Mateus 18

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Len namityal enan ahai susur gail logǝm hǝn aYesu lousi ke, “Ase iyalyal sehor galit am len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav?”
1 Neste momento os discípulos aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe: Quem é o maior no Reino dos céus?
2 Ale aYesu ekis natuhtǝtai sua gǝmai, igol eil rivuh len galito.
2 Jesus chamou uma criancinha, colocou-a no meio deles e disse:
3 Beti ike, “Nokitin, nukel mai gamit ke, asike mǝtb̃ipair dan naṽide tosa samito hǝn mǝtb̃esum̃an atuhlahutai, mitimabe? Asike asike mǝtob̃is len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav.
3 Em verdade vos declaro: se não vos transformardes e vos tornardes como criancinhas, não entrareis no Reino dos céus.
4 Imagenan, avan ideh b̃eriŋ gai hum tovi ut kǝmas sum̃an natuhtǝtai egai, gai iyalyal sǝhor galit am len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav.
4 Aquele que se fizer humilde como esta criança será maior no Reino dos céus.
5 Ale avan ideh tohǝhaṽur hǝn natuhtǝtai sum̃an egai b̃itah maii len nahǝsagw, gai ehǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii.
5 E o que recebe em meu nome a um menino como este, é a mim que recebe.
6 “Ale avan ideh b̃igol atuhlahutai sua, tokad nadǝlomian len ginau, b̃iteh len nǝsaan, nǝpanismen sitenan dereh tisa am sǝhor ke nǝvanuan galevis lǝb̃itahǝtah hǝn nab̃iltivat len naholoan, ale lǝb̃ibar hǝni len tas hǝn b̃imaduŋduŋ butitas tosareh vi pan.
6 Mas, se alguém fizer cair em pecado um destes pequenos que crêem em mim, melhor fora que lhe atassem ao pescoço a mó de um moinho e o lançassem no fundo do mar.
7 Navile a pan dereh tisa vǝsa bathut natit gail lotogol nǝvanuan gail lotogol nǝsaan. Natgalenan lotomaienan dereh limasvisi be tisa vǝsa tibatbat hǝn nǝvanuan togol natgalen lǝb̃evisi.
7 Ai do mundo por causa dos escândalos! Eles são inevitáveis, mas ai do homem que os causa!
8 Ale, navǝlam̃ o nariem̃ b̃igol gaiug gǝb̃igol nǝsaan, gita kotovi, bar hǝni vi tut. Gǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai be nariem̃ b̃isa gol gǝsǝyar o gugau, natenan esǝhor gǝb̃ikad nariem̃ gǝlar p̃isi arb̃ivoi ale aGot b̃ibar hǝn gaiug len nǝhab topaŋ vi sutuai.
8 Por isso, se tua mão ou teu pé te fazem cair em pecado, corta-os e lança-os longe de ti: é melhor para ti entrares na vida coxo ou manco que, tendo dois pés e duas mãos, seres lançado no fogo eterno.
9 Namǝtam̃ b̃igol gǝb̃iteh len nǝsaan, kis kuvi, bar hǝni vi tut. Gǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai be namǝtam̃ b̃esua b̃ib̃esw, natenan esǝhor gǝb̃ikad namǝtam̃ gǝlar p̃isi arb̃ivoi ale aGot b̃ibar hǝn gaiug len nǝhab nǝmatan.
9 Se teu olho te leva ao pecado, arranca-o e lança-o longe de ti: é melhor para ti entrares na vida cego de um olho que seres jogado com teus dois olhos no fogo da geena.
10 — ausente —
10 Guardai-vos de menosprezar um só destes pequenos, porque eu vos digo que seus anjos no céu contemplam sem cessar a face de meu Pai que está nos céus.
11 — ausente —
11 {Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.}
12 “Mitinau natsua. Avan ideh b̃ikad nasipsip lotovi 100, ale sua iyar lab vi tut sua, mǝtunau ke tigol nǝsa? Dereh atenan teriŋ lotovi 99 lesuh len naṽehuh hǝn b̃ia doŋ tosua toyar lab vi tut.
