Mateus 20
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 AYesu ep̃usan am ke, “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad amahean nǝtan tovivile dudulan som̃ilan hǝn b̃idas lalum̃an m̃os nauman hǝn nǝhol nakrep san.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Lous nǝvat ale idam̃ hǝn b̃eṽur galit hǝn natenarius hǝn nǝmariboŋ tesua. Ale esǝvat galit van hǝn nǝhol nakrep san.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Len namityal tomǝlapat dudulan evivile tǝtas, ale eris alalum̃an lotoil kǝmas len nǝmaket.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Ale ikel mai galit ke, ‘Gamito am, mitivan vaum len nǝhol nakrep sagw, ale dereh neṽur gamito tinor.’
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Ale luvan. Len natub̃lial mai len namityal totor ut mǝdau, len naṽide tomaienan, amahean idas lalum̃an tǝtas.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Len namityal torim ut mǝdau, evivile, eris galevis am lotoil ei, ale ikel mai galit ke, ‘Imabe mǝtoil kǝmas gegai len nǝmariboŋ kavkav?’
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Ris lotoke, ‘Ao, avan ideh saus ginamit hǝn namtb̃eum.’ Ŋa ikel mai galit ke, ‘Gamit am mǝtevi lan nǝhol nakrep sagw.’
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Nǝboŋ naut togomgom ut mǝdau, amahean nǝhol ikel mai ab̃iltivanuan nauman san ke, ‘Kis alalum̃an nauman gǝmai ale ṽur galito, tub̃at len alat lotoyar a tahw van vǝbar alat lotoil a m̃o.’
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Ale nǝboŋ alat lototub̃at len namityal torim ut mǝdau lotogǝmai, eṽur galit ṽisusua hǝn natenarius tosua.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Ale nǝboŋ tobar alat lotoil a m̃o, lunau ke lǝb̃ikad nǝvat b̃esǝhor galit lotogǝm a tahw. Be eṽur galit ṽisusua hǝn natenarius tosua ŋai.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Nǝboŋ lotolav natenarius tosua, lukoblen mai amahean nǝtan husur lǝsahǝhaṽur hǝn nǝvat,
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 luke, ‘Alategai lotomadhagǝmai, loum husur nǝhaua tosua ŋai, be gaiug, goṽur galito p̃itoṽ hǝn ginamito. Be ginamito, namttodaŋ b̃ur nab̃iltiuman mai nǝyal tosun ginamito husur nǝmariboŋ kavkav!’
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Ris tosor var galit sua ke, ‘Ginau nǝsamǝdas gaiug. Gaiug gudam̃ mai ginau hǝn natenarius tosua hǝn nauman. Ale gagai gumabe?
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Lav nǝvat tovi esam̃, givan. Nuke neviol mai ategai toyar a tahw, hum notoviol mai gaiug.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Gunau ke sanor hǝn nǝb̃igol nǝsa notolǝŋoni hǝn natit sagw gail a? Nǝlom̃ itab̃ulol bulos ginau husur noviol habat a?’”
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 AYesu imaris kotovi ke, “Imagenan, alat lǝsavi natideh gagai, dereh legǝm vi b̃iltivanuan, leil a m̃o; ale alat lototibau, lotoil a m̃o, dereh asike lovi natideh.”
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Husur nǝboŋ enan, aYesu evi mǝhat vi Jerusalem. Len nǝyaran san van, esǝhar ahai susur lotovi 12 hǝn b̃isor mai galit sǝb̃olito, ikel mai galit ke,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 “Mǝtesǝsǝloŋ! Datevi mǝhat vi Jerusalem. Ale dereh leriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan ab̃iltihai tutumav mai ahai p̃usan gail hǝn nalo. Ale len nakotan salito dereh lisab̃ sǝhoti ke tipanis, timat.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Dereh leriŋi len navǝlan alat lǝsavi Ju hǝn lǝb̃isor vilesi, bilas habat hǝni, ale p̃os gati len nǝhai balbal. Be len nǝmariboŋ titor dereh aGot tigol tile mǝhat.”
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Beti anana sinatun aSepeti gail esǝhar anatun ulum̃an gǝlaru gǝm hǝn aYesu, etǝŋedur bathurien hǝn b̃eus natsua hǝni.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 AYesu eusi ke, “Golǝŋon nǝsa?” Isor vari ke, “Nuke gikel gati ke nǝboŋ gǝb̃evi Kiŋ, alarmiṽan egai sagw arebǝtah tǝban gaiug, sua len nǝmatu, sua len nǝmair.”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 AYesu ekǝta ris gǝlaru ike, “Mǝrsalǝboi nǝsa mǝrtousi. Mǝrolǝboi mǝrb̃emun len nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an ginau nǝb̃emun lan a?” Arukel maii ke, “Namrolǝboi namrb̃igole.”
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Ale ikel mai gǝlaru ke, “Dereh mǝremun len nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an sagw. Avil nabǝtahan len nǝmatu o nǝmair sagw, sǝpat len ginau hǝn nǝb̃idam̃ hǝni. Ipat len aTǝmagw hǝn b̃idam̃ hǝn ase arb̃ebǝtah ei, husur gai eutaut hǝn naut eru m̃os gǝlaru.”
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Nǝboŋ ahai susur tosǝŋavur am lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, nǝlolit epǝŋas alarmiṽan.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Be aYesu ekis galit p̃isi gǝmai, ike, “Mǝtolǝboii ke nǝgavna hǝn nametb̃os gail lupatpat galit mǝhat len nǝdaŋan lotokade tǝban nǝvanuan salit gail, ale len nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an, nǝvanuan totibau salito loil a m̃o hǝn nǝvanuan salit gail.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Samtimagenan! Be gamit ideh toke tevi vanuan totibau, gai timasgǝm vi vanuan na-vi-tarhǝte-an samito, nǝlon tomǝdau hum tovi ut kǝmas ŋai.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Ale gamit ideh toke teil a m̃o hǝn gamito, gai tegǝm vi slev samit m̃au.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Tesum̃an ŋai aNatun Nǝvanuan. Gai sagǝm hǝn nǝvanuan gail hǝn lǝb̃evi tarhǝt san hum galit lotovi ut kǝmas. Ao, egǝm hǝn b̃evi tarhǝt salito hum gai tovi ut kǝmas; egǝm hǝn b̃evi na-p̃ur-kuvi-an m̃os navivilean hǝn nǝvanuan tosob̃ur dan nǝpanismen sil nǝsaan salito.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Len nǝyaran siYesu galito, luyar tur len naut a Jeriko. Ale nǝboŋ lotoriŋ naut enan, nab̃iltiluṽoh lohusur aYesu.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Ikad nametb̃esw eru artobǝtah len nǝgarhǝp̃isal, ale nǝboŋ artosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu toṽot van, arukai ke, “Nasub̃, aNatun siTevit, gilolosa hǝn ginamǝru!”
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Naluṽoh losivoh len gǝlaru hǝn naut b̃eb̃ut hǝn gǝlaru. Be lukai habat am ke, “Nasub̃, aNatun siTevit, gilolosa hǝn ginamǝru!”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Ale aYesu eil, ikai van hǝn gǝlaru ke, “Mǝrolǝŋon ke nigol nǝsa hǝn gamǝru?”
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Arusor vari ke, “Nasub̃, namrolǝŋon nakǝtaan!”
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Ale nǝlon aYesu itaŋis gǝlaru, ibar namǝtalaru. Vǝha-sua ŋai arokǝta tǝtas, beti arohusuri.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.