Mateus 18

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Len namityal enan ahai susur gail logǝm hǝn aYesu lousi ke, “Ase iyalyal sehor galit am len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav?”
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Ale aYesu ekis natuhtǝtai sua gǝmai, igol eil rivuh len galito.
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 Beti ike, “Nokitin, nukel mai gamit ke, asike mǝtb̃ipair dan naṽide tosa samito hǝn mǝtb̃esum̃an atuhlahutai, mitimabe? Asike asike mǝtob̃is len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Imagenan, avan ideh b̃eriŋ gai hum tovi ut kǝmas sum̃an natuhtǝtai egai, gai iyalyal sǝhor galit am len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Ale avan ideh tohǝhaṽur hǝn natuhtǝtai sum̃an egai b̃itah maii len nahǝsagw, gai ehǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 “Ale avan ideh b̃igol atuhlahutai sua, tokad nadǝlomian len ginau, b̃iteh len nǝsaan, nǝpanismen sitenan dereh tisa am sǝhor ke nǝvanuan galevis lǝb̃itahǝtah hǝn nab̃iltivat len naholoan, ale lǝb̃ibar hǝni len tas hǝn b̃imaduŋduŋ butitas tosareh vi pan.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Navile a pan dereh tisa vǝsa bathut natit gail lotogol nǝvanuan gail lotogol nǝsaan. Natgalenan lotomaienan dereh limasvisi be tisa vǝsa tibatbat hǝn nǝvanuan togol natgalen lǝb̃evisi.
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 Ale, navǝlam̃ o nariem̃ b̃igol gaiug gǝb̃igol nǝsaan, gita kotovi, bar hǝni vi tut. Gǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai be nariem̃ b̃isa gol gǝsǝyar o gugau, natenan esǝhor gǝb̃ikad nariem̃ gǝlar p̃isi arb̃ivoi ale aGot b̃ibar hǝn gaiug len nǝhab topaŋ vi sutuai.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Namǝtam̃ b̃igol gǝb̃iteh len nǝsaan, kis kuvi, bar hǝni vi tut. Gǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai be namǝtam̃ b̃esua b̃ib̃esw, natenan esǝhor gǝb̃ikad namǝtam̃ gǝlar p̃isi arb̃ivoi ale aGot b̃ibar hǝn gaiug len nǝhab nǝmatan.
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 — ausente —
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 — ausente —
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 “Mitinau natsua. Avan ideh b̃ikad nasipsip lotovi 100, ale sua iyar lab vi tut sua, mǝtunau ke tigol nǝsa? Dereh atenan teriŋ lotovi 99 lesuh len naṽehuh hǝn b̃ia doŋ tosua toyar lab vi tut.
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Ale b̃isab̃i, nukel nakitinan mai gamito ke, ikemkem tǝban sǝhor lotovi 99 lǝsǝyar lab vi tut.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Imagenan, savi nalǝŋonian seTǝmamito len nǝmav hǝn atuhlahutai galegai ideh b̃imasig.”
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 AYesu isor am ke, “Nǝbathudud ideh len nadǝlomian b̃igol nǝsaan hǝn gaiug, gia sor mai gai sǝb̃on, kel p̃arp̃ar hǝn nǝsa tosa gai togole maii. Gai b̃esǝsǝloŋ sǝhot nǝsa gotokele, gukad tǝlmam hǝni sum̃an na-ke-wawa-an len nadǝlomian.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Be asike b̃esǝsǝloŋ hǝn gaiug, gesǝhar nǝvanuan nadǝlomian tesua o teru am hǝn gǝb̃ehusur natosian siGot toke, ‘Nǝboŋ avan ideh b̃ikel uri ke nǝvanuan togon togol nǝsaan, nakitinan hǝn nǝsa tokele timasil p̃arp̃ar len na-kel-koti-an sinǝvanuan toru o totor am.’