12 Que vos parece? Um homem possui cem ovelhas: uma delas se desgarra. Não deixa ele as noventa e nove na montanha, para ir buscar aquela que se desgarrou?
13 Ale b̃isab̃i, nukel nakitinan mai gamito ke, ikemkem tǝban sǝhor lotovi 99 lǝsǝyar lab vi tut.
13 E se a encontra, sente mais júbilo do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Imagenan, savi nalǝŋonian seTǝmamito len nǝmav hǝn atuhlahutai galegai ideh b̃imasig.”
14 Assim é a vontade de vosso Pai celeste, que não se perca um só destes pequeninos.
15 AYesu isor am ke, “Nǝbathudud ideh len nadǝlomian b̃igol nǝsaan hǝn gaiug, gia sor mai gai sǝb̃on, kel p̃arp̃ar hǝn nǝsa tosa gai togole maii. Gai b̃esǝsǝloŋ sǝhot nǝsa gotokele, gukad tǝlmam hǝni sum̃an na-ke-wawa-an len nadǝlomian.
15 Se teu irmão tiver pecado contra ti, vai e repreende-o entre ti e ele somente; se te ouvir, terás ganho teu irmão.
16 Be asike b̃esǝsǝloŋ hǝn gaiug, gesǝhar nǝvanuan nadǝlomian tesua o teru am hǝn gǝb̃ehusur natosian siGot toke, ‘Nǝboŋ avan ideh b̃ikel uri ke nǝvanuan togon togol nǝsaan, nakitinan hǝn nǝsa tokele timasil p̃arp̃ar len na-kel-koti-an sinǝvanuan toru o totor am.’
16 Se não te escutar, toma contigo uma ou duas pessoas, a fim de que toda a questão se resolva pela decisão de duas ou três testemunhas.
17 Be asike b̃esǝsǝloŋ husur galito, kel ur natit p̃isi mai nab̃onb̃onan kavkav silat lotokad nadǝlomian len naut enan. Asike b̃esǝsǝloŋ husur alat lotokad nadǝlomian am, len nǝnauan sam̃ riŋi tesum̃an nametb̃os sǝkad nadǝlomian o nǝvanuan nǝtaks.
17 Se recusa ouvi-los, dize-o à Igreja. E se recusar ouvir também a Igreja, seja ele para ti como um pagão e um publicano.
18 “Nukel nakitinan mai gamito ke, natideh gǝb̃ikai tasi len navile a pan tevi nǝsa aGot tokai tasi tia len nǝmav, ale natideh gǝb̃idam̃ hǝni len navile a pan tevi nǝsa aGot todam̃ hǝni tia len nǝmav.
18 Em verdade vos digo: tudo o que ligardes sobre a terra será ligado no céu, e tudo o que desligardes sobre a terra será também desligado no céu.
19 Nukel tǝtas hǝn nakitinan mai gamit ke, gamit b̃eru arb̃ikad nǝnauan b̃esua husur natideh len navile a pan, nǝsa arb̃eusi, aTǝmagw len nǝmav dereh tigole m̃os gǝlaru.
19 Digo-vos ainda isto: se dois de vós se unirem sobre a terra para pedir, seja o que for, consegui-lo-ão de meu Pai que está nos céus.
20 Husur toru o totor lotob̃on len nahǝsagw, ginau nutah mai galit ei.”
20 Porque onde dois ou três estão reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Beti aPita egǝm hǝn aYesu eusi ke, “Nǝbathudud nadǝlomian sua b̃igol nǝsaan tabtab hǝn ginau, nerub̃at nǝsaan san vǝha-vis? Nerub̃at gail vǝha-mǝlevru a?”
21 Então Pedro se aproximou dele e disse: Senhor, quantas vezes devo perdoar a meu irmão, quando ele pecar contra mim? Até sete vezes?
22 AYesu isor vari ke, “Ao, nǝsakel ke vǝha-mǝlevru, avil nuke gerub̃at gail sǝŋavur vǝha-mǝlevru vǝha-mǝlevru.
22 Respondeu Jesus: Não te digo até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 Imaienan, natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad nakiŋ sua toke naslev san gail lisar gel nǝkabut salit maii.
