Mateus 20

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 AYesu ep̃usan am ke, “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad amahean nǝtan tovivile dudulan som̃ilan hǝn b̃idas lalum̃an m̃os nauman hǝn nǝhol nakrep san.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Lous nǝvat ale idam̃ hǝn b̃eṽur galit hǝn natenarius hǝn nǝmariboŋ tesua. Ale esǝvat galit van hǝn nǝhol nakrep san.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Len namityal tomǝlapat dudulan evivile tǝtas, ale eris alalum̃an lotoil kǝmas len nǝmaket.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Ale ikel mai galit ke, ‘Gamito am, mitivan vaum len nǝhol nakrep sagw, ale dereh neṽur gamito tinor.’
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Ale luvan. Len natub̃lial mai len namityal totor ut mǝdau, len naṽide tomaienan, amahean idas lalum̃an tǝtas.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Len namityal torim ut mǝdau, evivile, eris galevis am lotoil ei, ale ikel mai galit ke, ‘Imabe mǝtoil kǝmas gegai len nǝmariboŋ kavkav?’
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Ris lotoke, ‘Ao, avan ideh saus ginamit hǝn namtb̃eum.’ Ŋa ikel mai galit ke, ‘Gamit am mǝtevi lan nǝhol nakrep sagw.’
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 “Nǝboŋ naut togomgom ut mǝdau, amahean nǝhol ikel mai ab̃iltivanuan nauman san ke, ‘Kis alalum̃an nauman gǝmai ale ṽur galito, tub̃at len alat lotoyar a tahw van vǝbar alat lotoil a m̃o.’
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Ale nǝboŋ alat lototub̃at len namityal torim ut mǝdau lotogǝmai, eṽur galit ṽisusua hǝn natenarius tosua.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Ale nǝboŋ tobar alat lotoil a m̃o, lunau ke lǝb̃ikad nǝvat b̃esǝhor galit lotogǝm a tahw. Be eṽur galit ṽisusua hǝn natenarius tosua ŋai.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Nǝboŋ lotolav natenarius tosua, lukoblen mai amahean nǝtan husur lǝsahǝhaṽur hǝn nǝvat,
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 luke, ‘Alategai lotomadhagǝmai, loum husur nǝhaua tosua ŋai, be gaiug, goṽur galito p̃itoṽ hǝn ginamito. Be ginamito, namttodaŋ b̃ur nab̃iltiuman mai nǝyal tosun ginamito husur nǝmariboŋ kavkav!’
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Ris tosor var galit sua ke, ‘Ginau nǝsamǝdas gaiug. Gaiug gudam̃ mai ginau hǝn natenarius tosua hǝn nauman. Ale gagai gumabe?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Lav nǝvat tovi esam̃, givan. Nuke neviol mai ategai toyar a tahw, hum notoviol mai gaiug.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Gunau ke sanor hǝn nǝb̃igol nǝsa notolǝŋoni hǝn natit sagw gail a? Nǝlom̃ itab̃ulol bulos ginau husur noviol habat a?’”
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 AYesu imaris kotovi ke, “Imagenan, alat lǝsavi natideh gagai, dereh legǝm vi b̃iltivanuan, leil a m̃o; ale alat lototibau, lotoil a m̃o, dereh asike lovi natideh.”
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Husur nǝboŋ enan, aYesu evi mǝhat vi Jerusalem. Len nǝyaran san van, esǝhar ahai susur lotovi 12 hǝn b̃isor mai galit sǝb̃olito, ikel mai galit ke,
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 “Mǝtesǝsǝloŋ! Datevi mǝhat vi Jerusalem. Ale dereh leriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan ab̃iltihai tutumav mai ahai p̃usan gail hǝn nalo. Ale len nakotan salito dereh lisab̃ sǝhoti ke tipanis, timat.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Dereh leriŋi len navǝlan alat lǝsavi Ju hǝn lǝb̃isor vilesi, bilas habat hǝni, ale p̃os gati len nǝhai balbal. Be len nǝmariboŋ titor dereh aGot tigol tile mǝhat.”
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Beti anana sinatun aSepeti gail esǝhar anatun ulum̃an gǝlaru gǝm hǝn aYesu, etǝŋedur bathurien hǝn b̃eus natsua hǝni.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 AYesu eusi ke, “Golǝŋon nǝsa?” Isor vari ke, “Nuke gikel gati ke nǝboŋ gǝb̃evi Kiŋ, alarmiṽan egai sagw arebǝtah tǝban gaiug, sua len nǝmatu, sua len nǝmair.”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 AYesu ekǝta ris gǝlaru ike, “Mǝrsalǝboi nǝsa mǝrtousi. Mǝrolǝboi mǝrb̃emun len nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an ginau nǝb̃emun lan a?” Arukel maii ke, “Namrolǝboi namrb̃igole.”
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Ale ikel mai gǝlaru ke, “Dereh mǝremun len nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an sagw. Avil nabǝtahan len nǝmatu o nǝmair sagw, sǝpat len ginau hǝn nǝb̃idam̃ hǝni. Ipat len aTǝmagw hǝn b̃idam̃ hǝn ase arb̃ebǝtah ei, husur gai eutaut hǝn naut eru m̃os gǝlaru.”
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Nǝboŋ ahai susur tosǝŋavur am lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, nǝlolit epǝŋas alarmiṽan.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Be aYesu ekis galit p̃isi gǝmai, ike, “Mǝtolǝboii ke nǝgavna hǝn nametb̃os gail lupatpat galit mǝhat len nǝdaŋan lotokade tǝban nǝvanuan salit gail, ale len nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an, nǝvanuan totibau salito loil a m̃o hǝn nǝvanuan salit gail.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Samtimagenan! Be gamit ideh toke tevi vanuan totibau, gai timasgǝm vi vanuan na-vi-tarhǝte-an samito, nǝlon tomǝdau hum tovi ut kǝmas ŋai.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Ale gamit ideh toke teil a m̃o hǝn gamito, gai tegǝm vi slev samit m̃au.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Tesum̃an ŋai aNatun Nǝvanuan. Gai sagǝm hǝn nǝvanuan gail hǝn lǝb̃evi tarhǝt san hum galit lotovi ut kǝmas. Ao, egǝm hǝn b̃evi tarhǝt salito hum gai tovi ut kǝmas; egǝm hǝn b̃evi na-p̃ur-kuvi-an m̃os navivilean hǝn nǝvanuan tosob̃ur dan nǝpanismen sil nǝsaan salito.”
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Len nǝyaran siYesu galito, luyar tur len naut a Jeriko. Ale nǝboŋ lotoriŋ naut enan, nab̃iltiluṽoh lohusur aYesu.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Ikad nametb̃esw eru artobǝtah len nǝgarhǝp̃isal, ale nǝboŋ artosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu toṽot van, arukai ke, “Nasub̃, aNatun siTevit, gilolosa hǝn ginamǝru!”
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Naluṽoh losivoh len gǝlaru hǝn naut b̃eb̃ut hǝn gǝlaru. Be lukai habat am ke, “Nasub̃, aNatun siTevit, gilolosa hǝn ginamǝru!”
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Ale aYesu eil, ikai van hǝn gǝlaru ke, “Mǝrolǝŋon ke nigol nǝsa hǝn gamǝru?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Arusor vari ke, “Nasub̃, namrolǝŋon nakǝtaan!”
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Ale nǝlon aYesu itaŋis gǝlaru, ibar namǝtalaru. Vǝha-sua ŋai arokǝta tǝtas, beti arohusuri.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.