Mateus 18
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Len namityal enan ahai susur gail logǝm hǝn aYesu lousi ke, “Ase iyalyal sehor galit am len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav?”
1 Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?
2 Ale aYesu ekis natuhtǝtai sua gǝmai, igol eil rivuh len galito.
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.
3 Beti ike, “Nokitin, nukel mai gamit ke, asike mǝtb̃ipair dan naṽide tosa samito hǝn mǝtb̃esum̃an atuhlahutai, mitimabe? Asike asike mǝtob̃is len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav.
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Imagenan, avan ideh b̃eriŋ gai hum tovi ut kǝmas sum̃an natuhtǝtai egai, gai iyalyal sǝhor galit am len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Ale avan ideh tohǝhaṽur hǝn natuhtǝtai sum̃an egai b̃itah maii len nahǝsagw, gai ehǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.
6 “Ale avan ideh b̃igol atuhlahutai sua, tokad nadǝlomian len ginau, b̃iteh len nǝsaan, nǝpanismen sitenan dereh tisa am sǝhor ke nǝvanuan galevis lǝb̃itahǝtah hǝn nab̃iltivat len naholoan, ale lǝb̃ibar hǝni len tas hǝn b̃imaduŋduŋ butitas tosareh vi pan.
6 Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Navile a pan dereh tisa vǝsa bathut natit gail lotogol nǝvanuan gail lotogol nǝsaan. Natgalenan lotomaienan dereh limasvisi be tisa vǝsa tibatbat hǝn nǝvanuan togol natgalen lǝb̃evisi.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!
8 Ale, navǝlam̃ o nariem̃ b̃igol gaiug gǝb̃igol nǝsaan, gita kotovi, bar hǝni vi tut. Gǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai be nariem̃ b̃isa gol gǝsǝyar o gugau, natenan esǝhor gǝb̃ikad nariem̃ gǝlar p̃isi arb̃ivoi ale aGot b̃ibar hǝn gaiug len nǝhab topaŋ vi sutuai.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Namǝtam̃ b̃igol gǝb̃iteh len nǝsaan, kis kuvi, bar hǝni vi tut. Gǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai be namǝtam̃ b̃esua b̃ib̃esw, natenan esǝhor gǝb̃ikad namǝtam̃ gǝlar p̃isi arb̃ivoi ale aGot b̃ibar hǝn gaiug len nǝhab nǝmatan.
9 Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.
10 — ausente —
10 Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 — ausente —
11 [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]
12 “Mitinau natsua. Avan ideh b̃ikad nasipsip lotovi 100, ale sua iyar lab vi tut sua, mǝtunau ke tigol nǝsa? Dereh atenan teriŋ lotovi 99 lesuh len naṽehuh hǝn b̃ia doŋ tosua toyar lab vi tut.
12 Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?
13 Ale b̃isab̃i, nukel nakitinan mai gamito ke, ikemkem tǝban sǝhor lotovi 99 lǝsǝyar lab vi tut.
13 E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Imagenan, savi nalǝŋonian seTǝmamito len nǝmav hǝn atuhlahutai galegai ideh b̃imasig.”
14 Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.
15 AYesu isor am ke, “Nǝbathudud ideh len nadǝlomian b̃igol nǝsaan hǝn gaiug, gia sor mai gai sǝb̃on, kel p̃arp̃ar hǝn nǝsa tosa gai togole maii. Gai b̃esǝsǝloŋ sǝhot nǝsa gotokele, gukad tǝlmam hǝni sum̃an na-ke-wawa-an len nadǝlomian.
15 Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Be asike b̃esǝsǝloŋ hǝn gaiug, gesǝhar nǝvanuan nadǝlomian tesua o teru am hǝn gǝb̃ehusur natosian siGot toke, ‘Nǝboŋ avan ideh b̃ikel uri ke nǝvanuan togon togol nǝsaan, nakitinan hǝn nǝsa tokele timasil p̃arp̃ar len na-kel-koti-an sinǝvanuan toru o totor am.’
16 Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.
17 Be asike b̃esǝsǝloŋ husur galito, kel ur natit p̃isi mai nab̃onb̃onan kavkav silat lotokad nadǝlomian len naut enan. Asike b̃esǝsǝloŋ husur alat lotokad nadǝlomian am, len nǝnauan sam̃ riŋi tesum̃an nametb̃os sǝkad nadǝlomian o nǝvanuan nǝtaks.
