Anatugw, damǝŋai gia um len nǝhol nakrep.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Anatun isor vari ke, ‘Ao, nomǝtahuni.’ Avil nǝboŋ namityal topair, egǝgel hǝn nǝnauan san, ivan.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Beti atata ivan hǝn anatun togon am ikel nasoruan top̃itoṽ hǝn tokele a m̃o tia. Ale anatun togon isor vari ke, ‘Ale Nasub̃, nivan bai.’ Wake sǝvan.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Len gǝlaru, anatun ulum̃an ta be igol nǝsa atata sǝlaru tolǝŋoni?” Lusor var aYesu, luke, “Anatun atata tosor maii a m̃o.” Ale aYesu ikel mai galit ke, “Nukel nakitinan mai gamito. Nǝvanuan nǝtaks gail mai alatpǝhaṽut lotop̃ur hǝn nibelito saltoyar a m̃o hǝn gamito vi lan natohan pipihabǝlan aGot.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Husur aJon egǝm hǝn gamito hǝn b̃eṽusan gamit hǝn nap̃isal hǝn nanoran, be mǝtsadǝlomi, avil nǝvanuan nǝtaks gail mai alatpǝhaṽut lotop̃ur hǝn nibelito, lodǝlomi. Naut kǝmas mǝtoris natenan, len namityal tohusuri, mǝtsagǝgel hǝn nǝnauan samito hǝn mǝtb̃edǝlom nǝsa tokele.”
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 AYesu ike, “Sǝsǝloŋ hǝn nǝb̃ol p̃usan sual am. Ikad naulum̃an tokad nǝtan. Len naut enan imabul nakrep, eum hǝn nǝhol garu len nǝtan enan. Ehir nab̃ur hǝn b̃egǝm vi naut lotopal dasdas nakrep lan, ale eum hǝn naut na-kǝtkǝta-tǝban-an a mǝhat. Beti idam̃ hǝn nǝhol van hǝn alat lotokǝtkǝta tǝban nǝhol hǝn lǝb̃irentem, ale eriŋ naut enan len nǝyaran sua.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Nǝboŋ nakrep pǝpadaŋ hǝn b̃imen, amahean nǝhol esǝvat naslev san gail van hǝn alat lotorentem nǝhol hǝn lǝb̃epǝpehun naṽit nakrep galevis tovi esan.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Avil alat lotorentem nǝhol lutah gat naslev san gail. Luṽas esua, lugol esua imat ale lotuṽ sual am.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Ale amahean esǝvat naslev galevis am sǝhor ta m̃o, be alat lotorentem nǝhol lugol naṽide top̃itoṽ hum ta m̃o.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Len namǝkot esǝvat anatun ulum̃an van hǝn galito, isor mai gai gabag ke ‘Dereh leputsan anatugw ulum̃an len nǝnauan salito, ligol nǝsa b̃ikele.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Be nǝboŋ alat lotorentem nǝhol lotoris anatun ulum̃an, lusor mai galit gabag ke, ‘Atea, dereh tikad nǝhol egai nǝboŋ amahean nǝtan b̃imat. Gǝmai, datiparu buni hǝn datb̃ikad natit p̃isi b̃evi esan nǝboŋ atǝman b̃imat.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ale lutah gati, bar hǝni vivile dan nǝhol nakrep ale paru buni.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Imaienan, nǝboŋ amahean nǝhol nakrep b̃egǝmai, dereh tigol nǝsa hǝn alatenan lotorentem nǝhol?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Lusor var aYesu ke, “Nǝvanuan galen lotosa, dereh tilav nǝmatan tosa vǝsa masuṽ mai galito. Beti tidam̃ hǝn nǝvanuan galevis am lǝb̃irentem nǝhol, lǝb̃ilav naṽit nakrep maii nǝboŋ lǝb̃imen.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 AYesu ikel mai galit ke, “Mǝtsaṽuruŋ nategai len natosian siGot a? Ike,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 “Bathut enan nukel mai gamit ke, dereh aGot tilav kuv natohan pipihabǝlan dan gamito, ale tilavi mai naluṽoh hǝn nǝvanuan tile lǝb̃igol naṽite tovi nalǝŋonian san.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Avan ideh b̃iteh len nǝvat enan, dereh timab̃urb̃ur, mai avan ideh, nǝvat b̃iteh lan, dereh tipat dole.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Nǝboŋ ab̃iltihai tutumav mai naFarisi gail lotosǝsǝloŋ hǝn nǝb̃ol galenan, lunau sǝhoti ke aYesu tosor husur galito.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Imagenan ludas p̃isal hǝn lǝb̃itah gati, be lomǝtahw len naluṽoh gail lotonau ke tovi ahai kelkel ur.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.