23 Por isso, o Reino dos céus é comparado a um rei que quis ajustar contas com seus servos.
24 Nǝboŋ totub̃at us nǝkabut salito, losǝhar avan sua van hǝni tokabut hǝn nǝtalent tovi 10,000, ale nǝtalent esua ŋai evi nap̃urp̃uran hǝn nauman hǝn nasihau tovi 15.
24 Quando começou a ajustá-las, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Husur atenan todǝdas b̃isar gel nǝkabut enan, amasta san ikele hǝni ke tep̃ur hǝn asoan mai anatun gail hǝn lǝb̃egǝm vi slev gail ale tep̃ur hǝn natit p̃isi am gai tokade, hǝn b̃isar gel nǝkabut san.
25 Como ele não tinha com que pagar, seu senhor ordenou que fosse vendido, ele, sua mulher, seus filhos e todos os seus bens para pagar a dívida.
26 Ŋa naslev iteh bathurien, eŋiri ke, ‘Sagesigarir hǝn ginau, ale dereh nisar gel tǝlmam hǝn natit p̃isi mai gaiug.’
26 Este servo, então, prostrou-se por terra diante dele e suplicava-lhe: Dá-me um prazo, e eu te pagarei tudo!
27 Nǝlon amasta itaŋis naslev san enan, ikas kuv nǝkabut san, eriŋi hǝn b̃ivan.
27 Cheio de compaixão, o senhor o deixou ir embora e perdoou-lhe a dívida.
28 “Beti naslev enan evivile, etut len naslev togon tovi galit sua ŋai tokabut san hǝn nǝvat, natenarius tovi 100. Ale naslev itah gat togon, tub̃at tǝgau gat naholoan, ike, ‘Sar gel nǝvat gotokabut hǝni len ginau!’
28 Apenas saiu dali, encontrou um de seus companheiros de serviço que lhe devia cem denários. Agarrou-o na garganta e quase o estrangulou, dizendo: Paga o que me deves!
29 Ale naslev togon iteh bathurien eŋiri ke, ‘Sagesigarir hǝn ginau, ale dereh nisar gel tǝlmam hǝni mai gaiug.’
29 O outro caiu-lhe aos pés e pediu-lhe: Dá-me um prazo e eu te pagarei!
30 Be naslev ta m̃o emǝtahuni. Ivan, gole hǝn lǝb̃itah gat togon, riŋi len naim bǝbaŋis vir b̃isar gel p̃is nǝkabut san.
30 Mas, sem nada querer ouvir, este homem o fez lançar na prisão, até que tivesse pago sua dívida.
31 Nǝboŋ naslev galen am lotoris nǝsa tovisi, lulolosa masuṽ, ale lua kel ur natit p̃isi lotovisi mai amasta salito.
31 Vendo isto, os outros servos, profundamente tristes, vieram contar a seu senhor o que se tinha passado.
32 Ale amasta ekis naslev ta m̃o gǝmai, ikel maii ke, ‘Govi slev gotosa vǝsa batbat! Ginau nukas kuv nǝkabut sam̃ p̃isi husur goŋir ginau hǝni.
32 Então o senhor o chamou e lhe disse: Servo mau, eu te perdoei toda a dívida porque me suplicaste.
33 Ivoi am gǝtalolosa hǝn naslev togon sum̃an ginau notololosa hǝn gaiug.’
33 Não devias também tu compadecer-te de teu companheiro de serviço, como eu tive piedade de ti?
34 Ale len nǝlol paŋpaŋ san, amasta eriŋi len navǝlan alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim bǝbaŋis hǝn lǝb̃igol niben atenan b̃epǝŋas vir b̃isar gel natit p̃isi gai tokabut hǝni.
34 E o senhor, encolerizado, entregou-o aos algozes, até que pagasse toda a sua dívida.
35 Len naṽide tomagenan, len nǝlomito asike mǝtb̃erub̃at kitin hǝn nǝsaan sinǝbathudud nadǝlomian ideh lotogol tosa hǝn gamito, aTǝmagw len nǝmav dereh tigol timaienan hǝn gamito.”
35 Assim vos tratará meu Pai celeste, se cada um de vós não perdoar a seu irmão, de todo seu coração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.