17 E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “Nukel nakitinan mai gamito ke, natideh gǝb̃ikai tasi len navile a pan tevi nǝsa aGot tokai tasi tia len nǝmav, ale natideh gǝb̃idam̃ hǝni len navile a pan tevi nǝsa aGot todam̃ hǝni tia len nǝmav.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.
19 Nukel tǝtas hǝn nakitinan mai gamit ke, gamit b̃eru arb̃ikad nǝnauan b̃esua husur natideh len navile a pan, nǝsa arb̃eusi, aTǝmagw len nǝmav dereh tigole m̃os gǝlaru.
19 Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.
20 Husur toru o totor lotob̃on len nahǝsagw, ginau nutah mai galit ei.”
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Beti aPita egǝm hǝn aYesu eusi ke, “Nǝbathudud nadǝlomian sua b̃igol nǝsaan tabtab hǝn ginau, nerub̃at nǝsaan san vǝha-vis? Nerub̃at gail vǝha-mǝlevru a?”
21 Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 AYesu isor vari ke, “Ao, nǝsakel ke vǝha-mǝlevru, avil nuke gerub̃at gail sǝŋavur vǝha-mǝlevru vǝha-mǝlevru.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 Imaienan, natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad nakiŋ sua toke naslev san gail lisar gel nǝkabut salit maii.
23 Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Nǝboŋ totub̃at us nǝkabut salito, losǝhar avan sua van hǝni tokabut hǝn nǝtalent tovi 10,000, ale nǝtalent esua ŋai evi nap̃urp̃uran hǝn nauman hǝn nasihau tovi 15.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Husur atenan todǝdas b̃isar gel nǝkabut enan, amasta san ikele hǝni ke tep̃ur hǝn asoan mai anatun gail hǝn lǝb̃egǝm vi slev gail ale tep̃ur hǝn natit p̃isi am gai tokade, hǝn b̃isar gel nǝkabut san.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.
26 Ŋa naslev iteh bathurien, eŋiri ke, ‘Sagesigarir hǝn ginau, ale dereh nisar gel tǝlmam hǝn natit p̃isi mai gaiug.’
26 Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.
27 Nǝlon amasta itaŋis naslev san enan, ikas kuv nǝkabut san, eriŋi hǝn b̃ivan.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 “Beti naslev enan evivile, etut len naslev togon tovi galit sua ŋai tokabut san hǝn nǝvat, natenarius tovi 100. Ale naslev itah gat togon, tub̃at tǝgau gat naholoan, ike, ‘Sar gel nǝvat gotokabut hǝni len ginau!’
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Ale naslev togon iteh bathurien eŋiri ke, ‘Sagesigarir hǝn ginau, ale dereh nisar gel tǝlmam hǝni mai gaiug.’
29 Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.
30 Be naslev ta m̃o emǝtahuni. Ivan, gole hǝn lǝb̃itah gat togon, riŋi len naim bǝbaŋis vir b̃isar gel p̃is nǝkabut san.
30 Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Nǝboŋ naslev galen am lotoris nǝsa tovisi, lulolosa masuṽ, ale lua kel ur natit p̃isi lotovisi mai amasta salito.
31 Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.
32 Ale amasta ekis naslev ta m̃o gǝmai, ikel maii ke, ‘Govi slev gotosa vǝsa batbat! Ginau nukas kuv nǝkabut sam̃ p̃isi husur goŋir ginau hǝni.
32 Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;
33 Ivoi am gǝtalolosa hǝn naslev togon sum̃an ginau notololosa hǝn gaiug.’
33 não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?
34 Ale len nǝlol paŋpaŋ san, amasta eriŋi len navǝlan alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim bǝbaŋis hǝn lǝb̃igol niben atenan b̃epǝŋas vir b̃isar gel natit p̃isi gai tokabut hǝni.
34 E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Len naṽide tomagenan, len nǝlomito asike mǝtb̃erub̃at kitin hǝn nǝsaan sinǝbathudud nadǝlomian ideh lotogol tosa hǝn gamito, aTǝmagw len nǝmav dereh tigol timaienan hǝn gamito.”
35 Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.