Mateus 20

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 AYesu ep̃usan am ke, “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad amahean nǝtan tovivile dudulan som̃ilan hǝn b̃idas lalum̃an m̃os nauman hǝn nǝhol nakrep san.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Lous nǝvat ale idam̃ hǝn b̃eṽur galit hǝn natenarius hǝn nǝmariboŋ tesua. Ale esǝvat galit van hǝn nǝhol nakrep san.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Len namityal tomǝlapat dudulan evivile tǝtas, ale eris alalum̃an lotoil kǝmas len nǝmaket.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Ale ikel mai galit ke, ‘Gamito am, mitivan vaum len nǝhol nakrep sagw, ale dereh neṽur gamito tinor.’
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Ale luvan. Len natub̃lial mai len namityal totor ut mǝdau, len naṽide tomaienan, amahean idas lalum̃an tǝtas.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Len namityal torim ut mǝdau, evivile, eris galevis am lotoil ei, ale ikel mai galit ke, ‘Imabe mǝtoil kǝmas gegai len nǝmariboŋ kavkav?’
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 Ris lotoke, ‘Ao, avan ideh saus ginamit hǝn namtb̃eum.’ Ŋa ikel mai galit ke, ‘Gamit am mǝtevi lan nǝhol nakrep sagw.’
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 “Nǝboŋ naut togomgom ut mǝdau, amahean nǝhol ikel mai ab̃iltivanuan nauman san ke, ‘Kis alalum̃an nauman gǝmai ale ṽur galito, tub̃at len alat lotoyar a tahw van vǝbar alat lotoil a m̃o.’
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Ale nǝboŋ alat lototub̃at len namityal torim ut mǝdau lotogǝmai, eṽur galit ṽisusua hǝn natenarius tosua.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Ale nǝboŋ tobar alat lotoil a m̃o, lunau ke lǝb̃ikad nǝvat b̃esǝhor galit lotogǝm a tahw. Be eṽur galit ṽisusua hǝn natenarius tosua ŋai.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Nǝboŋ lotolav natenarius tosua, lukoblen mai amahean nǝtan husur lǝsahǝhaṽur hǝn nǝvat,
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 luke, ‘Alategai lotomadhagǝmai, loum husur nǝhaua tosua ŋai, be gaiug, goṽur galito p̃itoṽ hǝn ginamito. Be ginamito, namttodaŋ b̃ur nab̃iltiuman mai nǝyal tosun ginamito husur nǝmariboŋ kavkav!’
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Ris tosor var galit sua ke, ‘Ginau nǝsamǝdas gaiug. Gaiug gudam̃ mai ginau hǝn natenarius tosua hǝn nauman. Ale gagai gumabe?
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Lav nǝvat tovi esam̃, givan. Nuke neviol mai ategai toyar a tahw, hum notoviol mai gaiug.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 Gunau ke sanor hǝn nǝb̃igol nǝsa notolǝŋoni hǝn natit sagw gail a? Nǝlom̃ itab̃ulol bulos ginau husur noviol habat a?’”
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 AYesu imaris kotovi ke, “Imagenan, alat lǝsavi natideh gagai, dereh legǝm vi b̃iltivanuan, leil a m̃o; ale alat lototibau, lotoil a m̃o, dereh asike lovi natideh.”
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Husur nǝboŋ enan, aYesu evi mǝhat vi Jerusalem. Len nǝyaran san van, esǝhar ahai susur lotovi 12 hǝn b̃isor mai galit sǝb̃olito, ikel mai galit ke,
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 “Mǝtesǝsǝloŋ! Datevi mǝhat vi Jerusalem. Ale dereh leriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan ab̃iltihai tutumav mai ahai p̃usan gail hǝn nalo. Ale len nakotan salito dereh lisab̃ sǝhoti ke tipanis, timat.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Dereh leriŋi len navǝlan alat lǝsavi Ju hǝn lǝb̃isor vilesi, bilas habat hǝni, ale p̃os gati len nǝhai balbal. Be len nǝmariboŋ titor dereh aGot tigol tile mǝhat.”
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Beti anana sinatun aSepeti gail esǝhar anatun ulum̃an gǝlaru gǝm hǝn aYesu, etǝŋedur bathurien hǝn b̃eus natsua hǝni.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 AYesu eusi ke, “Golǝŋon nǝsa?” Isor vari ke, “Nuke gikel gati ke nǝboŋ gǝb̃evi Kiŋ, alarmiṽan egai sagw arebǝtah tǝban gaiug, sua len nǝmatu, sua len nǝmair.”
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 AYesu ekǝta ris gǝlaru ike, “Mǝrsalǝboi nǝsa mǝrtousi. Mǝrolǝboi mǝrb̃emun len nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an ginau nǝb̃emun lan a?” Arukel maii ke, “Namrolǝboi namrb̃igole.”
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Ale ikel mai gǝlaru ke, “Dereh mǝremun len nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an sagw. Avil nabǝtahan len nǝmatu o nǝmair sagw, sǝpat len ginau hǝn nǝb̃idam̃ hǝni. Ipat len aTǝmagw hǝn b̃idam̃ hǝn ase arb̃ebǝtah ei, husur gai eutaut hǝn naut eru m̃os gǝlaru.”
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Nǝboŋ ahai susur tosǝŋavur am lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, nǝlolit epǝŋas alarmiṽan.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Be aYesu ekis galit p̃isi gǝmai, ike, “Mǝtolǝboii ke nǝgavna hǝn nametb̃os gail lupatpat galit mǝhat len nǝdaŋan lotokade tǝban nǝvanuan salit gail, ale len nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an, nǝvanuan totibau salito loil a m̃o hǝn nǝvanuan salit gail.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Samtimagenan! Be gamit ideh toke tevi vanuan totibau, gai timasgǝm vi vanuan na-vi-tarhǝte-an samito, nǝlon tomǝdau hum tovi ut kǝmas ŋai.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Ale gamit ideh toke teil a m̃o hǝn gamito, gai tegǝm vi slev samit m̃au.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Tesum̃an ŋai aNatun Nǝvanuan. Gai sagǝm hǝn nǝvanuan gail hǝn lǝb̃evi tarhǝt san hum galit lotovi ut kǝmas. Ao, egǝm hǝn b̃evi tarhǝt salito hum gai tovi ut kǝmas; egǝm hǝn b̃evi na-p̃ur-kuvi-an m̃os navivilean hǝn nǝvanuan tosob̃ur dan nǝpanismen sil nǝsaan salito.”
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Len nǝyaran siYesu galito, luyar tur len naut a Jeriko. Ale nǝboŋ lotoriŋ naut enan, nab̃iltiluṽoh lohusur aYesu.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Ikad nametb̃esw eru artobǝtah len nǝgarhǝp̃isal, ale nǝboŋ artosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu toṽot van, arukai ke, “Nasub̃, aNatun siTevit, gilolosa hǝn ginamǝru!”
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Naluṽoh losivoh len gǝlaru hǝn naut b̃eb̃ut hǝn gǝlaru. Be lukai habat am ke, “Nasub̃, aNatun siTevit, gilolosa hǝn ginamǝru!”
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Ale aYesu eil, ikai van hǝn gǝlaru ke, “Mǝrolǝŋon ke nigol nǝsa hǝn gamǝru?”
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Arusor vari ke, “Nasub̃, namrolǝŋon nakǝtaan!”
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Ale nǝlon aYesu itaŋis gǝlaru, ibar namǝtalaru. Vǝha-sua ŋai arokǝta tǝtas, beti arohusuri.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.