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Be asike b̃esǝsǝloŋ husur galito, kel ur natit p̃isi mai nab̃onb̃onan kavkav silat lotokad nadǝlomian len naut enan. Asike b̃esǝsǝloŋ husur alat lotokad nadǝlomian am, len nǝnauan sam̃ riŋi tesum̃an nametb̃os sǝkad nadǝlomian o nǝvanuan nǝtaks.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “Nukel nakitinan mai gamito ke, natideh gǝb̃ikai tasi len navile a pan tevi nǝsa aGot tokai tasi tia len nǝmav, ale natideh gǝb̃idam̃ hǝni len navile a pan tevi nǝsa aGot todam̃ hǝni tia len nǝmav.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 Nukel tǝtas hǝn nakitinan mai gamit ke, gamit b̃eru arb̃ikad nǝnauan b̃esua husur natideh len navile a pan, nǝsa arb̃eusi, aTǝmagw len nǝmav dereh tigole m̃os gǝlaru.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Husur toru o totor lotob̃on len nahǝsagw, ginau nutah mai galit ei.”
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Beti aPita egǝm hǝn aYesu eusi ke, “Nǝbathudud nadǝlomian sua b̃igol nǝsaan tabtab hǝn ginau, nerub̃at nǝsaan san vǝha-vis? Nerub̃at gail vǝha-mǝlevru a?”
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 AYesu isor vari ke, “Ao, nǝsakel ke vǝha-mǝlevru, avil nuke gerub̃at gail sǝŋavur vǝha-mǝlevru vǝha-mǝlevru.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 Imaienan, natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad nakiŋ sua toke naslev san gail lisar gel nǝkabut salit maii.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Nǝboŋ totub̃at us nǝkabut salito, losǝhar avan sua van hǝni tokabut hǝn nǝtalent tovi 10,000, ale nǝtalent esua ŋai evi nap̃urp̃uran hǝn nauman hǝn nasihau tovi 15.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Husur atenan todǝdas b̃isar gel nǝkabut enan, amasta san ikele hǝni ke tep̃ur hǝn asoan mai anatun gail hǝn lǝb̃egǝm vi slev gail ale tep̃ur hǝn natit p̃isi am gai tokade, hǝn b̃isar gel nǝkabut san.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Ŋa naslev iteh bathurien, eŋiri ke, ‘Sagesigarir hǝn ginau, ale dereh nisar gel tǝlmam hǝn natit p̃isi mai gaiug.’
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Nǝlon amasta itaŋis naslev san enan, ikas kuv nǝkabut san, eriŋi hǝn b̃ivan.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 “Beti naslev enan evivile, etut len naslev togon tovi galit sua ŋai tokabut san hǝn nǝvat, natenarius tovi 100. Ale naslev itah gat togon, tub̃at tǝgau gat naholoan, ike, ‘Sar gel nǝvat gotokabut hǝni len ginau!’
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 Ale naslev togon iteh bathurien eŋiri ke, ‘Sagesigarir hǝn ginau, ale dereh nisar gel tǝlmam hǝni mai gaiug.’
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Be naslev ta m̃o emǝtahuni. Ivan, gole hǝn lǝb̃itah gat togon, riŋi len naim bǝbaŋis vir b̃isar gel p̃is nǝkabut san.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Nǝboŋ naslev galen am lotoris nǝsa tovisi, lulolosa masuṽ, ale lua kel ur natit p̃isi lotovisi mai amasta salito.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Ale amasta ekis naslev ta m̃o gǝmai, ikel maii ke, ‘Govi slev gotosa vǝsa batbat! Ginau nukas kuv nǝkabut sam̃ p̃isi husur goŋir ginau hǝni.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Ivoi am gǝtalolosa hǝn naslev togon sum̃an ginau notololosa hǝn gaiug.’
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Ale len nǝlol paŋpaŋ san, amasta eriŋi len navǝlan alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim bǝbaŋis hǝn lǝb̃igol niben atenan b̃epǝŋas vir b̃isar gel natit p̃isi gai tokabut hǝni.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Len naṽide tomagenan, len nǝlomito asike mǝtb̃erub̃at kitin hǝn nǝsaan sinǝbathudud nadǝlomian ideh lotogol tosa hǝn gamito, aTǝmagw len nǝmav dereh tigol timaienan hǝn gamito.”
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.